ଵିଶ୍ଵଂ ଚ ଯସ୍ଯ ଶିରସାଂ ସହସ୍ରାଣଂ ନରେଶ୍ଵର । ଏକସ୍ମିଞ୍ଶିରସି ନ୍ଯସ୍ତଂ ଶୂର୍ପେ ଚ ସର୍ଷପୋ ଯଥା
ହେ ନରେଶ୍ୱର, ହଜାର ରାଜାଙ୍କର ଶିର ଯିଏଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ମାଥାରେ ଝାଲାରେ ସରଷପ ବିଛାଇବା ପରି ଅନୁଗତ ହୁଏ, ସେଠି ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନ ହ୍ଯନନ୍ତସମୋ ଦେଵୋ ବଲେନ ବଲଵତ୍ତରଃ । ଯଦ୍ଗୁଣାନାଂ ଚ ନାସ୍ତ୍ଯନ୍ତସ୍ତେନାନନ୍ତଂ ଜଗୁର୍ବୁଧାଃ
ଶକ୍ତିରେ କିମ୍ବା ବଳରେ ଅନନ୍ତଙ୍କ ସମାନ କିଛି ଦେବତା ନାହାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଗୁଣର କେବେ ଶେଷ ନାହିଁ, ଏହିକାରଣରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ଅନନ୍ତ' ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଵସଵୋଽଷ୍ଟୌ ମହାଭାଗା ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ଶଂକରଂ ଵିନା । ବଲିନୋ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯା ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସୁରୈଃ ସମଃ
ଅଷ୍ଟ ଵସୁ, ଶିବାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାରଟି ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମହେନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସମାନ।
ନ ସମର୍ଥା ଧ୍ରୁଵଂ ଜେତୁମୁଗ୍ରସେନଂ ନୃପେଶ୍ଵରମ୍ । କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରସନ୍ନଵଦନୋ ନୃପଃ
ଉଗ୍ରସେନ, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ କେହି ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ; କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ରାଜାଙ୍କ ମୁହଁ ଆନନ୍ଦରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ପ୍ରଯଯୌ ଯାଦଵୈଃ ସାର୍ଧ ମହେନ୍ଦ୍ରଭଵନାତ୍ପରମ୍ । ସ୍ଵାଲଯଂ ଦ୍ଵାରକାମଧ୍ଯେ ଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ମଣିତେଜସା
ସେ ଯାଦବମାନେ ସହିତ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭବନରୁ ନିଜ ଘରକୁ, ଦ୍ୱାରକା ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନର ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ, ଚାଲିଗଲେ।
ସହସ୍ରୈଦ୍ଵରିପାଲୈଶ୍ଚ ଶୂଲିଭିର୍ଦଣ୍ଡହସ୍ତକୈଃ । ନିଯୁକ୍ତୈ ରକ୍ଷିତଂ ଦ୍ଵାରଂ ଦଦର୍ଶ ମାନଵେଶ୍ଵରଃ
ହଜାର ରକ୍ଷାକାରୀ, ଯେଉଁମାନେ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦ୍ୱାରକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ନରେଶ୍ୱର ଦେଖିଲେ।
ଅଭ୍ଯନ୍ତରେ ଚ ଶିବିରଂ ଦ୍ଵାରେଭ୍ଯଃ ଷଡ୍ଭ୍ଯ ଏଵ ଚ । ମନ୍ଦିରାଣାଂ ଚ ଶତକୈ ରତ୍ନାନାଂ ପରିଭୂଷଣମ୍
ଭିତରେ, ଛଅଟି ଦ୍ୱାର ଏବଂ ଶିବିର ନିକଟରେ, ଏବଂ ଶତଶଃ ମହଳରେ, ସେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଶୋଭା ଦେଖିଲେ।
କୋଟିଂ ମତ୍ତଗଜେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଦଦର୍ଶ ଗଜମନ୍ଦିରେ । ଚତୁର୍ଯୁଗଂ ଗଜୌଘଂ ଗଜାନାଂ ଷଡ୍ଗୁଣଂ ତଥା
ଗଜମନ୍ଦିରରେ ସେ କୋଟି କୋଟି ମଦୋନ୍ମତ ଗଜେନ୍ଦ୍ର, ଚାରିଯୁଗ ପାଇଁ ଗଜମାଳା, ଏବଂ ଗଜମାନେ ଛଅଗୁଣ ଅଧିକ ଦେଖିଲେ।
ମହାବଲାଂଶ୍ଚ ତୁରଗାନ୍ସୂର୍ଯାଶ୍ଵଂ ଚ ହସନ୍ତି ଯେ । ଗଜେନ୍ଦ୍ରରାଜଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଵାହନାନାମପୀଶ୍ଵରମ୍
ସେ ମହାବଳୀ ଘୋଡ଼ା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଶ୍ୱ ସମାନ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯାନର ରାଜା ଗଜେନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ।
ହସତ୍ଯୈରାଵତଂ ଶଶ୍ଵନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ନାରଦ । ଅତ୍ଯୁଚ୍ଚୈରୁଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵମାଂ ଦଦର୍ଶ କୋଟିମୀପ୍ସିତମ୍
ନାରଦ, ସେ ସଦା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହସ୍ତୀ ଏୟାରାବତ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଅତି ଉଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତ ଏକ କୋଟି ଦେଖିଲେ।
ଖରାଣାଂ ଦଶକୋଟିଂ ଚ ପାଦାତଂ ଷଡ୍ଗୁଣଂ ତଥା । ନିର୍ମାଣଂ ରତ୍ନସାରାଣାଂ ତଥାନାଂ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷକମ୍
ଦଶ କୋଟି ଗଧା, ଛଅଗୁଣ ଅଧିକ ପଦାତି ସେ ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ରଥ।
ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଂ ସାରଥୀନାଂ ତତ୍ରାଶ୍ଵଂ ଷଡ୍ଗୁଣଂ ତଥା । ଅଶ୍ଵଵାଟଂ ତତ୍ସମଂ ଚ ସୁଧର୍ମାଂ ଚ ସଭାମପି
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସାରଥି, ଛଅଗୁଣ ଅଧିକ ଘୋଡ଼ା, ସେପରି ଏକ ଅଶ୍ୱଶାଳା ଏବଂ ସୁଧର୍ମା ସଭା ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ଦଦର୍ଶାମ୍ଯନ୍ତରେ ରମ୍ଯେ ଦେଵୌଘମୁନିସଂଯୁତାମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଶୁକୈ ରମ୍ଯୈର୍ଭୂଷିତାଂ ରକ୍ତକମ୍ବଲୈଃ
ସେ ଆନ୍ତରିକ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ଦେଖିଲିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଏକାଠି ଅଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଲାଲ କମ୍ବଳ ପିନ୍ଧି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଶୋଭିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ରତ୍ନସିଂହାସନୈ ରମ୍ଯୈର୍ଭୂଷିତାଂ ରକ୍ତପିଙ୍ଗଲୈଃ । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଵୀଥୀନାଂ ତେଜସୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍
ସେଠାରେ ମଣିମୟ ସିଂହାସନ ରହିଛି, ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି, ଓ ମଣିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରାସ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଯାଇଛି।
ଵେଷ୍ଟିତାଂ ଚ ମହାଭୀତୈଃ କିଂକରୈଃ ଶତକୋଟିଭିଃ । ପ୍ରଵିଵେଶ ସଭାଂ ରମ୍ଯାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶଙ୍ଖଧ୍ଵନିଂ ଶୁଭମ୍
ଶତ କୋଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେବକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ଶୁଭ ଶଂଖଧ୍ୱନି ଶୁଣି, ସେ ମନୋହର ସଭା ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵାଦ୍ଯଂ ଚ ଦୁଂଦୁଭୀନାଂ ଚ ମୁନୀନାଂ ଵେଦମନ୍ତ୍ରକମ୍ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନୃପଂ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ଵେଗେନ ସବଲୋ ହରିଃ
ସେଠାରେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ଦୁମ୍ଦୁବିର ସ୍ୱର, ଋଷିମାନେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରୁଛନ୍ତି; ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ହରି ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶ୍ଵରଶ୍ଚୈଵ ଶେଷଶ୍ଚ ଦେଵପୁଂଗଵାଃ । ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯଶ୍ଚ ମହାଵ୍ରତାଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ମହେଶ୍ୱର, ଶେଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଓ ମହାବ୍ରତୀ ଋଷିମାନେ ଏକାଠି ଉଠି ଦାଉଥିଲେ।
ରାଜେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚାପି ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରା ଵସୁଦେଵପୁରୋଗମାଃ । ରତ୍ନସିଂହାସନେ ରମ୍ଯେ ଚୋଗ୍ରସେନୋ ମହାବଲଃ
ରାଜାମାନେ ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ, ବସୁଦେବଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉଗ୍ରସେନ ମଣିମୟ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଥିଲେ।
ସମୁଵାସ ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମୁନୀନାମାଜ୍ଞଯା ହରେଃ । ଦେଵାନାଂ ଚ ଗୁରୂଣାଂ ଚ ଗର୍ଗସ୍ଯାପି ତଥୈଵ ଚ
ହରି, ଋଷିମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁମାନେ ଓ ଗର୍ଗଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଉଗ୍ରସେନ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସପ୍ତତୀର୍ଥୋଦକେନୈଵ ପୂର୍ଣକୁମ୍ଭେନ ନାରଦ । ଜକାର ଵେଦମନ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ନୃପସ୍ଯାପ୍ଯଭିଷେଚନମ୍
ସପ୍ତତି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳ ଭରା ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ନେଇ, ନାରଦ, ବେଦମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ରାଜାଙ୍କ ଅଭିଷେକ କରାଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ମୈ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଂ ଦତ୍ତଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧଂ ମନୋହରମ୍ । ଵରୁଣେନ ପୁରା ଦତ୍ତଂ କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଅଗ୍ନିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ମନୋହର ବସ୍ତ୍ର, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବରୁଣ ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ମାଲ୍ଯଂ ଚ ପାରିଜାତାନାଂ ଚନ୍ଦନଂ ରତ୍ନଭୂଷଣମ୍ । ରତ୍ନଚ୍ଛତ୍ରଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ବଲଦେଵୋ ମହାବଲଃ
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳା, ଚନ୍ଦନ, ମଣିମୟ ଭୂଷଣ ଓ ମଣିମୟ ଛତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳରାମ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା କମଣ୍ଡଲୁଂ ଚୈଵ ଶୂଲଂ ଚାପି ମହେଶ୍ଵରଃ । ପାର୍ଵତୀ ରତ୍ନମାଲ୍ଯଂ ଚ ହାରଂ ଚ ମାଲତୀ ସତୀ
ବ୍ରହ୍ମା ଜଳପାତ୍ର, ମହେଶ୍ୱର ତ୍ରିଶୂଳ, ପାର୍ବତୀ ମଣିମାଳା ଓ ସତୀ ମାଲତୀ ମାଳା ଦେଇଥିଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ରାଜେନ୍ଦ୍ରାଃ ସିଦ୍ଧପୁଂଗଵାଃ । ଯୌତକଂ ଚ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ କ୍ରମେଣ ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷି, ରାଜାମାନେ ଓ ପ୍ରମୁଖ ସିଦ୍ଧମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ତାଙ୍କୁ ଅଲଗା ଅଲଗାଭାବରେ ବିବାହ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ।
ଵସୁଦେଵୋ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଶୁଭଦଂ ଶ୍ଵେତଚାମରମ୍ । ପଵନେନ ପୁରା ଦତ୍ତଂ କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଚାମର ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବାୟୁଦେବ ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ନନ୍ଦୋ ଦଦୌ ଚ ସୁରଭିଂ କାମଧେନୁଂ ଚ ପୂଜିତାମ୍ । ଯଶୋଦା ଦେଵକୀ ତସ୍ମୈ ରତ୍ନଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଦଦୌ ମୁଦା
ନନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ ସୁରଭି ଓ କାମଧେନୁ ଦେଇଥିଲେ; ଯଶୋଦା ଓ ଦେବକୀ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣି ଦେଇଥିଲେ।
ସପ୍ତଭିଃ କିଂକରୈଶ୍ଚାପି ସୈଵିତଃ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ । ଦଧାର ଚ୍ଛତ୍ରମକ୍ରୂରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚୈଵାଽଽଜ୍ଞଯା ହରେଃ
ସାତିଜଣ ସେବକ ଶୁଭ୍ର ଚାମର ନେଇ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ, ଅକୃର ଭକ୍ତି ଓ ହରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଛତା ଧରିଥିଲେ।
ରତ୍ନସିହାସନେ ରମ୍ଯେ ଦଦର୍ଶ ରତ୍ନଦର୍ପଣମ୍ । ଅତୀଵ ପୁଣ୍ଯାଵାପ୍ଯଂ ଚ ହରିଣାଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତଃ
ମଣିମୟ ସିଂହାସନରେ ବସି, ସେ ମଣିମୟ ଦର୍ପଣ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ।
ଚକ୍ରୁଃ ସ୍ତୁତିଂ ଚ ଭଟ୍ଟାଶ୍ଚ ଭିଙୁକା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତଥା । ଦଦୁଃ ଶୁଭାଶିଷଂ ତସ୍ମୈ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯସ୍ତଥା
ଗାୟକ, ଗାନ୍ଧର୍ବ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣେମ୍ଯୋ ଦଦୌ ରାଜା ରତ୍ନକୋଟିଂ ଚ ଭକ୍ତତଃ । ଭଟ୍ଟଭ୍ଯୋ ରତ୍ନଶତକଂ ଭିକ୍ଷୁକେମ୍ଯସ୍ତଥୈଵ ଚ
ରାଜା ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଏକ କୋଟି ମଣି, ଗାୟକମାନେକୁ ଶତ ମଣି ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଦାନ କଲେ।