ସୁଦତୀ ସୁନ୍ଦରୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଶତଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭା
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୂପବତୀ, ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଶତ ଚନ୍ଦ୍ରର ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍।
ରତ୍ନସିଂହାସନେ ରମ୍ଯେ ସ୍ତୁତା ଵୈ ସର୍ଵକାରଣମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ସେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର କାରଣ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣୋ ଦ୍ଵିଧାରୂପୋ ବଭୂଵ ସଃ
ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ଦୁଇଟି ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଙ୍କାଶଃ ଶତକୋଟିରଵିପ୍ରଭଃ
ଏଠି ଗୋଟିଏ ରୂପ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଦଶ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୀପ୍ତି ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭ ଜଟାଭାରଧରଃ ପରଃ
ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପ ତପ୍ତ ସୁନା ରଙ୍ଗର, ମୁଣ୍ଡରେ ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଦିଗମ୍ବରୋ ନୀଲକଣ୍ଠଃ ସର୍ପ ଭୂଷଣଭୂଷିତଃ
ସେ ଦିଗମ୍ବର, ନୀଳକଣ୍ଠ ଓ ସର୍ପ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ପ୍ରଜପନ୍ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯୋତିଃ ସନାତନମ୍
ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁରେ ଜପ କରୁଥିବା ସେ, ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଡର ଚିରନ୍ତନ ଜ୍ୟୋତି ଥିଲେ।
କାରଣଂ କାରଣାନାଂ ଚ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମଙ୍ଗଲମ୍
ସେ ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ।
ସଂସ୍ତୂଯ ମୃତ୍ଯୋର୍ମୃତ୍ଯୁଂ ତଂ ଜାତୋ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯାଭିଧଃ 2.2.
ମୃତ୍ୟୁଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ସେ 'ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ତତଃ ସ୍ଵକାଲେ ସହସା ଦ୍ଵିଧାରୂପୋ ବଭୂଵ ସଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ତାପରେ ଉଚିତ ସମୟରେ, ସେ ହଠାତ୍ ଦୁଇଟି ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ ଶିଶୁରେକଶ୍ଚ ଶତକୋଟିରଵିପ୍ରଭଃ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶିଶୁ ଥିଲେ, ଯାହା ଦଶ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ପିତୃମାତୃପରିତ୍ଯକ୍ତୋ ଜଲମଧ୍ଯେ ନିରାଶ୍ରଯଃ
ପିତା ଓ ମାଆ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ, ସେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଆଶ୍ରୟ ଛାଡ଼ି ଥିଲେ।
ସ୍ଥୂଲାତ୍ସ୍ଥୂଲତମଃ ସୋଽପି ନାମ୍ନା ଦେଵୋ ମହାଵିରାଟ୍
ସେ ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଏବଂ ତାଙ୍କର ନାମ ମହାବିରାଟ୍ ଦେବ।
ତେଜସାଂ ଷୋଡଶାଂଶୋଽଯଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ତେଜର ଏକ ଷୋଡଶାଂଶ ଅଂଶ।
ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ରୋମକୂପେଷୁ ଵିଶ୍ଵାନି ନିଖିଲାନି ଚ
ତାଙ୍କ ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୋମକୁପରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅଛି।
ଯଥାଽସ୍ତି ସଂଖ୍ଯା ରଜସାଂ ଵିଶ୍ଵାନାଂ ନ କଦାଚନ
ଯେପରି ରଜୋଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱର ସଂଖ୍ୟା କେବେ ଗଣନା କରିହେବ ନାହିଁ, ସେପରି।
ପ୍ରତିଵିଶ୍ଵେଷୁ ସନ୍ତ୍ଯେଵଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ତତ ଊର୍ଧ୍ଵେ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠୋ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଦ୍ବହିରେଵ ସଃ
ସେଠାରୁ ଉପରେ ଭାଗରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବାହାରେ ବାସ୍ତବରେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଅଛି।
ତଦୂର୍ଧ୍ଵେ ଗୋଲକଶ୍ଚୈଵ ପଞ୍ଚାଶତ୍କୋଟିଯୋଜନାତ୍ 2.3.
ସେଠାରୁ ଉପରେ ଏକ ବୃତ୍ତ ଅଛି, ଯାହାର ଆୟତନ ପଞ୍ଚାଶି କୋଟି ଯୋଜନା।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପମିତା ପୃଥ୍ଵୀ ସପ୍ତସାଗରସଂଯୁତା
ପୃଥିବୀ ସାତି ଦ୍ୱୀପ ଓ ସାତି ସମୁଦ୍ର ମିଶି ଗଠିତ।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ସପ୍ତ ସୁଵର୍ଲୋକା ବ୍ରହ୍ମଲୋକସମନ୍ଵିତାଃ
ଉପରକୁ ସାତି ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକ ଓ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଅଛି।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଧରାଯା ଭୂର୍ଲୋକୋ ଭୁଵର୍ଲୋକସ୍ତତଃ ପରଃ
ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଭୂର୍ଲୋକ ଅଛି, ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ଭୁଵର୍ଲୋକ ଅଛି।
ତତଃ ପରସ୍ତପୋଲୋକଃ ସତ୍ଯଲୋକସ୍ତତଃ ପରଃ
ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ତପୋଲୋକ ଓ ସେଠାରୁ ଆଉ ଉପରେ ସତ୍ୟଲୋକ ଅଛି।
ଏଵଂ ସର୍ଵଂ କୃତ୍ରିମଂ ତଦ୍ବାହ୍ଯାଭ୍ଯନ୍ତର ଏଵ ଚ
ଏପରି ଭାବରେ, ବାହାର ଓ ଭିତର ସବୁ କିଛି କୃତ୍ରିମ।
ଜଲବୁଦୁଦଵତ୍ସର୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵସଂଘମନିତ୍ଯକମ୍
ପାଣିର ବୁଦବୁଦ ଭଳି, ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଗଠନ ଅସ୍ଥାୟୀ।
ଲୋମକୂପେ ଚ ଵିଧ୍ଯଣ୍ଡଂ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ତସ୍ଯ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ କେଶ ରନ୍ଦ୍ରରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏକ ଏକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଛି।
ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ପ୍ରତିଵିଧ୍ଯଣ୍ଡେ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଦିଗୀଶାଶ୍ଚୈଵ ଦିକ୍ପାଲା ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଗ୍ରହାଦଯଃ
ସେଠି ଦିଗପାଳ, ଦିଗର ରକ୍ଷକ, ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଅଥ କାଲେନ ସ ଵିରାଡୂର୍ଧ୍ଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁନଃ ପୁନଃ 2.3.
ତାପରେ, ସମୟ କ୍ରମେ ସେ ବିରାଟ୍ ବାରମ୍ବାର ଉପରକୁ ଦେଖିଲେ।
ଚିନ୍ତାମଵାପ କ୍ଷୁଦ୍ଯୁକ୍ତୋ ରୁରୋଦ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲେ, ଭୋକରେ କ୍ଷୁଦାପୀଡିତ ହେଲେ ଓ ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦିଲେ।