ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଗଂଗାପଦ୍ଯୈକଵିଂଶତିମ୍
ଏଭଳି ହେଉଛି, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଗଙ୍ଗା ବିଷୟରେ ଏକୋଇଶିଟି ପଦ୍ୟ କହିଦିଆଗଲା।
ନିତ୍ଯଂ ଯୋ ହି ପଠେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ସୁରେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢନ୍ତି ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଣୀଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି,
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଭାର୍ଯାହୀନୋ ଲଭେତ୍ପ୍ରିଯାମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପୁଅ ନାହିଁ ସେ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ନାହିଁ ସେ ପ୍ରିୟା ଲଭନ୍ତି।
ଅସ୍ପଷ୍ଟକୀର୍ତିଃ ସୁଯଶା ମୂର୍ଖୋ ଭଵତି ପଣ୍ଡିତଃ
ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଚିରିଏ ନାହିଁ ସେ ଭଲ ନାମ ପାଆନ୍ତି, ମୂର୍ଖ ଲୋକ ପଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶୁଭଂ ଭଵେତ୍ତୁ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଂ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସୁଭ ହୁଏ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂରିଯାଏ, ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ତାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ଯତ୍ର ନଷ୍ଟଶ୍ଚ ସାଗରାଃ ।। 2.10.
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଯେଉଁଠି ସାଗର ଶୁନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ତେ ଯଯୁସ୍ତୂର୍ଣଂ ଗଙ୍ଗାଯାଃ ସ୍ପର୍ଶଵାଯୁନା
ଗଙ୍ଗାର ବାତାସର ଛୁଆଁରେ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଗଙ୍ଗୋପାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଗଙ୍ଗାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା କହିଦିଆଗଲା।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଦ୍ରଵତାଂ ଚ ଗତାଯାଂ ଚ ରାଧାଯାଂ କିଂ ବଭୂଵ ହ
ନାରଦ କହିଲେ: ରାଧା ଗଳିଗଲାପରେ କଣ ଘଟିଲା?
ତତ୍ରସ୍ଥାଶ୍ଚ ଜନା ଯେ ଯେ ତେ ଚ କିଂ ଚକ୍ରୁରୁଦ୍ଯମମ୍
ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ କେଉଁ ପ୍ରୟାସ କଲେ?
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ କୃଷ୍ଣଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ତାଂ ରାଧାମଵସଦ୍ରାସମଣ୍ଡଲେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ — କୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ ରହିଲେ।
କୃଷ୍ଣେନ ପୂଜିତାଂ ତାଂ ତୁ ସଂପୂଜ୍ଯାଦୃତମାନସାଃ
ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ରାଧାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ମନରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣ ସଂଗୀତଂ ଚ ସରସ୍ଵତୀ
ଏହି ସମୟରେ, ହେ କୃଷ୍ଣ, ସରସ୍ୱତୀ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ତୁଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ତସ୍ଯୈ ମହାରତ୍ନାଢ୍ଯମାଲିକାମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଖୁସି ହୋଇ, ରାଧାଙ୍କୁ ମହାମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର ମାଳା ଦେଲେ।
କୃଷ୍ଣଃ କୌସ୍ତୁଭରତ୍ନଂ ଚ ସର୍ଵ ରତ୍ନାତ୍ପରଂ ଵରମ୍
କୃଷ୍ଣ ସବୁ ରତ୍ନରୁ ଉତ୍ତମ କୌସ୍ତୁଭ ରତ୍ନ ଦାନ କଲେ।
ନାରାଯଣଶ୍ଚ ଭଗଵନ୍ଵନମାଲାଂ ମନୋହରାମ୍ 2.10.
ଭଗବାନ ନାରାୟଣ ମନୋହର ବନମାଳା ଦେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ଭଗଵତୀ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ବିଷ୍ଣୁମାୟା, ଭଗବତୀ, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ।
ଧର୍ମବୁଦ୍ଧିଂ ଚ ଧର୍ମସ୍ତୁ ଯଶଶ୍ଚ ଵିପୁଲଂ ଭଵେ
ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମିକ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବ୍ୟପକ କୀର୍ତି ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଶମ୍ଭୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରେରିତୋ ମୁହୁଃ
ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ ଶମ୍ଭୁ ପୁନିପୁନି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛାଂ ପ୍ରାପୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଚିତ୍ରପୁତ୍ତଲିକା ଯଥା
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଚିତ୍ର ପୁତ୍ତଳିକା ପରି ଅଚେତନ ହେଇପଡିଲେ।
ସ୍ଥଲଂ ସର୍ଵଂ ଜଲାକୀର୍ଣଂ ହୀନରାଧାହରିଂ ତଥା
ସମସ୍ତ ସ୍ଥଳ ଜଳରେ ଭରିଗଲା, ରାଧା ଓ ହରି ନଥିଲେ।
ଧ୍ଯାନେନ ଧାତା ବୁବୁଧେ ସର୍ଵମେତଦଭୀପ୍ସିତମ୍
ଧ୍ୟାନରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସର୍ଵେ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଵାଗ୍ବଭୂଵାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଦେହହୀନ କଥା ଶୁଣାଗଲା।
ସର୍ଵାତ୍ମାଽହମିଯଂ ଶକ୍ତିର୍ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହା
ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ମୁଁ ଶକ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା ଦେଇଥିବା ରୂପ।
ମନଵୋ ମାନଵାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ 2.10.
ସମସ୍ତ ମନୁ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ, ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଋଷିମାନେ।
ମୂର୍ତିଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଚ ସୁଵ୍ଯଗ୍ରା ଯୂଯଂ ଯଦି ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ଯଦି ଆପଣମାନେ, ହେ ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକମାନେ, ରୂପ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ।
ସ୍ଵଯଂ ଵିଧାତା ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାଜ୍ଞାଂ କୁରୁ ଜଗଦ୍ଗୁରୋ
ତେବେ ଆପଣ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଜଗତ୍ ଗୁରୁ, ଆଜ୍ଞା ଦିଅ।
ଅପୂର୍ଵମନ୍ତ୍ରନିକରୈଃ ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟଫଲପ୍ରଦୈଃ
ଅପୂର୍ବ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସମୂହ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ମନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ନେନ ଗୋପଯ
ମୋର ମନ୍ତ୍ର, କବଚ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ତିଆରି କରି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସତର୍କତାରେ ଗୁପ୍ତ ରଖ।