ତ୍ଵମେଵ କଲଯା ସୂର୍ଯସ୍ତ୍ଵମେଵ କଲଯା ଶଶୀ । କଲଯା ଚ ହୁତାଶଶ୍ଚ କଲଯା ପଵନଃ ସ୍ଵଯମ୍
ତୁମ ଅଂଶରେ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମ ଅଂଶରେ ଚନ୍ଦ୍ର; ତୁମ ଅଂଶରେ ଅଗ୍ନି ଓ ତୁମ ଅଂଶରେ ପବନ।
କଲଯା ଵରୁଣଶ୍ଚୈଵ କୁବେରଶ୍ଚ ଯମସ୍ତଥା । କଲଯା ତ୍ଵଂ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ କଲଯା ଧର୍ମ ଏଵ ଚ
ତୁମ ଅଂଶରେ ବରୁଣ, କୁବେର ଓ ଯମ; ତୁମ ଅଂଶରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଧର୍ମ ନିଜେ।
ତ୍ଵମେଵ କଲଯା ଶେଷ ଈଶାନୋ ନୈଋଂତିସ୍ତଥା । ମୁନଯୋ ମନଵଶ୍ଚୈଵ ଗ୍ରହାଶ୍ଚ ଫଲଦାଯକଃ
ତୁମେ ଏକାକି ତୁମର ଅଂଶରେ ଶେଷ, ଈଶାନ, ନୈୃତ୍ୟ ହେଉଛ; ଏହିପରି ମୁନି, ମନୁମାନେ ଏବଂ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟ ଫଳଦାୟକ ହେଉଛନ୍ତି।
କଲାକଲାଯାଶ୍ଚାଂଶେନ ସର୍ଵେ ଜୀଵାଶ୍ଚରାଚରାଃ । ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରମଂ ଜ୍ଯୋତିର୍ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଯୋଗିନଃ ସଦା
ତୁମର ଅଂଶର ଅଂଶରେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜୀବ ଅଛନ୍ତି; ତୁମେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ୟୋତି, ଯାହାକୁ ଯୋଗୀମାନେ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ତଂ ତ୍ଚାଽଽଦ୍ରିଯନ୍ତେ ଭକ୍ତାସ୍ତେ ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଯ ତଦନ୍ତରେ । ନଵୀନନୀରଦଶ୍ଯାମଂ ପୀତକୌଶେଯଵାସସମ୍
ତୁମର ଭକ୍ତମାନେ ତୁମକୁ ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ତୁମେ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଶ୍ୟାମ ଦେହ ଓ ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯଂ ଭକ୍ତେଶଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲମ୍ । ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀଧରମ୍
ମଧୁର ହାସ୍ୟ ଓ କୃପାମୟ ମୁହଁ, ଭକ୍ତଙ୍କର ସ୍ନେହୀ ପ୍ରଭୁ, ସମଗ୍ର ଦେହରେ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା, ଦୁଇଟି ହାତରେ ବାଂଶୀ ଧରିଥିବା।
ମଯୂରପିଚ୍ଛଚୂଡଂ ଚ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଭୂଷିତମ୍ । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣକେଯୂରଵଲଯାଵିନ୍ତମ୍
ମୟୂରପିଛା ମୁଣ୍ଡରେ ଶୋଭିତ, ମଲ୍ଲିକା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର କଙ୍କଣ ଓ ବାହୁଡ଼ି ଲଗାଇଥିବା।
ମଣିକୁଣ୍ଡଲଯୁଗ୍ମେନ ଗଣ୍ଡସ୍ଥଲଵିରାଜିତମ୍ । ରତ୍ନସାରାଙ୍ଗଲୀଯଂ ଚ କ୍ଵଣନ୍ମଞ୍ଜୀରରଞ୍ଜିତମ୍
ମାଣିକ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱୟ ଗଣ୍ଡରେ ଚମକୁଛି, ରତ୍ନର ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଝୁଣ୍କାରୁଥିବା ଗୁଂଗୁରା ପିନ୍ଧିଥିବା।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲୀଲାଭଂ ଶରତ୍କମଲଲୋଚନମ୍ । ଶରତ୍ପୂର୍ଣୈନ୍ଦୁନିନ୍ଦାସ୍ଯଂ ଚନ୍ଦ୍ରକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍
କୋଟି କାମଦେବଙ୍କ ଲୀଳା ସମ, ଶରତ୍କାଳୀନ ପଦ୍ମ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରତ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ମୁହଁ, ଓ କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ର ସମ ପ୍ରଭା।
ଵୀକ୍ଷିତଂ ସସ୍ମିତାଭିଶ୍ଚ ଗୋପୀନାଂ କୋଟିକୋଟିଭିଃ । ଵଯସ୍ଯୈଃ ପାର୍ଷଦୈର୍ଗୋପୈଃ ସେଵିତଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ
କୋଟି କୋଟି ଗୋପୀ ହସି ହସି ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ବନ୍ଧୁ, ପାର୍ଷଦ ଓ ଗୋପମାନେ ଶ୍ୱେତ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସେବା କରୁଛନ୍ତି।
ଗୋପବାଲକଵେଷଂ ଚ ରାଧାଵକ୍ଷଃ ସ୍ଥଲସ୍ଥିତମ୍ । ଧ୍ଯାନାସାଧ୍ଯଂ ଦୁରାରାଧ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମେଶଶେଷଵନ୍ଦିତମ୍
ଗୋପବାଳକ ଭେଷ ଧାରଣ କରି, ରାଧାଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଥିବା, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, କଠିନେ ଉପାସ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ ଶେଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ସିନ୍ଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୈଃ ପ୍ରଣତଂ ସ୍ତୁତମ୍ । ଵେଦାନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ପରଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ଵିଭୁମ୍
ସିଦ୍ଧମାନେ, ମହାମୁନି ଓ ଯୋଗୀମାନେ ନମସ୍କାର କରି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ବେଦ ଯାହାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି ସ୍ୱଇଚ୍ଛାମୟ ପରମ ପ୍ରଭୁ।
ସ୍ଥୂଲସ୍ଥୂଲତମଂ ରୂପଂ ସୂକ୍ଷ୍ମାତ୍ସୂକ୍ଷ୍ମତମଂ ପରମ୍ । ସତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଚ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମୀଶ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କର ରୂପ ସବୁଠୁ ମୋଟ ଓ ସବୁଠୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ପରମ; ସତ୍ୟ, ଚିରନ୍ତନ, ଉତ୍ତମ, ପ୍ରକୃତିରୁ ଉପରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱର।
ନିର୍ଲିପ୍ତଂ ଚ ନିରୀହଂ ଚ ଭଗଵନ୍ତଂ ସନାତନମ୍ । ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଚ ତେ ପୂତାଃ ସ୍ନିଗ୍ଧଦୂର୍ଵାକ୍ଷତା ଜଲମ୍
ନିର୍ଲିପ୍ତ ଓ ନିର୍ଇଚ୍ଛା, ସନାତନ ଭଗବାନ; ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ସେମାନେ ସ୍ନିଗ୍ଧ ଦୂର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ପଦ୍ମାପଦ୍ମାର୍ଚିତେ ପାଦପଦ୍ମେ ଚ ଦାତୁମୁତ୍ସୁକାଃ । ଵେଦାଃସ୍ତୋତୁମଶକ୍ତାସ୍ତ୍ଵାମଶକ୍ତା ସା ସରସ୍ଵତୀ
ପଦ୍ମା ଓ ପଦ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ; ବେଦମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ଅସମର୍ଥ।
ଶେଷଃ ସ୍ତୋତୁମଶକ୍ତଶ୍ଚ ସ୍ଵଯଂଭୂଃ ଶଂଭୁରୀଶ୍ଵରଃ । ଗଣେଶଶ୍ଚ ଦିନେଶଶ୍ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଏଵ ଚ
ଶେଷ, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ଶିବ, ଈଶ୍ୱର, ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର — କେହି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ୍ତୋତୁଂ ନାଲଂ ଧନେଶଶ୍ଚ କିମନ୍ଯେ ଜଡ୍ବୁଦ୍ଧଯଃ । ଗୁଣାତୀତମନୀହଂ ଚ କିଂ ସ୍ତୌମି ନିର୍ଗୁଣଂ ପରମ୍
ଧନପତି କୁବେର ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଅନ୍ୟ ମୂଢ଼ମତିମାନେ କିପରି କରିବେ? ଗୁଣ ଓ ଇଚ୍ଛା ଉପରେ ଥିବା, ନିର୍ଗୁଣ ପରମକୁ ମୁଁ କିପରି ସ୍ତୁତି କରିବି?
ଅପଣ୍ଡିତୋଽଯମସୁରୋ ନ ସୁରଃ କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହସି । ବଲେସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ଜଗତ୍ପତିଃ
ଏହି ଦାନବ ଅପଢ଼େଇ, ସେ ଦେବ ନୁହଁ; ତୁମେ ତାକୁ କ୍ଷମା କର। ବଳିଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ମା ଭୈର୍ଵତ୍ସ ଗୃହଂ ଗଚ୍ଛ ସୁତଲଂ ରକ୍ଷିତଂ ମଯା । ମଦ୍ଵରେଣ ପ୍ରସାଦେନ ତ୍ଵତ୍ପୁତ୍ରୋଽପ୍ଯଜରାମରଃ
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ — ଭୟ କରିନାହ, ପୁଅ; ଘରକୁ ଯାଅ, ସୁତଳକୁ ମୁଁ ରକ୍ଷା କରିଛି। ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ କୃପାରେ, ତୁମର ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଜରାମୃତ୍ୟୁ ହୀନ ହେବ।
ଦର୍ପହାନିଂ କରିଷ୍ଯାମି ତସ୍ଯ ମୂର୍ଖସ୍ଯ ଦର୍ପିଣଃ । ପ୍ରହ୍ଲାଦାଯ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଭକ୍ତାଯ ଚ ତପସ୍ଵିନେ
ସେ ମୂଢ଼ ଓ ଅହଂକାରୀର ଅଭିମାନ ମୁଁ ଦୂର କରିଦେବି; ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ, ଯିଏ ଭକ୍ତ ଓ ତପସ୍ୱୀ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଇଛି।
ମମାଵଧ୍ଯଶ୍ଚ ତ୍ଵଦ୍ଵଂଶଶ୍ଚେତି ପ୍ରୀତେନ ଚେତସା । ତଵ ପୁତ୍ରାଯ ଦାସ୍ଯାମି ଜ୍ଞାନଂ ମୃତ୍ଯୁଂଜଯଂ ପରମ୍
ମୁଁ ହୃଦୟରେ ପ୍ରେମ ଭରି ଏହି କଥା କହୁଛି — ତୁମର ବଂଶ କେବେ ବି ନଶ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ । ତୁମର ପୁଅକୁ ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ଦେବି ।
ତ୍ଵଯା କୃତିମିଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ସାମଵେଦୋକ୍ତମୀପ୍ସିତମ୍ । ପୁରା ସନତ୍କୁମାରାରାଯ ପ୍ରଦତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ତଥା
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ତୁମେ ରଚିଛ, ସାମବେଦରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଏବଂ ଆଗରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସନତକୁମାରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମେ ପୁଣ୍ଯତମେ ପ୍ରଶସ୍ତେ ସୂର୍ଯପର୍ଵଣି । ଗୌତମାଯ ପ୍ରଦତ୍ତଂ ଚ ଗୌର୍ଯା ମନ୍ଦାକିନୀତଟେ
ପବିତ୍ର ସିଦ୍ଧାଶ୍ରମରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପର୍ବର ଶୁଭ ଦିନରେ, ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀର ତଟରେ ଗୌରୀ ଏହା ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ।
ଶଂକରେଣ ଚ ଶିଷ୍ଯାଯ ଭକ୍ତାଯ ଚ ଦଯାଲୁନା । ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚ ମଯା ଦତ୍ତଂ ଶିଵାଯ ଵିରଜାତଟେ
ଦୟାଳୁ ଶଙ୍କର ତାଙ୍କ ଭକ୍ତ ଶିଷ୍ୟକୁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦେଇଥିଲେ । ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏବଂ ଶିବଙ୍କୁ ଭିରଜା ନଦୀର ତଟରେ ଏହା ଦେଇଥିଲି ।
ଭୃଗଵେ ଚ ପୁରା ଦତ୍ତଂ କୁମାରେଣ ଚ ଧୀମତା । ତ୍ଵଂ ଚ ଦାସ୍ଯସି ବାଣାଯ ବାଣଃ ସ୍ତୋଷ୍ଯତ୍ଯନେନ ମାମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପୂର୍ବରୁ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ତୁମେ ଏହା ବାଣଙ୍କୁ ଦେବା; ବାଣ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜିବେ ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯମୁବଦିଶ୍ଯ ଗୁରୋର୍ମୁଖାତ୍ । ଵୃତସ୍ଯ ପୂଜିତସ୍ଯାପି ଵସ୍ତ୍ରଭୂଷଣଚନ୍ଦନୈଃ
ଏହି ଅତି ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଗୁରୁଙ୍କର ମୁଖରୁ ଶିଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ମନ୍ତ୍ରୀତ ଏବଂ ବସ୍ତ୍ର, ଭୂଷଣ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଇଛି,
ସୁସ୍ନାତୋ ଯଃ ପଠେନ୍ନିତ୍ଯଂ ପୂଜାକାଲେ ଚ ଭକ୍ତିତଃ । କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରି ଦୈନିକ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜାବେଳେ ପଢିଥାଏ, ସେ କୋଟି ଜନ୍ମର ଜମା ହୋଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ — ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଵିପଦାଂ ଖଣ୍ଡନଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କାରଣଂ ସର୍ଵସଂପଦାମ୍ । ଵାରଣଂ ଦୁଃଖଶୋକାନାଂ ଭଵାବ୍ଧିଧୋରତାରଣମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ବିପଦକୁ ଦୂର କରେ, ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ଉତ୍ସ, ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକକୁ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ସଂସାରର ଦୁଃଖର ସାଗରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉପାୟ ।
ଖଣ୍ଡନଂ ଗର୍ଭଵାସାନାଂ ଜରାମୃତ୍ଯୁହରଂ ପରମ୍ ।ବନ୍ଧନାନାଂ ଚ ରୋଗାଣାଂ ଖଣ୍ଡନଂ ଭକ୍ତମଣ୍ଡନମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଗର୍ଭବାସର ବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କରେ, ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରେ, ବନ୍ଧନ ଓ ରୋଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରେ, ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଶୋଭା ।
ସ ସ୍ନାତଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦୀକ୍ଷିତଃ । ଵ୍ରତୀ ଵ୍ରତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ତପସ୍ଵୀ ଚ ତପଃସୁ ଚ
ସେ ଜଣେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢିଲେ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିବା, ସମସ୍ତ ବ୍ରତରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହୋଇଥିବା ପରି ହୁଅନ୍ତି ।