ତେ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସଂହୃଷ୍ଟାଃ ସଂସ୍ତୂଯ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
କାଲେନ ଶମ୍ଭୁର୍ଭଗଵାଞ୍ଛାସ୍ତ୍ରଦୀପଂ ଚକାର ସଃ
ସମୟ ପରେ, ଭଗବାନ ଶମ୍ଭୁ ଶାସ୍ତ୍ରର ଦୀପ ଜଳାଇଲେ।
ସା ଚୈଵଂ ଦ୍ରଵରୂପା ଯା ଗଙ୍ଗା ଗୋଲୋକସମ୍ଭଵା
ଯେ ଗଙ୍ଗା ଗୋଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦ୍ରବ ଆକାରରେ ଅଛି।
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାପିତା ସା କୃଷ୍ଣେନ ପରମାତ୍ମନା
ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତୁଲସ୍ଯା କେନ ରୂପେଣ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ତୁଳସୀ କେଉଁ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ? ମୋତେ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଶଂଖଚୂଡସ୍ଯ ରୂପେଣ ରେମେ ତଦ୍ରାମଯା ସହ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କ ରୂପରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ଶଂଖଚୂଡସ୍ଯ କଵଚଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ମାଯଯା ହରିଃ
ହରି ମାୟାରେ ଶଂଖଚୂଡଙ୍କର କବଚ ନେଇଲେ।
ଦୁନ୍ଦୁଭିଂ ଵାଦଯାମାସ ତୁଲସୀଦ୍ଵାରସନ୍ନିଧୌ
ତୁଳସୀ ଦ୍ୱାରର ସମ୍ମୁଖରେ ସେ ଡୁନ୍ଦୁଭି ଉଡାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସା ଚ ସାଧ୍ଵୀ ଚ ପରମାନନ୍ଦସଂଯୁତା
ସେ ଶୁଣି ଏହି ସାଧ୍ବୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା କାରଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଇଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ରଥାଦ୍ଦେଵୋ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚ ଭଵନଂ ଯଯୌ
ଦେବତା ରଥରୁ ଉତରି ଦେବୀଙ୍କର ଘରକୁ ଗଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ପୁରତଃ କାନ୍ତଂ ଶାନ୍ତଂ କାନ୍ତା ମୁଦାଽନ୍ଵିତା
ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟକୁ ଶାନ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେଖି ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ରତ୍ନସିଂହା ସନେ ରମ୍ଯେ ଵାସଯାମାସ କାମୁକୀ
କାମନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାରୀ ସୁନ୍ଦର ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ସେଠି ବସାଇଲେ।
ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଜନ୍ମ ହ୍ଯଦ୍ଯ ମେ ସଫଲାଃ କ୍ରିଯାଃ 2.21.
ଆଜି ମୋର ଜନ୍ମ ସଫଳ ହେଲା; ଆଜି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ଫଳଦାୟୀ ହେଲା।
ସସ୍ମିତା ସକଟାକ୍ଷଂ ଚ ସକାମା ପୁଲକାଞ୍ଚିତା
ହସି, କଣ୍ଟକୁ ଚାହି, ଇଚ୍ଛାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା।
ତୁଲସ୍ଯୁଵାଚ କଥଂ ବଭୂଵ ଵିଜଯସ୍ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି କୃପାନିଧେ
ତୁଳସୀ କହିଲେ: ଦୟାର ସାଗର, କିପରି ବିଜୟ ହେଲା, ମୋତେ କହ।
ତୁଲସୀଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ କମଲାପତିଃ
ତୁଳସୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ହସିଲେ।
ଶ୍ରୀହରିରୁଵାଚ ନାଶୋ ବଭୂଵ ସର୍ଵେଷାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ କାମିନି
ଶ୍ରୀହରି କହିଲେ: ରମଣୀ, ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କର ନାଶ ହେଲା।
ପ୍ରୀତିଂ ଚ କାରଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ସ୍ଵଯମାଵଯୋଃ
ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ।
ମଯାଽଽଗତଂ ସ୍ଵଭଵନଂ ଶିଵଲୋକଂ ଶିଵୋ ଗତଃ
ମୁଁ ନିଜ ଘରକୁ ଆସିଲି; ଶିବ ଶିବଲୋକକୁ ଗଲେ।
ରେମେ ରମାପତିସ୍ତତ୍ର ରାମଯା ସହ ନାରଦ ସର୍ଵଂ ଵିତର୍କଯାମାସ କସ୍ତ୍ଵମେଵେତ୍ଯୁଵାଚ ହ
ସେଠି ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ରାମାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କଲେ; ନାରଦ ସବୁ ବିଚାର କରି 'ତୁ କିଏ?' ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ତୁଲସ୍ଯୁଵାଚ
ତୁଳସୀ କହିଲେ:
ଦୂରୀକୃତଂ ମତ୍ସତୀତ୍ଵମଥଵା ତ୍ଵାଂ ଶପାମହେ
ମୋର ସତୀତ୍ୱ ଦୂର କରାଯାଇଛି, ନାହିଁଲେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେବି।
ଦଧାର ଲୀଲଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ସ୍ଵାଂ ମୂର୍ତିଂ ସୁମନୋହରାମ୍ ନଵୀନନୀରଦ ଶ୍ଯାମଂ ଶରତ୍ପଙ୍କଜଲୋଚନମ୍ ।। 2.21.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ଖେଳରେ ନିଜର ଅତି ମନୋହର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ — ନବୀନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଶ୍ୟାମ, ଶରତର ପଦ୍ମ ଫୁଲ ପରି ଚକ୍ଷୁ।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲୀଲାଭଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ସେ ଦଶ ମିଳିଅନ କାମଦେବଙ୍କର ଆକର୍ଷଣ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ରତ୍ନର ଗହଣାରେ ସଜିଥିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କାମିନୀ କାମାନ୍ମୂର୍ଛାଂ ସଂପ୍ରାପ ଲୀଲଯା
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଏକ ଆଗ୍ରହୀ ନାରୀ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଅଚେତନ ହେଇ ଖେଳିଖେଳି ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ।
ହେ ନାଥ ତେ ଦଯା ନାସ୍ତି ପାଷାଣ ସଦୃଶସ୍ଯ ଚ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ପାଷାଣ ସମାନ, ତୁମେ କୌଣସି କରୁଣା ଦେଖାନାହାନ୍ତି।
ପାଷାଣସଦୃଶସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଦଯାହୀନୋ ଯତଃ ପ୍ରଭୋ
ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ପାଷାଣ ସମାନ ଏବଂ କରୁଣାହୀନ।
ଯେ ଵଦନ୍ତି ଦଯାସିନ୍ଧୁଂ ତ୍ଵାଂ ତେ ଭ୍ରାନ୍ତା ନ ସଂଶଯଃ
ଯେମାନେ ତୁମକୁ କରୁଣାର ସାଗର ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭ୍ରମିତ।
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ନ ଜାନାସି ପରଵ୍ଯଥାମ୍
ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିଲେ, ତଥାପି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ବୁଝିନାହାନ୍ତି।