ତୁଲସୀକାଷ୍ଠନିର୍ମାଣମାଲାଂ ଗୃହ୍ଣାତି ଯୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ତୁଳସୀ କାଠର ମାଳା ଗ୍ରହଣ କରେ—
ତୁଲସୀଂ ସ୍ଵକରେ ଧୃତ୍ଵା ସ୍ଵୀକାରଂ ଯୋ ନ ରକ୍ଷତି
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ହାତରେ ତୁଳସୀ ଧରି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ରଖେନାହିଁ—
କରୋତି ମିଥ୍ଯାଶପଥଂ ତୁଲସ୍ଯା ଯୋ ହି ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ତୁଳସୀ ଉପରେ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରେ—
ତୁଲସୀତୋଯକଣିକାଂ ମୃତ୍ଯୁକାଲେ ଚ ଯୋ ଲଭେତ୍ 2.21.
ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ତୁଳସୀ ପାଣିର ଏକ ଫୋଟା ପାଏ—
ପୂର୍ଣିମାଯାମମାଯାଂ ଚ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ରଵିସଂକ୍ରମେ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅମାବାସ୍ୟା, ଦ୍ୱାଦଶୀ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାଶି ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ—
ଆଶୌଚେଽଶୁଚିକାଲେ ଵା ରାତ୍ରିଵାସାନ୍ଵିତେ ନରାଃ
ଅଶୁଚି, ଅପବିତ୍ର ସମୟରେ କିମ୍ବା ରାତି ରହିବା ସମୟରେ—
ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁଲସୀପତ୍ରଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ପର୍ଯୁଷିତଂ ସତି
ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତିନି ରାତି ରଖିଲେ—
ଭୂଗତଂ ତୋଯପତିତଂ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ସତି
ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଗଲା କିମ୍ବା ପାଣିରେ ପଡ଼ିଗଲା, ଯେଉଁ ଦାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ—
ଵୃକ୍ଷାଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵୀ ଯା ଗୋଲୋକେ ଚ ନିରାମଯେ ।। କୃଷ୍ଣେନ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ରହସି ନିତ୍ଯଂ କ୍ରୀଡାଂ କରିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁ ଦେବୀ ଗଛରେ ବସିଛନ୍ତି, ଗୋଲୋକରେ ନିର୍ମଳ ଅଛନ୍ତି, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ସଦା କ୍ରୀଡା କରିବେ ।
ନଦ୍ଯଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ଯା ଭାରତେ ଚ ସୁପୁଣ୍ଯଦା
ଯେଉଁ ଦେବୀ ନଦୀରେ ବସିଛନ୍ତି, ଭାରତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି—
ତ୍ଵଂ ଚ ସ୍ଵଯଂ ମହାସାଧ୍ଵୀ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମମ ସନ୍ନିଧୌ
ତୁମେ ମହାସାଧ୍ବୀ ହେବା ସ୍ୱୟଂ ମୋ ସହିତ ଭୈକୁଣ୍ଠରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବା।
ଅହଂ ଚ ଶୈଲରୂପୀ ଚ ଗଣ୍ଡକୀତୀରସନ୍ନିଧୌ
ମୁଁ ଶୈଳ ରୂପ ଧରି ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀର ତୀରରେ ରହିବି।
ଵଜ୍ରକୀଟାଶ୍ଚ କୃମଯୋ ଵଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରାଶ୍ଚ ତତ୍ର ଵୈ
ସେଠାରେ ହେବେ ହୀରା ଭିତରୁ ବାହାରିଥିବା କୀଟ ଏବଂ ହୀରା ଦାନ୍ତ ଥିବା କୀଟମାନେ।
ଏକଦ୍ଵାରେ ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍ 2.21.
ଏକଟି ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର, ଚାରିଟି ଚକ, ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ।
ଏକଦ୍ଵାରେ ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ନଵୀନନୀରଦୋପମମ୍
ଏକଟି ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର, ଚାରିଟି ଚକ, ଏବଂ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା।
ଦ୍ଵାରଦ୍ଵଯେ ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ଗୋଷ୍ପଦେନ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଦୁଇଟି ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର, ଚାରିଟି ଚକ, ଏବଂ ଗାଁ ଗୋରୁର ଖୁର ଚିହ୍ନ ସହିତ।
ଅତିକ୍ଷୁଦ୍ରଂ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଚ ନଵୀନଜଲଦପ୍ରଭମ୍
ଅତି ଛୋଟ, ଦୁଇଟି ଚକ, ଏବଂ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଚମକୁଥିବା।
ଅତିକ୍ଷୁଦ୍ରଂ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଚ ଵନମା ଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ଅତି ଛୋଟ, ଦୁଇଟି ଚକ, ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ।
ସ୍ଥୂଲଂ ଚ ଵର୍ତୁଲାକାରଂ ରହିତଂ ଵନମାଲଯା
ବଡ଼ ଓ ବୃତ୍ତାକାର, କିନ୍ତୁ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ବିନା।
ମଧ୍ଯମଂ ଵର୍ତୁଲାକାରଂ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ବାଣଵିକ୍ଷତମ୍
ମଧ୍ୟମ ଆକାର, ବୃତ୍ତାକାର, ଦୁଇଟି ଚକ, ଏବଂ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ।
ମଧ୍ଯମଂ ସପ୍ତଚକ୍ରଂ ଚ ଛତ୍ରତୂଣସମନ୍ଵିତମ୍
ମଧ୍ୟମ ଆକାର, ସାତଟି ଚକ, ଏବଂ ଛତା ଓ କୁଇଭର ସହିତ।
ଦ୍ଵିସପ୍ତଚକ୍ରଂ ସ୍ଥୂଲଂ ଚ ନଵୀନଜଲଦପ୍ରଭମ୍
ଦୁଇଟି କିମ୍ବା ସାତଟି ଚକ, ବଡ଼, ଏବଂ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଚମକୁଥିବା।
ଚକ୍ରାକାରଂ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଚ ସଶ୍ରୀକଂ ଜଲଦପ୍ରଭମ୍
ଚକ୍ର ଆକାର, ଦୁଇଟି ଚକ, ଶ୍ରୀମୟ, ଏବଂ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଚମକୁଥିବା।
ସୁଦର୍ଶନଂ ଚୈକଚକ୍ରଂ ଗୁପ୍ତଚକ୍ରଂ ଗଦାଧରମ୍ 2.21.
ସୁଦର୍ଶନ, ଏକଟି ଚକ, ଗୁପ୍ତ ଚକ, ଏବଂ ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା।
ଅତୀଵ ଵିସ୍ତୃତାସ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଵିକଟଂ ସତି
ଅତି ବିସ୍ତୃତ ମୁଖ, ଦୁଇଟି ଚକ, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା।
ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଵିସ୍ତୃତାସ୍ଯଂ ଚ ଵନମାଲାସମନ୍ଵିତମ୍
ଦୁଇଟି ଚକ, ବିସ୍ତୃତ ମୁଖ, ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ସହିତ।
ଦ୍ଵାରଦେଶେ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଚ ସଶ୍ରୀକଂ ଚ ସମଂ ସ୍ଫୁଟମ୍
ଦ୍ୱାର ଠାରେ, ଦୁଇଟି ଚକ, ଶ୍ରୀମୟ, ସମ, ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଚକ୍ରଂ ଚ ନଵୀନନୀରଦପ୍ରଭମ୍
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚକ, ଏବଂ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଚମକୁଥିବା।
ଦ୍ଵେ ଚକ୍ରେ ଚୈକଲଗ୍ନେ ଚ ପୃଷ୍ଠେ ଯତ୍ର ତୁ ପୁଷ୍କଲମ୍
ଯେଉଁଠି ଦୁଇଟି ବୃତ୍ତ ଅଛି ଏବଂ ପଛପଟେ ଏକଟି ଚିହ୍ନ ରହିଛି, ସେଠି ସମୃଦ୍ଧି ଥାଏ।
ଅନିରୁଦ୍ଧଂ ତୁ ପୀତାଭଂ ଵର୍ତୁଲଂ ଚାତିଶୋଭନମ୍
ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କ ଦେହ ପିତାବର୍ଣ୍ଣର, ବୃତ୍ତାକାର ଏବଂ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର।