ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସରିଦ୍ଭିଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଭିଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଦିଭିଃ ଶୁଭେ
ସେଠି ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ, ସରସ୍ବତୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ନଦୀମାନେ ସହିତ,
ଯଦ୍ରେଣୁସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରେଣ ପୂତୋ ଭଵତି ପାତକୀ
ତୁମ ଧୂଳିକଣା ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପୀ ମାନେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଜ୍ଞାନେନ ତ୍ଵଯି ଯେ ଭକ୍ତ୍ଯା ମନ୍ନାମସ୍ମୃତିପୂର୍ଵକମ୍
ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମେଠାରେ ମୋର ନାମ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି,
ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରାସ୍ତେ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ହରେଶ୍ଚିରମ୍
ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହରିଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାର୍ଷଦ ହେବେ।
ମୃତସ୍ଯ ବହୁପୁଣ୍ଯେନ ତଚ୍ଛଵଂ ତ୍ଵଯି ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ଥିବାବେଳେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶବ ତୁମେ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
କାଯଵ୍ଯୂହଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଭୋଜଯିତ୍ଵା ସ୍ଵକର୍ମକମ୍ 2.10.
ତାପରେ ଶରୀରକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ନିଜ କର୍ମ ଅନୁସାରେ କ୍ରିୟା କରାଯିବ।
ଅଜ୍ଞାନୀ ତ୍ଵଜ୍ଜଲସ୍ପର୍ଶାଦ୍ଯଦି ପ୍ରାଣାନ୍ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ଯଦି ଅଜ୍ଞାନୀ ତୁମେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଜୀବନ ଛାଡ଼ନ୍ତି,
ଅନ୍ଯତ୍ର ଵା ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଵନ୍ନାମସ୍ମୃତିପୂର୍ଵକମ୍
କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଠାରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମ ନାମ ସ୍ମରଣ କରି ଜୀବନ ଛାଡ଼ନ୍ତି,
ଅନ୍ଯତ୍ର ଵା ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାନ୍ମନ୍ନାମସ୍ମୃତିପୂର୍ଵକମ୍
କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଠାରେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ନାମ ପ୍ରଥମେ ସ୍ମରଣ କରି ଜୀବନ ଛାଡ଼ନ୍ତି,
ତୀର୍ଥେଽପ୍ଯତୀର୍ଥେ ମରଣେ ଵିଶେଷୋ ନାସ୍ତି କଶ୍ଚନ
ତୀର୍ଥ କିମ୍ବା ଅତୀର୍ଥରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ।
ପୂତଂ କର୍ତୁଂ ସ ଶକ୍ତୋ ହି ଲୀଲଯା ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ସେ ଖେଳ କରି କରି ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରିପାରନ୍ତି।
ମଦ୍ଭକ୍ତବାନ୍ଧଵା ଯେ ଯେ ତେ ତେ ପୁଣ୍ଯଧିଯଃ ଶୁଭେ
ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟମାନେ, ହେ ଶୁଭେ, ସମସ୍ତେ ପୁଣ୍ୟବାନ ମନ୍ତି।
ଯତ୍ର ତତ୍ର ମୃତା ଯେ ଚ ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନେନ ଵା ସତି
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତାଂ ଚ ତମୁଵାଚ ଭଗୀରଥମ୍
ଏପରି କହି ଶ୍ରୀହରି ତାକୁ ଓ ଭଗୀରଥଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭଗୀରଥସ୍ତାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ପୂଜଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ
ଭଗୀରଥ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣନାମାଥ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍ 2.10.
ତାପରେ ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ପରମାତ୍ମା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପୂଜାଂ ଚକାର ନୃପତିର୍ଵଦ ଵେଦଵିଦାଂ ଵର
ନାରଦ କହିଲେ — ରାଜା ପୂଜା କଲେ, ହେ ବେଦ ଜାଣିଥିବା ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଚାଚମ୍ଯ ସଂଯତୋ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ — ସେ ନିଜ ପାଦ ଧୋଇ, ଜଳ ଚୁମି, ନିୟମରେ ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ଗଣେଶଂ ଚ ଦିନେଶଂ ଚ ଵହ୍ନିଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶିଵଂ ଶିଵାମ୍
ସେ ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଗଣେଶଂ ଵିଘ୍ନନାଶାଯ ନିଷ୍ପାପାଯ ଦିଵାକରମ୍
ସେ ବାଧା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଗଣେଶଙ୍କୁ, ଏବଂ ନିର୍ମଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଶିଵଂ ଜ୍ଞାନାଯ ତଦିନାଂ ଶିଵାଂ ବୁଦ୍ଧିଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ସେ ଜ୍ଞାନ ପାଇବାକୁ ଶିବଙ୍କୁ, ବୁଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦଧ୍ଯାଵନେନ ତଦ୍ଧ୍ଯାନଂ ଶୃଣୁ ନାରଦ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ଡ଼ଧ୍ୟାବ କେମିତି ତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ, ଏହା ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ, ନାରଦ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଗଙ୍ଗାଂ ପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍
ସେ ଧଳା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଗଙ୍ଗା, ପାପ ନାଶ କରିଥିବା।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ସେ ଅଗ୍ନି ପରି ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଣି ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଈଷଦ୍ଧାସପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନାମ୍
ତାଙ୍କ ମୁହଁ ହଳକା ହସରେ ଦୟାଳୁ, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଦୃଢ଼।
ବିଭ୍ରତୀଂ କବରୀଭାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯସଂଯୁତାମ୍ 2.10.
ସେ ଘନ କେଶ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
କସ୍ତୂରୀପତ୍ରକଂ ଗଣ୍ଡେ ନାନାଚିତ୍ରସମନ୍ଵିତମ୍
ତାଙ୍କ ଗାଲରେ କସ୍ତୂରୀ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଶୋଭିତ।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟଦନ୍ତପଂକ୍ତିମନୋହରାମ୍
ତାଙ୍କ ଦାନ୍ତର ଶାରି ମୁକ୍ତା ମାଳା ପରି ଚମକୁଛି, ଦେଖିବାକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
କଠିନଂ ଶ୍ରୀଫଲାକାରଂ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀମ୍
ସେ ଦୁଇଟି ଶ୍ରୀଫଳ ଆକାର ଦୃଢ଼ ସ୍ତନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ସ୍ଥଲପଦ୍ମପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟପାଦପଦ୍ମଯୁଗଂଧରାମ୍
ସେ ଭୂମିର ପଦ୍ମ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଇଟି ପଦ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।