ଚକାର ଚନ୍ଦନାକ୍ତଂ ଚ ସ୍ଵଯଂ ଚ ପାର୍ଵତୀ ସତୀ । ପୁଷ୍ପଂ କେଲିକଦମ୍ବାନାଂ ସ୍ତବକଂ ଚ ମନୋହରମ୍
ପାର୍ବତୀ ନିଜେ, ସତୀ ଓ ପବିତ୍ର, ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା ଫୁଲ ଏବଂ ଖେଳା ପାଇଁ ମନୋହର କଦମ୍ବ ଗୁଛ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
କଦମ୍ବମାଲାଂ କୃଷ୍ଣାର୍ଥ ଵିଦ୍ଯମାନାଂ ଚକାର ସା । ତାମ୍ବୂଲଂ ଚ ଵରଂ ସମ୍ଯଂ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍
ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ କଦମ୍ବ ମାଳା ତିଆରି କଲେ, ଏବଂ କର୍ପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିରେ ମିଶାଇ ଉତ୍ତମ ତାମ୍ବୁଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯା ଚ କୃଷ୍ଣାର୍ଥଂ ଚକାର ଵାସିତଂ ଜଲମ୍ । ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ସର୍ଵମାଶ୍ରମଂ ସଜଲସ୍ଥଲମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ଏହି ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ତରଳ ଓ ତରୁଣ ହେଇଯାଇଥିଲା।
ସାକ୍ଷାଦ୍ଗୋରୋଚନାଭଂ ଚ ଦଦୃଶୁର୍ମୁନଯଃ ସୁରାଃ । ତେ ସର୍ଵେ ଵିସ୍ମଯଂ ଗତ୍ଵା ପପ୍ରଚ୍ଛୁଃ କୃଷ୍ଣମୀଶ୍ଵରମ୍
ମୁନିମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ସେଠାରେ ଶୁଧା ଗୋରୋଚନା ପରି ଚମକୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ; ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ଉଵାଚ ଭଗଵାଂସ୍ତାଶ୍ଚ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵକାରାଣା
ସମସ୍ତ କାରଣର ମୂଳ ଓ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଅଭିଶପ୍ତା ଚ ଶ୍ରୀଦାମ୍ନା ଭ୍ରଷ୍ଟଶୋଭା ରାଧିକା । ସର୍ଵଂ ଜ୍ଞାନଂ ଵିସସ୍ମାର ମଦ୍ଵିଚ୍ଛେଦଜ୍ଵରାତୁରା
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ଶ୍ରୀଦାମାଙ୍କ ଶାପରେ ରାଧିକା ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇଥିଲେ; ମୋ ସହ ବିୟୋଗର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ।
ଵିମୁକ୍ତେ ଵର୍ଷଶତକେ ଜ୍ଞାନଂ ସସ୍ମାର ସା ସତୀ । ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମଂ ଚ ପୀତାଭଂ ରାସେଶ୍ଵର୍ଯାଶ୍ଚ ତେଜସା
ଶତ ବର୍ଷ ମୁକ୍ତି ପରେ, ସେ ସତୀ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ପୁନି ସ୍ମରଣ କଲେ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମ ରାସେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ସୁନାଳି ତେଜରେ ଆଲୋକିତ ହେଲା।
ପରମାହ୍ଲାଦକଂ ତେଜଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍ । ସୁଖଦୃଶ୍ଯଂ ଚ ସୁଖଦଂ ଚକ୍ଷୁଧାଂ ପ୍ରାଣିନାମପି
ସେ ତେଜ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ, କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦେଖିବାକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଚକ୍ଷୁକୁ ସୁଖ ଦେଇଥିଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ପରମାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମୁନଯୋ ମନଵସ୍ତଥା । ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵଦେଵାସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମେଶାନାଦଯସ୍ତଥା
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଶୁଣି, ମୁନି, ମନୁ, ସମସ୍ତ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶିବ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଜଵେନ ଗତ୍ଵା ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକଂଧରା । ସର୍ଵେ ଜନାସ୍ତେ ଦଦୃଶୁସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଥାଶ୍ଚ ରାଧିକାମ୍
ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଇଲେ, ଭକ୍ତିରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ତିନି ଲୋକର ଲୋକମାନେ ରାଧିକାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାମତୁଲାଂ ସୁମନୋହରାମ୍ । ମୋହିନୀଂ ମାନସାନାଂ ଚ ମୁନୀନାମୂର୍ଧ୍ଵରେତସାମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧଳା ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ପରି ରଙ୍ଗିନ, ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦର, ଏବଂ ମୁନିମାନଙ୍କ ମନକୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ସୁକେଶୀଂ ସୁନ୍ଦରୀଂ ଶ୍ଯାମାଂ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧପରିମଣ୍ଡଲାମ୍ । ନିତମ୍ବକଠିନଶ୍ରୋଣୀଂ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମୋନ୍ନତାନନାମ୍
ତାଙ୍କର କେଶ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ଶରୀର ଶ୍ୟାମ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ ଗଛ ପରି ଭଲ ଗଠିତ ନିତମ୍ବ ଓ ଜଂଘା, ଦୃଢ଼ କଟି ଓ ଶୋଣି, ଏବଂ ଉନ୍ନତ ସ୍ଥନ ଦ୍ୱାରା ମୁଖ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
କୋଟୀନ୍ଦୁନିନ୍ଦିତାସ୍ଯାଂ ତାଂ ସସ୍ମିତାଂ ସୁଦତୀଂ ସତୀମ୍ । କଜ୍ଜଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲରୂପାଂ ଚ ଶରତ୍କମଲଲୋଜନାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁଖ କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇଦେଇଥିଲା, ସେ ହସୁଥିଲେ, ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ, ସତୀ, କଜଳ ଲାଗିଥିବା ଆଖି ଓ ଶରତ ପଦ୍ମ ପରି ନୟନ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ବୀଜରୂପାଂ ପରାମାଦ୍ଯାଂ ସନାତୀମ୍ । ପରମାତ୍ମସ୍ଵରୂପସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତାମ୍
ସେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସମସ୍ତର ମୂଳ ବୀଜ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଆଦି, ଶାଶ୍ୱତ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଜୀବନ ଶକ୍ତିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ।
ସ୍ତୁତାଂ ଚ ପୂଜିତାଂ ଚୈଵ ପରାଂ ଚ ପରମାତ୍ମନେ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପାଂ ନିର୍ଲିପ୍ତାଂ ନିତ୍ଯରୂପାଂ ଚ ନିର୍ଗୁଣାମ୍
ସେ ଯେଉଁଠି ପୂଜିତ ଓ ସ୍ତୁତିତ, ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସର୍ବାତ୍ମା; ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପ, କିଛିରେ ଲିପ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି, ସଦା ଏକ ରୂପରେ ଅବିଚଳିତ, ଗୁଣରହିତ।
ଵିଶ୍ଵାନୁରୋଧାତ୍ପ୍ରକୃତିଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହାମ୍ । ମତ୍ଯସ୍ଵରୂପାଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ଚ ପୂତାଂ ପତିତପାଵନୀମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ, ସେ ପ୍ରକୃତି ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପାର ମୂର୍ତ୍ତି; ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସୁଧା ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର, ପତିତମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ରତା ଦାନ କରନ୍ତି।
ସୁତୀର୍ଥପୂତାଂ ସତ୍କୀର୍ତିଂ ଵିଧାତ୍ରୀଂ ଵେଦସାମପି । ମହତ୍ପ୍ରିଯାଂ ଚ ମହତୀଂ ମହାଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ମାତରମ୍
ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର, ଉତ୍ତମ କୀର୍ତ୍ତିର ମାଲିକା, ବେଦମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀ; ମହାନମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟା, ସେଉଁଠି ମହାନ ଓ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାଆ।
ରାସେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ରସିକାଂ ରସିକେଶ୍ଵରୀମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାମାଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛାରୂପାଂ ଶୁଭାଲଯାମ୍
ରାସ ମହୋତ୍ସବର ନାୟକଙ୍କ ନାୟିକା, ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ, ରସର ଆସ୍ୱାଦକା ଓ ରସିକମାନେର ମଧ୍ୟ ଅଧିପତି; ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପରି ତାଙ୍କର ତେଜ, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶୁଭର ନିବାସ।
ଗୋପୀଭିଃ ସପ୍ତଭିଃ ଶଶ୍ଵତ୍ସେଵିତାଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ । ଚତସୃଭିଃ ପ୍ରିଯାଲୀଭିଃ ପାଦପଦ୍ମୋପସେଵିତାମ୍
ସାତି ଗୋପୀ ସଦା ଶ୍ୱେତ ଚାମର ନେଇ ସେବା କରନ୍ତି, ଚାରି ଜଣ ପ୍ରିୟ ସଖୀ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ସେବା କରନ୍ତି।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଭୂଷଣୋଚ୍ଚୈର୍ଵିଭୂଷିତାମ୍ । ଚାରୁକୁଣ୍ଡଲଯୁଗ୍ମେନ ଶ୍ରୁତିଗଣ୍ଡସ୍ଥଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିରେ ତିଆରି ଗହଣା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଦୁଇଟି ଚମତ୍କାର କୁଣ୍ଡଳ ତାଙ୍କର କାନ ଓ ଗଣ୍ଡସ୍ଥଳକୁ ଉଜ୍ୱଳ କରେ।
ସୁନାସାଂ ଗଜମୁକ୍ତାର୍ହାଂ ଖଗେନ୍ଦ୍ରଚଞ୍ଚୁନିନ୍ଦିତାମ୍ । କୁଙ୍କୁମାଲକ୍ତକସ୍ତୂରୀସ୍ନିଗ୍ଧଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତାମ୍
ସୁନ୍ଦର ନାକ, ହାତୀମୁକ୍ତା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଠୋଠ ପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କ ଠୁଣ୍ଡକୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇଦେଇଛି; କୁଙ୍କୁମ, ଲାକ୍ତକା, କସ୍ତୂରୀ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧରେ ଅନୁଳିପ୍ତ।
ଦଧାନାଂ ସୁକପୋଲଂ ଚ କୋମଲାଙ୍ଗୀଂ ସୁକାମୁକୀମ୍ । ଗଚେନ୍ଦ୍ରଗାମିନୀଂ ରାମାଂ କାମନୀଯାଂ ସୁକାମିନୀମ୍
ସୁନ୍ଦର ଗଣ୍ଡ, କୋମଳ ଦେହ, ପ୍ରେମରେ ଆନନ୍ଦିତ; ରାଜା ହାତୀର ଚାଳ ଭଳି ଚାଲି, ଆକର୍ଷକ ଓ ପ୍ରେମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।
କାମାସ୍ତ୍ରଜଯରୂପାଂ ଚ କାମକାମ୍ଯାଲଯାଂ ଵରାମ୍ । କ୍ରୀଡାକମଲମମ୍ଲାନଂ ପାରିଜାତପ୍ରସୂନକମ୍
କାମଦେବଙ୍କ ବାଣର ବିଜୟର ମୂର୍ତ୍ତି, ଇଚ୍ଛାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ; ଅକ୍ଷୟ କ୍ରୀଡା କମଳ ଓ ପାରିଜାତ ଫୁଲ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ଦଧାନାଂ ଦର୍ପଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ । ନାନାରତ୍ନଵିଚିତ୍ରାଢ୍ଯରତନସିଂହାସନସ୍ଥିତାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିରେ ତିଆରି ଦର୍ପଣ ଧରିଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି।
ପଦ୍ମୈଃ ପଦ୍ମାର୍ଚିତଂ ପାଦପଦ୍ମଂ ଚ ମଙ୍ଗଲାଲଯମ୍ । ହୃତ୍ପଦ୍ମେ ଧ୍ଯାଯମାନଂ ଚ କୃଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ପଦ୍ମଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଶୁଭର ନିବାସ; ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାନ୍ତି।
କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ସ୍ଵପ୍ନେ ଜାଗରଣେଽପି ଚ । ତତ୍ପ୍ରୀତିଂ ପ୍ରେମ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ସ୍ମରନ୍ତୀଂ ନିତ୍ଯନୂତନମ୍
କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା, ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ, ସେ ସଦା ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ, ମମତା ଓ ଭାଗ୍ୟକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ସଦା ନୂତନ।
ଭାଵାନୁରକ୍ତସଂସକ୍ତାଂ ଶୁଦ୍ଧଭକ୍ତାଂ ପତିଵ୍ରତାମ୍ । ଧନ୍ଯାଂ ମାନ୍ଯାଂ ଗୌରଵର୍ଣାଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵକ୍ଷଃ ସ୍ଥଲସ୍ଥିତାମ୍
ଭାବରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଭକ୍ତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଧନ୍ୟା, ସମ୍ମାନିତା, ଗୌରବର୍ଣ୍ଣା, ସଦା ତାଙ୍କର ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ବିରାଜିତ।
ପ୍ରିଯାସୁ ପ୍ରିଯଭକ୍ତେଷୁ ସୁପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରିଯଵାଦିନୀମ୍ । କୃଷ୍ଣଵାମାଙ୍ଗସଂଭୂତାମଭେଦାଂ ଗୁଣରୂପଯୋଃ
ପ୍ରିୟାମାନେ ଓ ପ୍ରିୟ ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟା, ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ଦିଗରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ରୂପ ସହ ଅଭିନ୍ନ।
ଗୋଲୋକଵାସିନୀଂ ଦେଵଦେଵୀଂ ସର୍ଵୋପରିସ୍ଥିତମ୍ । ଵୃଷଭାନସୁତାଖ୍ଯାଂ ତାଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ
ଗୋଲୋକରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଦେବମାନେର ଦେବୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ବିରାଜିତ; ଭାରତର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୃଷଭାନୁଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଗୋପୀଶ୍ଵରୀଂ ଗୁପ୍ତରୂପାଂ ସିଦ୍ଧିଦାଂ ସିଦ୍ଧିରୂପିଣୀମ୍ । ଧ୍ଯାନାସାଧ୍ଯାଂ ଦୁରାରାଧ୍ଯାଂ ଵନ୍ଦେ ସଦ୍ଭକ୍ତଵନ୍ଦିତାମ୍
ଗୋପୀମାନେର ରାଣୀ, ଗୁପ୍ତ ରୂପରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସିଦ୍ଧି ଦାନ କରୁଥିବା ଓ ସିଦ୍ଧିର ମୂର୍ତ୍ତି; ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ଦୁର୍ଲଭ, ଯିଏ ସତ୍ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।