ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାମତୁଲାଂ ସୁମନୋହରାମ୍ । ମୋହିନୀଂ ମାନସାନାଂ ଚ ମୁନୀନାମୂର୍ଧ୍ଵରେତସାମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧଳା ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ପରି ରଙ୍ଗିନ, ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦର, ଏବଂ ମୁନିମାନଙ୍କ ମନକୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ସୁକେଶୀଂ ସୁନ୍ଦରୀଂ ଶ୍ଯାମାଂ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧପରିମଣ୍ଡଲାମ୍ । ନିତମ୍ବକଠିନଶ୍ରୋଣୀଂ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମୋନ୍ନତାନନାମ୍
ତାଙ୍କର କେଶ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ଶରୀର ଶ୍ୟାମ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ ଗଛ ପରି ଭଲ ଗଠିତ ନିତମ୍ବ ଓ ଜଂଘା, ଦୃଢ଼ କଟି ଓ ଶୋଣି, ଏବଂ ଉନ୍ନତ ସ୍ଥନ ଦ୍ୱାରା ମୁଖ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
କୋଟୀନ୍ଦୁନିନ୍ଦିତାସ୍ଯାଂ ତାଂ ସସ୍ମିତାଂ ସୁଦତୀଂ ସତୀମ୍ । କଜ୍ଜଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲରୂପାଂ ଚ ଶରତ୍କମଲଲୋଜନାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁଖ କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇଦେଇଥିଲା, ସେ ହସୁଥିଲେ, ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ, ସତୀ, କଜଳ ଲାଗିଥିବା ଆଖି ଓ ଶରତ ପଦ୍ମ ପରି ନୟନ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ବୀଜରୂପାଂ ପରାମାଦ୍ଯାଂ ସନାତୀମ୍ । ପରମାତ୍ମସ୍ଵରୂପସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତାମ୍
ସେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସମସ୍ତର ମୂଳ ବୀଜ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଆଦି, ଶାଶ୍ୱତ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଜୀବନ ଶକ୍ତିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ।
ସ୍ତୁତାଂ ଚ ପୂଜିତାଂ ଚୈଵ ପରାଂ ଚ ପରମାତ୍ମନେ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପାଂ ନିର୍ଲିପ୍ତାଂ ନିତ୍ଯରୂପାଂ ଚ ନିର୍ଗୁଣାମ୍
ସେ ଯେଉଁଠି ପୂଜିତ ଓ ସ୍ତୁତିତ, ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସର୍ବାତ୍ମା; ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପ, କିଛିରେ ଲିପ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି, ସଦା ଏକ ରୂପରେ ଅବିଚଳିତ, ଗୁଣରହିତ।
ଵିଶ୍ଵାନୁରୋଧାତ୍ପ୍ରକୃତିଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହାମ୍ । ମତ୍ଯସ୍ଵରୂପାଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ଚ ପୂତାଂ ପତିତପାଵନୀମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ, ସେ ପ୍ରକୃତି ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପାର ମୂର୍ତ୍ତି; ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସୁଧା ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର, ପତିତମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ରତା ଦାନ କରନ୍ତି।
ସୁତୀର୍ଥପୂତାଂ ସତ୍କୀର୍ତିଂ ଵିଧାତ୍ରୀଂ ଵେଦସାମପି । ମହତ୍ପ୍ରିଯାଂ ଚ ମହତୀଂ ମହାଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ମାତରମ୍
ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର, ଉତ୍ତମ କୀର୍ତ୍ତିର ମାଲିକା, ବେଦମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀ; ମହାନମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟା, ସେଉଁଠି ମହାନ ଓ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାଆ।
ରାସେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ରସିକାଂ ରସିକେଶ୍ଵରୀମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାମାଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛାରୂପାଂ ଶୁଭାଲଯାମ୍
ରାସ ମହୋତ୍ସବର ନାୟକଙ୍କ ନାୟିକା, ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ, ରସର ଆସ୍ୱାଦକା ଓ ରସିକମାନେର ମଧ୍ୟ ଅଧିପତି; ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପରି ତାଙ୍କର ତେଜ, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶୁଭର ନିବାସ।
ଗୋପୀଭିଃ ସପ୍ତଭିଃ ଶଶ୍ଵତ୍ସେଵିତାଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ । ଚତସୃଭିଃ ପ୍ରିଯାଲୀଭିଃ ପାଦପଦ୍ମୋପସେଵିତାମ୍
ସାତି ଗୋପୀ ସଦା ଶ୍ୱେତ ଚାମର ନେଇ ସେବା କରନ୍ତି, ଚାରି ଜଣ ପ୍ରିୟ ସଖୀ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ସେବା କରନ୍ତି।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଭୂଷଣୋଚ୍ଚୈର୍ଵିଭୂଷିତାମ୍ । ଚାରୁକୁଣ୍ଡଲଯୁଗ୍ମେନ ଶ୍ରୁତିଗଣ୍ଡସ୍ଥଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିରେ ତିଆରି ଗହଣା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଦୁଇଟି ଚମତ୍କାର କୁଣ୍ଡଳ ତାଙ୍କର କାନ ଓ ଗଣ୍ଡସ୍ଥଳକୁ ଉଜ୍ୱଳ କରେ।
ସୁନାସାଂ ଗଜମୁକ୍ତାର୍ହାଂ ଖଗେନ୍ଦ୍ରଚଞ୍ଚୁନିନ୍ଦିତାମ୍ । କୁଙ୍କୁମାଲକ୍ତକସ୍ତୂରୀସ୍ନିଗ୍ଧଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତାମ୍
ସୁନ୍ଦର ନାକ, ହାତୀମୁକ୍ତା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଠୋଠ ପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କ ଠୁଣ୍ଡକୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇଦେଇଛି; କୁଙ୍କୁମ, ଲାକ୍ତକା, କସ୍ତୂରୀ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧରେ ଅନୁଳିପ୍ତ।
ଦଧାନାଂ ସୁକପୋଲଂ ଚ କୋମଲାଙ୍ଗୀଂ ସୁକାମୁକୀମ୍ । ଗଚେନ୍ଦ୍ରଗାମିନୀଂ ରାମାଂ କାମନୀଯାଂ ସୁକାମିନୀମ୍
ସୁନ୍ଦର ଗଣ୍ଡ, କୋମଳ ଦେହ, ପ୍ରେମରେ ଆନନ୍ଦିତ; ରାଜା ହାତୀର ଚାଳ ଭଳି ଚାଲି, ଆକର୍ଷକ ଓ ପ୍ରେମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।
କାମାସ୍ତ୍ରଜଯରୂପାଂ ଚ କାମକାମ୍ଯାଲଯାଂ ଵରାମ୍ । କ୍ରୀଡାକମଲମମ୍ଲାନଂ ପାରିଜାତପ୍ରସୂନକମ୍
କାମଦେବଙ୍କ ବାଣର ବିଜୟର ମୂର୍ତ୍ତି, ଇଚ୍ଛାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ; ଅକ୍ଷୟ କ୍ରୀଡା କମଳ ଓ ପାରିଜାତ ଫୁଲ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ଦଧାନାଂ ଦର୍ପଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ । ନାନାରତ୍ନଵିଚିତ୍ରାଢ୍ଯରତନସିଂହାସନସ୍ଥିତାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିରେ ତିଆରି ଦର୍ପଣ ଧରିଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି।
ପଦ୍ମୈଃ ପଦ୍ମାର୍ଚିତଂ ପାଦପଦ୍ମଂ ଚ ମଙ୍ଗଲାଲଯମ୍ । ହୃତ୍ପଦ୍ମେ ଧ୍ଯାଯମାନଂ ଚ କୃଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ପଦ୍ମଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଶୁଭର ନିବାସ; ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାନ୍ତି।
କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ସ୍ଵପ୍ନେ ଜାଗରଣେଽପି ଚ । ତତ୍ପ୍ରୀତିଂ ପ୍ରେମ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ସ୍ମରନ୍ତୀଂ ନିତ୍ଯନୂତନମ୍
କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା, ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ, ସେ ସଦା ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ, ମମତା ଓ ଭାଗ୍ୟକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ସଦା ନୂତନ।
ଭାଵାନୁରକ୍ତସଂସକ୍ତାଂ ଶୁଦ୍ଧଭକ୍ତାଂ ପତିଵ୍ରତାମ୍ । ଧନ୍ଯାଂ ମାନ୍ଯାଂ ଗୌରଵର୍ଣାଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵକ୍ଷଃ ସ୍ଥଲସ୍ଥିତାମ୍
ଭାବରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଭକ୍ତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଧନ୍ୟା, ସମ୍ମାନିତା, ଗୌରବର୍ଣ୍ଣା, ସଦା ତାଙ୍କର ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ବିରାଜିତ।
ପ୍ରିଯାସୁ ପ୍ରିଯଭକ୍ତେଷୁ ସୁପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରିଯଵାଦିନୀମ୍ । କୃଷ୍ଣଵାମାଙ୍ଗସଂଭୂତାମଭେଦାଂ ଗୁଣରୂପଯୋଃ
ପ୍ରିୟାମାନେ ଓ ପ୍ରିୟ ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟା, ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ଦିଗରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ରୂପ ସହ ଅଭିନ୍ନ।
ଗୋଲୋକଵାସିନୀଂ ଦେଵଦେଵୀଂ ସର୍ଵୋପରିସ୍ଥିତମ୍ । ଵୃଷଭାନସୁତାଖ୍ଯାଂ ତାଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ
ଗୋଲୋକରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଦେବମାନେର ଦେବୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ବିରାଜିତ; ଭାରତର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୃଷଭାନୁଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଗୋପୀଶ୍ଵରୀଂ ଗୁପ୍ତରୂପାଂ ସିଦ୍ଧିଦାଂ ସିଦ୍ଧିରୂପିଣୀମ୍ । ଧ୍ଯାନାସାଧ୍ଯାଂ ଦୁରାରାଧ୍ଯାଂ ଵନ୍ଦେ ସଦ୍ଭକ୍ତଵନ୍ଦିତାମ୍
ଗୋପୀମାନେର ରାଣୀ, ଗୁପ୍ତ ରୂପରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସିଦ୍ଧି ଦାନ କରୁଥିବା ଓ ସିଦ୍ଧିର ମୂର୍ତ୍ତି; ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ଦୁର୍ଲଭ, ଯିଏ ସତ୍ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଧ୍ଯାନେ ଧ୍ଯାନେନ ରାଧାଯା ଵ୍ଯାଯନ୍ତେ ଧ୍ଯାନତତ୍ପରାଃ । ଇହୈଵ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତାସ୍ତେ ପରତ୍ର କୃଷ୍ଣପାର୍ଷଦାଃ
ଯେଉଁମାନେ ରାଧାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ମୁକ୍ତ ଓ ପରଲୋକରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାର୍ଷଦ ହୁଅନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ଚ ସର୍ଵାଦୌ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍ । ସ୍ଵଯଂ ଵିଧାତା ଜଗତାଂ ମାତରଂ ଵେଧସାମପି
ସେଉଁଠିକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତର ଆଦିରେ ବ୍ରହ୍ମା ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ; ସେ ନିଜେ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀ, ବେଦମାନେଙ୍କର ମାଆ।
ବ୍ରାହ୍ମୋଵାଚ ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରଣି ଦିଵ୍ଯାନି ପରମେଶ୍ଵରି । ପୁଷ୍କରେ ଚ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, ହେ ପରମେଶ୍ୱରୀ, ମୁଁ ପୁଷ୍କର ଏବଂ ଭାରତର ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ଛଅ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲି।
ତ୍ଵତ୍ପାଦପଦ୍ମଧୁରମଧୁଲୁବ୍ଧେନ ଚେତସା । ମଧୁଵ୍ରତେନ ଲୋଲେନ ପ୍ରେରିତେନ ମଯା ସତି
ତୁମର ପଦପଦ୍ମର ମଧୁରତା ପାଇଁ ମୋ ମନ ମଧୁମକ୍ଷୀକା ପରି ଆକୁଳ ହୋଇ, ସେଇ ମଧୁରତାକୁ ଆଶା କରି ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲି, ହେ ସତୀ।
ତଥାଽପି ନ ମଯା ଲବ୍ଧଂ ତ୍ଵତ୍ପାଦପଦ୍ମମୀପ୍ସିତମ୍ । ନ ଦୃଷ୍ଟମପି ସ୍ଵପ୍ନେଽଯି ଜାତା ଵାଗଶରୀରିଣୀ
ତଥାପି, ମୁଁ ତୁମର ଚାହିଦା ପଦପଦ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିଲିନି; ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସେଠାକୁ ଦେଖିପାରିଲିନି, ହେ ଶବ୍ଦରୂପିଣୀ।
ଵାରାହେ ଭାରତେ ଵର୍ଷେ ପୁଣ୍ଯେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ । ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମେ ଗଣେଶସ୍ଯ ପାଦପଦ୍ମଂ ଚ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି
ଭାରତର ବରାହ ଖଣ୍ଡର ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଅଟାରେ, ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମରେ ତୁମେ ଗଣେଶଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଦେଖିପାରିବ।
ରାଧାମାଧଵଯୋର୍ଦାସ୍ଯଂ କୁତୋ ଵିଷଯିଣସ୍ତଵ । ନିଵର୍ତସ୍ଵ ମହାଭାଗ ପରମେତତ୍ମୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖରେ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ କେମିତି ରାଧା ଓ ମାଧବଙ୍କର ଦାସ୍ୟ ପାଇପାରିବେ? ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ତୁମେ ଫେରିଯାଅ; ଏହି ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନିଵୃତ୍ତୋଽହଂ ତପସେ ଭଗ୍ନମାନସଃ । ପରିପୁର୍ଣ ତଦଧୁନା ଵାଞ୍ଛିତଂ ତପସଃ ଫଲମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ତପସ୍ୟାରୁ ବାହାରିଗଲି, ମୋର ମନ ଭାଙ୍ଗିଗଲା; କିନ୍ତୁ ଏବେ, ଶେଷରେ, ମୋ ତପସ୍ୟାର ଆଶାକୃତ ଫଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ ପଦ୍ମୈଃ ପଦ୍ମାର୍ଚିତଂ ପାଦପଦମଂ ଯସ୍ଯ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ । ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଧ୍ଯାନନିଷ୍ଠାଶ୍ଚ ଶାଶ୍ଵଦ୍ରବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରାଃ
ମହାଦେବ କହିଲେ, ଯାହାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ପଦ୍ମା ମନ୍ଦାର ଫୁଲରେ ପୂଜିଛନ୍ତି, ସେହି ପଦପଦ୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ; ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅମର ଦେବତାମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠିକୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
ମୁନଯୋ ମନଵଶ୍ଚୈଵ ସିଦ୍ଧାଃ ସନ୍ତଶ୍ଚ ଯୋଗିନଃ । ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ନୈଵ କ୍ଷମାଃ ସ୍ଵପ୍ନେ ଭଵତୀ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷସି
ମୁନି, ମନୁ, ସିଦ୍ଧ, ସାଧୁ ଓ ଯୋଗୀମାନେ—ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପଦପଦ୍ମକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତିନି; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତାଙ୍କର ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ବସିଛ।