ସତ୍ଯସ୍ଵରୂପଃ ସତ୍ଯେଷ୍ଟଃ ସତ୍ଯଵାକ୍ସତ୍ଯଭାଵନଃ
ସେ ସତ୍ୟର ମୂର୍ତ୍ତି, ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରିୟ କରୁଥିବା, ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଜଣେ ଥିଲେ।
ଏକକନ୍ଯଶ୍ଚୈକପୁତ୍ରୋ ବଭୂଵ ସୁମନୋହରଃ
ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଥିଲେ, ଦୁହେଁ ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ଅନ୍ଯା ଚାରାଧଯାମାସ ଶଙ୍କରଂ ପୁତ୍ରକାମୁକୀ
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ରାଣୀ, ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶା କରି, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।
ଗତେ ଶତାବ୍ଦେ ପୂର୍ଣେ ଚ ମାଂସପିଣ୍ଡଂ ସୁଷାଵ ସା
ଶତବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସେ ଗୋଟିଏ ମାଂସପିଣ୍ଡ ଜନ୍ମଦେଲେ।
ଶମ୍ଭୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣରୂପେଣ ତତ୍ସମୀପଂ ଜଗାମ ହ
ଶମ୍ଭୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ସର୍ଵେ ବଭୂଵୁଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ମହାବଲପରାକ୍ରମା 2.10.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପୁଅ ହେଲେ, ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ।
କପିଲର୍ଷେଃ କୋପଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ବଭୂଵୁର୍ଭସ୍ମସାଚ୍ଚ ତେ
କପିଳ ଋଷିଙ୍କର କ୍ରୋଧିତ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲେ।
ତପଶ୍ଚକାରାସମଂଜୋ ଗଙ୍ଗାନଯନକାରଣାତ୍
ଅସମଞ୍ଜସେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଦିଲୀପସ୍ତସ୍ଯ ତନଯୋ ଗଙ୍ଗାନଯନକାରଣାତ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦିଲୀପ, ସେମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଅଂଶୁମାଁସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଗଙ୍ଗାନଯନକାରଣାତ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ୍, ସେମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ।
ଭଗୀରଥସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ମହାଭାଗଵତଃ ସୁଧୀଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଭଗୀରଥ, ଜଣେ ମହାଭକ୍ତ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଥିଲେ।
ତପଃ କୃତ୍ଵା ଲକ୍ଷଵର୍ଷଂ ଗଙ୍ଗାନଯନକାରଣାତ୍
ସେ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କଲେ, ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ କିଶୋରଂ ଗୋପଵେଷକମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ, ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା, ବାଁଶୀ ଧରିଥିବା, ଗୋପାଳ ଭେଷରେ ଏକ ଯୁବକ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରିପୂର୍ଣତମଂ ଵିଭୁମ୍
ସେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାମୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ଥିଲେ।
ନିର୍ଲିପ୍ତଂ ସାକ୍ଷିରୂପଂ ଚ ନିର୍ଗୁଣଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍
ଯିଏ କିଛିରେ ଲିପ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି, ସବୁକିଛିର ସାକ୍ଷୀ ରୂପେ ଅଛନ୍ତି, ଗୁଣରହିତ ଏବଂ ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ପରେ ଅଛନ୍ତି।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂ ଶୁକାଧାନଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍ 2.10.
ଅଗ୍ନି ପରି ପବିତ୍ର, ଶୁକ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଲୀଲଯା ଚ ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵାଞ୍ଛିତଂ ଵଂଶତାରକମ୍
ଲୀଳାରେ ଇଚ୍ଛିତ ବର ପାଇଁ, ବଂଶର ତାରକ ହୋଇଥିଲେ।
ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ପ୍ରତସ୍ଥୌ ଚ ତତ୍ପୁରଃ ସଂପୁଟାଞ୍ଜଲିଃ କୁର୍ଵତୀଂ ସ୍ତଵନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପୁଲକାଞ୍ଚିତଵିଗ୍ରହାମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାତ ଜୋଡି, ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହେଉଥିଲା।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ:
ସଗରସ୍ଯ ସୁତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପୂତାନ୍କୁରୁ ମମାଜ୍ଞଯା
ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ, ସଗରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେକୁ ପବିତ୍ର କର।
ବିଭ୍ରତୋ ଦିଵ୍ଯମୂର୍ତ୍ତିଂ ତେ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ଦନଗାମିନଃ
ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଯାତ୍ରା କରିବେ।
କର୍ମଭୋଗଂ ସମୁଚ୍ଛିଦ୍ଯ କୃତଂ ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ଅନେକ ଜନ୍ମର କର୍ମ ଫଳ ଭୋଗକୁ କାଟିଦେଇଛନ୍ତି।
ଗଂଗାଯାଃ ସ୍ପର୍ଶଵାତେନ ନଶ୍ଯତୀତି ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତମ୍
ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଏ, ଗଙ୍ଗା ଝିଅର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ପବନରେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ମୌସଲସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ସାମାନ୍ଯଦିଵସେ ନୃଣାମ୍
ମୌସଳ କାଳରେ ସାଧାରଣ ଦିନରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ—
ଯାନି କାନି ଚ ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପାପ ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ—
ତାନି ସର୍ଵାଣି ନଶ୍ଯନ୍ତି ମୌସଲସ୍ନାନତୋ ନୃଣାମ୍ 2.10.
ସେଗୁଡିକ ସମସ୍ତେ ମୌସଳ ସ୍ନାନରେ ମଣିଷଙ୍କର ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
କେଚିଦ୍ଵଦନ୍ତି ତେ ଦେଵି ଫଲମେଵ ଯଥାଗମମ୍
କିଛି ଲୋକ କହନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ଫଳ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ମିଳେ।
ସାମାନ୍ଯଦିଵସସ୍ନାନସଙ୍କଲ୍ପଂ ଶୃଣୁ ସୁନ୍ଦରି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସାଧାରଣ ଦିନରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୁଣ।
ତତସ୍ତ୍ରିଂଶଦ୍ଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ରଵିସଂକ୍ରମଣେ ଦିନେ
ତାପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନରେ, ପୁଣ୍ୟ ତିରିଶି ଗୁଣ ବଢ଼ିଯାଏ।
ତତୋ ଦଶଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନରାଣାମୁତ୍ତରାଯଣେ
ତାପରେ, ଉତ୍ତରାୟଣରେ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟ ଦଶ ଗୁଣ ହୁଏ।