ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଶତାନନ୍ଦୋ ମହାମୁନିଃ । କୋଟିଭିର୍ମୁନିଭିଃ ସାର୍ଧମାଜଗାମ ହରେଃ ପୁରଃ
ଏହି ସମୟରେ, ମହାମୁନି ଶତାନନ୍ଦ କୋଟି କୋଟି ମୁନିମାନଙ୍କ ସହିତ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପୁରଂ ପ୍ରଵେଶଯାମାସ ଶତଦ୍ଵାରଂ ଚ ଦୁର୍ଗମମ୍ । ଅଗମ୍ଯଂ ଚାପି ଶତ୍ରୂଣାଂ ମିତ୍ରାଣା ଚ ସୁଖପ୍ରଦମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶତଦ୍ୱାର ଓ ଦୁର୍ଗମ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଇଲେ, ଯାହା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅପହ୍ରାସ୍ୟ ଓ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ଦେଵକନ୍ଯା ନାଗକନ୍ଯା ରାଜକନ୍ଯାସ୍ତଥୈଵ ଚ । ମୁନିକନ୍ଯା ଵରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସସ୍ମିତାଶ୍ଚ ସମାଯଯୁଃ
ଦେବକନ୍ୟା, ନାଗକନ୍ୟା, ରାଜକନ୍ୟା ଏବଂ ମୁନିକନ୍ୟାମାନେ, ସମସ୍ତେ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ବରକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।
ଦଦୃଶୁର୍ଯୋଷିତଃ ସର୍ଵା ନିମେଷରହିତେନ ଚ । ପ୍ରସନ୍ନଂ କାରଯାମାସ ସସ୍ମିତଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଯୁବତୀମାନେ ଅନିମିଷ ନୟନରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ; ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଖୁସି କରିଦେଲେ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣରଥସ୍ଥଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ । ସର୍ଵେଷାଂ ପରମାତ୍ମାନଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ରତ୍ନମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରଥରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ବସିଥିବା ପରମେଶ୍ୱର, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଉପରେ କୃପାର ମୂର୍ତ୍ତି।
ନଵୀନଜଲଦଶ୍ଯାମଂ ଶୋଭିତଂ ପୀତଵାସସା । ଯନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ନୂତନ ବର୍ଷାମେଘ ପରି ଶ୍ୟାମ, ପୀତବସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ, ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ଶରୀର, ଓ ବନମାଳା ରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ରତ୍ନକେଯୂରଵଲଯରତ୍ନମାଲାକୁଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ । ରତ୍ନକୁଣ୍ଡଲଯୁଗ୍ମେନ ଗଣ୍ଡସ୍ଥଲଵିରାଚିତମ୍
ତାଙ୍କୁ ରତ୍ନମୟ କେୟୂର, ବଳୟ ଓ ମାଳା ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା; ତାଙ୍କର ଗଣ୍ଡସ୍ଥଳ ରତ୍ନକୁଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣକ୍ଵଣନ୍ମଞ୍ଜୀରରଞ୍ଜିତମ୍ । ସସ୍ମିତଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ରତ୍ନଦର୍ପଣମ୍
ସେ ରତ୍ନମୟ ମଞ୍ଜିରା ପିନ୍ଧି, ମୁହଁରେ ହସ ଓ ହାତରେ ବାଂଶୀ ଧରି ରତ୍ନ ଦର୍ପଣକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ସପ୍ତଭିଃ ପାର୍ଷଦୈର୍ଗୋପୈଃ ସେଵିତଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ । ନଵଯୌଵନସଂପନ୍ନଂ ଶରତ୍କମଲଲୋଚନମ୍
ସେ ସପ୍ତଜନ ପାର୍ଷଦ ଓ ଗୋପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ୱେତ ଚାମର ଦେଇ ସେବିତ, ନବଯୌବନ ରେ ଶୋଭିତ, ଶରତ୍କମଳ ନୟନ।
ଶରତ୍ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁତୁଲ୍ଯାସ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍ । କୋଟିକନ୍ଦର୍ପସୌନ୍ଦର୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯଂ ସନାତନମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା ଦେଇଥିବା, କୋଟି କାମଦେବଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଥିବା, ସତ୍ୟ, ନିତ୍ୟ ଓ ସନାତନ।
ତୀର୍ଥପୂତଂ କୀର୍ତିପୂତଂ ବ୍ରହ୍ମେଶଶେଷଵନ୍ଦିତମ୍ । ପରମ୍ହ୍ନାଦକଂ ରୂପଂ କୌଟିଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭମ୍
ତାଙ୍କର ରୂପ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶ୍ୱର ଓ ଶେଷ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଅନେକ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଧ୍ଯାନାସାଧ୍ଯଂ ଦୁରାରାଧ୍ଯଂ ପରମଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍ । ଦୂର୍ଵଯା ପଟ୍ଟସୂତ୍ରଂ ଚ ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରଦର୍ପଣମ୍
ସେ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ଦୁର୍ଲଭ ଉପାସ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ପ୍ରକୃତିରୁ ପରେ; ଦୂର୍ବା ମାଳା, ପଟ୍ଟ ଧାଗା ଓ ରତ୍ନ ଦର୍ପଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଦଧାନଂ କର୍ତୃକାସାର୍ଧ କଦଲ୍ଯାଃ ସ୍ଫୁଟମଞ୍ଜରୀମ୍ । ଚୂଡାଂ ତ୍ରିଵିକ୍ରମାକାରାଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଭୂଷିତମ୍
ସେ ନିଜ ଚୂଡ଼ାରେ ସୁନାର କଟିରେ ଅଧଖୁଲି ଖଜୁରୀ ମଞ୍ଜରୀ ଧରିଥିଲେ, ମାଲତୀ ମାଳା ରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ।
ପୁଷ୍ପଂ ନାରୀପ୍ରଦତ୍ତଂ ଚ ମୁକୁଟଂ ମସ୍ତକୋଜଜ୍ଵଵଲମ୍ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵରଂ ଯୁଵତ୍ଯଶ୍ଚ ମୂର୍ଚ୍ଛା ସଂପ୍ରାପୁରୀଶ୍ଵରମ୍
ଏକ ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଫୁଲ ତାଙ୍କର ମୁକୁଟକୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା, ଯାହା ମସ୍ତକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା; ବରକୁ ଦେଖି ଯୁବତୀମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୂର୍ଛିତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।
ରୁକ୍ମିଣୀଜୀଵନଂ ଧନ୍ଯଂ ଶ୍ଲାଧ୍ଯମିତ୍ଯୂଚୁରୀପ୍ସିତମ୍ । ଜାମାତରଂ ସା ଦଦର୍ଶ ରାଜ୍ଞୀ ଭୀଷ୍ମକକାମିନୀ
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ଜୀବନ ଧନ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।' ରାଜ୍ଞୀ ଭୀଷ୍ମକଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଜାମାତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ନିମେଷରହିତା ତୁଷ୍ଟା ପ୍ରସନ୍ନଵଦନେକ୍ଷଣା । ରାଜା ପ୍ରସନ୍ନଵଦନଃ ସାମାତ୍ଯଃ ସପୁରୋହିତଃ
ସେ ରାଜ୍ଞୀ ଚକ୍ଷୁ ନ ମିଜି, ପ୍ରସନ୍ନ ମୁହଁରେ ତୃପ୍ତି ସହିତ ଦେଖୁଥିଲେ। ରାଜା, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ, ମଧୁର ମୁହଁରେ ଖୁସି ହେଇଥିଲେ।
ସମାଗତ୍ଯ ସୁରାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଭୂପାଂଶ୍ଚ ପ୍ରଣନାମ ସଃ । ଦଦୌ ଯୋଗ୍ଯାଶ୍ରମଂ ତେଭ୍ଯୋ ଭକ୍ଷ୍ଯପୂର୍ଣ ସୁଧୋପମମ୍
ସେ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ରାଜାମାନେଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଶିର ନମାଇଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ମଧୁ ଭଳି ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଭରିଥିବା ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ।
ଦିଵାନିଶଂ ଚାପ୍ଯୁଵାଚ ଦୀଯତାଂ ଦୀଯତାମିତି । ସୁଖଂ ନିନାଯ ରଜନୀଂ ଦେଵୈଶ୍ଚ ବାନ୍ଧଵୈଃ ସହ
ଦିନ ରାତି ସେ ବାରମ୍ବାର କହୁଥିଲେ, 'ଦିଅ, ଦିଅ!' ସେ ଦେବତା ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ରାତିଟି ଖୁସିରେ କାଟିଲେ।
ଵସୁଦେଵଃ ପ୍ରଭାତେ ଚ ପ୍ରାତଃକୃତ୍ଯଂ ଚକାର ସଃ । ସ୍ନାତ୍ଵା ସଂଧ୍ଯାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ଧୃତ୍ଵା ଧୌତେ ଚ ଵାସସୀ
ବସୁଦେବ ସକାଳେ ଉଠି ନିଜ ପ୍ରଭାତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ସ୍ନାନ କରି, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ସେ ଧୋଇଥିବା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଲେ।
ଚକାର ଵେଦମନ୍ତ୍ରେଣ ଶୁଭାଧିଵାସନଂ ହରେଃ । ସଂପୂଜ୍ଯ ମାତୃକାଃ ସର୍ଵାଃ ସାକ୍ଷାଚ୍ଚ ସର୍ଵଦେଵତାଃ
ସେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଅଭିଷେକ କଲେ। ସମସ୍ତ ମାତୃ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବେ ପୂଜା କଲେ।
ପ୍ରଦାଯ ଵସୁଧାରାଂ ଚ ଵୃଦ୍ଧିଶ୍ରାଦ୍ଧାଦିକଂ ତଥା । ପ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯାମାସ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ବାନ୍ଧଵାଂସ୍ତଥା
ସେ ଜମି ଦାନ କଲେ ଏବଂ ବୃଦ୍ଧିଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ।
ଵାଦ୍ଯଂ ଚ ଵାଦଯାମାସ କାରଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍ । ସୁଵେଷଂ କାରଯାମାସ ଵରସ୍ଯାପି ପ୍ରଶଂସିତମ୍
ସେ ବାଜା ବଜାଇଲେ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଇଲେ। ବରଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୋଷାକରେ ଶୋଭିତ କଲେ।
ସଜ୍ଜଂ ଚ କାରଯାମାସ ନରଯାନଂ ସୁଶୋଭନମ୍ । ଏଵଂ ରାଜା ଭୀଷ୍ମକଶ୍ଚ ଵିଵାହାର୍ହଂ ଚ ମଙ୍ଗଲମ୍
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ରଥ ତିଆରି କଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ରାଜା ଭୀଷ୍ମକ ବିବାହ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ତିଆରି କଲେ।
ପୁରୋହିତୈର୍ଵେଦମନ୍ତ୍ରୈଃ ସର୍ଵ କର୍ମ ଚକାର ସଃ । ମଣିରତ୍ନଂ ଧନଂ ଚାପି ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯହୀରକମ୍
ପୁରୋହିତମାନେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ପଢି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ସେ ମଣି, ଧନ, ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରା ଦାନ କଲେ।
ଭକ୍ଷ୍ଯଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଚାପ୍ଯୁପହାରମନୁତ୍ତମମ୍ । ଭଟ୍ଟେମ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋଽପି ଭିକ୍ଷୁକେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ମୁଦା
ସେ ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ଉପହାର ଦେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପଣ୍ଡିତ ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେଙ୍କୁ ଖୁସି ହୋଇ ଦେଲେ।
ଵାଦ୍ଯଂ ଚ ଵାଦଯାମାସ କାରଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍ । ସୁଵେଷଂ କାରଯାମାସ ରୁକ୍ମିଣ୍ଯାଶ୍ଚ ମନୋହରମ୍
ସେ ବାଜା ବଜାଇଲେ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଇଲେ। ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ମନୋହର ପୋଷାକରେ ଶୋଭିତ କଲେ।
ରାଜ୍ଞୀଭିର୍ମୁନିପତ୍ନୀଭିର୍ଵିଧାନଂ ଚ ଯଥୋଚିତମ୍ । ତତଃ ଶୁଭେ କ୍ଷଣେ ପ୍ରାପ୍ତେ ମାହେନ୍ଦ୍ରେ ପରମୋଦଯେ
ରାଜ୍ଞୀମାନେ ଓ ମୁନିଙ୍କ ଜଣାନୀମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟା କଲେ। ତାପରେ ମଙ୍ଗଳ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମହାଇନ୍ଦ୍ର ନକ୍ଷତ୍ର ଉଦୟ ହେଲା।
ଵିଵାହୋଚିତଲଗ୍ନେ ଚ ଲଗ୍ନାଧିପତିସଂଯୁତେ । ସଦ୍ଗ୍ରହେକ୍ଷଣଶୁଦ୍ଧେ ଚାପ୍ଯସତାଂ ଦୃଷ୍ଟିଵର୍ଜିତେ
ବିବାହ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ, ଲଗ୍ନାଧିପତି ଅଛି, ଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛନ୍ତି, ଅଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଦୂରେ ରହିଛି।
ଶୁଭକ୍ଷଣେ ସୁଭର୍କ୍ଷେ ଚ ଵିଶୁଦ୍ଧେ ଚନ୍ଦ୍ରତାରଯୋଃ । ଵେଧଦୋଷାଦିରହିତେ ଶଲାକାଦିଵିଵର୍ଜିତେ
ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଭଲ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନେ ଶୁଦ୍ଧ, କୁ-ଯୋଗ ଓ ଅପଶକୁନ ନାହିଁ।
ଦଂପତ୍ଯୋଃ ଶର୍ମଯୋଗ୍ଯେ ଚ ପରିଣାମସୁଖପ୍ରଦେ । ଏଵଂଭୂତେ ଚ ସମଯେ ଭୀଷ୍ମକପ୍ରାଙ୍ଗଣଂ ହରିଃ
ଦମ୍ପତିଙ୍କ ସଉଖ୍ୟ ଓ ଦୀର୍ଘ ସମ୍ପୃକ୍ତି ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ, ଏଭଳି ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ହରି ଭୀଷ୍ମକଙ୍କ ଦେଉଳ ପ୍ରାଙ୍ଗଣକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।