ସ୍ଥଲଂ ସର୍ଵଂ ଜଲାକୀର୍ଣଂ ହୀନରାଧାହରିଂ ତଥା
ସମସ୍ତ ସ୍ଥଳ ଜଳରେ ଭରିଗଲା, ରାଧା ଓ ହରି ନଥିଲେ।
ଧ୍ଯାନେନ ଧାତା ବୁବୁଧେ ସର୍ଵମେତଦଭୀପ୍ସିତମ୍
ଧ୍ୟାନରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସର୍ଵେ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଵାଗ୍ବଭୂଵାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଦେହହୀନ କଥା ଶୁଣାଗଲା।
ସର୍ଵାତ୍ମାଽହମିଯଂ ଶକ୍ତିର୍ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହା
ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ମୁଁ ଶକ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା ଦେଇଥିବା ରୂପ।
ମନଵୋ ମାନଵାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ 2.10.
ସମସ୍ତ ମନୁ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ, ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଋଷିମାନେ।
ମୂର୍ତିଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଚ ସୁଵ୍ଯଗ୍ରା ଯୂଯଂ ଯଦି ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ଯଦି ଆପଣମାନେ, ହେ ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକମାନେ, ରୂପ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ।
ସ୍ଵଯଂ ଵିଧାତା ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାଜ୍ଞାଂ କୁରୁ ଜଗଦ୍ଗୁରୋ
ତେବେ ଆପଣ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଜଗତ୍ ଗୁରୁ, ଆଜ୍ଞା ଦିଅ।
ଅପୂର୍ଵମନ୍ତ୍ରନିକରୈଃ ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟଫଲପ୍ରଦୈଃ
ଅପୂର୍ବ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସମୂହ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ମନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ନେନ ଗୋପଯ
ମୋର ମନ୍ତ୍ର, କବଚ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ତିଆରି କରି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସତର୍କତାରେ ଗୁପ୍ତ ରଖ।
ସହସ୍ରେଷୁ ଶତେଷ୍ଵେକୋ ମନ୍ମନ୍ତ୍ରୋପାସକୋ ଭଵେତ୍
ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ମାନେ ମୋର ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କରନ୍ତି।
ଅନ୍ଯଥା ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵେ ଗୋଲୋକଵାସିନଃ
ନହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଗୋଲୋକର ବାସିନ୍ଦା ହେଇଯିବେ।
ଜନାଃ ପଞ୍ଚପ୍ରକାରାଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତାଃ ସ୍ରଷ୍ଟୁର୍ଭଵେ ଭଵେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୃଷ୍ଟିରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଲୋକ ଥାନ୍ତି।
ଅଧୋନିଵାସିନଃ କେଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକନିଵାସିନଃ
କିଛି ଲୋକ ତଳେ ବସନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ରହନ୍ତି।
ଇଦଂ କର୍ତୁଂ ମହାଦେଵଃ କରୋତୁ ସୁରସଂସଦି
ଏହା କରିବାକୁ ମହାଦେବ ଦେବମାନେ ଥିବା ସଭାରେ କରୁନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଗଗନେ ଵିରରାମ ସନାତନଃ 2.10.
ଏଭଳି କହି, ସନାତନ ଆକାଶରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜ୍ଞାନେଶୋ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଜ୍ଞାନର ନାଥ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ସଂଯୁକ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଦ୍ଯୈର୍ମନ୍ତ୍ରାଦ୍ଯୈଃ ଶାସ୍ତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଓ ମନ୍ତ୍ର ଆଦି ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସ୍ତ୍ର।
ଗଂଗାତୋଯମୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ମିଥ୍ଯା ଯଦି ଵଦେଜ୍ଜନଃ
ଯଦି କେହି ଗଙ୍ଗା ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି ମିଥ୍ୟା କହେ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଶଙ୍କରେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଗୋଲୋକେ ସୁରସଂସଦି
ଏଭଳି ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଗୋଲୋକରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ କୁହାଗଲା,
ତେ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସଂହୃଷ୍ଟାଃ ସଂସ୍ତୂଯ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
କାଲେନ ଶମ୍ଭୁର୍ଭଗଵାଞ୍ଛାସ୍ତ୍ରଦୀପଂ ଚକାର ସଃ
ସମୟ ପରେ, ଭଗବାନ ଶମ୍ଭୁ ଶାସ୍ତ୍ରର ଦୀପ ଜଳାଇଲେ।
ସା ଚୈଵଂ ଦ୍ରଵରୂପା ଯା ଗଙ୍ଗା ଗୋଲୋକସମ୍ଭଵା
ଯେ ଗଙ୍ଗା ଗୋଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦ୍ରବ ଆକାରରେ ଅଛି।
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାପିତା ସା କୃଷ୍ଣେନ ପରମାତ୍ମନା
ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତୁଲସ୍ଯା କେନ ରୂପେଣ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ତୁଳସୀ କେଉଁ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ? ମୋତେ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଶଂଖଚୂଡସ୍ଯ ରୂପେଣ ରେମେ ତଦ୍ରାମଯା ସହ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କ ରୂପରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ଶଂଖଚୂଡସ୍ଯ କଵଚଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ମାଯଯା ହରିଃ
ହରି ମାୟାରେ ଶଂଖଚୂଡଙ୍କର କବଚ ନେଇଲେ।
ଦୁନ୍ଦୁଭିଂ ଵାଦଯାମାସ ତୁଲସୀଦ୍ଵାରସନ୍ନିଧୌ
ତୁଳସୀ ଦ୍ୱାରର ସମ୍ମୁଖରେ ସେ ଡୁନ୍ଦୁଭି ଉଡାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସା ଚ ସାଧ୍ଵୀ ଚ ପରମାନନ୍ଦସଂଯୁତା
ସେ ଶୁଣି ଏହି ସାଧ୍ବୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା କାରଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଇଲେ।