ତସ୍ଯ ସ୍ପର୍ଶଂ ଚ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ତୀର୍ଥାନି ନିଖି ଲାନି ଚ
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ତାଙ୍କର ସ୍ପର୍ଶକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।
ତତ୍ରୈଵ ହରିଣା ସାର୍ଦ୍ଧମସଂଖ୍ଯଂ ପ୍ରାକୃତଂ ଲଯମ୍
ସେଠି ହରିଙ୍କ ସହିତ ଅଗଣିତ ସାଧାରଣ ଜଣେ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି।
ଯାନି କାନି ଚ ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ଅଛି,
ତତ୍ପାଦପଦ୍ମରଜସା ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ଵସୁନ୍ଧରା 2.21.
ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମର ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ସତ୍ୱରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲା ତୋଯଂ ମୃତ୍ଯୁକାଲ ଚ ଯୋ ଲଭେତ୍
ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ପାଣି ପାଏ,
ନିର୍ଵାଣମୁକ୍ତିଂ ଲଭତେ କର୍ମଭୋଗାଦ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ସେ ମୁକ୍ତି ଓ ନିର୍ବାଣ ପାଏ, କର୍ମର ଫଳରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାଂ ଧୃତ୍ଵା ମିଥ୍ଯାଵାଦଂ ଵଦେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାକୁ ଧରି, କିଏ ମିଥ୍ୟା କଥା କହେ, ସେ...
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵୀକାରଂ ଯୋ ନ ପାଲଯେତ୍
ଯେଉଁଠି କିଏ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାକୁ ଛୁଇଁ, ନିଜ ନିଶ୍ଚୟ ପାଳନ କରେନି, ସେ...
ତୁଲସୀପତ୍ର ଵିଚ୍ଛେଦଂ ଶାଲଗ୍ରାମେ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି କିଏ ଶାଳଗ୍ରାମ ଉପରେ ତୁଳସୀ ପତ୍ର କାଟେ, ସେ...
ତୁଲସୀପତ୍ରଵିଚ୍ଛେଦଂ ଶଂଖେ ଯୋ ହି କରୋତି ଚ
ଏବଂ ଯେଉଁଠି କିଏ ଶଂଖ ଉପରେ ତୁଳସୀ ପତ୍ର କାଟେ, ସେ...
ଶାଲଗ୍ରାମଂ ଚ ତୁଲସୀଂ ଶଂଖମେକତ୍ର ଏଵ ଚ
ଯଦି ଏକଠି ଠାରେ ଶାଳଗ୍ରାମ, ତୁଳସୀ ଓ ଶଂଖ ଏକାସାଥି ରହେ,
ସକୃଦେଵ ହି ଯୋ ଯସ୍ଯାଂ ଵୀର୍ଯ୍ଯାଧାନଂ କରୋତି ଯଃ
ଏହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଗୋଟିଏରେ ମଧ୍ୟ ଯଦି କିଏ ସେମେନ ଦେଇଥାଏ, ସେ...
ତ୍ଵଂ ପ୍ରିଯା ଶଂଖଚୂଡସ୍ଯ ଚୈକମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି
ତୁମେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହେବା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତାଂ ଚ ଵିରରାମ ଚ ସାଦରମ୍ 2.21.
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀହରି ସମ୍ମାନ ସହିତ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ଯଥା ଶ୍ରୀଶ୍ଚ ତଥା ସା ଚାପ୍ଯୁଵାସ ହରିଵକ୍ଷସି
ଯେପରି ଶ୍ରୀ ନିଜେ ହରିଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସେପରି ସେ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ବସିଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସରସ୍ଵତୀ ଗଙ୍ଗା ତୁଲସୀ ଚାପି ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଗଙ୍ଗା ଓ ତୁଳସୀ—
ସଦ୍ଯସ୍ତଦ୍ଦେହଜାତା ଚ ବଭୂଵ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ
ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ସହସା ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
କୁର୍ଵନ୍ତି ତତ୍ର କୀଟାଶ୍ଚ ଶିଲାଂ ବହୁଵିଧାଂ ମୁନେ
ସେଠାରେ, ମୁନି, କୀଟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶିଳା ତିଆରି କରନ୍ତି।
ସ୍ଥଲସ୍ଥାଃ ପିଙ୍ଗଲା ଜ୍ଞେଯାଶ୍ଚୋପତାପାଦ୍ଧରେରିତି
ଯେଉଁ ଶିଳାମାନେ ଜମିରେ ରହିଛନ୍ତି ଏବଂ ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗର, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ତାପରେ ପୀଡିତ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତସ୍ଯାଃ ପୂଜାଵିଧାନଂ ଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କିଂ ନ ଶ୍ରୁତଂ ମଯା
ନାରଦ ପଚାରିଲେ: ମୁଁ ତାଙ୍କର ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର କାହିଁକି ଶୁଣିନାହିଁ?
କେନ ପୂଜ୍ଯା ସ୍ତୁତା କେନ ପୁରା ପ୍ରଥମତୋ ମୁନେ
ମୁନି, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ କିଏ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଓ ସ୍ତୁତି କଲେ?
ସୂତ ଉଵାଚ କଥାଂ କଥିତୁମାରେଭେ ପୁଣ୍ଯରୂପାଂ ପୁରାତନୀମ୍
ସୂତ କହିଲେ: ସେ ପୁରୁଣା ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ରମାସମାଂ ତାଂ ସୌଭାଗ୍ଯାଂ ଚକାର ଗୌରଵେଣ ଚ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ରମା ସମାନ ଭାଗ୍ୟଶାଳି କଲେ।
ସେହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଗଂଗା ଚ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ନଵସଂଗମମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କର ନୂତନ ସଂଯୋଗକୁ ସହିଲେ।
ସା ତାଂ ଜଘାନ କଲହେ ମାନିନୀ ହରିସନ୍ନିଧୌ
ସେ ମହିଳା ଗର୍ବିତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କଳହରେ ତାକୁ ମାରିଦେଲେ।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରୀ ଦେଵୀ ଜ୍ଞାନିନୀ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ
ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିପତି, ଜ୍ଞାନବତୀ ଏବଂ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ଯୋଗିନୀ।
ହରିର୍ନ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁଲସୀଂ ବୋଧଯିତ୍ଵା ସରସ୍ଵତୀମ୍
ହରି ତୁଳସୀଙ୍କୁ ନ ଦେଖି, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଉପଦେଶ କଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ତୁଲସ୍ଯା ତୁଲସୀଂ ସତୀମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ ଏବଂ ସ୍ନାନ କରି, ତୁଳସୀ ଗଛର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସତୀ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀମାଯାକାମଵାଣୀବୀଜପୂର୍ଵଂ ଦଶାକ୍ଷରମ୍ 2.22.
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମାୟା, କାମ ଓ ବାଣୀଙ୍କ ବୀଜାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଦଶଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର।
ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଐଂ ଵୃନ୍ଦାଵନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପୂଜଯେଚ୍ଚ ଵିଧାନେନ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ଲଭେନ୍ନରଃ
“ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଐଂ ବୃନ୍ଦାବନ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା”—ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।