ଶୁଭଦଂ ପୁଣ୍ଯଦଂ ଚୈଵ ଵିଘ୍ନନିଘ୍ନକରଂ ପରମ୍ । ହରିଦାସ୍ଯପ୍ରଦଂ ଚୈଵ ପରଲୋକେ ପ୍ରହର୍ଷଦମ୍
ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଭ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରେ, ହରିଙ୍କ ସେବା ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଯଜ୍ଞାନାମପି ତୀର୍ଥାନାଂ ଵ୍ରତାନାଂ ତପସାଂ ତଥା । ଭୁଵଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣସ୍ଯାପି ଫଲଂ ନାସ୍ଯ ସମାନକମ୍
ଯଜ୍ଞ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ବ୍ରତ, ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ପରିକ୍ରମା କରିଲେ ମିଳୁଥିବା ଫଳ ଏହାର ସମାନ ନୁହେଁ।
ଚତୁର୍ଣାମପି ଵେଦାନାଂ ପାଠାଦପି ଵରଂ ଫଲମ୍ । ଶ୍ରୃଣୋତୀଦଂ ପୁରାଣଂ ଚ ସଂଯତଶ୍ଚେହ ପୁତ୍ରକ
ଚାରିଟି ବେଦ ପାଠ କରିଲେ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ମିଳେ, ତାହାଠାରୁ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣିଲେ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳେ, ହେ ପୁତ୍ର, ଯଦି ନିୟମିତ ଭାବରେ ଶୁଣିବ।
ଗୁଣଵନ୍ତଂ ଚ ଵିଦ୍ଵାଂସଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପୁତ୍ରମାଲଭେତ୍ । ଶ୍ରୃଣୋତି ଦୁର୍ଭଗା ଚେତ୍ତୁ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ସ୍ଵାମିନୋ ଲଭେତ୍
ଗୁଣବାନ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବ ପୁଅ ଚାହିଁବା ଉଚିତ; ଯଦି ଅଭାଗା ମଧ୍ୟ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣେ, ସେ ମାଲିକଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ପାଏ।
ମୃତଵତ୍ସା କାକଵନ୍ଧ୍ଯା ମହାଵନ୍ଧ୍ଯା ଚ ପାପିନୀ । ପୁରାଣଶ୍ରଵଣାଲ୍ଲେଭେ ପୁତ୍ରଂ ଚ ଚିରଚୀଵିନମ୍
ଯାହାର ପୁଅ ମରିଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଅନ୍ତସ୍ତାନ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଧ୍ୟା କିମ୍ବା ପାପିନୀ, ସେମାନେ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣିଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି।
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରମଭାର୍ଯୋ ଲଭତେ ପ୍ରିଯାମ୍ । ଅସ୍ପଷ୍ଟକୀର୍ତିଃ ସୁଯଶା ମୂର୍ଖୋ ଭଵତି ପଣ୍ଡିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପୁଅ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପୁଅ ମିଳେ; ଯେଉଁଠାରେ ବିବାହ ହୋଇନାହିଁ, ସେଠାରେ ପ୍ରିୟା ମିଳେ; ଯାହାର କୀର୍ତ୍ତି ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ସେ ଖ୍ୟାତି ପାଏ; ମୂର୍ଖ ମଧ୍ୟ ପଣ୍ଡିତ ହୁଏ।
ରୋଗାର୍ତୋ ମୁଚ୍ଯତେ ରୋଗାଦ୍ବଦ୍ଧୋ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍ । ଭଯାନ୍ମୁଚ୍ଯେତ ଭୀତସ୍ତୁ ମୁଚ୍ଯେତାପନ୍ନ ଆପଦଃ
ଯେଉଁମାନେ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି; ବନ୍ଧନରେ ଥିବାମାନେ ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ନ୍ତି; ଭୟଭୀତମାନେ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି; ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବାମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଅରଣ୍ଯେ ବ୍ରାନ୍ତରେ ଭୀତୋ ଦାଵାଗ୍ନୋ ମୁଚ୍ଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଅଘଂ କୁଷ୍ଠଂ ଚ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ରୋଗଂ ଶୋକଂ ଚ ଦାରୁଣମ୍
ଅରଣ୍ୟରେ ଭ୍ରମିତ ଏବଂ ଭୟଭୀତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦାବାନଳରୁ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ପାପ, କୁଷ୍ଠ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ରୋଗ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶୋକ ଦୂର ହୁଏ।
ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ଶ୍ରଵଣାଦେଵ ନୈଵ ଜାନାତ୍ଯପୁଣ୍ଯଵାନ୍ । ଶ୍ଲୋକାର୍ଧ ଶ୍ଲୋକପାଦଂ ଵା ଯଃ ଶୃଣୋତି ସୁସଂଯତଃ
ପୁଣ୍ୟବାନ ଲୋକେ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣି ଲାଭ ପାଆନ୍ତି, ଅପୁଣ୍ୟବାନ ଲୋକେ ନୁହେଁ। ଯିଏ ଏକ ଶ୍ଲୋକର ଅର୍ଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥାଂଶ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣେ—
ଗୋଲକ୍ଷଦାନପୁଣ୍ଯଂ ଚ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ଯୁତୁଃଖଡଂ ପୁରାଣଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧକାଲେ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
—ସେ ଗୋଦାନର ପୁଣ୍ୟ ପାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣେ—
ସଂକଲ୍ପତୋ ଯଃ ଶୃଣୋତି ଭକ୍ତ୍ଯା ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଦକ୍ଷିଣାମ୍ । ଯଦ୍ବାଲ୍ଯେ ଯଚ୍ଚକୌମାରେ ଵାର୍ଧକେ ଯଚ୍ଚ ଯୌଵନେ
—ଯିଏ ନିଶ୍ଚୟ ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣେ, ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇଥାଏ, ବାଳ୍ୟ, କୌମାର୍ଯ୍ୟ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଯେଉଁଠି ହେଉନାହିଁ—
କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ରତ୍ନନିର୍ମାଣଯାନେନ ଧୃତ୍ଵା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣରୂପକମ୍
—କୋଟି ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ତିଆରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଧରି ଶୁଣିଲେ।
ନିତ୍ଯଂ ଗତ୍ଵା ଚ ଗୋଲୋକଂ କୃଷ୍ଣଦାସ୍ଯଂ ଲଭେଦ୍ଭୂଵମ୍ । ଅସଂଖ୍ଯବ୍ରହ୍ମଣାଂ ପାତେ ନ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ପାତନମ୍
ଯେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଗୋଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସେବା ଲାଭ କରେ, ସେ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବିନାଶ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ମଧ୍ୟ ପତିତ ହୁଏନାହିଁ।
ସମୀପେ ପାର୍ଷଦୋ ଭୂତ୍ଵା ସେଵାଂ ଚ କୁରୁତେ ଚିରମ୍ । ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡଂ ଚ ସୁସ୍ନାତଃ ସଂଯତଃ ଶୁଚିଃ
ସେ ନିକଟରେ ଥିବା ପାର୍ଷଦ ହୋଇ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେବା କରେ; ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡ ଶୁଣିଛି, ସେ ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମିତ ଓ ପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥାଏ।
ପାଯସଂ ପିଷ୍ଟକଂ ଚୈଵ ଫଲଂ ତାମ୍ବୂଲମେଵ ଚ । ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଵାଚକଂ ଚ ତସ୍ମୈ ଦଦ୍ଯାତ୍ସୁଵର୍ଣକମ୍
ପାୟସ, ପିଠା, ଫଳ ଓ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଇ, ଶ୍ରୋତାକୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଓ ସେଠାରେ ସୁନା ଦେବା ଉଚିତ।
ଚନ୍ଦନଂ ଶୁକ୍ଲମାଲ୍ଯଂ ଚ ସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରଂ ମନୋହରମ୍ । ନିଵେଦ୍ଯ ଵାସୁଦେଵଂ ଚ ଵାଚକାଯ ପ୍ରଦୀଯତେ
ଚନ୍ଦନ, ଧଳା ମାଳା, ସୁକ୍ଷ୍ମ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ବସ୍ତ୍ର—ଏହାମାନେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରି, ପରେ ଶ୍ରୋତାକୁ ଦିଆଯାଏ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ପ୍ରକୃତେଃ ଖଣ୍ଡଂ ସୁଶ୍ରାଵ୍ଯଂ ଚ ସୁଧୋପମମ୍ । ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଚ ଦଧ୍ଯନ୍ନଂ ତସ୍ମୈ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ
ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡ ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଅମୃତ ସମାନ ଶୁଣିଛି, ଶ୍ରୋତାକୁ ଦହିଭାତ ଭୋଜନ କରାଇ ଏବଂ ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ।
ସଵତ୍ସାଂ ସୁରଭିଂ ରମ୍ଯାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍ । ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗଣପତେଃ ଖଣ୍ଡଂ ଵିଘ୍ନନାଶାଯ ସଂଯତଃ
ଭକ୍ତିଭାବରେ ବଛା ସହିତ ରମ୍ୟ ସୁରଭି ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ; ଗଣେଶଖଣ୍ଡ ଶୁଣି ନିୟମିତ ଓ ଅନୁଶାସିତ ହୋଇ, ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ।
ସ୍ଵର୍ଣଯଜ୍ଞୋପଵୀତଂ ଚ ଶ୍ଵେତାଶ୍ଵଚ୍ଛତ୍ରମାଲ୍ଯକମ୍ । ପ୍ରଦୀଯତେ ଵାଯକାଯ ସ୍ଵସ୍ତିକଂ ତିଲଲଡ୍ଡୁକମ୍
ସୁନାର ଜଜ୍ଞୋପବୀତ, ଧଳା ଘୋଡ଼ା, ଛତା ଓ ମାଳା—ଏହାମାନେ ଶ୍ରୋତାକୁ ଦିଆଯାଏ, ସହିତ ସ୍ୱାସ୍ତିକ ଓ ତିଳର ଲଡୁ ମଧ୍ୟ।
ପରିପକ୍ଵଫଲାନ୍ଯେଵ କାଲଦେଶୋଦ୍ଭଵାନି ଚ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖଣ୍ଡଂ ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭକ୍ତଶ୍ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ଅନୁଯାୟୀ ପକ୍କା ଫଳ—ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମଖଣ୍ଡ ଶୁଣି, ଭକ୍ତ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଏହି ଉପହାର ଦେଇଥାଏ।
ଵାଚକାଯ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ପରଂ ରତ୍ନାଙ୍ଗୁଲୀଯକମ୍ । ସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ମାଲ୍ଯଂ ଚ ସ୍ଵର୍ଣକୁଣ୍ଡଲମୁତ୍ତମମ୍
ଶ୍ରୋତାକୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଅଙ୍ଗୁଠି, ସୁକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା ଓ ଉତ୍ତମ ସୁନାର କଣ ଦେବା ଉଚିତ।
ମାଲ୍ଯଂ ଚ ଵରଦୋଲାଂ ଚ ସୁପକ୍ଵଂ କ୍ଷୀରମେଵ ଚ । ସର୍ଵସ୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସ୍ତଵନଂ କୁରୁତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ମାଳା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଝୁଲା, ଭଲ ରାନ୍ଧା କ୍ଷୀର—ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଦକ୍ଷିଣା ଭାବେ ଦେଇ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।
ଶତକଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଭୋଜଯେତ୍ପରମାଦରାତ୍ । ବ୍ରହ୍ମଣଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଶାସ୍ତ୍ରନିଷ୍ଣାତଂ ପଣ୍ଡିତଂ ଵରମ୍
ଶତ ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସମ୍ମାନରେ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ; ବିଶେଷ କରି ଯିଏ ବୈଷ୍ଣବ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାନୀ।
କୁରୁତେ ଵାଚକଂ ଶୁଦ୍ଧମନ୍ଯଥା ନିଷ୍ଫଲଂ ଭଵେତ୍ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଵିମୁଖାଦ୍ଦୁଷ୍ଟାନ୍ନୋପଦିଷ୍ଟାଚ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାତ୍
ଶୁଦ୍ଧ ଶ୍ରୋତାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ନାହିଁଲେ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେନାହିଁ—ବିଶେଷ କରି ଯଦି କୃଷ୍ଣବିରୋଧୀ କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ଉପଦେଶ ମିଳେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଂ ଚ ପୁରାଣଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ଚ । ଭକ୍ତିଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନ ଲଭତେ ହନ୍ତି ପୁଣ୍ଯଂ ପୁରାକୃତମ୍
ଯିଏ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଭକ୍ତି ସହିତ ପୁରାଣ ଶୁଣେନି, ସେ ଭକ୍ତି କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେନାହିଁ; ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଯୁକ୍ତାଚ୍ଚ ପୁରାଣଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ଚ । ଭକ୍ତିଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଚ ଲଭତେ ଯାତ୍ଯନ୍ତେ ଶ୍ରୋହରେଃ ପଦମ୍
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଭକ୍ତି ସହିତ ପୁରାଣ ଶୁଣେ, ସେ ଭକ୍ତି ଓ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ, ଏବଂ ଶେଷରେ ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ସର୍ଵ ଯଚ୍ଛ୍ରୁ ତଂ ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରତଃ । ବିଦାଯଂ ଦେହି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଯାମି ନାରାଯଣାଶ୍ରମମ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଯାହା ଶୁଣିଛ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ତୋତେ କହିଦେଲି; ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବେ ମୋତେ ବିଦାୟ ଦିଅ, ମୁଁ ନାରାୟଣ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଉଛି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିପ୍ରସମୂହଂ ଚ ନମସ୍କର୍ତୁଂ ସମାଗତଃ । କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତଂ ଭଵତାମାଜ୍ଞଯା ପରମ୍
ଯେତେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆସିଛନ୍ତି ନମସ୍କାର କରିବାକୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ କଥା କହିଲି।
ନମୋଽସ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ । ଶିଵାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ନିତ୍ଯଂ ଗଣେଶାଯ ନମୋ ନମଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମା, ଶିବ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
କାଯେନ ମନସା ଵାଚା ପରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦିଵାନିଶମ୍ । ଭଜ ସତ୍ଯଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ରାଧେଶଂ ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ପରମ୍
ଦେହ, ମନ ଓ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା, ଦିନ ରାତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ, ସତ୍ୟ ପରମ ବ୍ରହ୍ମା, ରାଧାଙ୍କ ନାଥ, ତିନି ଗୁଣ ଉପରେ ଥିବାଙ୍କୁ ଉପାସନା କର।