ପିତୄଣାଂ ମାନସୀ କନ୍ଯା ଧନ୍ଯା ମାନ୍ଯା ଚ ଯୋଷିତାମ୍
ପିତୃମାନେଙ୍କ ମନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କନ୍ୟା, ସେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ସମସ୍ତ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ।
ତସ୍ଯା ଗୃହେ ଜନ୍ମ ଲଭ ଶୀଘ୍ରଂ ନଂଦଵ୍ରଜଂ ଵ୍ରଜ
ତାଙ୍କ ଘରେ ଶୀଘ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇ, ନନ୍ଦଙ୍କ ବ୍ରଜକୁ ଯାଅ।
ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରାଣାଧିକା ରାଧେ ତଵ ପ୍ରାଣାଧିକୋଽପ୍ଯହମ୍
ହେ ରାଧା, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବେଶି ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବେଶି ପ୍ରିୟ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵଂ ରାଧିକା ତତ୍ର ରୁରୋଦ ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲା
ଏପରି ଶୁଣି, ରାଧିକା ସେଠାରେ ପ୍ରେମରେ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ।
ଜନୁର୍ଲଭତ ଗୋପାଶ୍ଚ ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ପୃଥିଵୀତଲେ
ଗୋପମାନେ ଓ ଗୋପୀମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ଲାଗିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ସର୍ଵେ ଦଦୃଶୂ ରଥମୁତ୍ତମମ୍ 4.6.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥକୁ ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ଵେତଚାମରଲକ୍ଷେଣ ଶୋଭିତଂ ଦର୍ପଣାଯୁତୈଃ
ସେଇ ରଥ ଧଳା ଚାମର ଓ ହଜାର ଦର୍ପଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଚମକୁଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନକଲଶାନାଂ ଚ ସହସ୍ରେଣ ସୁଶୋଭିତମ୍
ହଜାର ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର କଳଶରେ ଭରି ରଥ ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରୈଯୁକ୍ତଂ ଶାତ କୁଂଭମଯଂ ଶୁଭମ୍
ଉତ୍ତମ ପାର୍ଷଦମାନେ ଯୋଗାଯୋଗ କରିଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାରେ ତିଆରି, ଏହି ରଥ ମଙ୍ଗଳମୟ ଥିଲା।
ତତ୍ରସ୍ଥଂ ପୁରୁଷଂ ଶ୍ଯାମଂ ସୁନ୍ଦରଂ କମନୀଯକମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଆକର୍ଷକ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କିରୀଟିନଂ କୁଣ୍ଡଲିନଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଏବଂ ଗଳାରେ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ସ୍ମେରଵକ୍ତ୍ରଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରମ୍
ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତ ଥିଲା, ମୁହଁରେ ମଧୁର ହସ ଥିଲା ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ଦେଵୀଂ ତଦ୍ଵାମତୋ ରମ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲଵର୍ଣାଂ ମନୋହରାମ୍
ତାଙ୍କର ବାମ ପାଖରେ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ଦେବୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଏବଂ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣଚଂଦ୍ରାସ୍ଯାଂ ଶରତ୍ପଂକଜଲୋଚନାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଚକ୍ଷୁ ଶରତ ଦଳର ପଦ୍ମ ପରି ମନୋହର।
ଵେଣୁଵୀଣାଗ୍ରଂଥହସ୍ତାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ସେ ହାତରେ ବାଂଶୀ ଓ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ଅପରାଂ ଦକ୍ଷିଣେ ରମ୍ଯାଂ ଶତଚଂଦ୍ରସମପ୍ରଭାମ୍ 4.6.
ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାଖରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ଦେବୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ଶତଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ସଦ୍ରତ୍ନକୁଣ୍ଡଲାଭ୍ଯାଂ ଚ ସୁକପୋଲଵିରାଜି ତାମ୍
ତାଙ୍କର ଗାଲ ରତ୍ନର କୁଣ୍ଡଳରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନକେଯୂରକରକଂକଣଶୋଭିତାମ୍
ସେ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର କେୟୂର ଓ କଙ୍କଣ ପିନ୍ଧି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ମଣୀଂଦ୍ରକିଂକିଣୀଯୁକ୍ତମଧ୍ଯଦେଶସମନ୍ଵିତାମ୍
ତାଙ୍କର କମର ମଣି ଓ ଝୁଣ୍କାରି ବାଜୁ ବନ୍ଧା ଥିଲା।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ମାଲତୀମାଲାସଂଯୁକ୍ତକବରୀଯୁତାମ୍
ତାଙ୍କର କେଶ ଖିଲିଥିବା ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
କସ୍ତୂରୀବିଂଦୁସଂଯୁକ୍ତସିନ୍ଦୁରତିଲକାନ୍ଵିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଲଳାଟରେ କସ୍ତୂରୀ ଓ ସିନ୍ଧୂର ଚିହ୍ନ ଏବଂ ଟିକି ଥିଲା।
ସହସ୍ରଦଲସଂସକ୍ତଲୀଲାକମଲସଂଯୁତାମ୍
ସେ ହଜାର ଦଳର ପଦ୍ମ ସହ ଏକ ଖେଳୁଥିବା କମଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ରଥାତ୍ତୂର୍ଣ ସସ୍ତ୍ରୀକଃ ସହପାର୍ଷଦଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ରଥରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଦେଵା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଗୋପାଶ୍ଚ ତସ୍ଥୁଃ ପ୍ରାଂଜଲଯୋ ମୁଦା
ଦେବତାମାନେ, ଗୋପୀମାନେ ଓ ଗୋପମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ହାତ ଯୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ଦାଉଁଥିଲେ।
ଗତ୍ଵା ନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ଵିଲୀନଃ କୃଷ୍ଣଵିଗ୍ରହେ
ନାରାୟଣ ଦେବ ଆସି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରେ ଲୀନ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଶାତକୁଂଭମଯାଦ୍ରଥାତ୍ 4.6.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସୁନାର ରଥରୁ
ଆଜଗାମ ଚତୁର୍ବାହୁର୍ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତଃ
ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଜଣେ ଆସିଲେ।
ସର୍ଵାଲଂକାରଶୋଭା ଢ୍ଯଃ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।
ସଂଵିଲୀନେ ହରେରଂଗେ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସିନି
ହରିଙ୍କ ଲୀଳା ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସବାସ କରିଥିଲେ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶୋ ନାମ୍ନା ସଂକର୍ଷଣଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏହିଁ, ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସଂକର୍ଷଣ ନାମରେ ପରିଚିତ।