ଖରାଣାଂ ଦଶକୋଟିଂ ଚ ପାଦାତଂ ଷଡ୍ଗୁଣଂ ତଥା । ନିର୍ମାଣଂ ରତ୍ନସାରାଣାଂ ତଥାନାଂ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷକମ୍
ଦଶ କୋଟି ଗଧା, ଛଅଗୁଣ ଅଧିକ ପଦାତି ସେ ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ରଥ।
ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଂ ସାରଥୀନାଂ ତତ୍ରାଶ୍ଵଂ ଷଡ୍ଗୁଣଂ ତଥା । ଅଶ୍ଵଵାଟଂ ତତ୍ସମଂ ଚ ସୁଧର୍ମାଂ ଚ ସଭାମପି
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସାରଥି, ଛଅଗୁଣ ଅଧିକ ଘୋଡ଼ା, ସେପରି ଏକ ଅଶ୍ୱଶାଳା ଏବଂ ସୁଧର୍ମା ସଭା ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ଦଦର୍ଶାମ୍ଯନ୍ତରେ ରମ୍ଯେ ଦେଵୌଘମୁନିସଂଯୁତାମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଶୁକୈ ରମ୍ଯୈର୍ଭୂଷିତାଂ ରକ୍ତକମ୍ବଲୈଃ
ସେ ଆନ୍ତରିକ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ଦେଖିଲିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଏକାଠି ଅଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଲାଲ କମ୍ବଳ ପିନ୍ଧି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଶୋଭିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ରତ୍ନସିଂହାସନୈ ରମ୍ଯୈର୍ଭୂଷିତାଂ ରକ୍ତପିଙ୍ଗଲୈଃ । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଵୀଥୀନାଂ ତେଜସୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍
ସେଠାରେ ମଣିମୟ ସିଂହାସନ ରହିଛି, ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି, ଓ ମଣିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରାସ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଯାଇଛି।
ଵେଷ୍ଟିତାଂ ଚ ମହାଭୀତୈଃ କିଂକରୈଃ ଶତକୋଟିଭିଃ । ପ୍ରଵିଵେଶ ସଭାଂ ରମ୍ଯାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶଙ୍ଖଧ୍ଵନିଂ ଶୁଭମ୍
ଶତ କୋଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେବକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ଶୁଭ ଶଂଖଧ୍ୱନି ଶୁଣି, ସେ ମନୋହର ସଭା ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵାଦ୍ଯଂ ଚ ଦୁଂଦୁଭୀନାଂ ଚ ମୁନୀନାଂ ଵେଦମନ୍ତ୍ରକମ୍ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନୃପଂ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ଵେଗେନ ସବଲୋ ହରିଃ
ସେଠାରେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ଦୁମ୍ଦୁବିର ସ୍ୱର, ଋଷିମାନେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରୁଛନ୍ତି; ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ହରି ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶ୍ଵରଶ୍ଚୈଵ ଶେଷଶ୍ଚ ଦେଵପୁଂଗଵାଃ । ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯଶ୍ଚ ମହାଵ୍ରତାଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ମହେଶ୍ୱର, ଶେଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଓ ମହାବ୍ରତୀ ଋଷିମାନେ ଏକାଠି ଉଠି ଦାଉଥିଲେ।
ରାଜେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚାପି ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରା ଵସୁଦେଵପୁରୋଗମାଃ । ରତ୍ନସିଂହାସନେ ରମ୍ଯେ ଚୋଗ୍ରସେନୋ ମହାବଲଃ
ରାଜାମାନେ ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ, ବସୁଦେବଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉଗ୍ରସେନ ମଣିମୟ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଥିଲେ।
ସମୁଵାସ ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମୁନୀନାମାଜ୍ଞଯା ହରେଃ । ଦେଵାନାଂ ଚ ଗୁରୂଣାଂ ଚ ଗର୍ଗସ୍ଯାପି ତଥୈଵ ଚ
ହରି, ଋଷିମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁମାନେ ଓ ଗର୍ଗଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଉଗ୍ରସେନ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସପ୍ତତୀର୍ଥୋଦକେନୈଵ ପୂର୍ଣକୁମ୍ଭେନ ନାରଦ । ଜକାର ଵେଦମନ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ନୃପସ୍ଯାପ୍ଯଭିଷେଚନମ୍
ସପ୍ତତି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳ ଭରା ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ନେଇ, ନାରଦ, ବେଦମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ରାଜାଙ୍କ ଅଭିଷେକ କରାଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ମୈ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଂ ଦତ୍ତଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧଂ ମନୋହରମ୍ । ଵରୁଣେନ ପୁରା ଦତ୍ତଂ କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଅଗ୍ନିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ମନୋହର ବସ୍ତ୍ର, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବରୁଣ ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ମାଲ୍ଯଂ ଚ ପାରିଜାତାନାଂ ଚନ୍ଦନଂ ରତ୍ନଭୂଷଣମ୍ । ରତ୍ନଚ୍ଛତ୍ରଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ବଲଦେଵୋ ମହାବଲଃ
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳା, ଚନ୍ଦନ, ମଣିମୟ ଭୂଷଣ ଓ ମଣିମୟ ଛତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳରାମ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା କମଣ୍ଡଲୁଂ ଚୈଵ ଶୂଲଂ ଚାପି ମହେଶ୍ଵରଃ । ପାର୍ଵତୀ ରତ୍ନମାଲ୍ଯଂ ଚ ହାରଂ ଚ ମାଲତୀ ସତୀ
ବ୍ରହ୍ମା ଜଳପାତ୍ର, ମହେଶ୍ୱର ତ୍ରିଶୂଳ, ପାର୍ବତୀ ମଣିମାଳା ଓ ସତୀ ମାଲତୀ ମାଳା ଦେଇଥିଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ରାଜେନ୍ଦ୍ରାଃ ସିଦ୍ଧପୁଂଗଵାଃ । ଯୌତକଂ ଚ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ କ୍ରମେଣ ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷି, ରାଜାମାନେ ଓ ପ୍ରମୁଖ ସିଦ୍ଧମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ତାଙ୍କୁ ଅଲଗା ଅଲଗାଭାବରେ ବିବାହ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ।
ଵସୁଦେଵୋ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଶୁଭଦଂ ଶ୍ଵେତଚାମରମ୍ । ପଵନେନ ପୁରା ଦତ୍ତଂ କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଚାମର ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବାୟୁଦେବ ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ନନ୍ଦୋ ଦଦୌ ଚ ସୁରଭିଂ କାମଧେନୁଂ ଚ ପୂଜିତାମ୍ । ଯଶୋଦା ଦେଵକୀ ତସ୍ମୈ ରତ୍ନଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଦଦୌ ମୁଦା
ନନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ ସୁରଭି ଓ କାମଧେନୁ ଦେଇଥିଲେ; ଯଶୋଦା ଓ ଦେବକୀ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣି ଦେଇଥିଲେ।
ସପ୍ତଭିଃ କିଂକରୈଶ୍ଚାପି ସୈଵିତଃ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ । ଦଧାର ଚ୍ଛତ୍ରମକ୍ରୂରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚୈଵାଽଽଜ୍ଞଯା ହରେଃ
ସାତିଜଣ ସେବକ ଶୁଭ୍ର ଚାମର ନେଇ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ, ଅକୃର ଭକ୍ତି ଓ ହରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଛତା ଧରିଥିଲେ।
ରତ୍ନସିହାସନେ ରମ୍ଯେ ଦଦର୍ଶ ରତ୍ନଦର୍ପଣମ୍ । ଅତୀଵ ପୁଣ୍ଯାଵାପ୍ଯଂ ଚ ହରିଣାଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତଃ
ମଣିମୟ ସିଂହାସନରେ ବସି, ସେ ମଣିମୟ ଦର୍ପଣ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ।
ଚକ୍ରୁଃ ସ୍ତୁତିଂ ଚ ଭଟ୍ଟାଶ୍ଚ ଭିଙୁକା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତଥା । ଦଦୁଃ ଶୁଭାଶିଷଂ ତସ୍ମୈ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯସ୍ତଥା
ଗାୟକ, ଗାନ୍ଧର୍ବ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣେମ୍ଯୋ ଦଦୌ ରାଜା ରତ୍ନକୋଟିଂ ଚ ଭକ୍ତତଃ । ଭଟ୍ଟଭ୍ଯୋ ରତ୍ନଶତକଂ ଭିକ୍ଷୁକେମ୍ଯସ୍ତଥୈଵ ଚ
ରାଜା ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଏକ କୋଟି ମଣି, ଗାୟକମାନେକୁ ଶତ ମଣି ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଦାନ କଲେ।
ଅଭିଷିଚ୍ଯ ନୃପେନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ମୁନିପୁଂଗଵାନ୍ । ସଂପୂଜ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚାପି ଭଟ୍ଟାନ୍ଭିକ୍ଷୁଂ ଦ୍ଵିଜଂ ଗୁରୁମ୍
ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, ଦେବତାମାନେ, ମହାମୁନିମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୂଜାରୀ, ଭିକ୍ଷୁ, ଦ୍ୱିଜ ଓ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ସ୍ଵାଲଯଂ ଚ ଯଯୁଃ ସର୍ଵେ ଯାଦଵାଶ୍ଚ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ । ଯେ ଯେ ହରେଃ ପାର୍ଷଦାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ସ୍ଵାଲଯଂ ଯଯୁଃ
ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ; ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କ ସହଚର ଥିଲେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରଭାତେ ଚାଽଽଯଯୁଃ ସର୍ଵେ ସୁଧର୍ମା ଚ ସଭାଂ ହରେଃ । ନମସ୍କୃତ୍ଯ ନୃପେନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଚୋଷୁଃ ସର୍ଵେ ଚ ସଂସଦି
ପ୍ରଭାତରେ ସମସ୍ତେ ହରିଙ୍କ ସୁଧର୍ମା ସଭାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ; ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସମସ୍ତେ ସଭାରେ ବସିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମo ମହାo ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖo ଉତ୍ତo ନାରାଦନାo ଦ୍ଵାରକାପ୍ରଵେଶ ଉଗ୍ରସେନାଭିଷେକୋ ନାମ ଚତୁରଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମଖଣ୍ଡରେ ନାରଦଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'ଦ୍ୱାରକା ପ୍ରବେଶ ଓ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଅଭିଷେକ' ନାମକ ଏକଶେ ଚାରି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅଥ ପଞ୍ଚାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅଥ ଵୈଦର୍ଭରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ମହାବଲପରାକ୍ରମ୍ । ଵିଦର୍ଭଦେଶେ ପୁଣ୍ଯାଶ୍ଚ ସତ୍ଯଶୀଲଶ୍ଚ ଭୀଷ୍ମକଃ
ଏବେ ପଞ୍ଚୋତି ଶତ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ତାପରେ ବିଦର୍ଭ ଦେଶର ରାଜା ଭୀଷ୍ମକ, ଯିଏ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପରାକ୍ରମୀ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟବାନ ଥିଲେ, ସେ ବିଦର୍ଭ ଭୂମିରେ ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ରାଜା ନାରାଯଣାଂଶଶ୍ଚ ଦାତା ଚ ସର୍ଵସଂପଦାମ୍ । ଧର୍ମିଷ୍ଠସ୍ଚ ଗରୀଯାଂଶ୍ଚ ଵରିଷ୍ଠଶ୍ଟାପି ପୂଜିତଃ
ସେ ରାଜା ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦାତା, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ମହାନ ଓ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ।
ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୁକ୍ମିଣୀ ଯୋଷିତାଂ ଵରା । ଅତୀଵ ସୁନ୍ଦରୀ ରମ୍ଯା ରମା ରାମାସୁ ପୂଜିତା
ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ରୁକ୍ମିଣୀ, ଯିଏ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଓ ଆকৰ୍ଷକ, ରମାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜିତ।
ନଵଯୌଵନସଂପନ୍ନା ରତ୍ନାଭରଣଭୂଷିତା । ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭା ତେଜସୋଜ୍ଜ୍ଵଲିତା ସତୀ
ସେ ନବଯୌବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ରତ୍ନ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ତପ୍ତ ସୁନା ଭଳି ରଙ୍ଗ ଓ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏବଂ ସତୀ।
ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୂପା ସା ସତ୍ଯଶୀଲା ପତିଵ୍ରତା । ଶାନ୍ତା ଦାନ୍ତା ନିତାନ୍ତା ଚାପ୍ଯନନ୍ତଗୁଣଶାଲିନୀ
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉଚ୍ଚ ଚରିତ୍ରର, ସତ୍ୟବାନ, ପତିବ୍ରତା, ଶାନ୍ତ, ନିୟମିତ ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଵରୁଣାନୀ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରନାରୀ ଚ ରୋହିଣୀ । କୁବେରପତ୍ନୀ ସୂର୍ଯସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ଵାହା ଶାନ୍ତା କଲାଵତୀ
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ବରୁଣାଣୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତ୍ନୀ ରୋହିଣୀ, କୁବେରଙ୍କ ଘରବାଳି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସ୍ୱାହା, ଶାନ୍ତା ଓ କଳାବତୀ—