ଯସ୍ଯ ଚିତ୍ତଂ ପରସ୍ତ୍ରୀଷୁ ସୋଽଶୁଚିଃ ସର୍ଵକର୍ମସୁ ।। ନ କର୍ମଫଲଭାକ୍ପାପୀ ନିନ୍ଦ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ସର୍ଵତଃ 2.58.
ଯାହାର ମନ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀଙ୍କୁ ନେଇ ଲାଗିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଶୁଚି; ସେ ପାପୀ, କର୍ମର ଫଳ ପାଏ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ନିନ୍ଦିତ।
ସତୀତ୍ଵଂ ମେ ନାଶଯସି ଯକ୍ଷ୍ମଗ୍ରସ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ମୋର ପତିବ୍ରତ ନଷ୍ଟ କରୁଛ, ତୁମେ ଶୟା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହେବ।
ଦୁଷ୍ଟାନାଂ ଦର୍ପହା କୃଷ୍ଣୋ ଦର୍ପଂ ତେ ନିହନିଷ୍ଯତି
ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣ, ତୁମର ଗର୍ବ ଭାଙ୍ଗିଦେବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାରକା ସାଧ୍ଵୀ ରୁରୋଦ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଏପରି କହି, ସାଧ୍ବୀ ତାରା ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପରମାତ୍ମାନମାକାଶଂ ପଵନଂ ଧରାମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ପରମାତ୍ମା, ଆକାଶ, ପବନ ଓ ଧରିତ୍ରୀ—
ତାରକାଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନ ଭୀତଃ ସ ଚୁକୋପ ହ
ତାରାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେ ଭୟଭିତ ହେଲେ ନାହିଁ, ବରଂ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ରଥଂ ଚ ଚାଲଯାମାସ ମନୋଯାଯୀ ମନୋହରମ୍
ସେ ମନରେ ଚାଲୁଥିବା ଏକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରଥକୁ ଗତି ଦେଲେ, ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଥିଲା।
ଵିସ୍ପନ୍ଦକେ ସୁରଵନେ ଚନ୍ଦନେ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରକେ
ବିସ୍ପନ୍ଦକ ନାମକ ଦେବବନରେ, ଚନ୍ଦନ ଓ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରକ ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ,
ସୁଗନ୍ଧି ପୁଷ୍ପତଲ୍ପେ ଚ ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଵାଯୁନା
ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲର ଶଯ୍ୟା ଉପରେ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନର ଗନ୍ଧ ଭରା ପବନରେ,
ଶୈଲେ ଶୈଲେ ନଦେ ନଦ୍ଯାଂ ଶୃଂଗାରଂ କୁର୍ଵତୋସ୍ତଯୋଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ ଉପରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଦୀରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ମଧୁର ପ୍ରେମ ଖେଳା କରୁଥିଲେ।
ବଭୂଵ ଶରଣାପନ୍ନୋ ଭୀତୋ ଦୈତ୍ଯେଷୁ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ 2.58.
ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ଅଭଯଂ ଚ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ କୃପଯା ଭୃଗୁନନ୍ଦନଃ
ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁଅ ଦୟା କରି ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଲେ।
ସଭାଯାଂ ଜହସୁର୍ହୃଷ୍ଟା ବଲିନୋ ଦିତିନନ୍ଦନାଃ
ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦିତିର ପୁଅମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ହସୁଥିଲେ।
ସତୀସତୀତ୍ଵଧ୍ଵଂସେନ ପାପିଷ୍ଠଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଲେ
ପାପୀ ଚନ୍ଦ୍ରମା ନିଜର ପବିତ୍ରତା ହରାଇ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇଥିଲେ।
ଉଵାଚ ତଂ ମହାଭୀତଂ ଶୁକ୍ରୋ ଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ
ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ର, ଭୟରେ ଅତି ଆତୁର ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶୁକ୍ର ଉଵାଚ ଦୁର୍ନୀତଂ କର୍ମ ତେ ପୁତ୍ର ନୀଚଵନ୍ନଯଶସ୍କରମ୍
ଶୁକ୍ର କହିଲେ: 'ପୁଅ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଖରାପ, ନିଚ ଲୋକଙ୍କ ପରି ଅପମାନଜନକ।'
ରାଜସୂଯସ୍ଯ ସୁଫଲେ ନିର୍ମଲେ କୀର୍ତ୍ତିମଣ୍ଡଲେ
ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଶୁଭ, ପବିତ୍ର ଖ୍ୟାତିର ମଣ୍ଡଳରେ,
ତ୍ଯଜ ଦେଵଗୁରୌ ପତ୍ନୀଂ ପ୍ରସୂମିଵ ମହାସତୀମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କର ଜଣେ ମହାପବିତ୍ରା ପତ୍ନୀକୁ, ଯେପରି ଉପଯୋଗ ହେବା ପରେ ଫୁଲକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ସେପରି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କର।
ଶମ୍ଭୋଃ ସୁରାଣାମୀଶସ୍ଯ ଗୁରୁପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵେଧସଃ
ସେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୁରୁଙ୍କ ପୁଅ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।
ଶତ୍ରୋରପି ଗୁଣା ଵାଚ୍ଯା ଦୋଷା ଵାଚ୍ଯା ଗୁରୋରପି
ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଗୁଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କର ଦୋଷ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ।
ସ ଶତ୍ରୁର୍ମେ ସୁରଗୁରୁଃ ପରୋ ଵିଶ୍ଵେ ନିଶାକର ଯତ୍ର ଲୋକାଶ୍ଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠାସ୍ତତ୍ର ଧର୍ମଃ ସନାତନଃ 2.58.
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁ ମୋର ଶତ୍ରୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମିକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଚିରନ୍ତନ ଧର୍ମ ବସିଥାଏ।
ଯତୋ ଧର୍ମସ୍ତତଃ କୃଷ୍ଣୋ ଯତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଠି କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ବିଜୟ ଅଛି।
ହିଂସକାଃ ପ୍ରଲଯଂ ଯାନ୍ତି ଧର୍ମୋ ରକ୍ଷତି ଧାର୍ମିକମ୍
ହିଂସାକାରୀମାନେ ବିନାଶ ପାଆନ୍ତି; ଧର୍ମ ଧର୍ମିକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ତଥାଽପି ନହି ରକ୍ଷନ୍ତି ଧର୍ମଘ୍ନଂ ପାପିନଂ ଜନମ୍
ତଥାପି, ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ପାପୀକୁ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରେ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଷୋଡଶାଂଶ ପାତକଂ ଚ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଏକ-ଷୋଳ୍ଅଂଶ ପାପ ସମାନ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଵିପ୍ରପତ୍ନୀସତୀନାଂ ଚ ଗମନଂ ଵୈ ବଲେନ ଚେତ୍
ଯଦି କେହି ବଳପୂର୍ବକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜଣା ଭାର୍ଯ୍ୟା କିମ୍ବା ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ,
ଧର୍ମ୍ମଂ ଚର ମହାଭାଗ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ତ୍ଯଜ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରୁହ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ଏବେ ଛାଡିଦେ।
ଉପାଯେନ ଚ ତେ ପାପଂ ଦୂରୀଭୂତଂ ଭଵେନ୍ନନୁ
ଠିକ ଉପାୟରେ ତୁମର ପାପ ନିଶ୍ଚିତ ଦୂର ହେବ।
ଶସ୍ତ୍ରହୀନଂ ଚ ଭୀତଂ ଚ ଦୀନଂ ଚ ଶରଣାର୍ଥିନମ୍
ଯିଏ ଅସ୍ତ୍ରହୀନ, ଭୟଭୀତ, ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଚାହୁଁଛି,
ରାଜସୂଯଶତାନାଂ ଚ ରକ୍ଷିତା ଲଭତେ ଫଲମ୍
ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଶତ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।