ତତ୍ରସ୍ଥାଂ ଦଦୃଶୁର୍ଦେଵୀଂ ରତ୍ନାଲଂକାରଭୂଷିତାମ୍
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତେଜଃସ୍ଵରୂପା ମତୁଲାଂ ମୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ତିଅଁ ତେଜର ଆକାର ଏବଂ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସମସ୍ତ ମୂଳ ପ୍ରକୃତିର ଇଶ୍ୱରୀ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ସ୍ମିତ ମୁଖ ଓ କୃପାମୟ ଚେହେରାରେ, ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ଦୟା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରରଚିତକ୍ଵଣନ୍ମଞ୍ଜୀରରଂଜିତାମ୍
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଘୁଂରି ତାଙ୍କ ପାଏଁ ମଧୁର ଝଙ୍କାର କରୁଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରକେଯୂରକରକଂକଣଭୂଷିତାମ୍ 4.6.
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର କଙ୍କଣ ଓ ବାହୁବନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ନିତଂବକଠିନଶ୍ରୋଣୀଂ ପୀନୋନ୍ନତକୁଚାନତାମ୍
ତାଙ୍କର କଟି ଚାନ୍ଦି ପରି ଦୃଢ଼, ଓ ଅଂଶ ଉନ୍ନତ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
କଜ୍ଜଲୋଜ୍ଜଲରେଖାକ୍ତଶରତ୍ପଂକଜଲୋଚ ନାମ୍
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଗାଢ଼ କାଜଳରେ ରେଖାଖୁଚି ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଶରତ୍କାଳର କାଦଳି ମାଟି ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାମୁଷ୍ଟଦଂତରାଜିଵିରାଜିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତର ଶୁଭ୍ର ଶାରୀ ମୁକ୍ତାମାଳା ପରି ଚମକୁଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଧିକ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲା।
ପକ୍ଷୀଂଦ୍ରଚଂଚୁନାସାଗ୍ରଗଜେଂଦ୍ରମୌକ୍ତିକାନ୍ଵିତାମ୍
ତାଙ୍କର ନାକର ଟିପ୍ ପରେ ଏକ ମୁକ୍ତା ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କ ଠୁଣ୍ଠି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ତିନି ଗଜମୁକ୍ତା ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ସିଂହପୃଷ୍ଠସମାରୂଢାଂ ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତାଂ ମୁଦା
ସିଂହର ପିଠି ଉପରେ ବସି, ସେ ଦୁଇଜଣୀ କନ୍ୟା ସହ ଆନନ୍ଦରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତା ଦେଵୀ ସମୁଵା ସ ଵରାନନାଃ
ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଦୁଇ କନ୍ୟା ସହ ଏଗିଆସିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ପଦ୍ମପରି ଚମକୁଥିଲା।
ନନାମ ଶଂକରଂ ଧର୍ମମନଂତଂ କମଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ସେ ଶଙ୍କର, ଧର୍ମ, ଅନନ୍ତ ଏବଂ ପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଆଶିଷଂ ଚ ଦଦୁର୍ଦେଵା ଵାସଯାମାସୁରଂତିକେ
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ଏବଂ ସମ୍ମାନରେ ନିକଟରେ ବସାଇଲେ।
ତସ୍ଥୁର୍ଦେଵାଃ ସଭାମଧ୍ଯେ ଦେଵସ୍ଯ ପୁରତୋ ହରେଃ
ଦେବତାମାନେ ସଭାର ମଧ୍ୟରେ, ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ।
ଉଵାଚ କମଲାଂ କୃଷ୍ଣଃ ସ୍ମେରାନନସରୋରୁହଃ 4.6.
ପଦ୍ମପରି ହସୁଥିବା ମୁହଁ ନେଇ କୃଷ୍ଣ କମଳାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵୈଦର୍ଭ୍ଯା ଉଦରେ ଜନ୍ମ ଲଭ ଦେଵି ସନା ତନି
ହେ ଦେବୀ, ହେ ନିତ୍ୟା, ବିଦର୍ଭ ଦେଶର ମହିଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ତୁମେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କର।
ତା ଦେଵ୍ଯଃ ପାର୍ଵତୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମୁତ୍ଥାଯ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ
ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି ସେଇ ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ଉଠିଲେ।
ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ପାର୍ଵତୀଲକ୍ଷ୍ମୀଵାଗଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ପାର୍ବତୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ବାଣୀ ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀମାନେ ଥିଲେ।
ତାଶ୍ଚ ସଂଭାଷଯାମାସୁଃ ସଂପ୍ରୀତ୍ଯା ଗୋପକନ୍ଯକାଃ
ସେଇ ଦେବୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଗୋପୀମାନେ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଃ ପାର୍ଵତୀଂ ତତ୍ର ସମୁଵାଚ ଜଗତ୍ପତିଃ
ସେଠାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉଦରେ ଚ ଯଶୋଦାଯାଃ କଲ୍ଯାଣୀ ନଂଦରେତସା
ନନ୍ଦଙ୍କ ତୀର୍ଥରୁ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଏକ ଶୁଭ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଗ୍ରାମେ ଗ୍ରାମେ ଚ ପୂଜାଂ ତେ କାରଯିଷ୍ଯାମି ଭୂତଲେ
ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମରେ ମୁଁ ତୁମର ପୂଜା କରାଇବି।
ତତ୍ରାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀଂ ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ସେଠାରେ ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଭାବେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ।
ତ୍ଵଦ୍ଭୂମିସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରେଣ ସୂତିକାମଂଦିରେ ଶିଵେ
ହେ ଶୁଭେ, ତୁମର ପବିତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ ମାତ୍ରରେ ସୂତିକା ଘରରେ—
କଂସଦର୍ଶନ ମାତ୍ରେଣ ଗମିଷ୍ଯସି ଶିଵାଂତିକମ୍ 4.6.
କଂସଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ତୁମେ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପହଞ୍ଚିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତୂର୍ଣମୁଵାଚ ଚ ଷଡାନନମ୍
ଏହିପରି କହି ଶ୍ରୀହରି ତୁରନ୍ତ ସଷ୍ଠମୁଖୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଜାଂବଵତ୍ଯାଶ୍ଚ ଗର୍ଭେ ଚ ଲଭ ଜନ୍ମ ସୁରେଶ୍ଵର
ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନିଅ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାକୁର।
ଭାରହାରଂ କରିଷ୍ଯାମି ଵସୁଧାଯାଶ୍ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପୃଥିବୀର ଭାର କମେଇଦେବି।
ତସ୍ଥୁର୍ଦେଵାଶ୍ଚ ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ଗୋପା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ନାରଦ ପୁଟାଂଜଲିର୍ଜଗତ୍କାଂତମୁଵାଚ ଵିନ ଯାନ୍ଵିତଃ
ଦେବତା, ଦେବୀମାନେ, ଗୋପ, ଗୋପୀମାନେ ଏବଂ ନାରଦ, ସମେତ ବିନାୟକ, ହାତ ଜୋଡି ଜଗତ୍ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଆଜ୍ଞାଂ କୁରୁ ମହାଭାଗ କସ୍ଯ କୁତ୍ର ସ୍ଥଲଂ ଭୁଵି
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅ—କିଏ, କେଉଁଠି, କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ?