ତସ୍ମୈ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଂ ଦତ୍ତଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧଂ ମନୋହରମ୍ । ଵରୁଣେନ ପୁରା ଦତ୍ତଂ କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଅଗ୍ନିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ମନୋହର ବସ୍ତ୍ର, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବରୁଣ ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ମାଲ୍ଯଂ ଚ ପାରିଜାତାନାଂ ଚନ୍ଦନଂ ରତ୍ନଭୂଷଣମ୍ । ରତ୍ନଚ୍ଛତ୍ରଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ବଲଦେଵୋ ମହାବଲଃ
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳା, ଚନ୍ଦନ, ମଣିମୟ ଭୂଷଣ ଓ ମଣିମୟ ଛତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳରାମ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା କମଣ୍ଡଲୁଂ ଚୈଵ ଶୂଲଂ ଚାପି ମହେଶ୍ଵରଃ । ପାର୍ଵତୀ ରତ୍ନମାଲ୍ଯଂ ଚ ହାରଂ ଚ ମାଲତୀ ସତୀ
ବ୍ରହ୍ମା ଜଳପାତ୍ର, ମହେଶ୍ୱର ତ୍ରିଶୂଳ, ପାର୍ବତୀ ମଣିମାଳା ଓ ସତୀ ମାଲତୀ ମାଳା ଦେଇଥିଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ରାଜେନ୍ଦ୍ରାଃ ସିଦ୍ଧପୁଂଗଵାଃ । ଯୌତକଂ ଚ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ କ୍ରମେଣ ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷି, ରାଜାମାନେ ଓ ପ୍ରମୁଖ ସିଦ୍ଧମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ତାଙ୍କୁ ଅଲଗା ଅଲଗାଭାବରେ ବିବାହ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ।
ଵସୁଦେଵୋ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଶୁଭଦଂ ଶ୍ଵେତଚାମରମ୍ । ପଵନେନ ପୁରା ଦତ୍ତଂ କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଚାମର ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବାୟୁଦେବ ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ନନ୍ଦୋ ଦଦୌ ଚ ସୁରଭିଂ କାମଧେନୁଂ ଚ ପୂଜିତାମ୍ । ଯଶୋଦା ଦେଵକୀ ତସ୍ମୈ ରତ୍ନଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଦଦୌ ମୁଦା
ନନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ ସୁରଭି ଓ କାମଧେନୁ ଦେଇଥିଲେ; ଯଶୋଦା ଓ ଦେବକୀ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣି ଦେଇଥିଲେ।
ସପ୍ତଭିଃ କିଂକରୈଶ୍ଚାପି ସୈଵିତଃ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ । ଦଧାର ଚ୍ଛତ୍ରମକ୍ରୂରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚୈଵାଽଽଜ୍ଞଯା ହରେଃ
ସାତିଜଣ ସେବକ ଶୁଭ୍ର ଚାମର ନେଇ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ, ଅକୃର ଭକ୍ତି ଓ ହରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଛତା ଧରିଥିଲେ।
ରତ୍ନସିହାସନେ ରମ୍ଯେ ଦଦର୍ଶ ରତ୍ନଦର୍ପଣମ୍ । ଅତୀଵ ପୁଣ୍ଯାଵାପ୍ଯଂ ଚ ହରିଣାଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତଃ
ମଣିମୟ ସିଂହାସନରେ ବସି, ସେ ମଣିମୟ ଦର୍ପଣ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ।
ଚକ୍ରୁଃ ସ୍ତୁତିଂ ଚ ଭଟ୍ଟାଶ୍ଚ ଭିଙୁକା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତଥା । ଦଦୁଃ ଶୁଭାଶିଷଂ ତସ୍ମୈ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯସ୍ତଥା
ଗାୟକ, ଗାନ୍ଧର୍ବ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣେମ୍ଯୋ ଦଦୌ ରାଜା ରତ୍ନକୋଟିଂ ଚ ଭକ୍ତତଃ । ଭଟ୍ଟଭ୍ଯୋ ରତ୍ନଶତକଂ ଭିକ୍ଷୁକେମ୍ଯସ୍ତଥୈଵ ଚ
ରାଜା ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଏକ କୋଟି ମଣି, ଗାୟକମାନେକୁ ଶତ ମଣି ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଦାନ କଲେ।
ଅଭିଷିଚ୍ଯ ନୃପେନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ମୁନିପୁଂଗଵାନ୍ । ସଂପୂଜ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚାପି ଭଟ୍ଟାନ୍ଭିକ୍ଷୁଂ ଦ୍ଵିଜଂ ଗୁରୁମ୍
ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, ଦେବତାମାନେ, ମହାମୁନିମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୂଜାରୀ, ଭିକ୍ଷୁ, ଦ୍ୱିଜ ଓ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ସ୍ଵାଲଯଂ ଚ ଯଯୁଃ ସର୍ଵେ ଯାଦଵାଶ୍ଚ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ । ଯେ ଯେ ହରେଃ ପାର୍ଷଦାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ସ୍ଵାଲଯଂ ଯଯୁଃ
ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ; ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କ ସହଚର ଥିଲେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରଭାତେ ଚାଽଽଯଯୁଃ ସର୍ଵେ ସୁଧର୍ମା ଚ ସଭାଂ ହରେଃ । ନମସ୍କୃତ୍ଯ ନୃପେନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଚୋଷୁଃ ସର୍ଵେ ଚ ସଂସଦି
ପ୍ରଭାତରେ ସମସ୍ତେ ହରିଙ୍କ ସୁଧର୍ମା ସଭାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ; ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସମସ୍ତେ ସଭାରେ ବସିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମo ମହାo ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖo ଉତ୍ତo ନାରାଦନାo ଦ୍ଵାରକାପ୍ରଵେଶ ଉଗ୍ରସେନାଭିଷେକୋ ନାମ ଚତୁରଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମଖଣ୍ଡରେ ନାରଦଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'ଦ୍ୱାରକା ପ୍ରବେଶ ଓ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଅଭିଷେକ' ନାମକ ଏକଶେ ଚାରି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅଥ ପଞ୍ଚାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅଥ ଵୈଦର୍ଭରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ମହାବଲପରାକ୍ରମ୍ । ଵିଦର୍ଭଦେଶେ ପୁଣ୍ଯାଶ୍ଚ ସତ୍ଯଶୀଲଶ୍ଚ ଭୀଷ୍ମକଃ
ଏବେ ପଞ୍ଚୋତି ଶତ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ତାପରେ ବିଦର୍ଭ ଦେଶର ରାଜା ଭୀଷ୍ମକ, ଯିଏ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପରାକ୍ରମୀ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟବାନ ଥିଲେ, ସେ ବିଦର୍ଭ ଭୂମିରେ ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ରାଜା ନାରାଯଣାଂଶଶ୍ଚ ଦାତା ଚ ସର୍ଵସଂପଦାମ୍ । ଧର୍ମିଷ୍ଠସ୍ଚ ଗରୀଯାଂଶ୍ଚ ଵରିଷ୍ଠଶ୍ଟାପି ପୂଜିତଃ
ସେ ରାଜା ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦାତା, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ମହାନ ଓ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ।
ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୁକ୍ମିଣୀ ଯୋଷିତାଂ ଵରା । ଅତୀଵ ସୁନ୍ଦରୀ ରମ୍ଯା ରମା ରାମାସୁ ପୂଜିତା
ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ରୁକ୍ମିଣୀ, ଯିଏ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଓ ଆকৰ୍ଷକ, ରମାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜିତ।
ନଵଯୌଵନସଂପନ୍ନା ରତ୍ନାଭରଣଭୂଷିତା । ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭା ତେଜସୋଜ୍ଜ୍ଵଲିତା ସତୀ
ସେ ନବଯୌବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ରତ୍ନ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ତପ୍ତ ସୁନା ଭଳି ରଙ୍ଗ ଓ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏବଂ ସତୀ।
ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୂପା ସା ସତ୍ଯଶୀଲା ପତିଵ୍ରତା । ଶାନ୍ତା ଦାନ୍ତା ନିତାନ୍ତା ଚାପ୍ଯନନ୍ତଗୁଣଶାଲିନୀ
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉଚ୍ଚ ଚରିତ୍ରର, ସତ୍ୟବାନ, ପତିବ୍ରତା, ଶାନ୍ତ, ନିୟମିତ ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଵରୁଣାନୀ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରନାରୀ ଚ ରୋହିଣୀ । କୁବେରପତ୍ନୀ ସୂର୍ଯସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ଵାହା ଶାନ୍ତା କଲାଵତୀ
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ବରୁଣାଣୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତ୍ନୀ ରୋହିଣୀ, କୁବେରଙ୍କ ଘରବାଳି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସ୍ୱାହା, ଶାନ୍ତା ଓ କଳାବତୀ—
ଅନ୍ଯାସୁ ରମଣୀଯାସୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଚ ସୁମନୋହରା । ରୁକ୍ମିଣ୍ଯା ଭୀଷ୍ମକନ୍ଯାଯାଃ କଲାଂ ନାର୍ହତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଆକର୍ଷକ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୀଷ୍ମକଙ୍କ କନ୍ୟା ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ଏକ ଷୋଳଷଂଶ ଭାଗକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଲକ୍ରୀଡାରତାଂ ପରାମ୍ । ବାଲାଂ ସୁଶୋଭାଂ କୁର୍ଵନ୍ତୀଂ ଯଥାଽଭ୍ରେଷୁ ଵିଧୋଃ କଲାମ୍
ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ଛୋଟବେଳେ ଖେଳୁଥିବା, ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଶୋଭା ପାଉଥିବା ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ହେଲା।
ଶରତ୍ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁଶୋଭାଢ୍ଯାଂ ଶରତ୍କମଲଲୋଚନାମ୍ । ଵିଵାହଯୋଗ୍ଯାଂ ଯୁଵତୀଂ ଲଜ୍ଜାନମ୍ରାନନାଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଶରତ୍କାଳର ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶରତ୍କମଳ ଭଳି ଆଖି, ବିବାହଯୋଗ୍ୟ ଯୁବତୀ, ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ରହିଥିବା ଶୁଭ ମୁହଁ।
ସହସା ଚିନ୍ତିତୋ ଧର୍ମୋ ଧର୍ମଶୀଲଶ୍ଚ ସୁଵ୍ରତଃ । ସୁତାଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚ ପୁରୋହିତାନ୍
ଏଭଳି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟବ୍ରତ ରାଜା ଏକାଉଁଥିରେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଚାର କରି, ପୁଅମାନେ, କନ୍ୟା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପୂଜାରୀମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
କଂ ଵୃଣୋମି ସୁତାର୍ଧ ଚ ଵରାହଂ ପ୍ରଵରଂ ଵରମ୍ । ମୁନିପୁତ୍ରଂ ଦେଵପୁତ୍ରଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ରସୁତମୀପ୍ସିତମ୍
ମୋ କନ୍ୟା ପାଇଁ କାହାକୁ ବର୍ଚ୍ଛିବି? ମୁନିଙ୍କ ପୁଅ, ଦେବପୁତ୍ର କିମ୍ବା ରାଜପୁତ୍ର—କିଏ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ?
ଵିଵାହଯୋଗ୍ଯା କନ୍ଯା ମେ ଵର୍ଧମାନା ମନୋହରା । ଶୀଘ୍ରଂ ପଶ୍ଯ ଵରଂ ଯାଗ୍ଯଂ ନଵଯୌଵନସଂସ୍ଥିତମ୍
ମୋ କନ୍ୟା ବିବାହଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ହୋଇଯାଇଛି; ଶୀଘ୍ର ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଯୁବ ବର ଦେଖ।
ଧର୍ମଶୀଲଂ ସତ୍ଯସଂଧଂ ନାରାଯଣପରାଯଣମ୍ । ମହାକୁଲପ୍ରସୂତଂ ଚ ସର୍ଵତ୍ରୈଵ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସତ୍ୟବାନ, ନାରାୟଣ ଭକ୍ତ, ଉତ୍ତମ ବଂଶର ଏବଂ ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବା ଉଚିତ।
କରୋଷି ରାଜପୁତ୍ରଂ ଚେଦ୍ରଣଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦମ୍ । ମହାରଥଂ ପ୍ରତାପାର୍ହଂ ରଣମୂର୍ଧ୍ନି ଚ ସୁସ୍ଥିରମ୍
ଯଦି ରାଜପୁତ୍ରକୁ ବର୍ଚ୍ଛ, ସେ ଯୁଦ୍ଧବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ମହାରଥୀ, ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧମଝିରେ ଦୃଢ଼ ହେବା ଦରକାର।
କରୋଷି ଦେଵପୁତ୍ରଂ ଚେଦ୍ଦେଵଂ ଗୁଣଯୁତଂ ତଥା । କରୋଷି ମୁନିପୁତ୍ରଂ ଚେଚ୍ଚତୁର୍ଵେଦଵିଶାରଦମ୍
ଯଦି ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ଦେବତାଙ୍କର ପୁଅ କରିଦେବେ, ତେବେ ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବେ; ଯଦି ମୁନିଙ୍କର ପୁଅ କରିଦେବେ, ତେବେ ସେ ଚାରିଟି ବେଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷ ହେବେ।
ଵାଵଦୂକଂ ଵିଚାରଜ୍ଞଂ ସିଦ୍ଧାନ୍ତେଷୁ ନିତାନ୍ତକମ୍ । ନୃପେନ୍ଦ୍ରଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ମୁନେଃ ସୁତଃ
ସେ ଚତୁର୍, ମତିଶାଳୀ ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଭୀର ଜ୍ଞାନୀ ହେବେ; ରାଜାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁନିଙ୍କର ପୁଅ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।