ଅରୁଣୋଦଯକାଲେଽପି ନ ତ୍ଯଜେନ୍ମାଧଵଂ ସତୀ । ମାଧଵଃ ପ୍ରୀତିଵଚସା ବୋଧଯାମାସ ସାଘନାତ୍
ଅରୁଣୋଦୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସତୀ ମାଧବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ । ମାଧବ ମଧୁର କଥାରେ ସେଉଁଠି ଉଠାଇଲେ ।
ପ୍ରାତଃ କୃତ୍ଯଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵାରୁରୋହ ରଥଂ ହରିଃ । ଗୋପୀଭୀ ରାଧଯା ସାର୍ଧଂ ଶରତ୍କମଲଲୋଚନଃ
ପରେ ପ୍ରଭାତର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି, ଶରତ୍କମଳ ନୟନ ଥିବା ହରି ଗୋପୀମାନେ ଓ ରାଧା ସହିତ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ ।
ଯୋଜନାଯତଵିସ୍ତୀର୍ଣ ଗୃହେସ୍ତ୍ରିଶତକୋଟିଭିଃ । ମଣୀନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣୈର୍ଜ୍ଵଲଦ୍ଭିରୁପଶୋଭିତମ୍
ଏହି ରଥ ଏକ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଓ ପ୍ରସ୍ତ ଥିଲା, ତିନିଶଏ କୋଟି ଘର ରଥକୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲେ, ମଣିମୟ ଗୃହ ଅତି ଉଜ୍ୱଳ ଥିଲା ।
ଗୋଲୋକାଦାଗତଂ ତତ୍ର ମନୋଯାଯି ମନୋହରମ୍ । ସହସ୍ରଚକ୍ରସଂଯୁକ୍ତଂ ମହସ୍ରାଶ୍ଵୈଃ ପ୍ରଚାଲିତମ୍
ଗୋଲୋକରୁ ଆସିଥିବା ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ମନମୋହନ ରଥ, ହଜାର ଚକା ଓ ହଜାର ଉଜ୍ୱଳ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚଳିଥିଲା ।
ମଣିସ୍ତମ୍ଭୈଶ୍ତ୍ରିକୋଟୀଭୀ ରତ୍ନରାଜିଵିରାଜିତମ୍ । ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯପରମୈର୍ହୀରହାରୈଃ ସୁଶୋଭିତମ୍
ତିନି କୋଟି ମଣିମୟ ସ୍ତମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଉତ୍ତମ ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରା ହାର ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ଥିଲା ।
ନାନାଚିତ୍ରୈର୍ଵିଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ଶ୍ଵେତଚାମରଦର୍ପଣୈଃ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକୈର୍ଦୀପ୍ତୈର୍ମାଲାଜାଲୈର୍ଵିଭୂଷିତମ୍
ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଅଦ୍ଭୁତ ଧଳା ଚାମର, ଦର୍ପଣ, ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଉଜ୍ୱଳ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥିଲା ।
ରତ୍ନିର୍ମାଣତଲ୍ପୈଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତମ୍ । ସମାନରୂପଵେଷୈଶ୍ଚ ଗୋପୀଲକ୍ଷୈଃ ସମାଵୃତମ୍
ମଣିମୟ ଶୟ୍ୟା, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ଏବଂ ସମାନ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଗୋପୀ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲା ।
ରଥେନ ତେନ ଭଗଵାନ୍ପୁନର୍ଵୃନ୍ଦାଵନଂ ଯଯୌ । ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ନିଶାକାଲେ ଵିଜହାର ଜଲେ ସ୍ଥଲେ
ସେଇ ରଥରେ ଭଗବାନ୍ ପୁନି ବୃନ୍ଦାବନକୁ ଗଲେ । ସେଠାରେ ରାତିରେ ଜଳ ଓ ଭୂମିରେ ବିହାର କଲେ ।
ଶୃଙ୍ଗାରଂ ସୁଚିରଂ କୃତ୍ଵା ଵନେଷୂପଵନେଷୁ ଚ । ରାଧିକାଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଯଥାସର୍ଵ ଚ ନୂତନମ୍
ବନ ଓ ଉପବନରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପ୍ରେମର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ରାଧିକାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ନୂତନ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ କଲେ ।
ଵିସ୍ପନ୍ଦକେ ସୁରସନେ ମାହେନ୍ଦ୍ରେ ନନ୍ଦନେ ଵନେ । ସୁମେରୁଶିଖରେ ରମ୍ଯେ ପର୍ଵତେ ଗନ୍ଧମାଦନେ
ବିସ୍ପନ୍ଦ, ସୁରସନ, ମାହେନ୍ଦ୍ର ଓ ନନ୍ଦନ ବନରେ, ସୁମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ଏବଂ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ।
ଶୈଲେ ଶୈଲେ ସୁନ୍ଦରେ ଚ କନ୍ଦରେ କନ୍ଦରେ ଵନେ । ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନେ ସୁରହସି ନଦ୍ଯାଂ ନଦ୍ଯାଂ ନଦେ ନଦେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ରେ, ସୁନ୍ଦର ଗୁହାରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ, ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନରେ, ଦେବତାମାନେ ଖେଳୁଥିବା ହ୍ରଦରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଦୀରେ ଏବଂ ଛୋଟ ଝରଣାରେ,
ସମୁଦ୍ରପୁଲିନେ ରମ୍ଯେ ପାରିଜାତଵନେ ଵନେ । ସୁଭଦ୍ରେ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରେ ଚ ନାରାଯଣସରୋଵରେ
ସୁନ୍ଦର ସମୁଦ୍ରତଟରେ, ପାରିଜାତ ଗଛର ଉଦ୍ୟାନରେ, ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର ଫୁଲବାଗିଚାରେ, ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କ ହ୍ରଦରେ,
ପଵନସ୍ଯୈଵ ନିଲଯେ ମଲଯେ ଚ ସୁରାଲଯେ । ତ୍ରିକୂଟେ ଭଦ୍ରକୂଟେ ଚ ପଞ୍ଚକୂଟେ ସୁକୂଟକେ
ବାୟୁଙ୍କ ନିବାସରେ, ମଲୟ ପାହାଡ଼ରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଗୃହରେ, ତ୍ରିକୂଟ, ଭଦ୍ରକୂଟ, ପଞ୍ଚକୂଟ ଓ ସୁକୂଟକ ପାହାଡ଼ରେ,
ଦେଵାନାଂ କମନୀଯାଯାଂ କାଞ୍ଚନ୍ଯାଂ ଚ ତଥୈଵ ଚ । ସମୁଦ୍ରେ ଚ ସମୁଦ୍ରେ ଚ ଦ୍ଵୀପେ ଦ୍ଵୀପେ ମନୋହରେ
ଦେବତାମାନେ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ସୁନ୍ଦର ସୁନା ଭୂମିରେ, ଏହିପରି ସମୁଦ୍ରରେ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱୀପରେ,
ଖର୍ଵଟେ ପ୍ରଵରେ ରମ୍ଯେ ପୁଣ୍ଯଚନ୍ଦ୍ରସରୋଵରେ । ସୁପାର୍ଶ୍ଵେ ମୁନିପାର୍ଶ୍ଵେ ଚ ସ ରେମେ ରାଧଯା ସହ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ଖର୍ବଟରେ, ପବିତ୍ର ପୁଣ୍ୟଚନ୍ଦ୍ର ହ୍ରଦରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେ ରାଧାଙ୍କ ସହ ଖେଳୁଥିଲେ।
ଶୀଘ୍ରଂ ଚ ପୁନରାଗତ୍ଯ ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପଂ ଚ ପୁଣ୍ଯଦମ୍ । ଦ୍ଵାରକାଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ପର୍ଵତଂ ରୈଵତଂ ତଥା
ତିନି ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ପୁଣିଥରେ ପବିତ୍ର ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପକୁ ଫେରିଲେ, ତାହାଁରେ ଦ୍ୱାରକା ଓ ରୈବତ ପାହାଡ଼ ଦେଖାଇଲେ।
ଗୋକୁଲଂ ପୁନରାଗତ୍ଯ ଗୋପଗୋକୁଲସଂକୁଲମ୍ । ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଭାଣ୍ଡୀରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଵୃନ୍ଦାଵନଂ ଯଯୌ
ପୁଣିଥରେ ଗୋକୁଳକୁ ଫେରି, ଯେଉଁଠାରେ ଗୋପ ଓ ଗୋକୁଳ ଭରିଥିଲା, ସେଠାରେ ଭାଣ୍ଡୀରକୁ ଦେଖି, ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନକୁ ଗଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଣ୍ଣାଗମନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଯଶୋଦା ନନ୍ଦ ଏଵ ଚ । ଗୋପା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଵୃଦ୍ଧାଶ୍ଚାପ୍ଯଶ୍ରୁନେତ୍ରା ନିରାକୁଲାଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଣି, ଯଶୋଦା, ନନ୍ଦ, ଗୋପ, ଗୋପୀ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଖି ଲୁହାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଅତି ଭାବବିହ୍ୱଳ ହେଲେ।
ଵାରଣେନ୍ଦ୍ରଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଵେଶ୍ଯାଂ ଚ ନଟନର୍ତକାଃ । ପତିପୁତ୍ରଵତୀଂ ସାଧ୍ଵୀଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ତଥା
ବଡ଼ ହାତୀକୁ ଆଗରେ ରଖି, ବେଶ୍ୟା, ନଟ ଓ ନୃତ୍ୟଙ୍ଗନା, ପତିପୁତ୍ର ସହିତ ନାରୀ, ସତୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ,
ଯଥା ଦେଵାଶ୍ଚ ଵହ୍ନିଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନନ୍ଦଂ ଚ ମାତରମ୍ । ଆଯଯୁର୍ବାଲକୃଷ୍ଣଶ୍ଚ ରାଧଯା ସହ ମାଧଵଃ
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଓ ଅଗ୍ନି, ନନ୍ଦ ଓ ତାଙ୍କ ମାଆକୁ ଦେଖି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ବାଳକ କୃଷ୍ଣ ରାଧା ଓ ମାଧବ ସହିତ ଆସିଲେ।
ମାତୁଃ କ୍ରୋଡମାରୁରୋହ ପ୍ରହସ୍ଯ ମଧୁସୂଦନଃ । ନନ୍ଦୋ ଯଶୋଦଯା ସାର୍ଧ ଚୁଚୁମ୍ବ ମୁଖପଙ୍କଜମ୍
ହସୁଥିବା ମଧୁସୂଦନ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ଗୋଦରେ ଚଢ଼ିଲେ; ନନ୍ଦ ଯଶୋଦା ସହିତ ମିଶି, ତାଙ୍କ ମୁଖକମଳକୁ ଚୁମ୍ବନ କଲେ।
ଆଶ୍ଲିଶ୍ଯ ଭୃଶମୁଚ୍ଚୈଶ୍ଚ ସିଷେଚ ନେତ୍ରଜୈର୍ଜଲୈଃ । ସ୍ଵଯଂ ଚ ଭଗଵାନ୍କୃଷ୍ଣୋ ଯଶୋଦାଯାଃ ସ୍ତନଂ ପପୌ
ତାଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରାଇଲେ; ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ସ୍ୱୟଂ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଦୁଧ ପିଲେ।
ତାଦୃଶଂ ଦଦୃଶୁଃ ସର୍ଵେ ଯାଦୃଶୋ ମଥୁରାଂ ଯଯୌ । ମୁରଲୀହସ୍ତଵିନ୍ଯସ୍ତଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ସମସ୍ତେ ସେଠି ତାଙ୍କୁ ସେଇ ଭଳି ଦେଖିଲେ, ଯେପରି ସେ ମଥୁରାକୁ ଗଲେଥିଲେ, ହାତରେ ବାଂଶୀ ଧରିଥିଲେ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଯଥୈକାଦଶଵର୍ଷୀଯଂ ଶୋଭିତଂ ପୀତଵାସସା । ମଯୂରପିଚ୍ଛଚୂଡଂ ଚ ମାଲତୀମାଲ୍ଯମଣ୍ଡିତମ୍
ଏକାଦଶ ବର୍ଷର ଶିଶୁ ଭଳି, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମୟୂରପିଛ ମୁଣ୍ଡରେ ଲଗାଇ, ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ।
ମନ୍ଦିରଂ ଵେଶଯାମାସ ରାଧଯା ସହ ମାଧଵମ୍ । ଯଶୋଦା ମଙ୍ଗଲଂ କୃତ୍ଵା ଭୋଜଯାମାସ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍
ସେ ରାଧା ଓ ମାଧବ ସହିତ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଯଶୋଦା ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ।
ପୂଜାଂ ଚକାର ଗୋପୀନାଂ ମୁନୀନାଂ ଚ ଯଥା ଜନଃ । ମଣିରତ୍ନଂ ପ୍ରଵାଲଂ ଚ ସୁଵର୍ଣ ପରମଂ ତଥା
ସେ ଗୋପୀ ଓ ମୁନିମାନେଙ୍କ ପୂଜା କଲେ, ଯେପରି ଚାଳିଥାଏ; ମଣି, ରତ୍ନ, ପ୍ରବାଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁନା ଦେଲେ।
ଭୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯହୀରଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ମୁଦା । ଗଜରତ୍ନଂ ଗଵାଂ ରତ୍ନମଶ୍ଵରତ୍ନଂ ମନୋହରମ୍
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଗ କରାଯାଇଥିବା ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରା, ଗଜ ରତ୍ନ, ଗାୟ ରତ୍ନ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଘୋଡ଼ା ରତ୍ନ ଦେଲେ।
ଆସନାନି ଚ ପାତ୍ରାଣି ଭୂଷଣାନି ତଥୈଵ ଚ । ଧାନ୍ଯାନ୍ଯପି ଚ ସସ୍ଯାନି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଚ ତଥା ଦଦୌ
ସେ ଆସନ, ପାତ୍ର, ଭୂଷଣ, ଧାନ୍ୟ, ଶସ୍ୟ ଓ ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ଅପୂର୍ଵ ଦର୍ଶଯାମାସ ରାଧଯା ସହ ମାଧଵମ୍ । ଗୋପୀଗଣଂ ଚ ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ସାଦରେଣାପି ନାରଦ
ସେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଇଲେ—ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ମାଧବ, ଗୋପୀମାନେ ଓ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଡ଼ ଆଦର ସହିତ, ହେ ନାରଦ।
ଦୁନ୍ଦୁଭୀନ୍ଵାଦଯାମାସ କାରଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍ । ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଭୋଜଯାମାସ ସାନନ୍ଦଂ ଚ ମନୋହରମ୍
ସେ ଢୋଳ ଓ ମଙ୍ଗଳ ସଙ୍ଗୀତ ବଜାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ; ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ମନୋହର ଖାଦ୍ୟ ଖୁଆଇଲେ।