ସାଵିତ୍ରୀ ପ୍ରଥମଂ ଚାପି ଭକ୍ତ୍ଯା ଵୈ ପରିପୂଜିତା
ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ଆଦୌ ସରସ୍ଵତୀ ଦେଵୀ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରିପୂଜିତା
ଆରମ୍ଭରେ ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରଥମଂ ପୂଜିତା ରାଧା ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଗୋଲୋକର ରାସମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରଥମେ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ଗୋପିକାଭିଶ୍ଚ ଗୋପୈଶ୍ଚ ବାଲିକାଭିଶ୍ଚ ବାଲକୈଃ
ଗୋପି, ଗୋପ, ଛୋଟିଝିଅ ଓ ଛୋଟିପିଲାମାନେ ଏହି ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ତଦା ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିର୍ଦେଵୈର୍ମୁନିଭିର୍ମନୁଭିସ୍ତଥା। ପୁଷ୍ପଧୂପାଦିଭିର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜିତା ଵନ୍ଦିତା ସଦା।।2.1.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷିମାନେ, ମନୁମାନେ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଭକ୍ତିରେ ସଦା ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜା ଓ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଥମେ ଦେଵୀ ସୁଯଜ୍ଞେନ ଚ ପୂଜିତା
ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଥମେ ଦେବୀଙ୍କୁ ସୁଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ତତ୍ପଶ୍ଚାଦାଜ୍ଞଯା ପରମାତ୍ମନଃ
ତାପରେ ତିନି ଲୋକରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
କଲା ଯା ଯାଃ ସୁସଂଭୂତାଃ ପୂଜିତାସ୍ତାଶ୍ଚ ଭାରତେ
ଭାରତରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ କଳାମାନେ ପୂଜିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଏଵଂ ତେ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରକୃତେଶ୍ଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ଏଭଳି ପ୍ରକୃତିଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାହାଣୀ ତୁମକୁ କହିଦେଇଛି।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଵିବୋଧନାର୍ଥଂ ବୋଧସ୍ଯ ଵ୍ଯାସତୋ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ବୁଝିବା ପାଇଁ ତୁମେ ବ୍ୟାସଙ୍କର ଜ୍ଞାନ କଥା କହିବା ଉଚିତ।
ସୃଷ୍ଟେରାଦ୍ଯା ସୃଷ୍ଟିଵିଧୌ କଥମାଵିର୍ବଭୂଵ ହ
ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟି କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା?
ଭୂତା ଯା ଯାଶ୍ଚ କଲଯା ତଯା ତ୍ରିଗୁଣଯା ଭଵେ
ତାଙ୍କର ତିନି ଗୁଣରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ତାସାଂ ଜନ୍ମାନୁକଥନଂ ଧ୍ଯାନଂ ପୂଜାଵିଧିଂ ପରମ୍
ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ କଥା, ଧ୍ୟାନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଗୋକୁଲଂ ନିତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯୋ ଗୋଲୋକ ଏଵ ଚ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋକୁଳ ସଦା ଅବିନାଶୀ, ଗୋଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅବିନାଶୀ।
ତଦେକଦେଶୋ ଵୈକୁଣ୍ଠୋ ଲମ୍ବଭାଗଃ ସ ନିତ୍ଯକଃ
ତାହାର ଏକ ଅଂଶ ହେଉଛି ବୈକୁଣ୍ଠ, ଏହା ଏକ ବିସ୍ତାର ଓ ସଦା ଅବିନାଶୀ।
ଯଥାଽଗ୍ନୌ ଦାହିକା ଚନ୍ଦ୍ରେ ପଦ୍ମେ ଶୋଭା ପ୍ରଭା ରଵୌ
ଅଗ୍ନିରେ ଦାହ, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଶୀତଳତା, ପଦ୍ମରେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଭା ଯେପରି ଅଛି।
ଵିନା ସ୍ଵର୍ଣଂ ସ୍ଵର୍ଣକାରଃ କୁଣ୍ଡଲଂ କର୍ତୁମକ୍ଷମଃ
ସୁନା ଛଡ଼ି ସୁନାକାର ଚୁଡ଼ି ତିଆରି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ନହି କ୍ଷମସ୍ତଥା ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟିଂ ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତଯା ଵିନା
ସେପରି ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଵଚନଃ ଶକ୍ ଚ ତିଃ ପରାକ୍ରମଵାଚକଃ 2.2.
ଏଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରଭୁତ୍ୱ, ଶକ୍ତି ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ।
ସମୃଦ୍ଧିବୁଦ୍ଧିସମ୍ପତ୍ତିଯଶସାଂ ଵଚନୋ ଭଗଃ
ଭଗ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଧନ, ବୁଦ୍ଧି, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଯଶ।
ତଯା ଯୁକ୍ତଃ ସଦାଽଽତ୍ମା ଚ ଭଗଵାଂସ୍ତେନ କଥ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠି ଏହି ସବୁ ଗୁଣ ସଦା ରହିଛି, ସେଉଁଠି ଭଗବାନ୍ ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ତେଜୋରୂପଂ ନିରାକାରଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଯୋଗିନଃ ସଦା
ଯୋଗୀମାନେ ସଦା ନିରାକାର ତେଜର ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଅଦୃଶ୍ଯଂ ସର୍ଵ ଦ୍ରଷ୍ଟାରଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ସର୍ଵକାରଣମ୍
ସେ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସବୁ କଥା ଜାଣନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେଖିବା ଓ କାରଣ।
ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତେ ନ ମନ୍ଯନ୍ତେ ତଦ୍ଭକ୍ତାଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଦର୍ଶିନଃ
କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଏହି ଧାରଣାକୁ ମନେ ନାହିଁ।
ତେଜୋମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମ ତେଜସ୍ଵିନଂ ପରମ୍
ସେମାନେ ତେଜର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ପରମ ତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଅତୀଵସୁନ୍ଦରଂ ରୂପଂ ବିଭ୍ରତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ନଵୀନନୀରଦାଭାସଂ ରାସୈକଶ୍ଯାମସୁନ୍ଦରମ୍
ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘର ରଙ୍ଗରେ, ରାସ ନୃତ୍ୟର ଏକମାତ୍ର ଶ୍ୟାମ ଓ ସୁନ୍ଦର।
ମୁକ୍ତାସାରମହାସ୍ଵଚ୍ଛଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତିମନୋହରମ୍
ବଡ଼ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ମୁକ୍ତା ପରି ଦାନ୍ତର ଶ୍ରେଣୀ ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର।
ସୁନାସଂ ସସ୍ମିତଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍ 2.2.
ସୁନାସା, ସଦା ହସୁଥିବା, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସଦା କୃପା କରୁଥିବା।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ଦୁଇଟି ହାତ, ଏକ ହାତରେ ବାଂଶୀ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।