ଚେଦିରାଜଂ ଵସୁଂ ନତ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ପ୍ରଯଯୌ ପୁନଃ । ଵୃଦ୍ଧିଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସୁନିର୍ଵାପ୍ଯ ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦୈଵିକଂ ତଥା
ଚେଦିରାଜ ବସୁଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଓ ସମ୍ମାନ କରି, ପୁନି ଚଲିଗଲେ; ବୃଦ୍ଧି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ, ସେସବୁ କରିଲେ।
ଯଜ୍ଞଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ଵେଦୋକ୍ତଂ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରଂ ଦଦୌ ମୁଦା । ଵଲଦେଵାଗ୍ରଚାଯୈଵ କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ବେଦ ଉକ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରି, ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ପ୍ରଥମେ ବଳରାମ ଓ ପରେ କୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଗାଯତ୍ରୀ ଚ ଦଦୌ ତାଭ୍ଯାଂ ମୁନିଃ ସାଂଦୀପନିସ୍ତଥା । ଭିକ୍ଷାଂ ଦଦୌ ଚ ପ୍ରଥମଂ ପାର୍ଵତୀ ପରମାଦରାତ୍
ମୁନି ସାନ୍ଦୀପନି ଦୁହେଁକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ; ପାର୍ବତୀ ଅତି ସମ୍ମାନ ସହ ପ୍ରଥମ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନପାତ୍ରସ୍ଥଂ ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯହୀରକମ୍ । ହୀରସାରଵିନିର୍ମାଣଂ ପିତ୍ରା ଦତ୍ତଂ ଚ ହାରକମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନପାତ୍ରରେ ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରା ରଖାଯାଇଥିଲା; ଶୁଦ୍ଧ ହୀରାର ହାର ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଶୁଭାଶିଷଂ ଚ ପ୍ରଦଦୌ ଶୁକ୍ଲପୁଷ୍ପେଣା ଦୂର୍ଵଯା । ତତୋଽଦିତିର୍ଦିତିଶ୍ଚୈଵ ମୁନିପତ୍ନ୍ଯଶ୍ଚ ଦେଵକୀ
ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଧଳା ଫୁଲ ଓ ଦୂର୍ବା ସହ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ତାପରେ ଅଦିତି, ଦିତି, ମୁନିଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଓ ଦେବକୀ,
ଯଶୋଦା ରୋହିଣୀ ହୃଷ୍ଟା ସାଵିତ୍ରୀ ଚ ସରସ୍ଵତୀ । ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ପ୍ରଦଦୌ ଭିକ୍ଷାଂ ମଣିକାଞ୍ଚନଭୂଷିତାମ୍
ଯଶୋଦା, ରୋହିଣୀ, ଖୁସି ହୋଇଥିବା ସାବିତ୍ରୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ମଣି ଓ ସୁନାରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ।
ଦେଵକନ୍ଯା ନାଗକନ୍ଯା ରାଜକନ୍ଯାଃ ପତିଵ୍ରତାଃ । କାମିନ୍ଯୋ ବାନ୍ଧଵାନାଂ ଚ ସସ୍ମିତାଃ ସ୍ନିଗ୍ଧଲୋଚନାଃ
ଦେବତାଙ୍କର ଝିଅମାନେ, ନାଗମାନେଙ୍କର ଝିଅମାନେ, ରାଜାଙ୍କର ଝିଅମାନେ, ସେମାନେ ସବୁ ପତିପରାୟଣ ଥିଲେ; ଆଉ କିଛି ମହିଳାମାନେ ଆଶାକାମନାରେ ଭରିଥିଲେ, କିଛି ହସୁଥିଲେ, କିଛି ମୃଦୁ ଚକ୍ଷୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଵରୁଣାନୀ ଚ ପଵନାନୀ ଚ ରୋହିଣୀ । କୁବେରପତ୍ନୀଂ ସ୍ଵାହା ଚ ରତିଃ କାମସ୍ଯ କାମିନୀ
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ବରୁଣାଣୀ, ପବନାଣୀ, ରୋହିଣୀ, କୁବେରଙ୍କର ଘରବୁଢ଼ି, ସ୍ୱାହା ଓ କାମଦେବଙ୍କର ପ୍ରିୟା ରତି—
ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ପ୍ରଦଦୌ ଭିକ୍ଷାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍ । ଭିକ୍ଷାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ସବଲୋ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଏମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ଗହନାରେ ଶୋଭିତ ଦାନ ଦେଲେ। ଭଗବାନ୍ ବଳରାମ ସହିତ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେହି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କିଂଚିଦ୍ଦଦୌ ଚ ଗର୍ଗାଯ କିଚିତ୍ସ୍ଵଗୁରଵେ ତଥା । ଵୈଦିକଂ କର୍ମ ନିର୍ଵାପ୍ଯ ଗର୍ଗାଯ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦଦୌ
ସେ କିଛି ଦାନ ଗର୍ଗଙ୍କୁ ଦେଲେ, କିଛି ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ବେଦିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଗର୍ଗଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ।
ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଭୋଜଯାମାସ ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚାପି ସାଦରମ୍ । ଯେ ଯେ ସମାଯଯୁର୍ଯଜ୍ଞେ ତେଚ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶୁଭାଶିଷମ୍
ସେ ଦେବତାମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଭୋଜନ କରାଇଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଚାଲିଗଲେ।
କୃଣ୍ଣାଯ ବଲଦେଵାଯ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଯଯୃର୍ଗୁହମ୍ । ନନ୍ଦଃ ସଭାର୍ଯୋ ନିର୍ଵାପ୍ଯ ଶୁଭକର୍ମ ସୁତସ୍ଯ ଵୈ
ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମ ସହିତ ଗୁହାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ନନ୍ଦ, ତାଙ୍କର ଘରବୁଢ଼ି ସହିତ, ପୁଅ ପାଇଁ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ।
କ୍ରୋଡେ କୃତ୍ଵା ବଲଂ କୃଷ୍ଣଂ ଚୁଚୁମ୍ବ ଵଦନଂ ତଯୋଃ । ଉଚଚୈ ରୁରୋଦ ନନ୍ଦଶ୍ଚ ଯଶୋଦା ଚ ପତିଵ୍ରତା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ତଂ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ବୋଧଯାମାସ ଯତ୍ନତଃ
ସେ ବଳରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କୋଳେ ନେଇ, ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଚୁମ୍ବନ କଲେ। ନନ୍ଦ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ, ଏବଂ ପତିପରାୟଣ ଯଶୋଦା ମଧ୍ୟ କାନ୍ଦିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେମାନେଁକୁ ଶାନ୍ତନା ଦେଇ, ଦୟାଭାବରେ ମନ ଶାନ୍ତ କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ସାନନ୍ଦଂ ଗଚ୍ଛ ହେ ମାତର୍ଯଶୋଦେ ତାତମତ୍ଵରମ୍ । ତ୍ଵମେଵ ମାତା ପୋଷ୍ଟ୍ରୀ ତ୍ଵଂ ପିତା ଚ ପରମାର୍ଥତଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: 'ମାଁ ଯଶୋଦା, ଆନନ୍ଦରେ ଯାଅ, ବାପା ଦେରି କରନି। ତୁମେ ମୋର ସତ୍ୟ ମାତା, ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ମାଁ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଥରେ ମୋର ବାପା ମଧ୍ୟ ତୁମେ।'
ଅଵନ୍ତିନଗରଂ ତାତ ଯାସ୍ଯାମି ସବଲୋଽଧୁନା । ମୁନେଃ ସାଂଦୀପନେଃ ସ୍ଥାନଂ ଵେଦପାଠାର୍ଥମୀପ୍ସିତମ୍
'ବାପା, ଏବେ ମୁଁ ବଳରାମ ସହିତ ଅବନ୍ତିନଗରକୁ ଯିବି, ସାନ୍ଦୀପନି ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ, ବେଦ ପଢିବା ଇଚ୍ଛାରେ।'
ତତ ଆଗତ୍ଯ ସୁଚିରଂ କାଲେ ଭଵତି ଦର୍ଶନମ୍ । କାମଃ କରୋତି କଲନଂ ସ ଚ ଭେଦଂ କରୋତି ଚ
'ଏହା ପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ପୁଣି ଦେଖା ହେବ। ଇଚ୍ଛା ଯେଉଁଠି ମିଳନ ଆଣେ, ସେଠି ବିଚ୍ଛେଦ ମଧ୍ୟ ଆଣେ।'
ସର୍ଵଂ କାଲକୃତଂ ମାତର୍ଭେଦଂ ସଂମୀଲନଂ ନୃଣାମ୍ । ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ଚ ହର୍ଷଂ ଚ ଶୋକଂ ଚ ମଙ୍ଗଲାଲଯମ୍
'ମା, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ମିଳନ ଓ ବିଚ୍ଛେଦ, ସୁଖ ଦୁଃଖ, ଆନନ୍ଦ ଶୋକ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାମନା—ସବୁ କାଳର ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।'
ମଯା ଦତ୍ତଂ ଚ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଯୋଗିନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍ । ସର୍ଵଂ ନନ୍ଦଶ୍ଚ ସାନନ୍ଦଂ ତ୍ଵାମେଵ କଥଯିଷ୍ଯତି
'ମୁଁ ଯେଉଁ ତତ୍ତ୍ୱ ଦେଇଛି, ସେଥିରେ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ନନ୍ଦ ସମସ୍ତ କଥା ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ କହିଦେବେ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗତାଂ ନାଥୋ ଵସୁଦେଵସଭାଂ ଯଯୌ । ତଦାଜ୍ଞଯା କ୍ଷଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଯୌ ସଂଦୀପନେର୍ଗୂହମ୍
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ବସୁଦେବଙ୍କର ସଭାକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ପରେ ସେ ସାନ୍ଦୀପନିଙ୍କ ଗୁହାକୁ ଗଲେ।
ଵସୁଦେଵଂ ଦେଵକୀଂ ଚ ସଂଭାଷ୍ଯ ଵିନଯେନ ଚ । ନନ୍ଦଃ ସଭାର୍ଯଃ ପ୍ରଯଯୌ ହୃଦଯେନ ଵିଦୂଯତା
ସେ ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀଙ୍କ ସହିତ ନମ୍ରତାରେ କଥା ହେଲେ। ନନ୍ଦ ଓ ତାଙ୍କର ଘରବୁଢ଼ି ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟରେ ଚାଲିଗଲେ।
ମୁକ୍ତାମଣିଂ ସୁଵର୍ଣ ଚ ମାଣିକ୍ଯଂ ହୀରକଂ ତଥା । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଂ ରତ୍ନଂ ନନ୍ଦାଯ ଦେଵକୀ ଦଦୌ
ଦେବକୀ ନନ୍ଦଙ୍କୁ ଏକ ମୁକ୍ତା, ସୁନା, ମାଣିକ, ହୀରା ଓ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ମୂଲ୍ୟବାନ ଗହନା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ଶ୍ଵେତାଶ୍ଵଂ ଚ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ସୁଵର୍ଣରଥମୁତ୍ତମମ୍ । ନନ୍ଦାଯ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରଦଦୌ ଵସୁଦେଵଶ୍ଚ ସାଦରମ୍
କୃଷ୍ଣ ଓ ବସୁଦେବ ସମ୍ମାନ ସହିତ ନନ୍ଦଙ୍କୁ ଏକ ଧଳା ଘୋଡ଼ା, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ ଓ ଏକ ସୁନାର ରଥ ଦେଲେ।
ତଯୋରନୁଵ୍ରଜନ୍ଵିପ୍ରା ଦେଵକୀପ୍ରମୁଖାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ । ଵସୁଦେଵସ୍ତଥାଽକ୍ରୂରୋଽପ୍ଯୁଦ୍ଧଵଶ୍ଚ ଯଯୌ ମୁଦା
ଗର୍ବିତ ଦେବକୀ ଆଗୁଆ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ମହିଳାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଚଲିଲେ। ବସୁଦେବ, ଅକୃର ଓ ଉଦ୍ଧବ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଯାଇଥିଲେ।
କାଲିନ୍ଦୀନିକଟଂ ଗତ୍ଵା ତେ ସର୍ଵେ ରୁରୁଦୁଃ ଶୁଚା । ପରସ୍ପରଂ ଚ ସଂଭାଷ୍ଯ ତେ ସର୍ଵେ ସ୍ଵାଲଯଂ ଯଯୁଃ
ସମସ୍ତେ ଯମୁନା ତଟକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ। ପରସ୍ପରେ କଥା ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
କୁନ୍ତୀ ସପୁତ୍ରା ଵିଧଵା ଵସୁଦେଵାଜ୍ଞଯା ମୁନେ । ନାନାରତ୍ନମଣିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପ୍ରଯଯୌ ସ୍ଵରଲଯଂ ମୁଦା
କୁନ୍ତୀ, ପୁଅମାନେ ସହିତ ବିଧବା ହୋଇ, ବସୁଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁନି, ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ପାଇଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ଵସୁତେଵୋ ଦେଵକୀ ଚ ପୁତ୍ରକଲ୍ଯାଣହେତଵେ । ନାନାରତ୍ନମଣିଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ମୁଵର୍ଣଂ ରଜତଂ ତଥା
ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀ, ପୁଅମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ, ବସ୍ତ୍ର, ସୁନା ଓ ଚାଁଦି ଦାନ କଲେ।
ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯଚହାରଂ ଚ ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ଚ ସୁଧୋପମମ୍ । ଭଟ୍ଟେମ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଶ୍ଚ ପ୍ରଦଦୌ ସାଦରଂ ମୁଦା
ସେମାନେ ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ, ଅଳଙ୍କାର ଓ ଅମୃତ ସମାନ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଆଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପୁରୋହିତମାନେଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ଦାନ କଲେ।
ମହୋତ୍ସଵଂ ଵେଦପାଠଂ ହରେର୍ନାମୈକମଙ୍ଗଲମ୍ । ଵିପ୍ରାଣାଂ ଭୋଜନଂ ଚୈଵ କାରଯାମାସ ଯତ୍ନତଃ
ସେମାନେ ଏକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ, ବେଦପାଠ, ହରିନାମ ଗାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସାବଧାନତାରେ କଲେ।
ଜ୍ଞାତୀନାଂ ବାନ୍ଧଵାନାଂ ଚ ପୁରସ୍କାରଂ ଯଥୋଚିତମ୍ । ଚକାର ମଣିମାଣିକ୍ଯମୁକ୍ତାଵସ୍ତ୍ରୈର୍ମନୋହରୈଃ
ଜଣାଶୁଣା ଓ ବନ୍ଧୁମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଆকৰ୍ଷକ ମାଣି, ମୁକ୍ତା, ରତ୍ନ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମo ମହାo ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖo ନାରାଦନାo ଉତ୍ତo ଭଗଵଦୁପନଯନଂ ନାମୈକାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମପୁରାଣର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମଖଣ୍ଡରେ ନାରଦଙ୍କ କଥିତ 'ଭଗବାନଙ୍କ ଉପନୟନ' ନାମକ ଏକଶତ ଏକତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।