ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତଶ୍ରୀଫଲାକାରସ୍ତନଯୁଗ୍ମମନୋରମାମ୍
ସେ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ, ଦୁଇଟି ଶୁଭ କୋକୋନଟ ପରି ମନୋରମ ଅନ୍ତ:ପୁତ୍ରୀ ଥିଲେ।
ଅତୀଵ ସୁନ୍ଦରୀଂ ଶାନ୍ତାଂ ସସ୍ମିତାଂ ଵକ୍ରଲୋଚନାମ୍
ସେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର, ଶାନ୍ତ, ହସୁଥିଲେ, ଅଳ୍ପ ହେଉଥିବା ବାକ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା।
ଶଶ୍ଵଚ୍ଚକ୍ଷୁଶ୍ଚକୋରାଭ୍ଯାଂ ପିବନ୍ତୀଂ ସନ୍ତତଂ ମୁଦା
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ହଂସ ଓ ଚକୋର ପକ୍ଷୀର ପରି ଥିଲା, ସେ ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଥିଲେ।
କସ୍ତୂରୀବିନ୍ଦୁଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧମଧଶ୍ଚନ୍ଦନବିନ୍ଦୁନା
ତାଙ୍କର ଶରୀରରେ କସ୍ତୂରୀର ଚିହ୍ନ ଓ ତଳେ ଚନ୍ଦନର ଚିହ୍ନ ଥିଲା।
ସୁଵକ୍ରକବରୀଭାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ଚୁଲ ଭଲ ଭାବରେ ଗଠିତ ଥିଲା ଏବଂ ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା।
କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଶୋଭାସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେ କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରର ଚାହାଣିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଅତିମାତ୍ରଂ ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ରାସେଶୋ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ତାଙ୍କ ସହିତ, ରାସ ନୃତ୍ୟର ମଣ୍ଡଳରେ, ରାସର ନାଥ ଅତି ଏକତାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଲେ।
ନାନାପ୍ରକାରଶୃଂଗାରଂ ଶୃଙ୍ଗାରୋ ମୂର୍ତ୍ତିମାନିଵ
ସେ, ପ୍ରେମର ମୂର୍ତ୍ତି ଭଳି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଶୃଙ୍ଗାରରେ ଲିନ ହେଲେ।
ତତଃ ସ ଚ ପରିଶ୍ରାନ୍ତସ୍ତସ୍ଯା ଯୋନୌ ଜଗତ୍ପିତା 2.2.
ତାପରେ, ଶ୍ରମିତ ହୋଇ, ଜଗତର ପିତା ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଗାତ୍ରତୋ ଯୋଷିତସ୍ତସ୍ଯାଃ ସୁରତାନ୍ତେ ଚ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ସୁବ୍ରତା, ସେମାନଙ୍କର ଏକତାର ଶେଷରେ, ତାଙ୍କର ଶରୀରରୁ,
ମହାସୁରତଖିନ୍ନାଯା ନିଶ୍ଵାସଶ୍ଚ ବଭୂଵ ହ
ବଡ ଏକତାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହେବା ପରେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଉପଜିଲା।
ସ ଚ ନିଃଶ୍ଵାସଵାଯୁଶ୍ଚ ସର୍ଵାଧାରୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ନି:ଶ୍ୱାସର ବାୟୁ ସମସ୍ତର ଆଧାର ହେଲା।
ବଭୂଵ ମୂର୍ତ୍ତିମଦ୍ଵାଯୋର୍ଵାମାଙ୍ଗାତ୍ପ୍ରାଣଵଲ୍ଲଭା
ବାୟୁର ଡାହାଣ ପାଖରୁ ଜୀବନର ପ୍ରିୟା ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ପ୍ରାଣୋଽପାନଃ ସମାନଶ୍ଚୈଵୋଦାନୋ ଵ୍ଯାନ ଏଵ ଚ
ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ସମାନ, ଉଦାନ ଓ ବ୍ୟାନ ଉପଜିଲେ।
ଘର୍ମତୋଯାଧିଦେଵଶ୍ଚ ବଭୂଵ ଵରୁଣୋ ମହାନ୍
ଘମ ଓ ଜଳରୁ ମହାଦେବ ବରୁଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ଅଥ ସା କୃଷ୍ଣଶକ୍ତିଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଦ୍ଗର୍ଭଂ ଦଧାର ହ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣଶକ୍ତି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ ।
କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିଦେଵୀ ସା କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକପ୍ରିଯା
ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରାଣର ଦେବୀ, ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ।
ଶତମନ୍ଵନ୍ତରାତୀତେ କାଲେ ପରମସୁନ୍ଦରୀ
ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପରେ, ସେଇ ସମୟରେ, ସେ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାଣ୍ଡଂ ହି ସା ଦେଵୀ ହୃଦଯେନ ଵିଦୂଯତା 2.2.
ଉଣ୍ଡୁ ଦେଖି ଦେବୀର ହୃଦୟ ଭାରି ଦୁଃଖିତ ହେଲା ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଶ୍ଚ ତତ୍ତ୍ଯାଗଂ ହାହାକାରଂ ଚକାର ଦ
ସେ ତ୍ୟାଗ ଦେଖି କୃଷ୍ଣ ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କଲେ ।
ଯତୋଽପତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ତ୍ଯକ୍ତଂ କୋପଶୀଲେ ସୁନିଷ୍ଠୁରେ
ତୁମେ କ୍ରୁର ଓ କ୍ରୋଧିନୀ ହୋଇ ତୁମର ସନ୍ତାନକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛ ।
ଯା ଯାସ୍ତ୍ଵଦଂଶରୂପାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସୁରସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଯେଉଁ ସୁରନାରୀମାନେ ତୁମ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେବେ—
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦେଵୀ ଜିହ୍ଵାଗ୍ରାତ୍ସହସା ତତଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ ହଠାତ୍ ଜିହ୍ୱାର ଟିପରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ଵୀଣାପୁସ୍ତକଧାରିଣୀ
ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଭୀଣା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧରିଥିବା ।
ଅଥ କାଲାନ୍ତରେ ସା ଚ ଦ୍ଵିଧାରୂପା ବଭୂଵ ହ
ତାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ଦୁଇ ରୂପ ନେଲେ ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣୋ ଦ୍ଵିଧାରୂପୋ ବଭୂଵ ହ
ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଦୁଇ ରୂପ ନେଲେ ।
ଉଵାଚ ଵାଣୀଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯ ଭଵ କାମିନୀ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବାଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହେଉ ।'
ଏଵଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସଂପ୍ରଦୌ ତୁଷ୍ଟୋ ନାରାଯଣାଯ ଵୈ
ଏଭଳି, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଲେ ।
ଅନପତ୍ଯେ ଚ ତେ ଦ୍ଵେ ଚ ଯତୋ ରାଧାଂଶସମ୍ଭଵେ 2.2.
ତୁମେ ସନ୍ତାନହୀନ ହେବାରୁ, ରାଧାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଦୁଇଜଣ ଜନ୍ମ ନେବେ ।
ତେଜସା ଵଯସା ରୂପଗୁଣାଭ୍ଯାଂ ଚ ସମା ହରେଃ
ତେଜ, ବୟସ, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ସମାନ ।