ସୃଷ୍ଟେରାଦ୍ଯା ସୃଷ୍ଟିଵିଧୌ କଥମାଵିର୍ବଭୂଵ ହ
ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟି କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା?
ଭୂତା ଯା ଯାଶ୍ଚ କଲଯା ତଯା ତ୍ରିଗୁଣଯା ଭଵେ
ତାଙ୍କର ତିନି ଗୁଣରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ତାସାଂ ଜନ୍ମାନୁକଥନଂ ଧ୍ଯାନଂ ପୂଜାଵିଧିଂ ପରମ୍
ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ କଥା, ଧ୍ୟାନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଗୋକୁଲଂ ନିତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯୋ ଗୋଲୋକ ଏଵ ଚ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋକୁଳ ସଦା ଅବିନାଶୀ, ଗୋଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅବିନାଶୀ।
ତଦେକଦେଶୋ ଵୈକୁଣ୍ଠୋ ଲମ୍ବଭାଗଃ ସ ନିତ୍ଯକଃ
ତାହାର ଏକ ଅଂଶ ହେଉଛି ବୈକୁଣ୍ଠ, ଏହା ଏକ ବିସ୍ତାର ଓ ସଦା ଅବିନାଶୀ।
ଯଥାଽଗ୍ନୌ ଦାହିକା ଚନ୍ଦ୍ରେ ପଦ୍ମେ ଶୋଭା ପ୍ରଭା ରଵୌ
ଅଗ୍ନିରେ ଦାହ, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଶୀତଳତା, ପଦ୍ମରେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଭା ଯେପରି ଅଛି।
ଵିନା ସ୍ଵର୍ଣଂ ସ୍ଵର୍ଣକାରଃ କୁଣ୍ଡଲଂ କର୍ତୁମକ୍ଷମଃ
ସୁନା ଛଡ଼ି ସୁନାକାର ଚୁଡ଼ି ତିଆରି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ନହି କ୍ଷମସ୍ତଥା ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟିଂ ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତଯା ଵିନା
ସେପରି ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଵଚନଃ ଶକ୍ ଚ ତିଃ ପରାକ୍ରମଵାଚକଃ 2.2.
ଏଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରଭୁତ୍ୱ, ଶକ୍ତି ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ।
ସମୃଦ୍ଧିବୁଦ୍ଧିସମ୍ପତ୍ତିଯଶସାଂ ଵଚନୋ ଭଗଃ
ଭଗ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଧନ, ବୁଦ୍ଧି, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଯଶ।
ତଯା ଯୁକ୍ତଃ ସଦାଽଽତ୍ମା ଚ ଭଗଵାଂସ୍ତେନ କଥ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠି ଏହି ସବୁ ଗୁଣ ସଦା ରହିଛି, ସେଉଁଠି ଭଗବାନ୍ ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ତେଜୋରୂପଂ ନିରାକାରଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଯୋଗିନଃ ସଦା
ଯୋଗୀମାନେ ସଦା ନିରାକାର ତେଜର ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଅଦୃଶ୍ଯଂ ସର୍ଵ ଦ୍ରଷ୍ଟାରଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ସର୍ଵକାରଣମ୍
ସେ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସବୁ କଥା ଜାଣନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେଖିବା ଓ କାରଣ।
ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତେ ନ ମନ୍ଯନ୍ତେ ତଦ୍ଭକ୍ତାଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଦର୍ଶିନଃ
କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଏହି ଧାରଣାକୁ ମନେ ନାହିଁ।
ତେଜୋମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମ ତେଜସ୍ଵିନଂ ପରମ୍
ସେମାନେ ତେଜର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ପରମ ତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଅତୀଵସୁନ୍ଦରଂ ରୂପଂ ବିଭ୍ରତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ନଵୀନନୀରଦାଭାସଂ ରାସୈକଶ୍ଯାମସୁନ୍ଦରମ୍
ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘର ରଙ୍ଗରେ, ରାସ ନୃତ୍ୟର ଏକମାତ୍ର ଶ୍ୟାମ ଓ ସୁନ୍ଦର।
ମୁକ୍ତାସାରମହାସ୍ଵଚ୍ଛଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତିମନୋହରମ୍
ବଡ଼ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ମୁକ୍ତା ପରି ଦାନ୍ତର ଶ୍ରେଣୀ ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର।
ସୁନାସଂ ସସ୍ମିତଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍ 2.2.
ସୁନାସା, ସଦା ହସୁଥିବା, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସଦା କୃପା କରୁଥିବା।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ଦୁଇଟି ହାତ, ଏକ ହାତରେ ବାଂଶୀ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯପ୍ରଦଂ ସର୍ଵଂ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରଂ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମ୍
ସମସ୍ତ ଏଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥିବା, ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଅଧିକାରୀ।
ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ ଶଶ୍ଵଦେଵଂରୂପଂ ସନାତନମ୍
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ସଦା ଏହି ନିତ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯସା ଯସ୍ଯ ନିମେଷ ଉପଚାର୍ଯ୍ଯତେ
ଯାହା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆୟୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
କୃଷିସ୍ତଦ୍ଭକ୍ତିଵଚନୋ ନଶ୍ଚ ତଦ୍ଦାସ୍ଯକାରକଃ
‘କୃ’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି, ଏବଂ ‘ଣ’ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସେବା କରିବା।
କୃଷିଶ୍ଚ ସର୍ଵଵଚନୋ ନକାରୋ ବୀଜଵାଚକଃ
‘କୃଷି’ ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ, ଏବଂ ‘ଣ’ ଅକ୍ଷର ହେଉଛି ବୀଜର ଚିହ୍ନ।
ଅସଂଖ୍ଯବ୍ରହ୍ମଣା ପାତେ କାଲେଽତୀତେଽପି ନାରଦ
ନାରଦ, ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଓ ଅନେକ କାଳ ଗତି ହେଲାପରେ ମଧ୍ୟ।
ସ କୃଷ୍ଣଃ ସର୍ଵସୃଷ୍ଟ୍ଯାଦୌ ସିସୃକ୍ଷୁସ୍ତ୍ଵେକ ଏଵ ଚ
ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ସେ କୃଷ୍ଣ ଏକାଏକି ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଃ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଚ ଦ୍ଵିଧାରୂପୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାର ଶକ୍ତିରେ, ଦୁଇ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତାଂ ଦଦର୍ଶ ମହାକାମୀ କାମାଧାରଃ ସନାତନଃ 2.2.
ସେ, ଚିରକାଳ ଇଚ୍ଛାର ଆଧାର, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ବଡ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁବିମ୍ବସଦୃଶନିତମ୍ଵଯୁଗଲାଂ ପରାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଗଳା ଶଂଖର ପରି ମନୋହର ଥିଲା।