ପ୍ରଲଯେ ଚ ଵିଧେଃ ପାତେ ଶିଵଲୋକେଽପ୍ଯହଂ ଶିଵଃ । ବ୍ରହ୍ମଭାଲୋଦ୍ଭଵଃ ଶଂଭୂଃ ସର୍ଵାଦିଃ ସର୍ଗଭାଷଣଃ
ପ୍ରଳୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ସମୟରେ ମୁଁ ଶିବ ରୂପେ ଶିବଲୋକରେ ଅବିଚଳ ରହିଥାଏ; ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଭୂଁହ ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆରମ୍ଭ ଓ ସୃଷ୍ଟିର କଥା କହୁଥିବା ମୂଳ।
କୃଷ୍ଣଵାମାଙ୍ଗସଂଭୂତା ଯଥା ରାଧା ତଥୈଵ ଚ । ତଥୈଵ ଦୁର୍ଗା ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ସାଵିତ୍ରୀ ଚ ସରସ୍ଵତୀ
ଯେପରି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ରାଧା ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେପରି ଦୁର୍ଗା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସାବିତ୍ରୀ ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯୋଽଽଯଦିତେଃ ପୁତ୍ରଃ କାଯଵ୍ଯୂହେନ ଦ୍ଵାଦଶ । ତଥୈଵ ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ କାଯଵ୍ଯୂହାଚ୍ଚର୍ତୁଦଶ
ଆଦିତ୍ୟ, ଯିଏ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ, ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପରେ ଦେହ ଭିନ୍ନ କରି ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପରି ମହେନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଚୌଦ୍ଦ ରୂପରେ ଦେହ ଭିନ୍ନ କରି ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।
ତଥୈଵ ଵସଵଶ୍ଚାଷ୍ଟୌ ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚୈକାଵଶୈଵ ତେ । ମନୁପାତେ ଚେନ୍ଦ୍ରପାତୋ ଵିଷଯାତ୍ପତନଂ ଭଵେତ୍
ଏହିପରି ଅଷ୍ଟ ବସୁ ଏବଂ ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି; ମନୁଙ୍କ ପତନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତନ ସମୟରେ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।
ସମାଯଯୌ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ନିଧନଂ ପ୍ରଲଯେଽପି ଚ । ପ୍ରଲଯୋ ଦର୍ଶଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ଚ ଜଲପ୍ଲୁତମ୍
ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଅନ୍ତ ଆସିଯାଏ; ପ୍ରଳୟ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଜଳରେ ବିଲୀନ ହୋଇଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ସ୍ଵଲୋକଂ ଚ ସ୍ଵାତ୍ମାନଂ ଶକ୍ତିଭିଶ୍ଚ ମାମ୍ । ସର୍ଵେଷାଂ ମୂଲରୂପଶ୍ଚ ସର୍ଵେଶଃ କୃଷ୍ଣ ଏଵ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା, ତାଙ୍କର ଲୋକ, ମୋତେ ଏବଂ ମୋର ଶକ୍ତିମାନ ରୂପ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମୂଳ ରୂପ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣ ଏକମାତ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ।
ଭଜ ପୁତ୍ରଂ ରାଜସୂଯେ ଯଜ୍ଞେଶଂ ଯଜ୍ଞକାରଣମ୍ । ଵିଧିଵଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵାଂ ଭଵାବ୍ଧିଂ ତର ଯାଦଵ
ତୁମେ ପୁଅଙ୍କୁ, ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ଯଜ୍ଞନାଥଙ୍କୁ ଭଜନ କର; ଯଥାଯଥ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ହେ ଯାଦବ, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ମୁକ୍ତିସ୍ତେ ନାସ୍ତି ନିର୍ଵାଣା ଵିଷଯୀ କଶ୍ଯପୋ ଭଵାନ । ନ ତେ ଦାସ୍ଯଂ କ୍ତଧନମଦିତିର୍ଦେଵକୀ ତଥା
ଯିଏ ଭୋଗବସ୍ତୁରେ ଆସକ୍ତ, ସେ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି କିମ୍ବା ନିର୍ବାଣ ନାହିଁ, ହେ କଶ୍ୟପ; ତୁମ ପାଇଁ ନ ଦାସ୍ୟ ନ ଧନ, ଅଦିତି କିମ୍ବା ଦେବକୀ ମଧ୍ୟ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵ୍ରଜ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଭୋଗବୀଜଂ ସ୍ଵସ୍ଥାନମମରାଲଯମ୍ । ଶିଵସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଂଯତ ଶ୍ଚଶୁଭକ୍ଷଣେ
ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ, ଭୋଗର ବୀଜ, ନିଜ ନିବାସ, ଅମର ଲୋକ; ଶିବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନିଜକୁ ସଂଯମ କଲେ।
ତତ୍ର ସଂଭୃତସଂଭାରୋ ରାଜସୂଯଂ ଚକାର ସଃ । ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ହଵ୍ଯଂ ଚ ସାକ୍ଷାଚ୍ଚ ଜଗୃହଃ ସୁରାଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ସେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କଲେ; ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱୟଂ ବସୁଦେବଙ୍କ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଯତ୍ର ସାକ୍ଷାଚ୍ଚ ଯଜ୍ଞେଶୋ ଯଜ୍ଞୋଽଯଂ ଦକ୍ଷିଣା ସହ । ବୂର୍ଣାହୁତିଂ ଦତ୍ତଵନ୍ତଂ ଵସୁଦେଵମୁଵାଚ ସଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞନାଥ ସ୍ୱୟଂ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଦକ୍ଷିଣା ନେଇ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ସେଠାରେ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆହୁତି ଦେଇଥିବା ବସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ସର୍ଵସ୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦେହି ତୁର୍ଣଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତେଃ ପିତଃ । ସାର୍ଥକଂ କୁରୁ କର୍ମେଦଂ ଵେଦୋକ୍ତଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁଣୁ
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ— ହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କ ପିତା, ସମସ୍ତ ଦକ୍ଷିଣା ଶୀଘ୍ର ଦିଅ; ଏହି କର୍ମକୁ ଫଳବତୀ କର, ବେଦର କଥା ଶୁଣ।
ଦକ୍ଷିଣାଂ ଵିପ୍ରମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତତ୍କାଲଂ ଚେନ୍ନ ଦୀଯତେ । ମୁହୂର୍ତେ ତୁ ଵ୍ଯତୀତେ ସା ଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ଵିଗୁଣା ଭଵେତ୍
ଯଦି ସେଇ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦିଆଯିବ ନାହିଁ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବିତିଗଲେ ସେଇ ଦକ୍ଷିଣା ଦୁଇଗୁଣା ହୁଏ।
ଵାସରେ ଚ ବହିର୍ଭୂତେ ଭଵେତ୍ସାଽପି ଚତୁର୍ଗୁଣା । ତ୍ରିରାତ୍ରେ ସମତୀତେ ଷଡ୍ଗୁଣା ଦକ୍ଷିଣା ଭଵେତ୍
ଏକ ଦିନ ପୂରା ହେଲେ ଦକ୍ଷିଣା ଚାରିଗୁଣା ହୁଏ; ତିନି ରାତି ବିତିଗଲେ ଦକ୍ଷିଣା ଛଅଗୁଣା ହୁଏ।
ପକ୍ଷାନ୍ତେ ତୁ ଶତଗୁଣା ମାସାନ୍ତେ ତୁ ଚତୁର୍ଗୁଣା । ଷଣ୍ମାସେଽପ୍ଯଧିକେ ନ୍ଯୂନେ ଚ ସାହସ୍ତ୍ରଗୁଣା ତଥା
ପକ୍ଷ ଶେଷରେ ଦକ୍ଷିଣା ଶତଗୁଣା ହୁଏ; ମାସ ଶେଷରେ ଚାରିଗୁଣା; ଛଅ ମାସ ଅଧିକ କିମ୍ବା କମ୍ ହେଲେ ଦକ୍ଷିଣା ହଜାରଗୁଣା ହୁଏ।
ଵର୍ଷାନ୍ତେ ସା ଲକ୍ଷଗୁଣା ବ୍ରହ୍ମଣୋକ୍ତଂ ଚ ଯାଟଵ । ଉଭୌ ଚ ନରକଂ ଯାଂତଃ କର୍ମକର୍ତୃପୁରୋହିତୌ
ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଦକ୍ଷିଣା ଲକ୍ଷଗୁଣା ହୁଏ, ଏହି କଥା ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି, ହେ ଯାଟବ; କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଓ ପୁରୋହିତ ଦୁହେଁ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଵାସୁଦୈଵଶ୍ଚ ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ସର୍ଵସ୍ଵମୁତ୍ସସର୍ଜଂ ସଃ । ଅଧିକାରାଂଶ୍ଚ ସାହ୍ ଲାଦୋ ଵାସୁଦେଵାଜ୍ଞଯା ତଥା
ଏହା ଶୁଣିବା ପରେ ବାସୁଦେବ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ତ୍ୟାଗ କଲେ । ବାସୁଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଉଗ୍ରସେନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅଧିକାର ଛାଡ଼ିଦେଲେ ।
ଅମୂଲ୍ଯାନାଂ ଚ ରତ୍ନାନାଂ ଦଶକୋଟିମନୁତ୍ତମମା । ଦଦୌ ଗର୍ଗାଯ ସର୍ଵାଦୌ ସ୍ଵଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମୌପତେଃ ପିତା
ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କ ପିତା ଆରମ୍ଭରେ ଗର୍ଗଙ୍କୁ ଦଶ କୋଟି ଅମୂଲ୍ୟ ମଣି ଦାନ କଲେ ।
ଶତକୋଟିଂ ମଣୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ସ୍ଵର୍ଣାନାଂ ତଚ୍ଚର୍ତୁଗୁଣମ୍ । ମାଣିକ୍ଯାନାଂ ଚ ମୁକ୍ତାନାଂ ହୀରକାଣାଂ ତଥୈଵ ଚ
ସେ ଏକଶେ କୋଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣି, ଏହାର ଚାରିଗୁଣା ସୁନା, ଏବଂ ଏହି ପରି ମାଣିକ, ମୁକ୍ତା ଓ ହୀରା ଦାନ କଲେ ।
ରୌପ୍ଯଂ ପ୍ରଵାଲଂ ପରମଂ ସ୍ଵର୍ଣପାତ୍ରାଣି ଯାନି ଚ । ସ୍ଵସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସ୍ଵଵଧୂନାଂ ଚାପ୍ଯମୂଲ୍ଯରତ୍ନଭୂଷଣମ୍
ସେ ଚାଁଦି, ଅତି ଉତ୍ତମ ପ୍ରବାଳ, ସୁନାର ପାତ୍ର ଏବଂ ନିଜ ଜଣାନୀ ଓ ବଧୁମାନେ ପିନ୍ଧୁଥିବା ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିର ଗହଣା ଦାନ କଲେ ।
ଶ୍ଵେତଚାମରଲକ୍ଷଂ ଚ ଲକ୍ଷଂ ଚ ରତ୍ନଦର୍ପଣମ୍ । କାମଧେନୁଗଣଂ ସର୍ଵଂ ଶତକୋଟିଂ ଗଜାନପି
ସେ ଲକ୍ଷ ଧଳା ଚାମର, ଲକ୍ଷ ମଣିଖଚିତ୍ର ଦର୍ପଣ, ସମସ୍ତ କାମଧେନୁ ଗାଈ ଏବଂ ଶତ କୋଟି ହାତୀ ଦାନ କଲେ ।
ଶତକୌଟିଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରାଣାମଶ୍ଵାନାଂ ତଚ୍ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍ । ଯଦ୍ଧନଂ ଯାଦଵାନାଂ ଚ ରାଜ୍ଞୋ ରାଜନୁମୋଦନାତ୍
ସେ ଶତ କୋଟି ରାଜା ହାତୀ, ଏହାର ଚାରିଗୁଣା ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ଯାଦବମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଧନ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ ଦାନ କଲେ ।
ଗ୍ରାମାଣାଂ ଶତଲକ୍ଷଂ ଚ ସସସ୍ଯଂ ଫଲିତଂ ତରୁମ୍ । ଧାନ୍ଯାଚଲାନାଂ ଲକ୍ଷଂ ଚ ଶାଲ୍ଯନ୍ନାନାଂ ତଥୈଵ ଚ
ସେ ଶତ ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମ ଫସଲ ଓ ଫଳ ଗଛ ସହିତ, ଏବଂ ଶତ ଲକ୍ଷ ଧାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଓ ଚାଉଳ ରାଶି ଦାନ କଲେ ।
ପାଯସଂ ପିଷ୍ଟକଂ ଚୈଵ ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ଚ ସୁଧୋପମମ୍ । ସ୍ଵସ୍ତିକାନାଂ ତିଲାନାଂ ଚ ରମ୍ଯଣି ଲ़ଡ୍ଡୁକାନି ଚ
ସେ ପାୟସ, ପିଠା, ଅମୃତ ସମାନ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ, ଶୁଭ ତିଳ ଏବଂ ରମଣୀୟ ଲଡ୍ଡୁ ଦାନ କଲେ ।
ଦଧ୍ନାଂ ମଧୂନାଂ ଦୁଗ୍ଧାନାଂ ଗୁଡାନାଂ ହଵିଷାମପି । କୁଲ୍ଯାନାଂ ଶତକଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପରିହାରଂ ଚକାର ସଃ
ସେ ଦହି, ମଧୁ, ଦୁଧ, ଗୁଡ଼ ଏବଂ ଘିଅ ଦାନ କଲେ । ଏହା ସହିତ ଶତ ନଦୀ ଚାନେଲ ଦେଇ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ।
ସକର୍ପୂରଂ ଚ ତାମ୍ଦୂଲଂ ସୁଶୀତଂ ଵାସିତଂ ଜଲମ୍ । ସୁଗନ୍ଧି ଚନ୍ଦନଂ ଚୈଵ ପାରିଜାତସ୍ଯ ମାଲିକାମ୍
ସେ କର୍ପୂର, ତାମ୍ବୁଳ, ଶିତଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି, ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ପାରିଜାତ ମାଳା ଦାନ କଲେ ।
ଆସନାନି ଚ ରମ୍ଯାଣିଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଶୁକାନି ଚ । ରତ୍ନନିର୍ମାଣତଲ୍ପାନି ପୁଷ୍ଣାଣି ଚ ଫଲାନି ଚ
ସେ ରମ୍ୟ ଆସନ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର, ମଣିରେ ତିଆରି ଶଯ୍ୟା, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦାନ କଲେ ।
ପ୍ରଦଦୌ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଶ୍ଚ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲଵଦନେକ୍ଷଣଃ । ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଭୋଜଯାମାସ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ମୁଖୈଃ ସୁଭୈଃ
ଖୁସି ମୁହଁରେ ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ । ସେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ରାତ୍ରୌ ସ୍ଵରାମାଭିଶ୍ଚରେମିରେ । ପ୍ରଭାତେ ପ୍ରଯଯୁଃ ସର୍ଵେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାନୁମତେନ ଚ
ରାତିରେ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କର ଦେବୀମାନେ ସହିତ ହେଉଥିଲେ, ସକାଳେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ବିଦାୟ ନେଲେ ।
ଵାଦଵାଃ ପ୍ରଯଯୁଃ ସର୍ଵେଦ୍ଵାରକାଂ କୃଷ୍ଣପାଲିତାମ୍ । ଅମୂଲ୍ଯରାତ୍ନବୂର୍ଣାଂ ଚ ରୁକ୍ମିଣୀଦର୍ଶନେନ ଚ
ସମସ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ରକ୍ଷାଧୀନ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଗଲେ, ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହେଲା ।