ତଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ପୁନର୍ଵିଭୁଃ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ପ୍ରଭୁ ପୁଣିଥରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ମହାଵିରାଟ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମହାବିରାଟ୍ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମହାଵିରାଡୁଵାଚ ସନ୍ତତଂ ଯାଵଦାଯୁର୍ମେ କ୍ଷଣଂ ଵା ସୁଚିରଂ ଚ ଵା
ମହାବିରାଟ୍ କହିଲେ: ମୋ ଜୀବନ ଯେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ, ଯେଉଁଠି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ହେଉ,
ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୋ ଯୋ ଲୋକେ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତଃ ସ ସନ୍ତତମ୍
ଏହି ସଂସାରରେ ଯିଏ ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ, ସେ ସଦା ଜୀବନ୍ମୁକ୍ତ।
କିଂ ତଜ୍ଜପେନ ତପସା ଯଜ୍ଞେନ ଯଜନେନ ଚ
ତୁମ ଭକ୍ତି ବିନା ଜପ, ତପ, ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ପୂଜା କରିଲେ କଣ ଲାଭ?
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଵିହୀନସ୍ଯ ପୁଂସଃ ସ୍ଯାଜ୍ଜୀଵନଂ ଵୃଥା
ଯେଉଁ ଲୋକ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତି ବିନା, ସେଠାରେ ଜୀବନ ଅର୍ଥହୀନ।
ଯାଵଦାତ୍ମା ଶରୀରେଽସ୍ତି ତାଵତ୍ସ୍ଯାଚ୍ଛକ୍ତିସଂଯୁତଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆତ୍ମା ଶରୀରରେ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତି ରହିଥାଏ।
ସ ଚ ତ୍ଵଂ ଚ ମହାଭାଗ ସର୍ଵାତ୍ମା ପ୍ରକୃତେଃ ପରଃ
ଏବଂ ତୁମେ, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ଏବଂ ପ୍ରକୃତିରୁ ଉପରେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ବାଲକସ୍ତତ୍ର ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ 2.3.
ଏଭଳି କହି, ସେଠାରେ ବାଳକ ନାରଦ ନିରବ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଅସଂଖ୍ଯବ୍ରହ୍ମଣାଂ ପାତେ ପାତସ୍ତେ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରଳୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମର ପତନ ହେବ ନାହିଁ।
ଅଂଶେନ ପ୍ରତିଵିଧ୍ଯଣ୍ଡେ ତ୍ଵଂ ଚ ପୁତ୍ର ଵିରାଡ୍ ଭଵ
ମୋର ଅଂଶରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ତୁମେ ଭାଇରାଟ୍ ହେଉ।
ଲଲାଟେ ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚୈକାଦଶୈଵ ତୁ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲଳାଟରେ ଏବଂ ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି,
କାଲାଗ୍ନିରୁଦ୍ରସ୍ତେଷ୍ଵେକୋ ଵିଶ୍ଵସଂହାରକାରକଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାଳାଗ୍ନିରୁଦ୍ର ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସଂହାର କରନ୍ତି।
ମଦ୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଃ ସତତଂ ଭଵିଷ୍ଯସି ଵରେଣ ମେ
ମୋର ଦୟାରେ, ସଦା ତୁମେ ମୋ ଭକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ରହିବ।
ମାତରଂ କମନୀଯାଂ ଚ ମମ ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତାମ୍
ମୋର ମା ଶୋଭାବନ୍ତି, ମୋର ଛାତିରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି।
ଗତ୍ଵା ଚ ନାକଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶଙ୍କରଂ ସ ଉଵାଚ ହ
ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ମହାଵିରାଡ୍ ଲୋମକୂପେ କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ଵିଧେଃ ଶୃଣୁ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ବଡ଼ ବିରାଟଙ୍କ ଲୋମକୁପ ଭିତରେ, ଏବଂ ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସ ମହାଦେଵ ବ୍ରହ୍ମଭାଲୋଦ୍ଭଵୋ ଭଵ
ଯା, ବତ୍ସ, ମହାଦେବ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲଳାଟରୁ ଜନ୍ମ ନେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗତାଂ ନାଥୋ ଵିରରାମ ଵିଧେଃ ସୁତଃ 2.3.
ଏଭଳି କହି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପୁଅ, ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଲେ।
ମହାଵିରାଡ୍ ଲୋମକୂପେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ଗୋଲକେ ଜଲେ
ବଡ଼ ବିରାଟଙ୍କ ଲୋମକୁପ ଭିତରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗୋଳ ଆକାର ଜଳରେ।
ଶ୍ଯାମୋ ଯୁଵା ପୀତଵାସାଃ ଶଯାନୋ ଜଲତଲ୍ପକେ
କଳା, ଯୁବକ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଜଳର ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା।
ତନ୍ନାଭିକମଲେ ବ୍ରହ୍ମା ବଭୂଵ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ତାଙ୍କର ନାଭିର କମଳରୁ, ବ୍ରହ୍ମା, କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ନାନ୍ତଂ ଜଗାମ ଦଣ୍ଡସ୍ଯ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ପଦ୍ମଜଃ
କମଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ଦଣ୍ଡର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ପୁନରାଗତ୍ଯ ଦଧ୍ଯୌ କୃଷ୍ଣପଦାମ୍ବୁଜମ୍
ସ୍ୱ ଅସ୍ଥାନକୁ ଫେରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦକମଳରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ଶଯାନଂ ଜଲତଲ୍ପେ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପିଣ୍ଡମାଵୃତେ
ଜଳର ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଆବୃତ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଚାପି ଗୋଲୋକଂ ଗୋପଗୋପୀସମନ୍ଵିତମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଗୋଲୋକରେ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ।
ବଭୂଵୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ରା ମାନସାଃ ସନକାଦଯଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁଅମାନେ, ସନକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ବଭୂଵ ପାତା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଵାମେ କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ
ପାତାଳରେ, ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ନାଭିପଦ୍ମେ ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଶ୍ଵଂ ସସର୍ଜ ସଃ 2.3.
ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନାଭିର କମଳରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଏଵଂ ସର୍ଵଂ ଲୋମକୂପେ ଵିଶ୍ଵଂ ପ୍ରତ୍ଯେକମେଵ ଚ
ଏଭଳି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋମକୁପରେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଏକାଏକି ଅଛି।