କସ୍ତୂରୀବିଂଦୁସଂଯୁକ୍ତସିନ୍ଦୁରତିଲକାନ୍ଵିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଲଳାଟରେ କସ୍ତୂରୀ ଓ ସିନ୍ଧୂର ଚିହ୍ନ ଏବଂ ଟିକି ଥିଲା।
ସହସ୍ରଦଲସଂସକ୍ତଲୀଲାକମଲସଂଯୁତାମ୍
ସେ ହଜାର ଦଳର ପଦ୍ମ ସହ ଏକ ଖେଳୁଥିବା କମଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ରଥାତ୍ତୂର୍ଣ ସସ୍ତ୍ରୀକଃ ସହପାର୍ଷଦଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ରଥରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଦେଵା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଗୋପାଶ୍ଚ ତସ୍ଥୁଃ ପ୍ରାଂଜଲଯୋ ମୁଦା
ଦେବତାମାନେ, ଗୋପୀମାନେ ଓ ଗୋପମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ହାତ ଯୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ଦାଉଁଥିଲେ।
ଗତ୍ଵା ନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ଵିଲୀନଃ କୃଷ୍ଣଵିଗ୍ରହେ
ନାରାୟଣ ଦେବ ଆସି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରେ ଲୀନ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଶାତକୁଂଭମଯାଦ୍ରଥାତ୍ 4.6.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସୁନାର ରଥରୁ
ଆଜଗାମ ଚତୁର୍ବାହୁର୍ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତଃ
ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଜଣେ ଆସିଲେ।
ସର୍ଵାଲଂକାରଶୋଭା ଢ୍ଯଃ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।
ସଂଵିଲୀନେ ହରେରଂଗେ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସିନି
ହରିଙ୍କ ଲୀଳା ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସବାସ କରିଥିଲେ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶୋ ନାମ୍ନା ସଂକର୍ଷଣଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏହିଁ, ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସଂକର୍ଷଣ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଆଗତଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଵିଷ୍ଣୁଵି ଗ୍ରହମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗ୍ରହକୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ସମସ୍ତେ ତାହାକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସହସ୍ରମୂର୍ଧା ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ପ୍ରଣନାମ ଚ ନାରଦ
ସହସ୍ର ମୁଣ୍ଡ ନେଇ, ନାରଦ ଭକ୍ତିରେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଲୀନୋଽହଂ କୃଷ୍ଣପାଦାବ୍ଜେ ବଭୂଵ ଫାଲ୍ଗୁନୋଽଵରଃ
ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଲୀନ ହେଲି, ଏବଂ ଫାଲ୍ଗୁନ ଅପରିମାଣ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵା ଦଦୃଶୂ ରଥମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଏକ ଅତି ଉତ୍ତମ ରଥକୁ ଦେଖିଲେ।
ମଣୀଂଦ୍ରସାରସଂଯୁକ୍ତଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାନ୍ଵିତମ୍ 4.6.
ଉତ୍ତମ ମଣିମୁକ୍ତା ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକା।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରକଲଶସମୂହେନ ଵିରାଜିତମ୍
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର କଳଶମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ସହସ୍ରଚକ୍ରସଂଯୁକ୍ତଂ ମନୋଯାଯି ମନୋହରମ୍
ହଜାରଟି ଚକ୍ର ଲାଗିଥିବା, ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲୁଥିବା ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା।
ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯଵଜ୍ରାଣାଂ ସମୂହେନ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ମୁକ୍ତା, ପଦ୍ମରାଗ ଓ ହୀରାର ଗୁଛରେ ଚମକୁଥିଲା।
ଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ରଥାନାଂ ପ୍ରଵରଂ ମୁନେ
ମୁନି, ଏହା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ରଥ ଥିଲା।
ପଂଚାଶଦ୍ଯୋଜନୋର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ଚତୁର୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୃତମ୍
ଏହା ପଞ୍ଚାଶି ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ଚାରି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଥିଲା।
ତତ୍ରସ୍ଥାଂ ଦଦୃଶୁର୍ଦେଵୀଂ ରତ୍ନାଲଂକାରଭୂଷିତାମ୍
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତେଜଃସ୍ଵରୂପା ମତୁଲାଂ ମୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ତିଅଁ ତେଜର ଆକାର ଏବଂ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସମସ୍ତ ମୂଳ ପ୍ରକୃତିର ଇଶ୍ୱରୀ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ସ୍ମିତ ମୁଖ ଓ କୃପାମୟ ଚେହେରାରେ, ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ଦୟା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରରଚିତକ୍ଵଣନ୍ମଞ୍ଜୀରରଂଜିତାମ୍
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଘୁଂରି ତାଙ୍କ ପାଏଁ ମଧୁର ଝଙ୍କାର କରୁଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରକେଯୂରକରକଂକଣଭୂଷିତାମ୍ 4.6.
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର କଙ୍କଣ ଓ ବାହୁବନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ନିତଂବକଠିନଶ୍ରୋଣୀଂ ପୀନୋନ୍ନତକୁଚାନତାମ୍
ତାଙ୍କର କଟି ଚାନ୍ଦି ପରି ଦୃଢ଼, ଓ ଅଂଶ ଉନ୍ନତ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
କଜ୍ଜଲୋଜ୍ଜଲରେଖାକ୍ତଶରତ୍ପଂକଜଲୋଚ ନାମ୍
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଗାଢ଼ କାଜଳରେ ରେଖାଖୁଚି ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଶରତ୍କାଳର କାଦଳି ମାଟି ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାମୁଷ୍ଟଦଂତରାଜିଵିରାଜିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତର ଶୁଭ୍ର ଶାରୀ ମୁକ୍ତାମାଳା ପରି ଚମକୁଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଧିକ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲା।
ପକ୍ଷୀଂଦ୍ରଚଂଚୁନାସାଗ୍ରଗଜେଂଦ୍ରମୌକ୍ତିକାନ୍ଵିତାମ୍
ତାଙ୍କର ନାକର ଟିପ୍ ପରେ ଏକ ମୁକ୍ତା ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କ ଠୁଣ୍ଠି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ତିନି ଗଜମୁକ୍ତା ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ସିଂହପୃଷ୍ଠସମାରୂଢାଂ ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତାଂ ମୁଦା
ସିଂହର ପିଠି ଉପରେ ବସି, ସେ ଦୁଇଜଣୀ କନ୍ୟା ସହ ଆନନ୍ଦରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ।