କଲାଂଶାଂଶେନ ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ଭାରତେ କମଲୋଦ୍ଭଵେ
ହେ କମଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ତୁମେ ତୁମର ଶକ୍ତିର ଏକ ଅଂଶ ନେଇ ଭାରତରେ ଯାଅ।
କଲେଃ ପଞ୍ଚସହସ୍ରେ ଚ ଗତେ ଵର୍ଷେ ଚ ମୋକ୍ଷଣମ୍
କଳିଯୁଗର ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ କଟିଗଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ।
ସମ୍ପଦାଂ ହେତୁଭୂତା ଚ ଵିପତ୍ତିଃ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍ 2.6.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ହାରାଇବାର କାରଣ ହେଉଛି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ।
ମନ୍ମନ୍ତ୍ରୋପାସକାନାଂ ଚ ସତାଂ ସ୍ନାନାଵଗାହନାତ୍
ମୋ ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କରୁଥିବା ଭଲ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ ଓ ଡୁବିବା ଦ୍ୱାରା
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ସନ୍ତ୍ଯସଂଖ୍ଯାନି ସୁନ୍ଦରି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ପୃଥିବୀରେ ଅସଂଖ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ମନ୍ମନ୍ତ୍ରୋପାସକା ଭକ୍ତା ଭ୍ରମନ୍ତେ ଭାରତେ ସତି
ମୋ ମନ୍ତ୍ର ଉପାସନା କରୁଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ଭାରତରେ ଘୁରିବା କରନ୍ତି।
ମଦ୍ଭକ୍ତା ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠନ୍ତି ପାଦଂ ପ୍ରକ୍ଷାଲଯନ୍ତି ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ରହନ୍ତି ଓ ପାଦ ଧୁଅନ୍ତି,
ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନୋ ଗୋଘ୍ନଃ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନୋ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ
ଯିଏ ଜଣେ ଜନାନୀକୁ ମାରେ, ଗାଈକୁ ମାରେ, ଋଣ ଫେରାଏ ନାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ମାରେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନକୁ ଦୂଷିତ କରେ,
ଏକାଦଶୀଵିହୀନଶ୍ଚ ସନ୍ଧ୍ଯାହୀନୋଽପି ନାସ୍ତିକଃ
ଯିଏ ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ ରଖେ ନାହିଁ, ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଅସ୍ତିକତା ବିଶ୍ୱାସ କରେ ନାହିଁ,
ଅସିଜୀଵୀ ମଷୀଜୀଵୀ ଧାଵକଃ ଶୂଦ୍ରଯାଜକଃ
ଯିଏ ତଳୱାର ଧାରଣ କରେ, କାଳିକ ଧାରଣ କରେ, ଦୌଡ଼େ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ର ପୁରୋହିତ ହୁଏ,
ଵିଶ୍ଵାସଘାତୀ ମିତ୍ରଘ୍ନୋ ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରେ, ବନ୍ଧୁକୁ ମାରେ, ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦିଏ,
ଋଣଗ୍ରସ୍ତୋ ଵାର୍ଦ୍ଧୁଷିକୋ ଜାରଜଃ ପୁଂଶ୍ଚଲୀପତିଃ
ଋଣରେ ଦୁଃଖିତ, ସୁଦଖୋର, ପରସ୍ତ୍ରୀଗାମୀ, ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ସ୍ତ୍ରୀର ସ୍ୱାମୀ,
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ସୂପକାରଶ୍ଚ ଦେଵଲୋ ଗ୍ରାମଯାଜକଃ 2.6.
ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଏ, ଦେବଳ ଏବଂ ଗ୍ରାମରେ ଶୂଦ୍ର ପୁରୋହିତ ହୁଏ,
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଘାତକଶ୍ଚୈଵ ମଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ଚ ନିନ୍ଦକଃ
ଯିଏ ପିପଳ ଗଛ କାଟେ ଏବଂ ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କରେ,
ମାତରଂ ପିତରଂ ଭାର୍ଯ୍ଯାଂ ଭ୍ରାତରଂ ତନଯଂ ସୁତାମ୍
ଯିଏ ମା, ବାପା, ଭାଉଣୀ, ଭାଇ, ପୁଅ କିମ୍ବା ଝିଅକୁ ପୋଷଣ କରେ ନାହିଁ,
ଶ୍ଵଶ୍ରୂଂ ଚ ଶ୍ଵଶୁରଂ ଚୈଵ ଯୋ ନ ପୁଷ୍ଣାତି ନାରଦ
ଏବଂ ଶ୍ୱଶୁରୀ ଓ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ ନାହିଁ, ହେ ନାରଦ,
ଦେଵଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରୀ ଚ ଵିପ୍ରଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରକଃ
ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଏ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଏ,
ମହାପାତକିନଶ୍ଚୈତେ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଶଵଦାହକାଃ
ଏମାନେ ମହାପାପୀ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ଶବ ଦାହ କରେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ଯେଷାଂ ସନ୍ଦର୍ଶନସ୍ପର୍ଶାତ୍ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ନରାଧମାଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା, ସବୁଠାରୁ ଅଧମ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି,
ହରିଭକ୍ତିଵିହୀନାଶ୍ଚ ମହାହଙ୍କାରସଂଯୁତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତିନାହିଁ ଏବଂ ବଡ଼ ଅହଂକାରରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ,
ପୁନନ୍ତି ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ଯେଷାଂ ସ୍ନାନାଵଗାହନାତ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ସ୍ନାନ ଓ ଡୁବିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି,
ଯେଷାଂ ସନ୍ଦର୍ଶନଂ ସ୍ପର୍ଶଂ ଦେଵା ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ଭାରତେ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ଭାରତରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଶା କରନ୍ତି,
ନ ହ୍ଯମ୍ମଯାନି ତୀର୍ଥାନି ନ ଦେଵା ମୃଚ୍ଛିଲାମଯାଃ 2.6.
କାରଣ, ତୀର୍ଥମାନେ ମୋର ନୁହେଁ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କାଠି, ପାଥର କିମ୍ବା ମାଟିର ନୁହନ୍ତି।
ସୌତିରୁଵାଚ ନିଗୂଢତତ୍ତ୍ଵଂ କଥିତୁମୃଷିଶ୍ରେଷ୍ଠୋପଚକ୍ରମେ
ସୌତି କହିଲେ: ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପୁଣ୍ଯସ୍ଵରୂପଂ ପାପଘ୍ନଂ ସୁଖଦଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଏହା ପୁଣ୍ୟର ମୂର୍ତ୍ତି, ପାପ ନାଶ କରେ, ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ,
ସାରଭୂତଂ ଗୋପନୀଯଂ ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ଖଲେଷୁ ଚ
ଏହା ସାର ଅଂଶ, ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମଧ୍ୟରେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୋ ଯସ୍ଯ କର୍ଣେ ଵିଶେଦ୍ଵରଃ
ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଯେତେବେଳେ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କାନରେ ପଡ଼େ,
ପୁରୁଷାଣାଂ ଶତଂ ପୂର୍ଵଂ ପୂତଂ ତଜ୍ଜନ୍ମମାତ୍ରତଃ
ସେ ଜନ୍ମ ମାତ୍ରରେ ମଣିଷର ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଶତ ଜନ୍ମ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ଯୈଃ କୈଶ୍ଚିଦ୍ଯତ୍ର ଵା ଜନ୍ମ ଲବ୍ଧଂ ଯେଷୁ ଚ ଜଂତୁଷୁ
ଯେଉଁଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ, ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ,
ମଦ୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୋ ମତ୍ପୂଜାନିଯୁକ୍ତୋ ମଦ୍ଗୁଣାନ୍ଵିତଃ
ଯିଏ ମୋର ଭକ୍ତିରେ ଲିନ, ମୋ ପୂଜାରେ ନିୟୋଜିତ, ମୋ ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ,