ନାନାପ୍ରକାରଧୂପୈଶ୍ଚ ଗନ୍ଧଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ସୁଵାସତମ୍ । ଚିତ୍ରୈର୍ଵିଚିତ୍ରୈର୍ଵିଵିଧୈଃ ଶିଲ୍ପିନାଂପୁଣ୍ଯକାରିଣାମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଧୂପ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ, ଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କର ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ କାମରେ ମଞ୍ଚ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା।
ପରିତଃ ପରିତଶ୍ଚୈଵ ଶୋଭନାର୍ହୈଃ ସୁଶୋଭନୈଃ । ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ଚ ସଂଗୀତୈମଧୁରଂର୍ମଧୁରୀକୃତମ୍
ଚାରିପାଖ ଶୋଭାଯୋଗ୍ୟ ଗହଣା ଦେଇ ଭଲଭାବେ ସଜାଇ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ମଧୁର ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ମଞ୍ଚ ମଧୁରତା ପାଇଥିଲା।
ଵିଦ୍ଯାଧରୀଣାଂନୃତ୍ଯୈଶ୍ଚ ନର୍ତକୀନାଂ ଚ ଶିଲ୍ପିନାମ୍ । ତତ୍ର ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ଜନରାଜିଵିରାଜିତମ୍
ବିଦ୍ୟାଧରୀମାନଙ୍କର ନୃତ୍ୟ, ନୃତ୍ୟକାର ଓ ଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କର କଳା ଦେଇ, ଏଠାରେ ଲୋକ ଓ ରାଜାମାନେ ଶାନ୍ତ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଗୁପ୍ତଦ୍ଵାରୈର୍ଗଵାକ୍ଷୈଶ୍ଚ ଯୁଵତୀଭିଶ୍ଚ ଵୀକ୍ଷିତମ୍ । ମଙ୍ଗଲେନ ଘଟେନୈଵ ଵିଧୁଷା ଚ ପୁରୋଧସା
ଗୁପ୍ତ ଦ୍ୱାର ଓ ଜାଲି ଦେଇ, ଯୁବତୀମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ, ମଙ୍ଗଳ ଘଟ ଓ ବିଦ୍ୱାନ ପୁରୋହିତ ସାମ୍ନାରେ ଥିଲେ।
କୁଶହସ୍ତେନ ଭୂପେନ ଦାନେନ ଦାନଵସ୍ତୁନା । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ପ୍ରାଙ୍ଗଣଂ ରାଜ୍ଞୋ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଦଯସ୍ତଥା
ରାଜା କୁଶ ଧରି, ଦାନ ଦେଇ, ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ରଥାତ୍ତୂଣଂ ତିଷ୍ଟନ୍ତି ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ ମୁଦା । ରାଜେନ୍ଦ୍ରା ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚ ସୁନଯଃ ସନକାଦଯଃ
ତୂରନ୍ତ ରଥରୁ ଅବତରି, ରାଜାମାନେ, ଦାନବମୁଖ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସନକ ଦିଆଁ ଋଷିମାନେ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଆନନ୍ଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଶ୍ଚାପି ଭଗଵାନ୍ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରୈଃ ସହ । ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସୋତ୍ଥାଯ ଜଵେନ ଭୀଷ୍ମକସ୍ତଥା
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ସଂଗୀମାନେ ସହିତ, ସେମାନେ ଦେଖି, ଭୀଷ୍ମକ ତୁରନ୍ତ ଉଠି ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଆସିଲେ।
ମୂର୍ଘ୍ନା ଵଵନ୍ଦେ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନୋନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ନୃପାଂସ୍ତଥା । ରତ୍ନସିହାସନେଷ୍ଵେଵ ସୁରମ୍ଯେଷୁ ପୃଥଵପୃଥକ୍
ସେ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ଅଲଗା ଅଲଗା ମନୋହର ରତ୍ନ ରାଜାସନରେ ବସାଇଲେ।
କ୍ରମତୋ ଵାସଯାମାସ ସଂପୂଜ୍ଯ ସାଦରେଣ ଚ । ରାଜା ତୁଷ୍ଟାଵ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍ ଵସୁଦେଵଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରଃ ପୁଟାଞ୍ଜଲିଃ
କ୍ରମରେ ସମ୍ମାନ ଓ ଆଦର ସହିତ ବସାଇ, ରାଜା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଅଶ୍ରୁଭରା ଚକ୍ଷୁ ଓ ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଵସୁଦେବ, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଭୀଷ୍ମକ ଉଵାଚ ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଜନ୍ମ ଜୀଵିତଂ ଚ ସୁଜୀଵିତମ୍ । ବଭୂଵ ଜନ୍ମକୋଟୀନାଂ କର୍ମମୂଲନିକୃନ୍ତନମ୍
ଭୀଷ୍ମକ କହିଲେ: ଆଜି ମୋର ଜନ୍ମ ସଫଳ ହେଲା, ଜୀବନ ଭଲଭାବେ ରହିଲା; ଏହା ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମର କର୍ମର ମୂଳକୁ କାଟିଦେଲା।
ସ୍ଵଯଂ ଵିଧାତା ଜଗତାଂ ପ୍ରଦାତା ସର୍ଵସଂପଦାମ୍ । ସ୍ଵପ୍ରେ ଯତ୍ପାଦପଦ୍ମଂ ଚ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ନୈଵ କ୍ଷମଃ ପ୍ରଭୋ
ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟା ଓ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ଦାତା ମଧ୍ୟ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ନିଜ ପ୍ରେମରେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଦେଖିପାରିନାହାନ୍ତି।
ତପସାଂ ଫରଦାତା ଚ ସଂସ୍ରଷ୍ଟା ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ ମମ । ସ୍ଵାତ୍ମାରାମେଷୁ ପୂର୍ଣେଷୁ ଶୁଭପ୍ରଶ୍ନମନୀପ୍ସିତମ୍
ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଦେଇଥିବା, ମୋ ଆଗଘରେ ଉଭା ଥିବା, ସ୍ୱୟଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।
ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୈରପି ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରୈଃ ସୁରେନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରକୈଃ । ଧ୍ଯାନାଦୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ଯୋ ଦେଵଃ ସ ଶିଵଃ ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ ମମ
ଯିଏଁକି ଯୋଗୀ, ସିଦ୍ଧ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ, ଓ ମହାମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନରେ ମାତ୍ର ଦେଖିପାରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବ ଶିବ ମୋ ଆଗଘରେ ଉପସ୍ଥିତ।
କାଲସ୍ଯ କାଲୋ ଭଗଵାନ୍ମୃତ୍ଯୋର୍ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚ ଯଃ ପ୍ରଭୁଃ । ମୃତ୍ଯୁଂଜଯଶ୍ଚ ସର୍ଵେଶୋନରାଣାଂ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରଃ
ଯିଏ ସମୟର ସମୟ, ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଓ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ, ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରକଟ।
ଯସ୍ଯମୂର୍ଧ୍ନାଂ ସହସ୍ରେଷୁ ମୂର୍ଧ୍ନି ଵିଶ୍ଵଂ ଚରାଚରମ୍ । ନାସ୍ତ୍ଯନ୍ତଃ ସର୍ଵଵେଦେଷୁ ସୋଽଯଂ ଚ ମମ ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ
ଯାହାଙ୍କର ହଜାର ମୁଣ୍ଡରେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ବସିଛି, ଯାହାଙ୍କର ଶେଷ ସମସ୍ତ ବେଦରେ ମିଳେନାହିଁ, ସେଉଁଠି ମୋ ଆଗଘରେ ଅଛନ୍ତି।
ସର୍ଵକାମପ୍ରଣେଯୋ ହି ସର୍ଵାଗ୍ରେ ଯସ୍ଯ ପୂଜନମ୍ । ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଦେଵଗଣାନାଂ ଚ ସ ଗଣେଶୋ ମମାଙ୍ଗଣେ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିତ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଇ ଗଣେଶ ମୋ ଆଙ୍ଗଣରେ ଅଛନ୍ତି।
ମୁନୀନାଂ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ଚ ପ୍ରଵନୋ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଗୁରୁଃ । ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଃ ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ ମମ
ମୁନିମାନେ ଓ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ, ଭଗବାନ ସନତ୍କୁମାର ମୋ ଆଗଘରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ପୌତ୍ରାଶ୍ଚ ପ୍ରପୌତ୍ରାଶ୍ଚାପି ଵଂଶଜାଃ । ତେ ସର୍ଵେ ମଦଗୃହେଽଦ୍ଯୈଵ ଜ୍ଵଲନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ, ନାତି ଓ ପ୍ରପୌତ୍ରମାନେ, ସମସ୍ତ ବଂଶଜମାନେ, ଏହି ଦିନ ମୋ ଘରେ ବ୍ରହ୍ମତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।
ଅହୋ କଲ୍ପାନ୍ତପର୍ଯନ୍ତଂ ତୀର୍ଥୀଭୂତୋ ମମାଽଽଶ୍ରମଃ । ଯେଷାଂ ପାଦୋଦକୈସ୍ତୀର୍ଥ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ତଦ୍ଗୃହେ ମମ
ହାଁ, ମୋ ଆଶ୍ରମ କଳ୍ପାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ରତୀର୍ଥ ହୋଇଯାଇଛି; ଯାହାଙ୍କର ପାଦୋଦକରେ ତୀର୍ଥ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେଉଁଠି ମୋ ଘରେ ଅଛନ୍ତି।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ତାନି ତୀର୍ଥାନି ସାଗରେ । ସାଗରେ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଵିପ୍ରପାଦେଷୁ ତାନି ଚ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ସମୁଦ୍ରରେ ଅଛି, ଓ ସମୁଦ୍ରର ତୀର୍ଥମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦରେ ଅଛି।
ଵିପ୍ରପାଦୋଦକକ୍ଲିନ୍ନା ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ମେଦିନୀ । ତାଵତ୍ପୁଷ୍କରପତ୍ରେଷୁ ପିବନ୍ତି ପିତରୋ ଜଲମ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦୋଦକରେ ଭିଜିଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତୃମାନେ ପଦ୍ମପତ୍ରରେ ଜଳ ପିଅନ୍ତି।
ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାମ୍ । ସ୍ରାନାନାଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନାଂ ଫଲମାପ୍ନୋତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦୋଦକ ଗ୍ରହଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ।
ନିକୃନ୍ତନଂ ଚ ଵିପଦାଂ ଵ୍ଯାଧିନିର୍ମୁଲକାରଣମ୍ । ସୁଖଦଂ ଶୁଭଦଂ ସାରଂ ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ନୃଣାମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦୋଦକ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ, ରୋଗ ହଟାଏ, ଲୋକଙ୍କୁ ସୁଖ ଓ ଶୁଭ ଦେଉଛି, ଏହି ହେଉଛି ସାର।
ନ ଗଙ୍ଗାସଦୃଶଂ ତୀର୍ଥ ନ ଦେଵୋ ମାଧଵାତ୍ପରଃ । ସନତ୍କୁମାରା ଦ୍ଭକ୍ତୋ ନ ନ ହି କଲ୍ପତରୋସ୍ତରୁଃ
ଗଙ୍ଗା ପରି କୌଣସି ତୀର୍ଥ ନାହିଁ, ମାଧବ ପରି କୌଣସି ଦେବ ନାହିଁ, ସନତ୍କୁମାର ପରି କୌଣସି ଭକ୍ତ ନାହିଁ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ପରି କୌଣସି ଗଛ ନାହିଁ।
ନ ପୁଷ୍ପଂ ପାରିଜାତାଚ୍ଚ ନ ଵ୍ରତଂ ହରିଵାସରାତ୍ । ପୂଜନେ ନ ହି ପୂଜ୍ଯଂ ଚ ନ ପତ୍ରଂ ତୁଲସୀପରମ୍
ପାରିଜାତ ପୁଷ୍ପ ପରି କୌଣସି ଫୁଲ ନାହିଁ, ହରିବାସର ପରି କୌଣସି ବ୍ରତ ନାହିଁ, ପୂଜାରେ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ପରି କୌଣସି ପୂଜ୍ୟ ନାହିଁ।
ନ ଦେଵୀ ପ୍ରକୃତେଶ୍ଚାପି ନାଽଽଧାରଃ ପଵନାତ୍ପରଃ । ନ ହି ସ୍ଥୂଲୋ ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ନ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ପରମାଣୁତଃ
ପ୍ରକୃତି ପରି କୌଣସି ଦେବୀ ନାହିଁ, ପବନ ପରି କୌଣସି ଆଧାର ନାହିଁ, ମହାବିଷ୍ଣୁ ପରି କୌଣସି ଷ୍ଠୂଳ ନାହିଁ, ପରମାଣୁ ପରି କୌଣସି ସୂକ୍ଷ୍ମ ନାହିଁ।
ନ ବ୍ରାହ୍ମଣାତ୍ପରଃ ପୂତୋ ନାଽଽଶ୍ରମଶ୍ଚ ନ ତୀର୍ଯକମ୍ । ନ ଦେଵୋ ନ ପରଃ କୋଽପି ଚେତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରି ପବିତ୍ର କେହି ନାହିଁ, କୌଣସି ଆଶ୍ରମ ଉପରେ ନାହିଁ, କୌଣସି ତୀର୍ଥ ଉପରେ ନାହିଁ, କୌଣସି ଦେବ ଉପରେ ନାହିଁ—ଏହିପରି କମଳାନ୍ବିତ ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦୀନାଂ ପ୍ରକୃତେଶ୍ଚ ପରଃ ପ୍ରଭୁଃ । ଧ୍ଯାନାସାଧ୍ଯୋ ଦୁରାରାଧ୍ଯୋ ଯୋଗିନାମପି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ପ୍ରକୃତି ଠାରୁ ଉପରେ ଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ୟ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ନିର୍ଗୁଣଶ୍ଚ ନିରାକାରୋ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହଃ । ସ ଏଵ ଚକ୍ଷୁଷୋ ନୄଣାଂ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦେଵଶ୍ଚ ମଦ୍ଗୃହେ
ସେ ନିର୍ଗୁଣ ଓ ନିରାକାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଉପରେ କୃପା କରି ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେଇ ପ୍ରଭୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶିତ, ମୋ ଘରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅଟୁଛନ୍ତି।
ଦେଵୈର୍ବ୍ରହ୍ମେଶଶେଷୈଶ୍ଚ ଧ୍ଯାତଂ ଯତ୍ପାଦପଙ୍କଜମ୍ । ଧନେଶେନ ଗଣେଶେନ ଦିନେଶେନାପି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ଶେଷ ଓ ଦେବତାମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେହି ଚରଣ ଧନପତି, ଗଣପତି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।