ସହସ୍ରଵତ୍ସରାନ୍ତେ ତଡ୍ଡିମ୍ଭରୂପଂ ବଭୂଵ ହ
ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ସେ ଜଳବୁଦ୍ବୁଡି ଆକାର ଧାରଣ କଲା ।
ଯସ୍ଯୈକ ଲୋମଵିଵରେ ଵିଶ୍ଵୈକସ୍ଯ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତିଃ
ଯାହାଙ୍କ ଦେହର ଗୋଟିଏ ଲୋମର ଛିଦ୍ରରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ବସିଛି ।
ସ ଏଵ ଷୋଡଶାଂଶୋଽପି କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ସେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଏକ ଷୋଡଶାଂଶ ଅଟେ ।
ମହାର୍ଣଵେ ଶଯାନଃ ସ ପଦ୍ମପତ୍ରଂ ଯଥା ଜଲେ
ସେ ମହାସାଗର ଉପରେ ପାଣିରେ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଶୋଇଥିଲେ ।
ତୌ ଜଲାଚ୍ଚ ସମୁତ୍ଥାଯ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ହନ୍ତୁମୁଦ୍ଯତୌ
ସେମାନେ ପାଣିରୁ ଉଠି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ।
ବଭୂଵ ମେଦିନୀ କୃତ୍ସ୍ନା କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ମେଦସା ତଯା
ସେଇ ମେଦରୁ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ମମ ସଂଦେହଭେଦାର୍ଥଂ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ମୋର ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର ।
ସର୍ଵାଦିସୃଷ୍ଟିକଥନଂ ଯନ୍ମଯା କଥିତଂ ଦ୍ଵିଜ
ମୁଁ ଯେପରି ଆଦି ସୃଷ୍ଟିର କଥା କହିଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ।
ସର୍ଵାଦିସୃଷ୍ଟୌ କ୍ଲୃପ୍ତୌ ଚ ନାରାଯଣମହେଶ୍ଵରୌ
ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ନାରାୟଣ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି ।
ସର୍ଵାଦୌ ବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପସ୍ଯ ଚରିତଂ କଥିତଂ ଦ୍ଵିଜ
ବ୍ରହ୍ମା କଳ୍ପର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆରମ୍ଭରେ ଏହି କଥା କହାଯାଇଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜ ।
ବ୍ରାହ୍ମଵାରାହପାଦ୍ମାଶ୍ଚ କଲ୍ପାଶ୍ଚ ତ୍ରିଵିଧା ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ବ୍ରହ୍ମ, ବରାହ ଓ ପଦ୍ମ — ଏହି କଳ୍ପଗୁଡ଼ିକ ତିନି ପ୍ରକାର ।
ସତ୍ଯଂ ତ୍ରେତା ଦ୍ଵାପରଂ ଚ କଲିଶ୍ଚେତି ଚତୁର୍ଯୁଗମ୍
ସତ୍ୟ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି — ଏହି ଚାରିଟି ଯୁଗ ।
ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ତୁ ଦିଵ୍ଯାନାଂ ଯୁଗାନାମେକସପ୍ତତିଃ
ଗୋଟିଏ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଏକାଉନସତି ଦିବ୍ୟ ଯୁଗ ରହିଛି ।
ତ୍ରିଶତୈଶ୍ଚ ଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକୈର୍ଦିନୈର୍ଵର୍ଷଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣଃ
ତିନିଶ ଓ ଷଷ୍ଟି ଦିନ ମିଶି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ହୁଏ ।
ଏତନ୍ନିମେଷକାଲସ୍ତୁ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ଏହା କୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଏକ ନିମିଷ ମାତ୍ର ସମୟ ।
କ୍ଷୁଦ୍ରକଲ୍ପା ବହୁତରାସ୍ତେ ସଂଵର୍ତାଦଯଃ ସ୍ମୃତାଃ 1.5.
ଅନେକ ଛୋଟ ଛୋଟ କଳ୍ପ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଂହାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚକ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚ ଦିନେନୈଵ ସ କଲ୍ପଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏକ ଦିନକୁ କଳ୍ପ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ବ୍ରାହ୍ମଵାରାହପାଦ୍ମାଶ୍ଚ ତ୍ରଯଃ କଲ୍ପା ନିରୂପିତାଃ
ତିନିଟି କଳ୍ପ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି—ବ୍ରହ୍ମା, ବରାହ ଓ ପଦ୍ମ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ଚ ମେଦିନୀଂ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ରଷ୍ଟା ସୃଷ୍ଟିଂ ଚକାର ସଃ
ବ୍ରହ୍ମା କଳ୍ପରେ, ସୃଷ୍ଟା ପୃଥିବୀକୁ ଗଠନ କରି ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଵାରାହେ ତାଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଲୁପ୍ତାଂ ମଗ୍ନାଂ ରସାତଲାତ୍
ବରାହ କଳ୍ପରେ, ସେ ରସାତଳରେ ଲୁଚି ଯାଇଥିବା ଏବଂ ଡୁବିଯାଇଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇଲେ।
ପାଦ୍ମେ ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାଭିପଦ୍ମେ ସ୍ରଷ୍ଟା ସୃଷ୍ଟିଂ ଵିନିର୍ମମେ
ପଦ୍ମ କଳ୍ପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାଭିରୁ ଉପଜିଥିବା ପଦ୍ମରୁ ସୃଷ୍ଟା ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଏତତ୍ତୁ କାଲସଂଖ୍ଯାନମୁକ୍ତଂ ସୃଷ୍ଟିନିରୂପଣେ
ଏହି କାଳର ଗଣନା ସୃଷ୍ଟି ବିବରଣାରେ କହାଯାଇଛି।
ଏତାନ୍ସୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଂ ଚକାର ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ଏହି ସବୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରେ ସେ କଣ କଲେ? ତୁମେ ମୋତେ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ଏତାନ୍ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗାମାସୌ ସୁରମ୍ଯଂ ରାସମଣ୍ଡଲମ୍
ଏହି ସବୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରେ, ସେ ସୁନ୍ଦର ରାସମଣ୍ଡଳକୁ ଗଲେ।
ରମ୍ଯାଣାଂ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷାଣାଂ ମଧ୍ଯେଽତୀଵ ମନୋହରମ୍
ସୁନ୍ଦର କଳ୍ପବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମୈଶ୍ଚ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍ 1.5.
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମରେ ଭଲଭାବେ ସଜିଥିଲା।
ପଟ୍ଟସୂତ୍ରଗ୍ରନ୍ଥିଯୁକ୍ତଂ ନଵଚନ୍ଦନପଲ୍ଲଵୈଃ
ପଟ୍ଟ ସୂତ୍ର ଓ ଗଠି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ନୂତନ ଚନ୍ଦନ ପତ୍ରରେ ଉପସଜ୍ଜିତ।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରନିର୍ମାଣମଣ୍ଡପାନାଂ ତ୍ରିକୋଟିଭିଃ
ତିନି କୋଟି ମଣ୍ଡପ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ସାର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଶୃଂଗାରାର୍ହଭୋଗଵସ୍ତୁସମୂହପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍
ସ୍ରଙ୍ଗାର ଓ ଭୋଗ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କର ଏକଠା ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହିଥିଲା।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଚ ତୈଃ ସାର୍ଧଂ ସମୁଵାସ ଜଗତ୍ପତିଃ
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ସେ ତାଙ୍କ ସହ ଏକାସାଥିରେ ବସିଲେ।