ଯା ଜନ୍ମସୃଷ୍ଟେରାଦୌ ଚ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଗୋଲୋକର ରାସମଣ୍ଡଳରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ,
ଗୋପୈର୍ଗୋପୀଭିରାକୀର୍ଣେ ଶୁଭେ ରାଧାମହୋତ୍ସଵେ
ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଘେରି ରାଧାଙ୍କ ମହୋତ୍ସବରେ ଶୁଭ ଉପସ୍ଥିତି ଥିଲେ,
କୋଟିଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଲକ୍ଷଗୁଣା ତତଃ
ସେ ଦଶ ମିଲିଅନ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଲକ୍ଷ ଗୁଣା ବଡ଼ ଲମ୍ବା ଥିଲେ।
ଷଷ୍ଟିଲକ୍ଷୈର୍ଯୋଜନୈର୍ଯା ତତୋ ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଚତୁର୍ଗୁଣା
ତାପରେ, ସଠି ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଚାରି ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହେଲେ।
ଵିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷୈର୍ଯୋଜନୈର୍ଯା ତତୋ ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଚତୁର୍ଗୁଣା
ତାପରେ, ବିଶ୍ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଚାରି ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହେଲେ।
ତ୍ରିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷୈର୍ଯୋଜନୈର୍ଯା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ପଞ୍ଚଗୁଣା ତତଃ 2.10.
ତାପରେ, ତିରିଶ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ପାଞ୍ଚ ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହେଲେ।
ଷଡ୍ଯୋଜନସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଦଶଗୁଣା ତତଃ
ଛଅ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଦଶ ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହେଲେ।
ଲକ୍ଷଯୋଜନଵିର୍ସ୍ତାର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ସପ୍ତଗୁଣା ତତଃ
ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ସାତ ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହେଲେ।
ଲକ୍ଷଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଷଡ୍ଗୁଣିତା ତତଃ
ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଛଅ ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହେଲେ।
ଯୋଜନୈଷ୍ଷଷ୍ଟିସାହସ୍ରୈର୍ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଦଶଗୁଣା ତତଃ
ଷଷ୍ଠି ହଜାର ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଦଶ ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହେଲେ।
ଲକ୍ଷଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଷଙ୍ଗୁଣିତା ତତଃ
ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଛଅ ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହେଲେ।
ଦଶଲକ୍ଷୈ ର୍ଯୋଜନୈର୍ଯା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ପଞ୍ଚଗୁଣା ତତଃ
ଦଶ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ପାଞ୍ଚ ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହେଲେ।
ସହସ୍ରଯୋଜନା ଯା ଚ ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ସପ୍ତଗୁଣା ତତଃ
ଯାହାର ଦৈର୍ଘ୍ୟ ହଜାର ଯୋଜନା ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତ ଏହାର ଦৈର୍ଘ୍ୟର ସାତ ଗୁଣା।
ସହସ୍ରଯୋଜନାଽଽଯାମେ ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ସପ୍ତଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ଦৈର୍ଘ୍ୟ ହଜାର ଯୋଜନା ଏବଂ ପ୍ରସ୍ତ ସାତ ଗୁଣା ଅଧିକ।
ପାତାଲେ ଯା ଭୋଗଵତୀ ଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦଶଯୋଜନା
ପାତାଳରେ ଭୋଗବତୀ ନଦୀର ପ୍ରସ୍ତ ଦଶ ଯୋଜନା।
କ୍ରୋଶୈକମାତ୍ରଵିସ୍ତୀର୍ଣା ତତଃ କ୍ଷୀଣା ନ କୁତ୍ରଚିତ୍ 2.10.
କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ କ୍ରୋଶ ପ୍ରସ୍ତ, କିନ୍ତୁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କମିଯାଏ ନାହିଁ।
ସତ୍ଯେ ଯା କ୍ଷୀରଵର୍ଣା ଚ ତ୍ରେତାଯାମିନ୍ଦୁସନ୍ନିଭା
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଏହି ନଦୀ ଦୁଧ ପରି ଧଳା ଥାଏ, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଚାନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ଜଲପ୍ରଭା କଲୌ ଯା ଚ ନାନ୍ଯତ୍ର ପୃଥିଵୀତଲେ
କଳିଯୁଗରେ ଏହା ପାଣି ପରି ଚମକେ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଏମିତି ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵ ଅତୁଲଃ ପୁରାଣେ ଚ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତଃ
ଏହାର ଶକ୍ତି ଅପୂର୍ବ, ପୁରାଣ ଓ ବେଦରେ ଯେପରି ଶୁଣାଯାଇଛି।
ଯତ୍ତୋଯକଣିକାସ୍ପର୍ଶଃ ପାପିନାଂ ଚ ପିତାମହ
ହେ ପିତାମହ, ଏହି ନଦୀର ପାଣିର ଗୋଟିଏ ଫୁଅ ଛୁଆଁ ମଧ୍ୟ ପାପୀମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଗଂଗାପଦ୍ଯୈକଵିଂଶତିମ୍
ଏଭଳି ହେଉଛି, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଗଙ୍ଗା ବିଷୟରେ ଏକୋଇଶିଟି ପଦ୍ୟ କହିଦିଆଗଲା।
ନିତ୍ଯଂ ଯୋ ହି ପଠେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ସୁରେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢନ୍ତି ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଣୀଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି,
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଭାର୍ଯାହୀନୋ ଲଭେତ୍ପ୍ରିଯାମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପୁଅ ନାହିଁ ସେ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ନାହିଁ ସେ ପ୍ରିୟା ଲଭନ୍ତି।
ଅସ୍ପଷ୍ଟକୀର୍ତିଃ ସୁଯଶା ମୂର୍ଖୋ ଭଵତି ପଣ୍ଡିତଃ
ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଚିରିଏ ନାହିଁ ସେ ଭଲ ନାମ ପାଆନ୍ତି, ମୂର୍ଖ ଲୋକ ପଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶୁଭଂ ଭଵେତ୍ତୁ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଂ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସୁଭ ହୁଏ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂରିଯାଏ, ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ତାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ଯତ୍ର ନଷ୍ଟଶ୍ଚ ସାଗରାଃ ।। 2.10.
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଯେଉଁଠି ସାଗର ଶୁନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ତେ ଯଯୁସ୍ତୂର୍ଣଂ ଗଙ୍ଗାଯାଃ ସ୍ପର୍ଶଵାଯୁନା
ଗଙ୍ଗାର ବାତାସର ଛୁଆଁରେ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଗଙ୍ଗୋପାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଗଙ୍ଗାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା କହିଦିଆଗଲା।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଦ୍ରଵତାଂ ଚ ଗତାଯାଂ ଚ ରାଧାଯାଂ କିଂ ବଭୂଵ ହ
ନାରଦ କହିଲେ: ରାଧା ଗଳିଗଲାପରେ କଣ ଘଟିଲା?
ତତ୍ରସ୍ଥାଶ୍ଚ ଜନା ଯେ ଯେ ତେ ଚ କିଂ ଚକ୍ରୁରୁଦ୍ଯମମ୍
ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ କେଉଁ ପ୍ରୟାସ କଲେ?