କିରୀଟିନଂ କୁଣ୍ଡଲିନଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଏବଂ ଗଳାରେ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ସ୍ମେରଵକ୍ତ୍ରଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରମ୍
ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତ ଥିଲା, ମୁହଁରେ ମଧୁର ହସ ଥିଲା ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ଦେଵୀଂ ତଦ୍ଵାମତୋ ରମ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲଵର୍ଣାଂ ମନୋହରାମ୍
ତାଙ୍କର ବାମ ପାଖରେ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ଦେବୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଏବଂ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣଚଂଦ୍ରାସ୍ଯାଂ ଶରତ୍ପଂକଜଲୋଚନାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଚକ୍ଷୁ ଶରତ ଦଳର ପଦ୍ମ ପରି ମନୋହର।
ଵେଣୁଵୀଣାଗ୍ରଂଥହସ୍ତାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ସେ ହାତରେ ବାଂଶୀ ଓ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ଅପରାଂ ଦକ୍ଷିଣେ ରମ୍ଯାଂ ଶତଚଂଦ୍ରସମପ୍ରଭାମ୍ 4.6.
ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାଖରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ଦେବୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ଶତଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ସଦ୍ରତ୍ନକୁଣ୍ଡଲାଭ୍ଯାଂ ଚ ସୁକପୋଲଵିରାଜି ତାମ୍
ତାଙ୍କର ଗାଲ ରତ୍ନର କୁଣ୍ଡଳରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନକେଯୂରକରକଂକଣଶୋଭିତାମ୍
ସେ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର କେୟୂର ଓ କଙ୍କଣ ପିନ୍ଧି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ମଣୀଂଦ୍ରକିଂକିଣୀଯୁକ୍ତମଧ୍ଯଦେଶସମନ୍ଵିତାମ୍
ତାଙ୍କର କମର ମଣି ଓ ଝୁଣ୍କାରି ବାଜୁ ବନ୍ଧା ଥିଲା।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ମାଲତୀମାଲାସଂଯୁକ୍ତକବରୀଯୁତାମ୍
ତାଙ୍କର କେଶ ଖିଲିଥିବା ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
କସ୍ତୂରୀବିଂଦୁସଂଯୁକ୍ତସିନ୍ଦୁରତିଲକାନ୍ଵିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଲଳାଟରେ କସ୍ତୂରୀ ଓ ସିନ୍ଧୂର ଚିହ୍ନ ଏବଂ ଟିକି ଥିଲା।
ସହସ୍ରଦଲସଂସକ୍ତଲୀଲାକମଲସଂଯୁତାମ୍
ସେ ହଜାର ଦଳର ପଦ୍ମ ସହ ଏକ ଖେଳୁଥିବା କମଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ରଥାତ୍ତୂର୍ଣ ସସ୍ତ୍ରୀକଃ ସହପାର୍ଷଦଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ରଥରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଦେଵା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଗୋପାଶ୍ଚ ତସ୍ଥୁଃ ପ୍ରାଂଜଲଯୋ ମୁଦା
ଦେବତାମାନେ, ଗୋପୀମାନେ ଓ ଗୋପମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ହାତ ଯୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ଦାଉଁଥିଲେ।
ଗତ୍ଵା ନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ଵିଲୀନଃ କୃଷ୍ଣଵିଗ୍ରହେ
ନାରାୟଣ ଦେବ ଆସି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରେ ଲୀନ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଶାତକୁଂଭମଯାଦ୍ରଥାତ୍ 4.6.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସୁନାର ରଥରୁ
ଆଜଗାମ ଚତୁର୍ବାହୁର୍ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତଃ
ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଜଣେ ଆସିଲେ।
ସର୍ଵାଲଂକାରଶୋଭା ଢ୍ଯଃ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।
ସଂଵିଲୀନେ ହରେରଂଗେ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସିନି
ହରିଙ୍କ ଲୀଳା ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସବାସ କରିଥିଲେ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶୋ ନାମ୍ନା ସଂକର୍ଷଣଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏହିଁ, ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସଂକର୍ଷଣ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଆଗତଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଵିଷ୍ଣୁଵି ଗ୍ରହମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗ୍ରହକୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ସମସ୍ତେ ତାହାକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସହସ୍ରମୂର୍ଧା ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ପ୍ରଣନାମ ଚ ନାରଦ
ସହସ୍ର ମୁଣ୍ଡ ନେଇ, ନାରଦ ଭକ୍ତିରେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଲୀନୋଽହଂ କୃଷ୍ଣପାଦାବ୍ଜେ ବଭୂଵ ଫାଲ୍ଗୁନୋଽଵରଃ
ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଲୀନ ହେଲି, ଏବଂ ଫାଲ୍ଗୁନ ଅପରିମାଣ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵା ଦଦୃଶୂ ରଥମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଏକ ଅତି ଉତ୍ତମ ରଥକୁ ଦେଖିଲେ।
ମଣୀଂଦ୍ରସାରସଂଯୁକ୍ତଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାନ୍ଵିତମ୍ 4.6.
ଉତ୍ତମ ମଣିମୁକ୍ତା ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକା।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରକଲଶସମୂହେନ ଵିରାଜିତମ୍
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର କଳଶମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ସହସ୍ରଚକ୍ରସଂଯୁକ୍ତଂ ମନୋଯାଯି ମନୋହରମ୍
ହଜାରଟି ଚକ୍ର ଲାଗିଥିବା, ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲୁଥିବା ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା।
ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯଵଜ୍ରାଣାଂ ସମୂହେନ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ମୁକ୍ତା, ପଦ୍ମରାଗ ଓ ହୀରାର ଗୁଛରେ ଚମକୁଥିଲା।
ଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ରଥାନାଂ ପ୍ରଵରଂ ମୁନେ
ମୁନି, ଏହା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ରଥ ଥିଲା।
ପଂଚାଶଦ୍ଯୋଜନୋର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ଚତୁର୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୃତମ୍
ଏହା ପଞ୍ଚାଶି ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ଚାରି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଥିଲା।