ସହସ୍ରେଷୁ ଶତେଷ୍ଵେକୋ ମନ୍ମନ୍ତ୍ରୋପାସକୋ ଭଵେତ୍
ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ମାନେ ମୋର ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କରନ୍ତି।
ଅନ୍ଯଥା ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵେ ଗୋଲୋକଵାସିନଃ
ନହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଗୋଲୋକର ବାସିନ୍ଦା ହେଇଯିବେ।
ଜନାଃ ପଞ୍ଚପ୍ରକାରାଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତାଃ ସ୍ରଷ୍ଟୁର୍ଭଵେ ଭଵେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୃଷ୍ଟିରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଲୋକ ଥାନ୍ତି।
ଅଧୋନିଵାସିନଃ କେଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକନିଵାସିନଃ
କିଛି ଲୋକ ତଳେ ବସନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ରହନ୍ତି।
ଇଦଂ କର୍ତୁଂ ମହାଦେଵଃ କରୋତୁ ସୁରସଂସଦି
ଏହା କରିବାକୁ ମହାଦେବ ଦେବମାନେ ଥିବା ସଭାରେ କରୁନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଗଗନେ ଵିରରାମ ସନାତନଃ 2.10.
ଏଭଳି କହି, ସନାତନ ଆକାଶରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜ୍ଞାନେଶୋ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଜ୍ଞାନର ନାଥ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ସଂଯୁକ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଦ୍ଯୈର୍ମନ୍ତ୍ରାଦ୍ଯୈଃ ଶାସ୍ତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଓ ମନ୍ତ୍ର ଆଦି ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସ୍ତ୍ର।
ଗଂଗାତୋଯମୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ମିଥ୍ଯା ଯଦି ଵଦେଜ୍ଜନଃ
ଯଦି କେହି ଗଙ୍ଗା ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି ମିଥ୍ୟା କହେ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଶଙ୍କରେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଗୋଲୋକେ ସୁରସଂସଦି
ଏଭଳି ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଗୋଲୋକରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ କୁହାଗଲା,
ତେ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସଂହୃଷ୍ଟାଃ ସଂସ୍ତୂଯ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
କାଲେନ ଶମ୍ଭୁର୍ଭଗଵାଞ୍ଛାସ୍ତ୍ରଦୀପଂ ଚକାର ସଃ
ସମୟ ପରେ, ଭଗବାନ ଶମ୍ଭୁ ଶାସ୍ତ୍ରର ଦୀପ ଜଳାଇଲେ।
ସା ଚୈଵଂ ଦ୍ରଵରୂପା ଯା ଗଙ୍ଗା ଗୋଲୋକସମ୍ଭଵା
ଯେ ଗଙ୍ଗା ଗୋଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦ୍ରବ ଆକାରରେ ଅଛି।
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାପିତା ସା କୃଷ୍ଣେନ ପରମାତ୍ମନା
ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତୁଲସ୍ଯା କେନ ରୂପେଣ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ତୁଳସୀ କେଉଁ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ? ମୋତେ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଶଂଖଚୂଡସ୍ଯ ରୂପେଣ ରେମେ ତଦ୍ରାମଯା ସହ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କ ରୂପରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ଶଂଖଚୂଡସ୍ଯ କଵଚଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ମାଯଯା ହରିଃ
ହରି ମାୟାରେ ଶଂଖଚୂଡଙ୍କର କବଚ ନେଇଲେ।
ଦୁନ୍ଦୁଭିଂ ଵାଦଯାମାସ ତୁଲସୀଦ୍ଵାରସନ୍ନିଧୌ
ତୁଳସୀ ଦ୍ୱାରର ସମ୍ମୁଖରେ ସେ ଡୁନ୍ଦୁଭି ଉଡାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସା ଚ ସାଧ୍ଵୀ ଚ ପରମାନନ୍ଦସଂଯୁତା
ସେ ଶୁଣି ଏହି ସାଧ୍ବୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା କାରଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଇଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ରଥାଦ୍ଦେଵୋ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚ ଭଵନଂ ଯଯୌ
ଦେବତା ରଥରୁ ଉତରି ଦେବୀଙ୍କର ଘରକୁ ଗଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ପୁରତଃ କାନ୍ତଂ ଶାନ୍ତଂ କାନ୍ତା ମୁଦାଽନ୍ଵିତା
ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟକୁ ଶାନ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେଖି ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ରତ୍ନସିଂହା ସନେ ରମ୍ଯେ ଵାସଯାମାସ କାମୁକୀ
କାମନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାରୀ ସୁନ୍ଦର ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ସେଠି ବସାଇଲେ।
ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଜନ୍ମ ହ୍ଯଦ୍ଯ ମେ ସଫଲାଃ କ୍ରିଯାଃ 2.21.
ଆଜି ମୋର ଜନ୍ମ ସଫଳ ହେଲା; ଆଜି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ଫଳଦାୟୀ ହେଲା।
ସସ୍ମିତା ସକଟାକ୍ଷଂ ଚ ସକାମା ପୁଲକାଞ୍ଚିତା
ହସି, କଣ୍ଟକୁ ଚାହି, ଇଚ୍ଛାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା।
ତୁଲସ୍ଯୁଵାଚ କଥଂ ବଭୂଵ ଵିଜଯସ୍ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି କୃପାନିଧେ
ତୁଳସୀ କହିଲେ: ଦୟାର ସାଗର, କିପରି ବିଜୟ ହେଲା, ମୋତେ କହ।
ତୁଲସୀଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ କମଲାପତିଃ
ତୁଳସୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ହସିଲେ।
ଶ୍ରୀହରିରୁଵାଚ ନାଶୋ ବଭୂଵ ସର୍ଵେଷାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ କାମିନି
ଶ୍ରୀହରି କହିଲେ: ରମଣୀ, ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କର ନାଶ ହେଲା।
ପ୍ରୀତିଂ ଚ କାରଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ସ୍ଵଯମାଵଯୋଃ
ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ।
ମଯାଽଽଗତଂ ସ୍ଵଭଵନଂ ଶିଵଲୋକଂ ଶିଵୋ ଗତଃ
ମୁଁ ନିଜ ଘରକୁ ଆସିଲି; ଶିବ ଶିବଲୋକକୁ ଗଲେ।