ସରସ୍ଵତୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ କୋପସଂଯୁତାମ୍
ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ ଦେଖି,
ଗତେ ନାରାଯଣେ ଗଂଗାମଵୋଚନ୍ନିର୍ଭଯଂ ରୁଷା
ନାରାୟଣ ଚାଲିଯିବା ପରେ ସେ ରାଗରେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ହେ ନିର୍ଲଜ୍ଜେ ସକାମେ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵାମିଗର୍ଵଂ କରୋଷି କିମ୍
ହେ ନିର୍ଲଜ୍ଜା, ଆସକ୍ତିରେ ଭରିଥିବା, ତୁମେ କାହିଁକି ତୁମ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆଗରେ ଗର୍ବ କରୁଛ?
ମାନହାନିଂ କରିଷ୍ଯାମି ତଵାଦ୍ଯ ହରିସନ୍ନିଧୌ 2.6.
ଆଜି ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ମୁଁ ତୁମର ମାନ ଭଙ୍ଗ କରିଦେବି।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଗଂଗାଯା ଜିଘୃକ୍ଷୁଂ କେଶମୁଦ୍ଯତାମ୍
ଏଭଳି କହି ଗଙ୍ଗାଙ୍କ କେଶ ଧରିବାକୁ ହାତ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଶଶାପ ଵାଣୀ ତାଂ ପଦ୍ମାଂ ମହାକୋପଵତୀ ସତୀ
ତାପରେ ବଡ଼ କ୍ରୋଧରେ ଥିବା ବାଣୀ ପଦ୍ମାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଵିପରୀତଂ ଯତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଂଚିନ୍ନୋ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ତୁମେ ଯେଉଁଠି ବିପରୀତ ଦେଖିଛ, ସେଠି ଆଉ କିଛି କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶାପଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ସା ଦେଵୀ ନ ଶଶାପ ଚୁକୋପ ନ
ଏହି ଶାପ ଶୁଣି, ସେ ଦେବୀ ନ ଶାପ ଦେଲେ, ନ ରାଗ କଲେ।
ଅତ୍ଯୁଦ୍ଧତାଂ ଚ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୋପପ୍ରସ୍ଫୁରିତାନନା
ତାଙ୍କୁ ଅତିରିକ୍ତ ଉତ୍ତେଜିତ ଦେଖି, ରାଗରେ ତାଙ୍କର ମୁହଁ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲା।
ଗଂଗୋଵାଚ ଵାଗ୍ଦୁଷ୍ଟା ଵାଗଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵୀଯଂ କଲହପ୍ରିଯା
ଗଙ୍ଗା କହିଲେ: ଏହି ଦେବୀ, ଯିଏ ଭାଷାର ଅଧିପତି, ତାଙ୍କର କଥା କଠୋର ଏବଂ ବିବାଦ ପ୍ରିୟ।
ଯାଵତୀ ଯୋଗ୍ଯତାଽସ୍ଯାଶ୍ଚ ଯାଵତୀ ଶକ୍ତିରେଵ ଵା
ତାଙ୍କର ଯେତେ ଯୋଗ୍ୟତା ଓ ଶକ୍ତି ଅଛି,
ସ୍ଵବଲଂ ଯନ୍ମମ ବଲଂ ଵିଜ୍ଞାପଯିତୁମର୍ହତୁ
ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଏବଂ ମୋର ଶକ୍ତି ସ୍ପଷ୍ଟ କହିଦିଅ।
ଅଧୋ ମର୍ତ୍ଯଂ ସା ପ୍ରଯାତୁ ସନ୍ତି ଯତ୍ରୈଵ ପାପିନଃ 2.6.
ସେ ତଳକୁ ମାନବ ଲୋକକୁ ଯାଉ, ଯେଉଁଠି ପାପୀମାନେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତାଂ ଶଶାପ ସରସ୍ଵତୀ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସରସ୍ୱତୀ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଭଗଵାନାଜଗାମ ହ
ଏହି ସମୟରେ, ଭଗବାନ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସରସ୍ଵତୀଂ କରେ ଧୃତ୍ଵା ଵାସଯାମାସ ଵକ୍ଷସି
ଭଗବାନ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ହାତ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଛାତି ଉପରେ ବସାଇଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରହସ୍ଯଂ ତାସାଂ ଚ ଶାପସ୍ଯ କଲହସ୍ଯ ଚ
ସେମାନଙ୍କର ଶାପ ଓ ବିବାଦର ଗୁପ୍ତ କଥା ଶୁଣି,
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଅଯୋନିସମ୍ଭଵା ଭୂମୌ ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯସି
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଗର୍ଭ ଛାଡ଼ି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଝିଅ ହେବ।
ତତ୍ରୈଵ ଦୈଵଦୋଷେଣ ଵୃକ୍ଷତ୍ଵଂ ଚ ଲଭିଷ୍ଯସି
ସେଠି ଦେବତାଙ୍କ ଦୋଷରେ, ତୁମେ ଗଛ ହେବ।
ଭୂତ୍ଵା ପଶ୍ଚାଚ୍ଚ ମତ୍ପତ୍ନୀ ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଶଯଃ
ପରେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋର ପତ୍ନୀ ହେବ।
କଲଯା ଚ ସରିଦ୍ଭୂତ୍ଵା ଶୀଘ୍ରଂ ଗଚ୍ଛ ଵରାନନେ
ଏକ ଅଂଶରେ ନଦୀ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା।
ଗଙ୍ଗେ ଯାସ୍ଯସି ଚାଂଶେନ ପଶ୍ଚାତ୍ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵପାଵନୀ
ଗଙ୍ଗା, ତୁମେ ଅଂଶରେ ଯିବ, ପରେ ସମସ୍ତ ପାପ ପବିତ୍ର କରିବା ହେବ।
ଭଗୀରଥସ୍ଯ ତପସା ତେନ ନୀତା ସୁଦୁଷ୍କରାତ୍ 2.6.
ଭଗୀରଥଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ, ତୁମେ ଅତି କଠିନ ସ୍ଥାନରୁ ଆଣାଯିବ।
ମଦଂଶସ୍ଯ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ଜାଯା ଜାଯେ ମମାଜ୍ଞଯା
ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ରର ଏକ ଅଂଶର ପତ୍ନୀ ଏବଂ ମୋର ପତ୍ନୀ ହେବ।
ଗଙ୍ଗାଶାପେନ କଲଯା ଭାରତଂ ଗଚ୍ଛ ଭାରତି
ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ଶାପରେ, ଓ ଭାରତୀ, ତୁମେ ଅଂଶରୂପେ ଭାରତ ଦେଶକୁ ଯାଅ।
ସ୍ଵଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କାମିନୀ ଭଵ
ଏବଂ ତୁମେ ନିଜେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଭାବରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହର ମହିଳା ହେଉ।
ଶାନ୍ତା ଚ୍ କ୍ରୋଧରହିତା ମଦ୍ଭକ୍ତା ମତ୍ସ୍ଵରୂପିଣୀ
ଶାନ୍ତ ଓ କ୍ରୋଧରହିତ ରୁହ, ମୋର ଭକ୍ତ ଓ ମୋ ରୂପରେ ରୁହ।
ଯଦଂଶକଲଯା ସର୍ଵା ଧର୍ମିଷ୍ଠାଶ୍ଚ ପତିଵ୍ରତାଃ
ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଅଂଶରେ ସମସ୍ତ ଜଣେ ନାରୀ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପତିଭକ୍ତ ହେବେ।
ତିସ୍ରୋ ଭାର୍ଯ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯଃ ଶ୍ଯାଲାସ୍ତ୍ରଯୋ ଭୃତ୍ଯାଶ୍ଚ ବାନ୍ଧଵାଃ
ତିନିଜଣ ପତ୍ନୀ, ତିନିଜଣ ଶ୍ୟାଳା, ତିନିଜଣ ଚାକର ଓ ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ ଥାନ୍ତି।
ସ୍ତ୍ରୀ ପୁଂଵଚ୍ଚ ଗୃହେ ଯେଷାଂ ଗୃହିଣାଂ ସ୍ତ୍ରୀଵଶଃ ପୁମାନ୍
ଯେଉଁ ଘରରେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ଦୁହେଁ ଗୃହଣୀଙ୍କର ଆଧିନରେ ରହନ୍ତି, ସେଠାରେ ପୁରୁଷ ନାରୀଙ୍କର ଆଧିନ ହୋଇଯାନ୍ତି।