ମହାସୁରତଖିନ୍ନାଯା ନିଶ୍ଵାସଶ୍ଚ ବଭୂଵ ହ
ବଡ ଏକତାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହେବା ପରେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଉପଜିଲା।
ସ ଚ ନିଃଶ୍ଵାସଵାଯୁଶ୍ଚ ସର୍ଵାଧାରୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ନି:ଶ୍ୱାସର ବାୟୁ ସମସ୍ତର ଆଧାର ହେଲା।
ବଭୂଵ ମୂର୍ତ୍ତିମଦ୍ଵାଯୋର୍ଵାମାଙ୍ଗାତ୍ପ୍ରାଣଵଲ୍ଲଭା
ବାୟୁର ଡାହାଣ ପାଖରୁ ଜୀବନର ପ୍ରିୟା ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ପ୍ରାଣୋଽପାନଃ ସମାନଶ୍ଚୈଵୋଦାନୋ ଵ୍ଯାନ ଏଵ ଚ
ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ସମାନ, ଉଦାନ ଓ ବ୍ୟାନ ଉପଜିଲେ।
ଘର୍ମତୋଯାଧିଦେଵଶ୍ଚ ବଭୂଵ ଵରୁଣୋ ମହାନ୍
ଘମ ଓ ଜଳରୁ ମହାଦେବ ବରୁଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ଅଥ ସା କୃଷ୍ଣଶକ୍ତିଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଦ୍ଗର୍ଭଂ ଦଧାର ହ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣଶକ୍ତି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ ।
କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିଦେଵୀ ସା କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକପ୍ରିଯା
ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରାଣର ଦେବୀ, ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ।
ଶତମନ୍ଵନ୍ତରାତୀତେ କାଲେ ପରମସୁନ୍ଦରୀ
ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପରେ, ସେଇ ସମୟରେ, ସେ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାଣ୍ଡଂ ହି ସା ଦେଵୀ ହୃଦଯେନ ଵିଦୂଯତା 2.2.
ଉଣ୍ଡୁ ଦେଖି ଦେବୀର ହୃଦୟ ଭାରି ଦୁଃଖିତ ହେଲା ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଶ୍ଚ ତତ୍ତ୍ଯାଗଂ ହାହାକାରଂ ଚକାର ଦ
ସେ ତ୍ୟାଗ ଦେଖି କୃଷ୍ଣ ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କଲେ ।
ଯତୋଽପତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ତ୍ଯକ୍ତଂ କୋପଶୀଲେ ସୁନିଷ୍ଠୁରେ
ତୁମେ କ୍ରୁର ଓ କ୍ରୋଧିନୀ ହୋଇ ତୁମର ସନ୍ତାନକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛ ।
ଯା ଯାସ୍ତ୍ଵଦଂଶରୂପାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସୁରସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଯେଉଁ ସୁରନାରୀମାନେ ତୁମ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେବେ—
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦେଵୀ ଜିହ୍ଵାଗ୍ରାତ୍ସହସା ତତଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ ହଠାତ୍ ଜିହ୍ୱାର ଟିପରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ଵୀଣାପୁସ୍ତକଧାରିଣୀ
ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଭୀଣା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧରିଥିବା ।
ଅଥ କାଲାନ୍ତରେ ସା ଚ ଦ୍ଵିଧାରୂପା ବଭୂଵ ହ
ତାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ଦୁଇ ରୂପ ନେଲେ ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣୋ ଦ୍ଵିଧାରୂପୋ ବଭୂଵ ହ
ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଦୁଇ ରୂପ ନେଲେ ।
ଉଵାଚ ଵାଣୀଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯ ଭଵ କାମିନୀ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବାଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହେଉ ।'
ଏଵଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସଂପ୍ରଦୌ ତୁଷ୍ଟୋ ନାରାଯଣାଯ ଵୈ
ଏଭଳି, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଲେ ।
ଅନପତ୍ଯେ ଚ ତେ ଦ୍ଵେ ଚ ଯତୋ ରାଧାଂଶସମ୍ଭଵେ 2.2.
ତୁମେ ସନ୍ତାନହୀନ ହେବାରୁ, ରାଧାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଦୁଇଜଣ ଜନ୍ମ ନେବେ ।
ତେଜସା ଵଯସା ରୂପଗୁଣାଭ୍ଯାଂ ଚ ସମା ହରେଃ
ତେଜ, ବୟସ, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ସମାନ ।
ଅଥ ଗୋଲୋକନାଥସ୍ଯ ଲୋମାଵିଵରତୋ ମୁନେ
ତାପରେ, ମୁନି, ଗୋଲୋକନାଥଙ୍କ ଲୋମର ରନ୍ଧ୍ରରୁ—
ରୂପେଣ ସୁଗୁଣେନୈଵ ଵେଷାଦ୍ଵା ଵିକ୍ରମେଣ ଚ
ରୂପ, ଗୁଣ, ପୋଷାକ କିମ୍ବା ପ୍ରଭାବରେ—
ରାଧାଙ୍ଗଲୋମକୂପେଭ୍ଯୋ ବଭୂଵୁର୍ଗୋପକନ୍ଯକାଃ
ରାଧାଙ୍କ ଶରୀରର ଲୋମ କୁପରୁ ଗୋପୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷାଢ୍ଯାଃ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନାଃ
ସେମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଅଚଳ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଵିପ୍ର ସହସା କୃଷ୍ଣଦେହତଃ
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହଠାତ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରୀରରୁ—
ଦେଵୀ ନାରାଯଣୀଶାନା ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପିଣୀ
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳି ଦେବୀ ନାରାୟଣୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଦେଵୀନାଂ ବୀଜରୂପା ଚ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ସେ ଦେବୀମାନଙ୍କର ବୀଜସ୍ୱରୂପା, ସମସ୍ତ ଦେବୀଙ୍କର ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠା।
ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭା ସୂର୍ଯ୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭା
ତାଙ୍କର ଦେହ ତପ୍ତ ସୁନାର ରଙ୍ଗରେ ଆଭାମୟ, କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରନିକରଂ ବିଭ୍ରତୀ ସା ତ୍ରିଲୋଚନା 2.2.
ସେ ନାନା ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତିନୋଟି ଆଖି ଥିଲା।
ଯସ୍ଯାଶ୍ଚାଂଶାଂଶକଲଯା ବଭୂଵୁଃ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ଯାହାଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଉପାଂଶରୁ ସମସ୍ତ ଜନନୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି,