ସ୍ଵପ୍ନେ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ରମ୍ଯାଂ ଦଦର୍ଶ ଗରୁଡସ୍ତଥା । ଯତ୍କିଂଚିତ୍କଥିତଂ କାରୁଂ କୃଷ୍ଣେନ ପରମାତ୍ମନା
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଗରୁଡ଼ ଶୋଭାମୟ ଦ୍ୱାରାବତୀ ସହ ସମସ୍ତ କଥା ଦେଖିଲେ, ଯାହା କୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମା କାରିଗରଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ତଦେଵ ଲକ୍ଷଣଂ ସର୍ଵଂ ଦଦର୍ଶ ନଗରେ ମୁନେ । କାରୁଂ ହସନ୍ତି ସ୍ଵପ୍ନେ ଚ ସର୍ଵେ ତେ ଶିଲ୍ପକାରିଣଃ
ମୁନି, ସେଇ ସହରରେ ସେ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଠିକ୍ ଏଭଳି ଦେଖିଲେ। ସ୍ୱପ୍ନରେ ସମସ୍ତ କାରିଗରମାନେ ସେଇ କାରିଗରକୁ ହସୁଥିଲେ।
ଗରୁଡଂ ଗରୁଡାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ବଲଵନ୍ତଶ୍ଚ ପକ୍ଷିଣଃ । ବୁଦ୍ଧୋ ଦଦର୍ଶ ଗରୁଡୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଚ ଲଜ୍ଜିତଃ
ସେଠାରେ ଗରୁଡ଼, ଅନ୍ୟ ଗରୁଡ଼ମାନେ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପକ୍ଷୀମାନେ ଥିଲେ। ଗରୁଡ଼ ବୁଝିଗଲେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
ଅତୀଵ ଦ୍ଵାରକାଂ ରମ୍ଯାଂ ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୃତାମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ନଗରଂ ଵିଜିତ୍ଯ ଚ ଵିରାଜିତାମ୍
ସେ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ଏବଂ ଶତଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଦେଖିଲେ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ରହୁଥିବା ଜୟମୟ ଓ ରୂପସ୍ପଦ ସହର।
ଅଥ ଚତୁରଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମା ଭଵାନ୍ଯା ଚ ଭଵଃ ସ୍ଵଯମ୍ । ଅନନ୍ତଶ୍ଚାପି ଧର୍ମଶ୍ଚ ଭାସ୍କରଶ୍ଚ ହୁତାଶନଃ
ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ଭବାନୀ ସହ ଭବ, ଅନନ୍ତ, ଧର୍ମ, ଭାସ୍କର ଓ ହୁତାଶନ ଆସିଥିଲେ।
କୁବେରୋ ଵରୁଣଶ୍ଚୈଵ ପଵନଶ୍ଚ ଯମସ୍ତଥା । ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚପି ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚୈକାଦଶୈଵ ତେ
କୁବେର, ବରୁଣ, ପବନ, ଯମ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ଵସଵଃ ସପ୍ତ ଏଵ ଚ । ଆଦିତ୍ଯାଶ୍ଚାପି ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କିନ୍ନରାସ୍ତଥା
ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷିମାନେ, ସପ୍ତ ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଦୈତ୍ୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଆଯଯୁର୍ଦ୍ଵାରକାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଚ ବଲଂ ତଥା । ଆଗଚ୍ଛନ୍ତଂ ଚ ସହସା ଵଟମୂଲଂ ମନୋହରମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆକର୍ଷଣୀୟ ବଟ ମୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଦେଵତାଃ ସର୍ଵାସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ । ଆକାଶାଚ୍ଚ ଵିମାନୈଶ୍ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଵଟମୂଲକମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦେଖି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଆକାଶରୁ ଏବଂ ନିଜ ଉଡ଼ନ ରଥରେ ବସି ବଟ ମୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦଦୃଶୁର୍ଦ୍ଵାରକାଂ ରମ୍ଯାମତୀଵ ସୁମନୋହରମ୍ । ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯହୀରେଣା ରତ୍ନରାଜିଵିରାଜିତାମ୍
ସେମାନେ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ, ହୀରା ଓ ରତ୍ନର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଶୋଭିତ।
ପରିତଶ୍ଚତୁରସ୍ରାଂ ଚ ଶତଯୋଜନସଂମିତାମ୍ । ସପ୍ତଭିଃ ପରିଖାଭିଶ୍ଚ ଗମ୍ଭୀରାଭିଶ୍ଚ ଵେଷ୍ଟିତାମ୍
ସେହି ସ୍ଥାନଟି ଚାରିପଟେ ଚତୁରସ୍ର ଆକାରରେ ଥିଲା, ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରମାଣ ଶତ ଯୋଜନ ଥିଲା । ସେଠାରୁ ସାତଟି ଗଭୀର ଖାଲି ଚାରିଦିଗରେ ଘେରି ରହିଥିଲା ।
ପ୍ରାକାରୈର୍ନଵଭିର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଲକ୍ଷୈଃ କ୍ରୀଡାସରୋଵରୈଃ । ମନୋହରୈଃ ସପଦ୍ମୈଶ୍ଚ ସହିତୈଶ୍ଚ ମଧୁଵ୍ରତୈଃ
ଏହାରେ ନଉଟି ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଚୀର ଥିଲା ଏବଂ ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ମନୋହର ପଦ୍ମରେ ଭରିଥିବା ଖେଳାସରୋବର ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁମକ୍ଷୀମାନେ ଗୁଞ୍ଜରିଥିଲେ ।
ଶୋଭିତାଂ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରୈଃ ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନତ୍ରିଲକ୍ଷକୈଃ । ପ୍ରଫୁଲ୍ଲପୁଷ୍ପୈଃ ପଵନୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ସୁରଭୀକୃତାମ୍
ତିନି ଲକ୍ଷ ଶୁଭ୍ର ଫୁଲବାଗିଚା ଦ୍ୱାରା ସେଠି ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ହାଲୁକା ପବନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସାରିତ ହେଉଥିଲା ।
ଆମୋଦିତାଂ ଚ ଶୀତେନ ମନ୍ଦଚନ୍ଦନଵାଯୁନା । ତରୁଭିର୍ନାରିକେଲାଣାଂ ଶୋଭିତାଂ ଶତକୋଟିଭିଃ
ସେଠି ଶୀତଳ ଓ ମୃଦୁ ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧର ପବନ ଦ୍ୱାରା ମନମୋହନ ସୁଗନ୍ଧ ଛାଇଥିଲା, ଏବଂ ଶତ କୋଟି ନାରିକେଳ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଗୁଵାକାନାଂ ଚ ଵୃକ୍ଷୈଶ୍ଚ ଭୂଷିତାଂ ତଚ୍ଚତୁର୍ଗୁଣୈଃ । ଚତୁର୍ଗୁଣୈର୍ଗୁଵାକାନାଂ ଯୁକ୍ତାମାମ୍ରମହୀରୁହୈଃ
ସେଠି ନାରିକେଳ ଠାରୁ ଚାରିଗୁଣା ଅଧିକ ଗୁଆ ଗଛ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଚାରିଗୁଣା ମାପରେ ଆମ୍ବ ଗଛ ମଧ୍ୟ ଥିଲା ।
ପରୀତାଂ ପନସାନାଂ ଚ ଵୃକ୍ଷୈରାମ୍ରସମୈର୍ମୁନେ । ସୁଶୋଭିତାଂ ଚ ତାଲାନାଂ ଦ୍ରୁମୈରାମ୍ରସମୈର୍ମୁନେ
ମୁନି, ସେଠି ପନସ ଗଛ ଓ ଆମ୍ବ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରି ରହିଥିଲା, ଏବଂ ତାଳ ଗଛ ଓ ଆମ୍ବ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥୈର୍ବଦରୀଭିଶ୍ଚ ବିଲ୍ଵୈରାମ୍ରାତକୈର୍ଵଟୈଃ । ଶାଲ୍ମଲୀଭିଶ୍ଚ ଜମ୍ବୂଭିଃ କଦମ୍ବୈଶ୍ଚାପି ଶୋଭିତାମ୍
ସେଠି ଅଶ୍ୱଥ, ବଦରି, ବେଲ, ଆମ୍ରାତକ, ବଟ, ଶାଲମଲି, ଜାମୁନ ଓ କଦମ୍ବ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଵଂଶୈଶ୍ଚ ତିନ୍ତିଡୀଭିଶ୍ଚ ଚମ୍ପକୈର୍ବକୁଲୈସ୍ତଥା । ନାଗେଶ୍ଵରୈର୍ନାଗରଙ୍ଗୈର୍ଜମ୍ବୀରୈର୍ଦାଡିମୈର୍ଯୁତାମ୍
ସେଠି ବାଁଶ, ଟେଂଟୁଳି, ଚମ୍ପକ, ବକୁଳ, ନାଗେଶ୍ୱର, ନାଗରଙ୍ଗ, ଜମ୍ବିରା ଓ ଦାଡିମ୍ବ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା ।
ଖର୍ଜୁରୈରର୍ଜୁନୈଃ ପିଷ୍ଟୈରିକ୍ଷୁଭିଃ କାଞ୍ଚନୈରପି । ହରୀତକୀଭିର୍ଧାତ୍ରୀଭିରିନ୍ଦୁଭିଃ ପରିତଃ ପ୍ଲୁତାମ୍
ସେଠି ଖଜୁରି, ଅର୍ଜୁନ, ପିଷ୍ଟା, ଇଖ, କଞ୍ଚନ, ହରୀତକୀ, ଧାତ୍ରୀ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଶୁଭ୍ର ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରି ରହିଥିଲା ।
ଶାଲୈଃ ପ୍ରିଯାଲୈର୍ହିନ୍ତାଲୈଃ ଶିରୀଷୈଃ ସପ୍ତପର୍ଣକୈଃ । ଅନ୍ଯୈର୍ନାନାଦ୍ରୁମୈରିଷ୍ଟୈରିଷ୍ଟାଂ ଯୁକ୍ତାଂ ପରିପ୍ଲୁତାମ୍
ସେଠି ଶାଳ, ପିଆଳ, ହିନ୍ତାଳ, ଶିରୀଷ, ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନେକ ପ୍ରିୟ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅତି ଆନନ୍ଦମୟ ହୋଇଥିଲା ।
ଅସଂଖ୍ଯୈର୍ମନ୍ଦିରୈ ରମ୍ଯୈରତ୍ଯୁଚ୍ଚୈରପି ସଂସ୍କୃତାମ୍ । ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣୈର୍ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯଭୂଷିତୈଃ
ସେଠି ଅସଂଖ୍ୟ ଶୋଭାମୟ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ମହଳ ଥିଲା, ଯାହା ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ଚନ୍ଦନ କାଠରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ମୁକ୍ତା ଓ ମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା ।
ମାଣିକ୍ଯହୀରକୈଶ୍ଚିତ୍ରୈଃ ସଦ୍ରତ୍ନକଲଶାନ୍ଵିତୈଃ । ମଣିଭିର୍ନିର୍ମିତୈରିଷ୍ଟୈଃ ସୋପାନନିକରୈର୍ଵରୈଃ
ସେଠି ଚମତ୍କାର ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରା, ଶୁଭ ରତ୍ନଖଚିତ କଳଶ, ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥରର ଶୋଭାମୟ ସିଢ଼ି ଥିଲା ।
କପାଟୈଃ କଠିନୈର୍ଦଵ୍ଯୈରର୍ଗଲାକୀଲକୈର୍ଯୁତାମ୍ । ହରିନ୍ମଣୀନାଂ ସ୍ତମ୍ଭାନାଂ କଦମ୍ବୈରପି ସଂଯୁତୈଃ
ସେଠି ଦୃଢ଼ ଓ ମଜବୁତ ଦ୍ୱାର, ରୋଡ଼ ଓ ଖୁଟି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଥିଲା, ଏବଂ ହରିତମଣିର ଶ୍ରେଣୀ ଦ୍ୱାରା, କଦମ୍ବ ଫୁଲ ଭଳି ଶୋଭିତ ଥିଲା ।
ନାନାଚିତ୍ରୈର୍ଵିଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ସୁଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିଷ୍କୃତୈଃ । ଦର୍ପଣୈଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଶୋଭିତୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ
ସେଠି ବିଭିନ୍ନ ଚିତ୍ର ଓ ଅତି ଶୁଭ୍ର ଅଳଙ୍କାର, ଦର୍ପଣ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଧଳା ଚାମର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା ।
ପ୍ରାଙ୍ଗଣୈଃ ପଦ୍ମରାଗାଦ୍ଯରିନ୍ଦ୍ରନୀଲପରିଷ୍କୃତାମ୍ । ଵୀଥୀଭୀ ରତ୍ନଖଚିତୈରାଜମାର୍ଗୈଃ ସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେଠିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ପଦ୍ମରାଗ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା, ଏବଂ ରତ୍ନଖଚିତ ଗଲି ଓ ରାଜପଥ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମଧ୍ଯାହ୍ନସୂର୍ଯାଭାଂ ଜ୍ଵଲିତାଂ ରତ୍ନତେଜସା । ଗଵାକ୍ଷଲକ୍ଷୈଃ ସଂଯୁକ୍ତାଂ ଵାଜିଶାଲାପରିଷ୍କୃତାମ୍
ସେଠି ରତ୍ନର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଥିଲା, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲା, ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ଜନେଲା ଏବଂ ଘୋଡ଼ା ରଖିବା ଶାଳା ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଦ୍ଵାରକାଂ ରମ୍ଯାଂ ତେ ଦେଵା ଵିସ୍ମଯଂ ଯଯୁଃ । ପ୍ରସନ୍ନଵଦନୋ ଦେଵୋ ଲାଙ୍ଗଲୀ ଭଗଵାନଜଃ
ସେଇ ରମ୍ୟ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ; ଶାନ୍ତ ମୁହଁରେ ଭଗବାନ ବଳରାମ ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ।
ସସ୍ମାର ଯଦୁଵଂଶାନାଂ ସମୂହମୁଗ୍ରସେନକମ୍ । ଵସୁଦେଵଂ ଦେଵକୀଂ ଚ ପାଣ୍ଡଵାଂଶ୍ଚ ସମାତୃକାନ୍
ସେ ଯଦୁବଂଶୀମାନଙ୍କ ସମାବେଶ, ଉଗ୍ରସେନ, ବସୁଦେବ, ଦେବକୀ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହ ତାଙ୍କର ମାଆମାନେଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇଲେ ।
ନନ୍ଦଂ ଯଶୋଦାଂ ଗୋପାଲାନ୍ରାଜେନ୍ଦ୍ରମୁନିପୁଂଗଵାମ୍ । ଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍କିନ୍ନରାଂଶ୍ଚୈଵ ସହିତୋ ଯଦୁପୁଂଗଵୈଃ
ନନ୍ଦ, ଯଶୋଦା, ଗୋପମାନେ, ରାଜାମାନେ, ଋଷିମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ, ଏହା ସହ ଯଦୁବଂଶର ପ୍ରମୁଖମାନେ—
ନନ୍ଦୋ ଯଶୋଦା ଗୋପାଶ୍ଚ ଜନନ୍ଯା ସହ ପାଣ୍ଡଵାଃ । ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କିନ୍ନରାଶ୍ଚୈଵ ଵିଦ୍ଯାଧର୍ଯଶ୍ଚ ନାରଦ
ନନ୍ଦ, ଯଶୋଦା, ଗୋପମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ମାଆ ସହିତ, ପାଣ୍ଡବମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ବିଦ୍ୟାଧରୀ ଓ ନାରଦ—