ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗତାଂ ନାଥୋ ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ
ଏପରି କହି, ଜଗତଙ୍କର ନାଥ, ଓ ନାରଦ, ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ତାଶ୍ଚ ସର୍ଵାଃ ସମାଲୋଚ୍ଯ କ୍ରମେଣୋଚୁଃ ସଦୀଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସରସ୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ସତ୍ସ୍ଵାମିନା ପରିତ୍ଯକ୍ତାଃ କୁତ୍ର ଜୀଵନ୍ତି କାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ।।2.6.
ସରସ୍ବତୀ କହିଲେ: ଏକ ସତ୍ପୁରୁଷ ସ୍ୱାମୀ ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେଉଁଠି ବଞ୍ଚନ୍ତି?
ଦେହତ୍ଯାଗଂ କରିଷ୍ଯାମି ଧ୍ରୁଵଂ ଯୋଗେନ ଭାରତେ
ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବି।
ଗଂଗୋଵାଚ ଦେହତ୍ଯାଗଂ କରିଷ୍ଯାମି ନିର୍ଦୋଷାଯା ଵଧଂ ଲଭ
ଗଙ୍ଗା କହିଲେ: ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବି; ନିର୍ଦ୍ଦୋଷା ଥିବା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦିଅ।
ନିର୍ଦୋଷକାମିନୀତ୍ଯାଗଂ କୁରୁତେ ଯୋ ଜନୋ ଭଵେ
ଏହି ସଂସାରରେ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳା ନାରୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ—
ଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ ଚାସ୍ମଭ୍ଯଂ ସଦୀଶସ୍ଯ କ୍ଷମା ଵରା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ଦୟାକରି ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷମା ଦିଅ।
ଭାରତଂ ଭାରତୀଶାପାଦ୍ଯାସ୍ଯାମି କଲଯା ଯଦି
ଯଦି ଭାରତୀଙ୍କ ଶାପରେ ମୁଁ ଅଂଶିକ ରୂପରେ ଭାରତକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ—
ଦାସ୍ଯନ୍ତି ପାପିନଃ ପାପଂ ମହ୍ଯଂ ସ୍ନାନାଵଗାହନାତ୍
ତେବେ ପାପୀମାନେ ସ୍ନାନ ଓ ଡୁବିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କର ପାପ ମୋତେ ଦେଇଦେବେ।
କଲଯା ତୁଲସୀରୂପା ଧର୍ମଧ୍ଵଜସୁତା ସତୀ
ମୋ ଅଂଶରେ ମୁଁ ଧର୍ମଧ୍ୱଜଙ୍କ କନ୍ୟା ଶୁଧା ତୁଳସୀ ହେବି।
ଵୃକ୍ଷରୂପା ଭଵିଷ୍ଯାମି ତଦଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତା
ମୁଁ ଗଛର ଆକାର ଧରି, ସେଠାରେ ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବତା ହେବି।
ଗଂଗା ସରସ୍ଵତୀଶାପାଦ୍ଯଦି ଯାସ୍ଯତି ଭାରତମ୍
ଯଦି ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଶାପରେ ଗଙ୍ଗା ଭାରତକୁ ଯିବେ—
ଗଂଗାଶାପେନ ସା ଵାଣୀ ଯଦି ଯାସ୍ଯତି ଭାରତମ୍ 2.6.
ଯଦି ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଶାପରେ ବାଣୀ ଭାରତକୁ ଯିବେ—
ତାଂ ଵାଣୀଂ ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ଗଂଗାଂ ଵା ଶିଵମନ୍ଦିରମ୍
ସେ ବାଣୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହକୁ, କିମ୍ବା ଗଙ୍ଗା ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କମଲା କାନ୍ତପଦଂ ଧୃତ୍ଵା ନନାମ ଚ
ଏପରି କହି, କମଳା ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟଙ୍କର ପାଦକୁ ଧରି ଶୀର୍ଷ ନମାଇଲେ।
ଉଵାଚ ପଦ୍ମନାଭସ୍ତାଂ ପ୍ରଭାଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଵକ୍ଷସି
ପଦ୍ମନାଭ ତାଙ୍କର ତେଜକୁ ନିଜ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ରଖି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସମତାଂ ଚ କରିଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ତତ୍କ୍ରମମେଵ ଚ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ମୁଁ ସମତା ଆଣିବି; ଏହାର କ୍ରମ ଶୁଣ।
ଭାରତୀ ଯାତୁ କଲଯା ସରିଦ୍ରୂପା ଚ ଭାରତମ୍
ଭାରତୀ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ରୂପେ ନଦୀ ହୋଇ ଭାରତକୁ ଯାଉ।
ଭଗୀରଥେନ ନୀତା ସା ଗଂଗା ଯାସ୍ଯତି ଭାରତମ୍
ଭଗୀରଥ ଯିଏ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିଥିଲେ, ସେଇ ଗଙ୍ଗା ଭାରତ ଭୂମିକୁ ଯିବେ।
ତତ୍ରୈଵ ଚନ୍ଦ୍ରମୌଲେଶ୍ଚ ମୌଲିଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେଠାରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ମହାଦେବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡର ଦୁର୍ଲଭ ମୁକୁଟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।
କଲାଂଶାଂଶେନ ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ଭାରତେ କମଲୋଦ୍ଭଵେ
ହେ କମଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ତୁମେ ତୁମର ଶକ୍ତିର ଏକ ଅଂଶ ନେଇ ଭାରତରେ ଯାଅ।
କଲେଃ ପଞ୍ଚସହସ୍ରେ ଚ ଗତେ ଵର୍ଷେ ଚ ମୋକ୍ଷଣମ୍
କଳିଯୁଗର ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ କଟିଗଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ।
ସମ୍ପଦାଂ ହେତୁଭୂତା ଚ ଵିପତ୍ତିଃ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍ 2.6.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ହାରାଇବାର କାରଣ ହେଉଛି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ।
ମନ୍ମନ୍ତ୍ରୋପାସକାନାଂ ଚ ସତାଂ ସ୍ନାନାଵଗାହନାତ୍
ମୋ ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କରୁଥିବା ଭଲ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ ଓ ଡୁବିବା ଦ୍ୱାରା
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ସନ୍ତ୍ଯସଂଖ୍ଯାନି ସୁନ୍ଦରି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ପୃଥିବୀରେ ଅସଂଖ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ମନ୍ମନ୍ତ୍ରୋପାସକା ଭକ୍ତା ଭ୍ରମନ୍ତେ ଭାରତେ ସତି
ମୋ ମନ୍ତ୍ର ଉପାସନା କରୁଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ଭାରତରେ ଘୁରିବା କରନ୍ତି।
ମଦ୍ଭକ୍ତା ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠନ୍ତି ପାଦଂ ପ୍ରକ୍ଷାଲଯନ୍ତି ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ରହନ୍ତି ଓ ପାଦ ଧୁଅନ୍ତି,
ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନୋ ଗୋଘ୍ନଃ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନୋ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ
ଯିଏ ଜଣେ ଜନାନୀକୁ ମାରେ, ଗାଈକୁ ମାରେ, ଋଣ ଫେରାଏ ନାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ମାରେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନକୁ ଦୂଷିତ କରେ,
ଏକାଦଶୀଵିହୀନଶ୍ଚ ସନ୍ଧ୍ଯାହୀନୋଽପି ନାସ୍ତିକଃ
ଯିଏ ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ ରଖେ ନାହିଁ, ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଅସ୍ତିକତା ବିଶ୍ୱାସ କରେ ନାହିଁ,
ଅସିଜୀଵୀ ମଷୀଜୀଵୀ ଧାଵକଃ ଶୂଦ୍ରଯାଜକଃ
ଯିଏ ତଳୱାର ଧାରଣ କରେ, କାଳିକ ଧାରଣ କରେ, ଦୌଡ଼େ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ର ପୁରୋହିତ ହୁଏ,