ଅଂଶେନ ପ୍ରତିଵିଧ୍ଯଣ୍ଡେ ତ୍ଵଂ ଚ ପୁତ୍ର ଵିରାଡ୍ ଭଵ
ମୋର ଅଂଶରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ତୁମେ ଭାଇରାଟ୍ ହେଉ।
ଲଲାଟେ ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚୈକାଦଶୈଵ ତୁ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲଳାଟରେ ଏବଂ ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି,
କାଲାଗ୍ନିରୁଦ୍ରସ୍ତେଷ୍ଵେକୋ ଵିଶ୍ଵସଂହାରକାରକଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାଳାଗ୍ନିରୁଦ୍ର ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସଂହାର କରନ୍ତି।
ମଦ୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଃ ସତତଂ ଭଵିଷ୍ଯସି ଵରେଣ ମେ
ମୋର ଦୟାରେ, ସଦା ତୁମେ ମୋ ଭକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ରହିବ।
ମାତରଂ କମନୀଯାଂ ଚ ମମ ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତାମ୍
ମୋର ମା ଶୋଭାବନ୍ତି, ମୋର ଛାତିରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି।
ଗତ୍ଵା ଚ ନାକଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶଙ୍କରଂ ସ ଉଵାଚ ହ
ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ମହାଵିରାଡ୍ ଲୋମକୂପେ କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ଵିଧେଃ ଶୃଣୁ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ବଡ଼ ବିରାଟଙ୍କ ଲୋମକୁପ ଭିତରେ, ଏବଂ ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସ ମହାଦେଵ ବ୍ରହ୍ମଭାଲୋଦ୍ଭଵୋ ଭଵ
ଯା, ବତ୍ସ, ମହାଦେବ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲଳାଟରୁ ଜନ୍ମ ନେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗତାଂ ନାଥୋ ଵିରରାମ ଵିଧେଃ ସୁତଃ 2.3.
ଏଭଳି କହି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପୁଅ, ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଲେ।
ମହାଵିରାଡ୍ ଲୋମକୂପେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ଗୋଲକେ ଜଲେ
ବଡ଼ ବିରାଟଙ୍କ ଲୋମକୁପ ଭିତରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗୋଳ ଆକାର ଜଳରେ।
ଶ୍ଯାମୋ ଯୁଵା ପୀତଵାସାଃ ଶଯାନୋ ଜଲତଲ୍ପକେ
କଳା, ଯୁବକ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଜଳର ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା।
ତନ୍ନାଭିକମଲେ ବ୍ରହ୍ମା ବଭୂଵ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ତାଙ୍କର ନାଭିର କମଳରୁ, ବ୍ରହ୍ମା, କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ନାନ୍ତଂ ଜଗାମ ଦଣ୍ଡସ୍ଯ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ପଦ୍ମଜଃ
କମଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ଦଣ୍ଡର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ପୁନରାଗତ୍ଯ ଦଧ୍ଯୌ କୃଷ୍ଣପଦାମ୍ବୁଜମ୍
ସ୍ୱ ଅସ୍ଥାନକୁ ଫେରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦକମଳରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ଶଯାନଂ ଜଲତଲ୍ପେ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପିଣ୍ଡମାଵୃତେ
ଜଳର ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଆବୃତ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଚାପି ଗୋଲୋକଂ ଗୋପଗୋପୀସମନ୍ଵିତମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଗୋଲୋକରେ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ।
ବଭୂଵୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ରା ମାନସାଃ ସନକାଦଯଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁଅମାନେ, ସନକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ବଭୂଵ ପାତା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଵାମେ କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ
ପାତାଳରେ, ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ନାଭିପଦ୍ମେ ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଶ୍ଵଂ ସସର୍ଜ ସଃ 2.3.
ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନାଭିର କମଳରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଏଵଂ ସର୍ଵଂ ଲୋମକୂପେ ଵିଶ୍ଵଂ ପ୍ରତ୍ଯେକମେଵ ଚ
ଏଭଳି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋମକୁପରେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଏକାଏକି ଅଛି।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଵତ୍ସ କୃଷ୍ଣସଙ୍କୀର୍ତ୍ତନଂ ଶୁଭମ୍
ଏଭଳି, ବତ୍ସ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଶୁଭ କଥା ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଅଧୁନା ପ୍ରକୃତୀନାଂ ଚ ଵ୍ଯାସଂ ଵର୍ଣଯ ଭୋ ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ବର୍ତ୍ତମାନ, ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରକୃତିମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିବରଣା କର।
କସ୍ଯାଃ ପୂଜା କୃତା କେନ କଥଂ ମର୍ତ୍ଯେ ପ୍ରକା ଶିତା
କେଉଁ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା କିଏ କରିଥିଲେ, କିପରି ଏହା ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଚାରିତ ହେଲା?
କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରକଂ ଧ୍ଯାନଂ ପ୍ରଭାଵଂ ଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ତାଙ୍କର ରକ୍ଷାକବଚ, ସ୍ତୁତି, ଧ୍ୟାନ, ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ—
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସାଵିତ୍ରୀ ଵୈ ସୃଷ୍ଟିଵିଧୌ ପ୍ରକୃତିଃ ପଞ୍ଚଧା ସ୍ମୃତା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସାବିତ୍ରୀ ସୃଷ୍ଟିକାଳରେ ପାଞ୍ଚଭିନ୍ନ ପ୍ରକୃତି ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଆସୀତ୍ପୂଜ୍ଯା ପ୍ରସିଦ୍ଧା ଚ ପ୍ରଭାଵଃ ପରମାଦ୍ଭୁତଃ
ସେ ପୂଜିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଥିଲା।
ପ୍ରକୃତ୍ଯଂଶାଃ କଲା ଯାଶ୍ଚ ତାସାଂ ଚ ଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶ ଓ କଳା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ—
ଵାଣୀ ଵସୁନ୍ଧରା ଗଙ୍ଗା ଷଷ୍ଠୀ ମଙ୍ଗଲଚ ଣ୍ଡିକା
ବାଣୀ, ବସୁନ୍ଧରା, ଗଙ୍ଗା, ଷଷ୍ଠୀ ଓ ମଙ୍ଗଳଚଣ୍ଡିକା—
ତେଜସା ମତ୍ସମାସ୍ତାଶ୍ଚ ରୂପେଣ ଚ ଗୁଣେନ ଚ
ତେମାନେ ମୋତେ ଏକାପରି ତେଜ, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ସମାନ।
ସଂକ୍ଷେପମାସାଂ ଚରିତଂ ପୁଣ୍ଯଦଂ ଅତିସୁନ୍ଦରମ୍
ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ସଂକ୍ଷେପରେ ଉପସ୍ଥାପିତ, ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ଅତି ସୁନ୍ଦର।