ପୂତଂ କର୍ତୁଂ ସ ଶକ୍ତୋ ହି ଲୀଲଯା ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ସେ ଖେଳ କରି କରି ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରିପାରନ୍ତି।
ମଦ୍ଭକ୍ତବାନ୍ଧଵା ଯେ ଯେ ତେ ତେ ପୁଣ୍ଯଧିଯଃ ଶୁଭେ
ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟମାନେ, ହେ ଶୁଭେ, ସମସ୍ତେ ପୁଣ୍ୟବାନ ମନ୍ତି।
ଯତ୍ର ତତ୍ର ମୃତା ଯେ ଚ ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନେନ ଵା ସତି
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତାଂ ଚ ତମୁଵାଚ ଭଗୀରଥମ୍
ଏପରି କହି ଶ୍ରୀହରି ତାକୁ ଓ ଭଗୀରଥଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭଗୀରଥସ୍ତାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ପୂଜଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ
ଭଗୀରଥ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣନାମାଥ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍ 2.10.
ତାପରେ ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ପରମାତ୍ମା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପୂଜାଂ ଚକାର ନୃପତିର୍ଵଦ ଵେଦଵିଦାଂ ଵର
ନାରଦ କହିଲେ — ରାଜା ପୂଜା କଲେ, ହେ ବେଦ ଜାଣିଥିବା ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଚାଚମ୍ଯ ସଂଯତୋ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ — ସେ ନିଜ ପାଦ ଧୋଇ, ଜଳ ଚୁମି, ନିୟମରେ ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ଗଣେଶଂ ଚ ଦିନେଶଂ ଚ ଵହ୍ନିଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶିଵଂ ଶିଵାମ୍
ସେ ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଗଣେଶଂ ଵିଘ୍ନନାଶାଯ ନିଷ୍ପାପାଯ ଦିଵାକରମ୍
ସେ ବାଧା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଗଣେଶଙ୍କୁ, ଏବଂ ନିର୍ମଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଶିଵଂ ଜ୍ଞାନାଯ ତଦିନାଂ ଶିଵାଂ ବୁଦ୍ଧିଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ସେ ଜ୍ଞାନ ପାଇବାକୁ ଶିବଙ୍କୁ, ବୁଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦଧ୍ଯାଵନେନ ତଦ୍ଧ୍ଯାନଂ ଶୃଣୁ ନାରଦ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ଡ଼ଧ୍ୟାବ କେମିତି ତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ, ଏହା ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ, ନାରଦ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଗଙ୍ଗାଂ ପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍
ସେ ଧଳା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଗଙ୍ଗା, ପାପ ନାଶ କରିଥିବା।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ସେ ଅଗ୍ନି ପରି ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଣି ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଈଷଦ୍ଧାସପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନାମ୍
ତାଙ୍କ ମୁହଁ ହଳକା ହସରେ ଦୟାଳୁ, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଦୃଢ଼।
ବିଭ୍ରତୀଂ କବରୀଭାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯସଂଯୁତାମ୍ 2.10.
ସେ ଘନ କେଶ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
କସ୍ତୂରୀପତ୍ରକଂ ଗଣ୍ଡେ ନାନାଚିତ୍ରସମନ୍ଵିତମ୍
ତାଙ୍କ ଗାଲରେ କସ୍ତୂରୀ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଶୋଭିତ।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟଦନ୍ତପଂକ୍ତିମନୋହରାମ୍
ତାଙ୍କ ଦାନ୍ତର ଶାରି ମୁକ୍ତା ମାଳା ପରି ଚମକୁଛି, ଦେଖିବାକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
କଠିନଂ ଶ୍ରୀଫଲାକାରଂ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀମ୍
ସେ ଦୁଇଟି ଶ୍ରୀଫଳ ଆକାର ଦୃଢ଼ ସ୍ତନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ସ୍ଥଲପଦ୍ମପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟପାଦପଦ୍ମଯୁଗଂଧରାମ୍
ସେ ଭୂମିର ପଦ୍ମ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଇଟି ପଦ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଦେଵେନ୍ଦ୍ରମୌଲିମନ୍ଦାରମକରନ୍ଦକଣାରୁଣମ୍
ତାଙ୍କ ପାଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡର ମନ୍ଦାର ଫୁଲର ରେଣୁ ଦ୍ୱାରା ଲାଲ ହୋଇଛି।
ତପସ୍ଵିମୌଲିନିକରଭ୍ରମରଶ୍ରେଣିସଂଯୁତମ୍
ତାଙ୍କ କେଶ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ମାଳାକୁ ଆକର୍ଷିତ ମଧୁମକ୍ଷିକା ଶାରି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଵରାଂ ଵରେଣ୍ଯାଂ ଵରଦାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ସେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
ଇତି ଧ୍ଯାନେନ ଚାନେନ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତ୍ରିପଥଗାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ତ୍ରିପଥଗାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆସନଂ ପାଦ୍ଯମର୍ଘ୍ଯଂ ଚ ସ୍ନାନୀଯଂ ଚାନୁଲେପନମ୍
ଏକ ଆସନ, ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି, ଅତିଥି ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ ପାଣି, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ପାଣି ଓ ଶରୀରରେ ଲଗାଇବା ଲେପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵସନଂ ଭୂଷଣଂ ମାଲ୍ଯଂ ଗଂଧମାଚମନୀଯକମ୍ 2.10.
ବସ୍ତ୍ର, ଗହଣା, ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଚମ୍ପାଇବା ପାଇଁ ପାଣି ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପ୍ରଣମେତ୍ସ୍ତୁତ୍ଵା ତାଂ ସଂପୁଟାଞ୍ଜଲିଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ହାତ ଜୋଡି ମାଥା ନମାଇ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵୈ କୌଥୁମୋକ୍ତଂ ଚ ସଂଵାଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଵେଧସୋଃ
କୌଥୁମ ଉଚ୍ଚାରିତ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଂବାଦ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଵିଷ୍ଣୋ ଵିଷ୍ଣୁପଦୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ପାପଘ୍ନଂ ପୁଣ୍ଯକାରଣମ୍
ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମ ଚରଣର ସ୍ତୋତ୍ର ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ରାଧାଂଗଦ୍ରଵସମ୍ଭୂତାଂ ତାଂ ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରଣମାମ୍ଯହମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ମୁଁ ସେଇ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯିଏ ରାଧାଙ୍କ ଶରୀରର ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।