ଭଗିନୀଂ ଭ୍ରାତରଂ ଚୈଵ ଭାଗିନେଯଂ ଚ ମାତୁଲମ୍
ଭଉଣୀ, ଭାଇ, ଭାଉଜା ଏବଂ ମାମୁଅଁ,
ଗୁରୁଂ ଚ ଜ୍ଞାନଦାତାରଂ ମିତ୍ରଂ ଚ ସହଚାରିଣମ୍
ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା ଗୁରୁ, ବନ୍ଧୁ ଏବଂ ସହଯାତ୍ରୀ,
ଉଦ୍ଧରେଦାତ୍ମନା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ମନ୍ତ୍ରଗ୍ରହଣମାତ୍ରତଃ
ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବା ମାତ୍ରରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ସହିତ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ତସ୍ଯ ସଂସ୍ପର୍ଶନାତ୍ପୂତଂ ତୀର୍ଥଂ ଚ ଭୁଵି ଭାରତେ
ତାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ ଭାରତ ଭୂମିର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ପାଦୋଦକସ୍ଥାନମିଦଂ ତୀର୍ଥମେଵ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କ ପାଦଉଦକ ରହିଥାଏ, ସେଠା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ହୁଏ।
ଖାଦନ୍ତି ନୋ ଵୈଷ୍ଣଵାଶ୍ଚ ସଦା ନୈଵେଦ୍ଯଭୋଜିନଃ 2.10.
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଭୋଗ ଖାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କିଛି ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ପୂତାନି ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ତେଷାଂ ଚ ସ୍ପର୍ଶନାଦହୋ
ତାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ତତ୍ପାପାନି ପଲାଯନ୍ତେ ଵୈନତେଯାଦିଵୋରଗାଃ
ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଦେଖି ସର୍ପ ଯେପରି ଭଗିଯାଏ, ସେପରି ତାଙ୍କ ପାପ ଦୂରେଇଯାଏ।
ଵିଷ୍ଣୋଃ ସୁଦର୍ଶନଂ ଚକ୍ରଂ ସନ୍ତତଂ ତାଂଶ୍ଚ ରକ୍ଷତି
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ସଦା ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଗଦ୍ଗଦାଃ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରାଶ୍ଚ ନରାସ୍ତେ ଵୈଷ୍ଣଵୋତ୍ତମାଃ ଗୃହାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ମଯି ନ୍ଯସ୍ତାସ୍ତେ ନରାଃ ଵୈଷ୍ଣଵୋତ୍ତମାଃ
ଯେଉଁ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଉତ୍ତମ, ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଭାବରେ ଭରିଯାଏ, ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ମୋତେ ନିବେଦିତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ବୈଷ୍ଣବ।
ଆବ୍ରହ୍ମସ୍ତମ୍ବପର୍ଯନ୍ତଂ ମତ୍ତଃ ସର୍ଵଂ ଚରାଚରମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଗହୁଁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଜଗତ ମୋ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଅସଂଖ୍ଯକୋଟିବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ଅସଂଖ୍ୟ କୋଟି କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—
ତେଜଃସ୍ଵରୂପଂ ପରମଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍
ସେମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛି ଆଲୋକର ଦେହ, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଦୟାର ଦେହଧାରଣ।
ସର୍ଵେ ପ୍ରାକୃତିକା ମତ୍ତ ଆଵିର୍ଭୂତାସ୍ତିରୋହିତାଃ
ସମସ୍ତେ ପ୍ରକୃତି ଦ୍ୱାରା ମୋ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏବଂ ପୁଣି ମୋ ଭିତରକୁ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵେଶୋ ଵିରରାମ ତଯୋଃ ପୁରଃ
ଏପରି କହି ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନିରବ ହେଲେ।
ଗଙ୍ଗୋଵାଚ ତଵାଜ୍ଞଯା ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତପସା ଚୈଵ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍ ।। 2.10.
ଗଙ୍ଗା କହିଲେ: ରାଜା, ତୁମ ଆଜ୍ଞା ଓ ମୋର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ଯାନି କାନି ଚ ପାପାନି ମହ୍ଯଂ ଦାସ୍ଯନ୍ତି ପାପିନଃ
ପାପୀମାନେ ଯେଉଁଠିକି ପାପ ମୋତେ ଦେବେ—
କତିକାଲଂ ପରିମିତଂ ସ୍ଥିତିର୍ମେ ତତ୍ର ଭାରତେ
ମୁଁ ଭାରତ ଭୂମିରେ କେତେ ସମୟ ଓ କେତେ ସୀମିତ ଦିନ ରହିବି?
ମମାନ୍ଯଦ୍ଵାଚ୍ଛିତଂ ଯଦ୍ଯତ୍ସର୍ଵଂ ଜାନାସି ସର୍ଵଵିତ୍
ମୋର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସବୁ ତୁମେ ଜାଣ, କାରଣ ତୁମେ ସବୁକିଛି ଜାଣିଛ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ପତିସ୍ତେ ରୁଦ୍ରରୂପୋଽଯଂ ଲଵଣୋଦୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ତୁମର ପତି ଯିଏ ରୁଦ୍ର ସ୍ୱରୂପ, ସେ ଲବଣ ଜଳର ସମୁଦ୍ର ହେବେ।
ମମୈଵାଂଶଃ ସମୁଦ୍ରଶ୍ଚ ତ୍ଵଂ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ଵରୂପିଣୀ
ସମୁଦ୍ର ମୋର ଅଂଶ ଏବଂ ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ।
ଯାଵତ୍ତ୍ଯଃ ସନ୍ତି ନଦ୍ଯଶ୍ଚ ଭାରତ୍ଯାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଭାରତେ
ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯେତେ ନଦୀ ଅଛି, ଭାରତୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଦେଵେଶି କଲେଃ ପଞ୍ଚ ସହସ୍ରକମ୍
ଆଜିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଦେବୀ, କଳିଯୁଗର ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ନିତ୍ଯଂ ଵାରିଧିନା ସାର୍ଦ୍ଧଂ କରିଷ୍ଯସି ରହୋ ରତିମ୍
ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ସହ ସଦା ଗୁପ୍ତରେ ମିଳନ କରିବ।
ତ୍ଵାଂ ତୋଷଯନ୍ତି ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ଭଗୀରଥକୃତେନ ଚ
ଭାଗୀରଥ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି ରଚନା କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବ।
ଧ୍ଯାନେନ କୌଥୁମୋକ୍ତେନ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି 2.10.
କୌଥୁମ କହିଥିବା ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ସେ ପୂଜା କରିବ।
ଗଙ୍ଗା ଗଙ୍ଗେତି ଯୋ ବ୍ରୂଯାଦ୍ଯୋ ଜନାନାଂ ଶତୈରପି
ଯେଉଁ ଲୋକ 'ଗଙ୍ଗା, ଗଙ୍ଗା' ବୋଲି କହନ୍ତି, ଶତ ଶତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ—
ସହସ୍ରପାପିନାଂ ସ୍ନାନାଦ୍ଯତ୍ପାପଂ ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ହଜାର ପାପୀ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କଲେ ଯେପରି ପାପ ହୁଏ, ସେହି ପାପ ତୁମରେ ଆସିପଡ଼ିବ।
ପାପିନାଂ ତୁ ସହସ୍ରାଣାଂ ଶଵସ୍ପର୍ଶେନ ଯତ୍ତଵ
ହଜାର ହଜାର ପାପୀଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତଦେହ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେହି ତୁମ ପାଇଁ ହେଉଛି।
ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଭଵେଦ୍ଗଙ୍ଗେ ମନ୍ନାମଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନମ୍
ଯେଉଁଠି ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ମୋର ନାମ ଓ ଗୁଣ ଉଚ୍ଚାରଣ ହୁଏ,