ନୈଵେଦ୍ଯ ଵିଵିଧଂ ରମ୍ଯଂ ସୁସ୍ଵାଦୁ ସୁମନୋହରମ୍ । ଚୋଷ୍ଯଂ ଚର୍ଵ୍ଯଂ ଲେହ୍ଯପେଯେ ସୁଧାତୁଲ୍ଯଂ ଚତୁର୍ଵିଧମ୍
ସେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ମଧୁର, ରମ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷକ ଖାଦ୍ୟ—ଚୁଷିବା, ଚବାଇବା, ଲେପିବା ଓ ପିଇବା ଯୋଗ୍ୟ, ଅମୃତ ସମାନ—ଅନେକ ପ୍ରକାର ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଲେ।
ଫଲାନି ଚ ସୁପକ୍ଵାନି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଦୁର୍ଲଭାନି ଚ । ମଧୁରାଣି ଚ ମୂଲାନି ଗ୍ରାମ୍ଯାରଣ୍ଯାନି ନାରଦ
ନାରଦ, ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ ସୁସ୍ପକ୍ୱ ଫଳ ଓ ଗ୍ରାମ ଓ ଅରଣ୍ୟର ମଧୁର ମୂଳ ଦେଲେ।
ତାନି ତ୍ଵନ୍ଯାନ୍ଯସଂଖ୍ଯାନି ତିଲାନାଂ ଲଡ୍ଡୁକାନି ଚ । ଲଡ୍ଡୁକାନି ସୁପକ୍ଵାନି ସ୍ଵାଦୂନି ସୁରସାନି ଚ
ସେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଓ ତିଳର ସୁସ୍ପକ୍ୱ, ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଓ ରସଭରା ଲଡୁ ଦେଲେ।
ଯଵଗୋଧୂମଚୂର୍ଣାନାଂ ପକ୍ଵାନି ପିଷ୍ଟକାନି ଚ । ଘୃତାକ୍ତାନି ଚ ରମ୍ଯାଣି ଶର୍କରାସହିତାନି ଚ
ଯବ ଓ ଗହୁଁ ଚୁଣାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ଘିଅ ଲଗା ଓ ଚିନି ମିଶିଥିବା ରମ୍ୟ ପିଠା ଦେଲେ।
ସ୍ଵାସ୍ତିକାନାଂ ଲଡ୍ଡୁକାନି ସ୍ଥୂଲାନି ସୁନ୍ଦରାଣି ଚ । ଭୃଷ୍ଟଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ଵିଵିଧମକ୍ଷତଂ ଶର୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ବଡ଼, ସୁନ୍ଦର ଶୁଭ ଲଡୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୁନା, ଅଖଣ୍ଡ ଖାଦ୍ୟ ଚିନି ସହିତ ଦେଲେ।
ଘୃତକୁଲ୍ଯାଂ ଦୁଗ୍ଧକୁଲଯାଂ ମଧୁକୁଲ୍ଯଂ ମନୋହରାମ୍ । ଗୁଡସ୍ଯ ଦଧ୍ନଃ କୁଲ୍ଯାଂ ଚ ପାଯସାନାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଘିଅ, ଦୁଧ, ମଧ, ଗୁଡ଼, ଦହି ଓ ଖିର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଆକର୍ଷକ ମିଠା ଦେଲେ।
ପିଷ୍ଟକାନାଂ ସ୍ଵସ୍ତିକାନାଂ ରମ୍ଭାଣାଂ ରାଶିରେଵ ଚ । ମିଷ୍ଟଵ୍ଯଞ୍ଜନଯୁକ୍ତାନି ଶାଲ୍ଯନ୍ନାନି ଶୁଭାନି ଚ
ପିଠା, ଶୁଭ ଲଡୁ ଓ କଦଳୀ ରାଶି, ମିଠା ତରକାରି ମିଶିଥିବା ଶୁଭ ଚାଉଳ ଭାତ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ସୁରେଶାଯ କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିଦେଵତା । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ରମ୍ଯଂ ସିଂହାସନଂ ଵରମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରାଣ ଭାବୁଥିବା ଦେବୀ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଶୁଭ୍ର ସିଂହାସନ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ଵିଘ୍ନପିନାଶାଯ ଵିରାଜତଟଵାସିନୀ । ସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଂ ରମ୍ଯମମୂଲ୍ଯଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧକମ୍
ତେଜୋମୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ବସୁଥିବା ଦେବୀ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଅମୂଲ୍ୟ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସୁନ୍ଦର ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ଯୁଗଳ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ଶୈଲାତ୍ମଜାଯୈଵ ଶତଶୃଙ୍ଗନିଵାସିନୀ । ଵିଶୁଦ୍ଧସର୍ପିଷା ଯୁକ୍ତଂ ନିର୍ମଲଂ ମଧୁରଂ ମଧୁ
ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ବସୁଥିବା ଦେବୀ ପର୍ବତକନ୍ୟାଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ମିଶିଥିବା ନିର୍ମଳ ଓ ମଧୁର ମଧୁ ଦେଲେ।
ମଧୁପର୍କଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଵୃନ୍ଦାଵନନିଵାସିନୀ । ତାମ୍ବୂଲଂ ଚ ଵରଂ ରମ୍ଯଂ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍
ବୃନ୍ଦାବନରେ ବସୁଥିବା ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ମଧୁ, ଦୁଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଦାନ ମିଶିଥିବା ମଧୁପର୍କ ଓ କପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଲଗା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଲେ।
ସର୍ଵସଂପତ୍ପ୍ରଦାତ୍ରେ ଚ ଵୃଷଭାନସୁତା ଦଦୌ । ସପ୍ତତୀର୍ଥୋଦକଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ସୁସିତଂ ସୁଵାସିତମ୍
ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ବୃଷଭାନନନ୍ଦିନୀ ଶୁଦ୍ଧ, ଢଣ୍ଡା ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ସପ୍ତତି ତୀର୍ଥର ଜଳ ଦେଲେ।
ପାନାର୍ଥ ଚ ଜଲଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଗୌପୋଶ୍ଵରୀ ମୁଦା । ଅମୂଲ୍ଯଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଚୈଵ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ଶ୍ଵେତଚାମରମ୍
ଗୋପେଶ୍ୱରୀ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ପାନ ପାଇଁ ଜଳ ଓ ଅମୂଲ୍ୟ, ଦୁର୍ଲଭ, ଶୁଦ୍ଧ ଧଳା ଚାମର ଦେଲେ।
ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ପରେଶାଯ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯହୀରକୈଃ
ମୂଳପ୍ରକୃତି ଦେବୀ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅମୂଲ୍ୟ ଆସନ ଦେଲେ।
ପରିଷ୍କୃତଂ ସୁତଲ୍ପଂ ଚ ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତମ୍ । ସିତସୂକ୍ଷ୍ମାଶୁକେନୈଵ ପରିତଶ୍ଚ ପରିଷ୍କୃତମ୍
ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ସଜାଉଥିବା ଶୟ୍ୟା, ଚାରିପାଖରେ ସୁକ୍ଷ୍ମ ଧଳା ବସ୍ତ୍ରରେ ଭଲଭାବେ ମୁଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଦଦୌ ଶିଵାତ୍ମଜାଯୈଵ କୃଷ୍ଣଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତା । ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ କାମଧେନୁଂ ଚ ସଵତ୍ସାଂ ଵାଞ୍ଛିତପ୍ରଦାମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ଦଢ଼ିଥିବା ସେ, ଶିବପୁତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏହା ଦେଲେ। ଏହା ଦେଇ, ସେ ଏକ ବାଛା ସହିତ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା କାମଧେନୁ ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
କୃତ୍ଵାଽତୀଵ ପରୀହାରଂ ଵୃନ୍ଦା ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ଦଦୌ । ଦିଵ୍ଯେନ ମୂଲ୍ମନୁନା ସବୀଜେନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେନ ଚ
ବୃନ୍ଦା ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜଣାଇ, ଦେବମୟ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଓ ବୀଜ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ଦଦୌ ଷୋଡଶୋପଚାରଂ କାଲିନ୍ଦୀକୁଲଵାସିନୀ । ଓଁ ଗଂ ଗୌଂ ଗଣପତଯେ ଵିଘ୍ନଵିନାଶିନେ ସ୍ଵାହା
ଯମୁନା ତଟରେ ବସିଥିବା ଦେବୀ ଷୋଡ଼ଶ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କଲେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି: 'ଓଁ ଗଂ ଗଔଁ ଗଣପତିଙ୍କୁ, ବିଘ୍ନ ନାଶକ, ସ୍ୱାହା'।
ଇତ୍ଯେଵମେଵ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ ଗାଣେଶଂ ଷୋଡଶାକ୍ଷରମ୍ । ସା ଜଜାପ ସହସ୍ରଂ ଚ ପରଂ ସଲ୍ପତରୁଂ ଵରମ୍
ଏହି ଭଳି ଷୋଡ଼ଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଗଣେଶଙ୍କୁ ସେ ହଜାରଥର ଜପ କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକଂଧରା । ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରା ପୁଲକିତା ସ୍ତୋତ୍ରେଣ କୌଥୁମେନ ଚ
ସେ ଉଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ସହିତ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରି, ଶରୀର କମ୍ପିତ ହେଉଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ, କୌଥୁମ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ରାଧିକୋଵାଚ ପରଂ ଧାମ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରେଶଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ । ଵିଘ୍ନନିଘ୍ନକରଂ ଶାନ୍ତଂ ପୁଷ୍ଟଂ କାନ୍ତମନନ୍ତକମ୍
ରାଧିକା କହିଲେ: ସେଇ ପରମ ଧାମ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ମହାଦେବ, ବିଘ୍ନ ନାଶକ, ଶାନ୍ତ, ପୁଷ୍ଟ, ପ୍ରିୟ ଓ ଅନନ୍ତ।
ସୁରାସୁରେନ୍ଦ୍ରୈଃ ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରୈଃ ସ୍ତୁତଂ ସ୍ତୌମି ପରାତ୍ପରମ୍ । ସୁରପଦ୍ମଦିନେଶଂ ଚ ଗଣେଶଂ ମଙ୍ଗଲାଯନମ୍
ଦେବ ଓ ଦାନବର ମୁଖ୍ୟମାନେ, ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁଠି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେଇ ପରମ ପ୍ରଭୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ନାୟକ, ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ, ଦିନେଶ ଓ ଗଣେଶଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ଵିଘ୍ନଶୋକହରଂ ପରମ୍ । ଯଃ ପଠେତ୍ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ସର୍ଵଵିଘ୍ନାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ବିଘ୍ନ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ। ଯେଉଁଠି ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମo ମହାo ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖo ଉତ୍ତo ନାରଦନାo ତ୍ରଯୋଵିଂଶତ୍ଯ- ଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯୋଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମ ବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ ଖଣ୍ଡରେ ନାରଦଙ୍କ ସହ ବାରିଷ ଏକଶତ ତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅଥ ଚତୁର୍ଵିଂଶତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯୋଯଃ ନାଲାଯଣ ଉଵାଚ ରାଧା ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିନା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଲମ୍ବୋଦରଂ ସତୀ । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ସର୍ଵାଙ୍ଗଭୂଷଣଂ ଦଦୌ
ଏବେ ଚାରିଶି ଚଉବିଶି ଅଧ୍ୟାୟ। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ରାଧା ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଲମ୍ବୋଦରଙ୍କୁ ପୂଜା ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗର ଗହଣା ଦେଲେ।
ରାଧାଯାଃ ସ୍ତଵନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୂଜାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଵସ୍ତୁ ଚ । ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଶାନ୍ତଃ ଶାନ୍ତାଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମାତରମ୍
ରାଧାଙ୍କର ସ୍ତୁତି, ପୂଜା ଓ ଉପହାର ଦେଖି, ସେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ତିନି ଜଗତର ମାତାଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ଗଣେଶ ଉଵାଚ ତଵ ପୂଜା ଜଗନ୍ମାତର୍ଲୋକଶିକ୍ଷାକରୀ ଶୁଭେ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପା ଭଵତୀ କୃଷ୍ଣଵକ୍ଷଃ ସ୍ଥଲସ୍ଥିତା
ଗଣେଶ କହିଲେ: ହେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ତୁମର ପୂଜା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଶିଖ୍ୟା ଦେଉଛି, ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ବସିଛ।
ଯତ୍ପାଦପଦ୍ମତୁଲଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ତେ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ । ସୁରା ବ୍ରହ୍ମେଶଶେଷାଦ୍ଯା ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାଃ ସନକାଦଯଃ
ତୁମର ପଦପଦ୍ମ ଯେତେ ଦୁର୍ଲଭ, ତାହାକୁ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା, ଶେଷ ଓ ମହାମୁନିମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଭକ୍ତାଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରାଃ କପିଲାଦଯଃ । ତସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଧିଦେଵୀ ତ୍ଵଂ ପ୍ରିଯା ପ୍ରାଣାଧିକା ପରା
ଜୀବନେ ମୁକ୍ତ, ଭକ୍ତ, ସିଦ୍ଧମାନେ, କପିଲ ଆଦି ମହାପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ପ୍ରିୟା, ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ଵାମାଙ୍ଗନିର୍ମିତା ରାଧା ଦକ୍ଷିଣାଙ୍ଗଶ୍ଚ ମାଧଵଃ । ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଜଗନ୍ମାତା ତଵ ଵାମାଙ୍ଗନିର୍ମିତା
ବାମ ଅଂଗରୁ ରାଧା, ଡାହାଣ ଅଂଗରୁ ମାଧବ ଉତ୍ପନ୍ନ। ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଜଗତ୍ଜନନୀ, ତୁମ ବାମ ଅଂଗରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।