ଵିଶ୍ଵାସଘାତୀ ମିତ୍ରଘ୍ନୋ ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରେ, ବନ୍ଧୁକୁ ମାରେ, ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦିଏ,
ଋଣଗ୍ରସ୍ତୋ ଵାର୍ଦ୍ଧୁଷିକୋ ଜାରଜଃ ପୁଂଶ୍ଚଲୀପତିଃ
ଋଣରେ ଦୁଃଖିତ, ସୁଦଖୋର, ପରସ୍ତ୍ରୀଗାମୀ, ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ସ୍ତ୍ରୀର ସ୍ୱାମୀ,
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ସୂପକାରଶ୍ଚ ଦେଵଲୋ ଗ୍ରାମଯାଜକଃ 2.6.
ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଏ, ଦେବଳ ଏବଂ ଗ୍ରାମରେ ଶୂଦ୍ର ପୁରୋହିତ ହୁଏ,
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଘାତକଶ୍ଚୈଵ ମଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ଚ ନିନ୍ଦକଃ
ଯିଏ ପିପଳ ଗଛ କାଟେ ଏବଂ ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କରେ,
ମାତରଂ ପିତରଂ ଭାର୍ଯ୍ଯାଂ ଭ୍ରାତରଂ ତନଯଂ ସୁତାମ୍
ଯିଏ ମା, ବାପା, ଭାଉଣୀ, ଭାଇ, ପୁଅ କିମ୍ବା ଝିଅକୁ ପୋଷଣ କରେ ନାହିଁ,
ଶ୍ଵଶ୍ରୂଂ ଚ ଶ୍ଵଶୁରଂ ଚୈଵ ଯୋ ନ ପୁଷ୍ଣାତି ନାରଦ
ଏବଂ ଶ୍ୱଶୁରୀ ଓ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ ନାହିଁ, ହେ ନାରଦ,
ଦେଵଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରୀ ଚ ଵିପ୍ରଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରକଃ
ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଏ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଏ,
ମହାପାତକିନଶ୍ଚୈତେ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଶଵଦାହକାଃ
ଏମାନେ ମହାପାପୀ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ଶବ ଦାହ କରେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ଯେଷାଂ ସନ୍ଦର୍ଶନସ୍ପର୍ଶାତ୍ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ନରାଧମାଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା, ସବୁଠାରୁ ଅଧମ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି,
ହରିଭକ୍ତିଵିହୀନାଶ୍ଚ ମହାହଙ୍କାରସଂଯୁତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତିନାହିଁ ଏବଂ ବଡ଼ ଅହଂକାରରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ,
ପୁନନ୍ତି ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ଯେଷାଂ ସ୍ନାନାଵଗାହନାତ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ସ୍ନାନ ଓ ଡୁବିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି,
ଯେଷାଂ ସନ୍ଦର୍ଶନଂ ସ୍ପର୍ଶଂ ଦେଵା ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ଭାରତେ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ଭାରତରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଶା କରନ୍ତି,
ନ ହ୍ଯମ୍ମଯାନି ତୀର୍ଥାନି ନ ଦେଵା ମୃଚ୍ଛିଲାମଯାଃ 2.6.
କାରଣ, ତୀର୍ଥମାନେ ମୋର ନୁହେଁ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କାଠି, ପାଥର କିମ୍ବା ମାଟିର ନୁହନ୍ତି।
ସୌତିରୁଵାଚ ନିଗୂଢତତ୍ତ୍ଵଂ କଥିତୁମୃଷିଶ୍ରେଷ୍ଠୋପଚକ୍ରମେ
ସୌତି କହିଲେ: ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପୁଣ୍ଯସ୍ଵରୂପଂ ପାପଘ୍ନଂ ସୁଖଦଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଏହା ପୁଣ୍ୟର ମୂର୍ତ୍ତି, ପାପ ନାଶ କରେ, ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ,
ସାରଭୂତଂ ଗୋପନୀଯଂ ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ଖଲେଷୁ ଚ
ଏହା ସାର ଅଂଶ, ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମଧ୍ୟରେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୋ ଯସ୍ଯ କର୍ଣେ ଵିଶେଦ୍ଵରଃ
ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଯେତେବେଳେ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କାନରେ ପଡ଼େ,
ପୁରୁଷାଣାଂ ଶତଂ ପୂର୍ଵଂ ପୂତଂ ତଜ୍ଜନ୍ମମାତ୍ରତଃ
ସେ ଜନ୍ମ ମାତ୍ରରେ ମଣିଷର ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଶତ ଜନ୍ମ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ଯୈଃ କୈଶ୍ଚିଦ୍ଯତ୍ର ଵା ଜନ୍ମ ଲବ୍ଧଂ ଯେଷୁ ଚ ଜଂତୁଷୁ
ଯେଉଁଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ, ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ,
ମଦ୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୋ ମତ୍ପୂଜାନିଯୁକ୍ତୋ ମଦ୍ଗୁଣାନ୍ଵିତଃ
ଯିଏ ମୋର ଭକ୍ତିରେ ଲିନ, ମୋ ପୂଜାରେ ନିୟୋଜିତ, ମୋ ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ,
ମଦ୍ଗୁଣଶ୍ରୁତିମାତ୍ରେଣ ସାନନ୍ଦଃ ପୁଲକାନ୍ଵିତଃ
ମୋର ଗୁଣ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ଯିଏ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହୁଏ,
ନ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ସୁଖଂ ମୁକ୍ତିଂ ସାଲୋକ୍ଯାଦି ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ସେ ସୁଖ, ମୋକ୍ଷ କିମ୍ବା ସାନିଧ୍ୟ ଆଦି ଚାରିପ୍ରକାର ମଧ୍ୟ କିଛି ଆଶା କରେନାହିଁ,
ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ ଚ ମନୁତ୍ଵଂ ଚ ଦେଵତ୍ଵଂ ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ 2.6.
ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁ କିମ୍ବା ଦୁର୍ଲଭ ଦେବତା ପଦବୀ ମଧ୍ୟ ସେ ଚାହେନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାନି ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଦଯସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଭ୍ରମନ୍ତି ଭାରତେ ଭକ୍ତା ଲବ୍ଧ୍ଵା ଜନ୍ମ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଭାରତରେ ଭକ୍ତମାନେ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେତତ୍କଥିତଂ ସର୍ଵଂ କୁରୁ ପଦ୍ମେ ଯଥୋଚିତମ୍
ଏହିପରି ସବୁ କଥା କହାଯାଇଛି; ପଦ୍ମରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ କର।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଗଙ୍ଗୋପାଖ୍ଯାନମଧୁନା ଵଦ ଵେଦଵିଦାଂ ଵର
ନାରଦ କହିଲେ, "ହେ ବେଦ ଜଣା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଏବେ ଆପଣ ମୋତେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର କଥା କହନ୍ତୁ।"
ଭାରତଂ ଭାରତୀଶା ପାଦାଜଗାମ ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା, ଭାରତର ନାଥଙ୍କର ପାଦ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
କଥଂ କୁତ୍ର ଯୁଗେ କେନ ପ୍ରାର୍ଥିତା ପ୍ରେରିତା ପୁରା
ଗତକାଲି କେଉଁଠି, କେଉଁ ଯୁଗରେ, କିଏ ଏବଂ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଆଣିଥିଲେ?
ରାଜରାଜେଶ୍ଵରଃ ଶ୍ରୀମନ୍ସଗରଃ ସୃର୍ଯ୍ଯଵଂଶଜଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ, ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା ଶ୍ରୀମାନ୍ ସଗର ଥିଲେ।