ଶରଣାଗତଦୀନାର୍ତପରିତ୍ରାଣପରାଯଣମ୍ । ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଧ୍ଯାନାତ୍ମକଂ ସାଧ୍ଯଂ ଭକ୍ତେଶଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲମ୍
ଶରଣାଗତ, ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ଦରିଦ୍ରମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଭକ୍ତିର ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରାପ୍ତ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରୁଥିବା ଭକ୍ତିଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସ୍ଵଶିରସି ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁଷ୍ପଂ ପୁନଃ ସତୀ । ସର୍ଵାଙ୍ଗଶୋଧନଂ ନ୍ଯାସଂ ଵେଦୋକ୍ତଂ ଚ ଚକାର ସା
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ରଖି, ସେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ପବିତ୍ରତା ଏବଂ ବେଦ ଉପଦେଶିତ ନ୍ୟାସ କଲେ।
ପୁନଶ୍ଚ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଧ୍ଯାନେନ ତେନୈଵ ଶୁଭଦାଯିନା । ଦଦୌ ପୁଷ୍ପଂ ପାଦପଦ୍ମେ ରାଧା ଲମ୍ବୋଦରସ୍ଯ ଚ
ପୁଣି ସେ ଏହି ଶୁଭ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହି, ରାଧା ଲମ୍ବୋଦରଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ସପ୍ତତୀର୍ଥୋଦକେନୈଵ ଶୀତେନ ଵାସିତେନ ଚ । ଦଦୌ ପାଦ୍ଯଂ ପାଦପଦ୍ମେ ତୈଃ ପଦ୍ମାଦିଭିରର୍ଚିତେ
ସପ୍ତତି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଶୀତଳ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସେ ପଦପଦ୍ମରେ ପାଦ୍ୟ ଦେଲେ, ଯାହାକୁ ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ଦୂର୍ଵାକ୍ଷତୈଃ ଶୁକ୍ଲପୁଷ୍ପୈଃ ସୁଗନ୍ଧିଚନ୍ଦନୋଦକୈଃ । ଅର୍ଘ୍ଯଂ ଦଦୌ ତଚ୍ଛିରସି ସ୍ଵଯଂ ଗୋଲୋକଵାସିନୀ
ଦୂର୍ବା, ଅକ୍ଷତ, ଶୁଭ୍ର ଫୁଲ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗୋଲୋକବାସିନୀ ନିଜେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲେ।
ସଚନ୍ଦନଂ ସ୍ଗ୍ଧିମାଲ୍ଯଂ ପାରିଜାତସ୍ଯ ସୁନ୍ଦରମ୍ । ଦଦୌ ଗଲେ ଗଣେଶସ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ରାସଂଶ୍ଵରୀ ମୁଦା
ଚନ୍ଦନ, ସୁନ୍ଦର ମାଳା ଏବଂ ମନୋହର ପାରିଜାତ ଫୁଲ ସହିତ ରାସେଶ୍ୱରୀ ରାଧା ଖୁସିରେ ନିଜେ ଗଣେଶଙ୍କ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧାଇଲେ।
କସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାକ୍ତଂ ଚ ସୁଗନ୍ଧି ସ୍ନିଗ୍ଧଚନ୍ଦନମ୍ । ସର୍ଵାଙ୍ଗେ ପ୍ରଦଦୌ ତସ୍ଯ ଵୃନ୍ଦାଵନଵିନୋଦିନୀ
ବୃନ୍ଦାବନରେ ମନ ରଖୁଥିବା ଦେବୀ ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହକୁ କଷ୍ଟୂରୀ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ, ମସ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଲେ।
ସୁଗନ୍ଧି ଶୁକ୍ଲଂ ପୁଷ୍ପଂ ଚ ସୁଗନ୍ଧ ଚନ୍ଦନାର୍ଚିତମ୍ । ଦଦୌ ତସ୍ଯ ପଦାମ୍ଭୋଜେ ମହାପଦ୍ମଲଯା ସତୀ
ମହାପଦ୍ମା ନାମକ ସତୀ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଧଳା ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ସୁଗନ୍ଧିଯୁକ୍ତଂ ଧୂପଂ ଚ ପୂତୈର୍ଵସ୍ତୁଭିରନ୍ଵିତମ୍ । ଦଦୌ କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯା ତସ୍ମୈ ଜଗତାମୀଶ୍ଵରାଯ ଚ
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଲିକା ତାଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧି ମିଶିଥିବା ଧୂପ ଓ ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ସହିତ ଦେଲେ।
ଦୀପଂ ଘୃତପ୍ରଦୀପ୍ତଂ ଚ ଧ୍ଵାନ୍ତଵିଧ୍ଵଂସକାରଣମ୍ । ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ସୁରେଶାଯ ପରମାଦ୍ଯା ସନାତନୀ
ସନାତନୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଘିଅ ଜଳିଥିବା ଦୀପ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ନୈଵେଦ୍ଯ ଵିଵିଧଂ ରମ୍ଯଂ ସୁସ୍ଵାଦୁ ସୁମନୋହରମ୍ । ଚୋଷ୍ଯଂ ଚର୍ଵ୍ଯଂ ଲେହ୍ଯପେଯେ ସୁଧାତୁଲ୍ଯଂ ଚତୁର୍ଵିଧମ୍
ସେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ମଧୁର, ରମ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷକ ଖାଦ୍ୟ—ଚୁଷିବା, ଚବାଇବା, ଲେପିବା ଓ ପିଇବା ଯୋଗ୍ୟ, ଅମୃତ ସମାନ—ଅନେକ ପ୍ରକାର ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଲେ।
ଫଲାନି ଚ ସୁପକ୍ଵାନି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଦୁର୍ଲଭାନି ଚ । ମଧୁରାଣି ଚ ମୂଲାନି ଗ୍ରାମ୍ଯାରଣ୍ଯାନି ନାରଦ
ନାରଦ, ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ ସୁସ୍ପକ୍ୱ ଫଳ ଓ ଗ୍ରାମ ଓ ଅରଣ୍ୟର ମଧୁର ମୂଳ ଦେଲେ।
ତାନି ତ୍ଵନ୍ଯାନ୍ଯସଂଖ୍ଯାନି ତିଲାନାଂ ଲଡ୍ଡୁକାନି ଚ । ଲଡ୍ଡୁକାନି ସୁପକ୍ଵାନି ସ୍ଵାଦୂନି ସୁରସାନି ଚ
ସେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଓ ତିଳର ସୁସ୍ପକ୍ୱ, ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଓ ରସଭରା ଲଡୁ ଦେଲେ।
ଯଵଗୋଧୂମଚୂର୍ଣାନାଂ ପକ୍ଵାନି ପିଷ୍ଟକାନି ଚ । ଘୃତାକ୍ତାନି ଚ ରମ୍ଯାଣି ଶର୍କରାସହିତାନି ଚ
ଯବ ଓ ଗହୁଁ ଚୁଣାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ଘିଅ ଲଗା ଓ ଚିନି ମିଶିଥିବା ରମ୍ୟ ପିଠା ଦେଲେ।
ସ୍ଵାସ୍ତିକାନାଂ ଲଡ୍ଡୁକାନି ସ୍ଥୂଲାନି ସୁନ୍ଦରାଣି ଚ । ଭୃଷ୍ଟଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ଵିଵିଧମକ୍ଷତଂ ଶର୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ବଡ଼, ସୁନ୍ଦର ଶୁଭ ଲଡୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୁନା, ଅଖଣ୍ଡ ଖାଦ୍ୟ ଚିନି ସହିତ ଦେଲେ।
ଘୃତକୁଲ୍ଯାଂ ଦୁଗ୍ଧକୁଲଯାଂ ମଧୁକୁଲ୍ଯଂ ମନୋହରାମ୍ । ଗୁଡସ୍ଯ ଦଧ୍ନଃ କୁଲ୍ଯାଂ ଚ ପାଯସାନାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଘିଅ, ଦୁଧ, ମଧ, ଗୁଡ଼, ଦହି ଓ ଖିର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଆକର୍ଷକ ମିଠା ଦେଲେ।
ପିଷ୍ଟକାନାଂ ସ୍ଵସ୍ତିକାନାଂ ରମ୍ଭାଣାଂ ରାଶିରେଵ ଚ । ମିଷ୍ଟଵ୍ଯଞ୍ଜନଯୁକ୍ତାନି ଶାଲ୍ଯନ୍ନାନି ଶୁଭାନି ଚ
ପିଠା, ଶୁଭ ଲଡୁ ଓ କଦଳୀ ରାଶି, ମିଠା ତରକାରି ମିଶିଥିବା ଶୁଭ ଚାଉଳ ଭାତ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ସୁରେଶାଯ କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିଦେଵତା । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ରମ୍ଯଂ ସିଂହାସନଂ ଵରମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରାଣ ଭାବୁଥିବା ଦେବୀ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଶୁଭ୍ର ସିଂହାସନ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ଵିଘ୍ନପିନାଶାଯ ଵିରାଜତଟଵାସିନୀ । ସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଂ ରମ୍ଯମମୂଲ୍ଯଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧକମ୍
ତେଜୋମୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ବସୁଥିବା ଦେବୀ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଅମୂଲ୍ୟ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସୁନ୍ଦର ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ଯୁଗଳ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ଶୈଲାତ୍ମଜାଯୈଵ ଶତଶୃଙ୍ଗନିଵାସିନୀ । ଵିଶୁଦ୍ଧସର୍ପିଷା ଯୁକ୍ତଂ ନିର୍ମଲଂ ମଧୁରଂ ମଧୁ
ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ବସୁଥିବା ଦେବୀ ପର୍ବତକନ୍ୟାଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ମିଶିଥିବା ନିର୍ମଳ ଓ ମଧୁର ମଧୁ ଦେଲେ।
ମଧୁପର୍କଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଵୃନ୍ଦାଵନନିଵାସିନୀ । ତାମ୍ବୂଲଂ ଚ ଵରଂ ରମ୍ଯଂ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍
ବୃନ୍ଦାବନରେ ବସୁଥିବା ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ମଧୁ, ଦୁଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଦାନ ମିଶିଥିବା ମଧୁପର୍କ ଓ କପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଲଗା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଲେ।
ସର୍ଵସଂପତ୍ପ୍ରଦାତ୍ରେ ଚ ଵୃଷଭାନସୁତା ଦଦୌ । ସପ୍ତତୀର୍ଥୋଦକଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ସୁସିତଂ ସୁଵାସିତମ୍
ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ବୃଷଭାନନନ୍ଦିନୀ ଶୁଦ୍ଧ, ଢଣ୍ଡା ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ସପ୍ତତି ତୀର୍ଥର ଜଳ ଦେଲେ।
ପାନାର୍ଥ ଚ ଜଲଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଗୌପୋଶ୍ଵରୀ ମୁଦା । ଅମୂଲ୍ଯଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଚୈଵ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ଶ୍ଵେତଚାମରମ୍
ଗୋପେଶ୍ୱରୀ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ପାନ ପାଇଁ ଜଳ ଓ ଅମୂଲ୍ୟ, ଦୁର୍ଲଭ, ଶୁଦ୍ଧ ଧଳା ଚାମର ଦେଲେ।
ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ପରେଶାଯ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯହୀରକୈଃ
ମୂଳପ୍ରକୃତି ଦେବୀ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅମୂଲ୍ୟ ଆସନ ଦେଲେ।
ପରିଷ୍କୃତଂ ସୁତଲ୍ପଂ ଚ ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତମ୍ । ସିତସୂକ୍ଷ୍ମାଶୁକେନୈଵ ପରିତଶ୍ଚ ପରିଷ୍କୃତମ୍
ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ସଜାଉଥିବା ଶୟ୍ୟା, ଚାରିପାଖରେ ସୁକ୍ଷ୍ମ ଧଳା ବସ୍ତ୍ରରେ ଭଲଭାବେ ମୁଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଦଦୌ ଶିଵାତ୍ମଜାଯୈଵ କୃଷ୍ଣଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତା । ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ କାମଧେନୁଂ ଚ ସଵତ୍ସାଂ ଵାଞ୍ଛିତପ୍ରଦାମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ଦଢ଼ିଥିବା ସେ, ଶିବପୁତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏହା ଦେଲେ। ଏହା ଦେଇ, ସେ ଏକ ବାଛା ସହିତ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା କାମଧେନୁ ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
କୃତ୍ଵାଽତୀଵ ପରୀହାରଂ ଵୃନ୍ଦା ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ଦଦୌ । ଦିଵ୍ଯେନ ମୂଲ୍ମନୁନା ସବୀଜେନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେନ ଚ
ବୃନ୍ଦା ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜଣାଇ, ଦେବମୟ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଓ ବୀଜ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ଦଦୌ ଷୋଡଶୋପଚାରଂ କାଲିନ୍ଦୀକୁଲଵାସିନୀ । ଓଁ ଗଂ ଗୌଂ ଗଣପତଯେ ଵିଘ୍ନଵିନାଶିନେ ସ୍ଵାହା
ଯମୁନା ତଟରେ ବସିଥିବା ଦେବୀ ଷୋଡ଼ଶ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କଲେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି: 'ଓଁ ଗଂ ଗଔଁ ଗଣପତିଙ୍କୁ, ବିଘ୍ନ ନାଶକ, ସ୍ୱାହା'।
ଇତ୍ଯେଵମେଵ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ ଗାଣେଶଂ ଷୋଡଶାକ୍ଷରମ୍ । ସା ଜଜାପ ସହସ୍ରଂ ଚ ପରଂ ସଲ୍ପତରୁଂ ଵରମ୍
ଏହି ଭଳି ଷୋଡ଼ଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଗଣେଶଙ୍କୁ ସେ ହଜାରଥର ଜପ କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକଂଧରା । ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରା ପୁଲକିତା ସ୍ତୋତ୍ରେଣ କୌଥୁମେନ ଚ
ସେ ଉଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ସହିତ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରି, ଶରୀର କମ୍ପିତ ହେଉଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ, କୌଥୁମ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।