ଯମଃ ସଂଯମିନୀନାଥୋ ଜଯନ୍ତୋ ନଲକୂବରଃ । ସର୍ଵେ ଗ୍ରହାଶ୍ଚ ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ସଗଣସ୍ତଥା
ୟମ, ସଂୟମିନୀଙ୍କ ନାଥ, ଜୟନ୍ତ, ନଳକୁବେର, ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ, ବସୁମାନେ, ରୁଦ୍ରମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯାଶ୍ଚ ତଥା ଶେଣୋ ନାନାଦେଵାଃ ସମାଯଯୁଃ । ଵସୁଦେଵଶ୍ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଵଵନ୍ଦେ ଶିରସା ଭୁଵି
ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଶେଣ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦେବତାମାନେ ଆସିଲେ। ବସୁଦେବ ଭକ୍ତି ସହ କଳା ମୁଣ୍ଡ ଭୂମିକୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଦେଵେନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ତଥା ସୁରାନ୍ । ଭକ୍ତିନ ମ୍ରାତ୍ମମୂର୍ଧା ଚ ପୁଲକାଞ୍ଚିତଵିଗ୍ରହଃ
ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଭକ୍ତିରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଶରୀର ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା।
ଵସୁଦେଵ ଉଵାଚ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରଂ ଧାମ ପରମେଶଃ ପରାତ୍ପରଃ । ସ୍ଵଯଂ ଵିଧାତା ମଦ୍ଗେହେ ଜଗତାଂ ପରିପାଲକଃ
ବସୁଦେବ କହିଲେ: ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଧାମ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସ୍ୱୟଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମୋ ଘରେ ବସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ।
ଵେଦାନାଂ ଜନକଃ ସ୍ରଷ୍ଟା ସୃଷ୍ଟିହେତୁଃ ସନାତନଃ । ସୁରାଣାଂ ଚ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁଃ
ଯିଏ ବେଦମାନଙ୍କ ଜନକ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସନାତନ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ସେଇ ଦେବତା, ମହାମୁନି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁ ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଯତ୍ପାଦପଦ୍ମଂ ଚ କ୍ଷଣଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ । ଶିଵସ୍ମରଣମୋତ୍ରେଣ ସର୍ଵାନିଷ୍ଟାଃ ପଲାଯିତାଃ
ସ୍ଵପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଏକ କ୍ଷଣ ଦେଖିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ; ଏପରି ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ଅପଶୁଭ ଦୂରେଇଯାଏ ।
ସର୍ଵସଂକଟମୁତ୍ତୀର୍ଯ କଲ୍ଯାଣଂ ଲଭତେ ନରଃ । ସର୍ଵାଗ୍ରେ ପୂଜନଂ ଯସ୍ଯ ଦେଵାନାମଗ୍ରଣୀଃ ପରଃ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରି ଶୁଭ ଲାଭ କରେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିତ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାୟକ ।
ଘଟେଷୁ ମଙ୍ଗଲଂ ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାଽଽଵାହନେନ ଚ । ସ୍ଵଯଂ ଗଣେଶୋ ଭଗଵାନ୍ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵିଘ୍ନଵିନାଶକଃ
ମଙ୍ଗଳମୟ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଘଟରେ ଆବାହନ କଲେ, ଗଣେଶ ଭଗବାନ୍ ସ୍ୱୟଂ ବିଘ୍ନବିନାଶକ ଭାବେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି ।
କାର୍ତିକେଯଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ଦେଵାଦୀନାଂ ଚ ପୂଜିତଃ । ଦେଵାନାଂ ପ୍ରଵରା ପୂଜ୍ଯା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପରାତ୍ପରା
ଭଗବାନ୍ କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ଯିଏ ଦେବମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଓ ଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି ସେଇ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ।
ମଦ୍ଗେହେ ପାର୍ଵତୀ ମାତା ଜଗତାମାଦିରୂପିଣୀ । ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପା ଚ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ମୋ ଘରେ ପାର୍ବତୀ ମାଆ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଦିରୂପା, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ମୂଳପ୍ରକୃତି ଓ ଈଶ୍ୱରୀ ବିଦ୍ୟମାନ ।
ପରାପରାଣାଂ ପରମା ପରବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପିଣୀ । ଯସ୍ଯାଃ ପାଦୌ ସମାରାଧ୍ଯ ଵାଞ୍ଛିତଂ ଲଭତେ ନରଃ
ସେ ଚେତନା ଓ ଅଚେତନା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପରବ୍ରହ୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି; ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିଲେ, ଲୋକ ଚାହିଦା ପାଇଁଥାଏ ।
ଶରତ୍କାରେ ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ସା ସାକ୍ଷାନ୍ମମ ମନ୍ଦିରେ । ସର୍ଵଦେଵୈଶ୍ଚ ସହିତା ସଗଣା ଭକ୍ତଵାତ୍ସଲା
ଶରତ୍ ପୂଜାରେ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ, ସେ ନିଜେ ମୋ ମନ୍ଦିରରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି ।
କୃପାମଯୀ ଚ କୃପଯା ଚାଽଽଵିର୍ଭୂତା ଚ ଭାରତେ । ଧନ୍ଯୋଽହଂ କୃତକୃତ୍ଯୋଽହଂ ସଫଲଂ ଜୀଵନଂ ମମ
ଦୟାମୟୀ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଭାରତରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ମୋର କାମ ସଫଳ, ମୋ ଜୀବନ ଫଳଦାୟକ ହେଲା ।
ଆଗତାଽସି ଯତୋ ଦୁର୍ଗେ ପରମାଦ୍ଯା ଚ ମଦ୍ଗୃହେ । ଏଵଂ ସର୍ଵାଂଶ୍ଚ ତୁଷ୍ଟାଵ କ୍ରମେଣ ଚ ପରସ୍ପରମ୍
ଦୁର୍ଗେ, ଆଦିଶକ୍ତି, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ମୋ ଘରକୁ ଆସିଛ; ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରତିକ୍ରମେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ।
ସର୍ଵାନ୍ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାନ୍ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ଗଲେ ବଦ୍ଧ୍ଵାଂଽଶୁକଂ ମୁଦା । ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଵାସଯାମାସ ରତ୍ନସିହାସନେ ଵରେ
ସମସ୍ତ ମହାମୁନି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଗଳାରେ ଆନନ୍ଦରେ ଚୋଦର ଧରିଦେଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ ।
ପୂଜଯାମାସ ଵିଧିଵତ୍କ୍ରମେଣ ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଵରଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମାଦୀଂଶ୍ଚ ସୁରାନପି
ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଏକେକରି ପୂଜା କଲେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କଲେ ।
ମୁନିଵର୍ଗାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ଗର୍ଗଂ ପୁରୋହିତମ୍ । ରତ୍ନୈଃ ପ୍ରଵାଲୈର୍ମଣିଭିର୍ମୁଵତାମାଣିକ୍ଯହୀରକୈଃ
ମୁନିମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ପୁରୋହିତ ଗର୍ଗଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ରତ୍ନ, ପ୍ରବାଳ, ମଣି, ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରା ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ ।
ଭୂଷଣୈର୍ଵସନୈଶ୍ଚୈଵ ମାଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ଗନ୍ଧଚନ୍ଦନୈଃ । ଲତ୍ନସିହାସନେ ରମ୍ଯେ ସର୍ଵେଷାଂ ମଧ୍ଯଦେଶତଃ
ଭୂଷଣ, ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧ ସହିତ ସୁନ୍ଦର ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବସାଇଲେ ।
ଗଣେଶଂ ଵାସଯାମାସ ପୂଜାର୍ଥଂ ଶୁଭକର୍ମଣି । ସପ୍ତତୀର୍ଥୋଦକେନୈଵ ସୁଵର୍ଣକଲଶେନ ଚ
ଗଣେଶଙ୍କୁ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ସପ୍ତତି ତୀର୍ଥର ପବିତ୍ର ଜଳ ଓ ସୁନାର କଳଶ ଦ୍ୱାରା ବସାଇଲେ ।
ପୁଷ୍ପଜନ୍ଦ୍ରନଯୁକ୍ତେନ ଶୀତେନ ଵାସିତେନ ଚ । ସ୍ଵର୍ଗଗଙ୍ଗାଜଲେନୈଵ ପୁଷ୍କରୋଦକୁଣ୍ଯତଃ
ପୁଷ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ସୁଗନ୍ଧିତ ଏବଂ ଶୀତଳ ଜଳ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗଙ୍ଗା ଓ ପୁଷ୍କର ସରୋବରର ଜଳ ଦେଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ ।
ପଞ୍ଚାମୃତେନ ଶୁଦ୍ଧେନ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ଭକ୍ତିତଃ । ହେରମ୍ବଂ ସ୍ନାପଯାମାସ ସମୁଦ୍ରୋଦେନ ମନ୍ତ୍ରତଃ
ଶୁଦ୍ଧ ପଞ୍ଚାମୃତ ଓ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ, ଭକ୍ତି ସହିତ ମନ୍ତ୍ରପାଠ କରି ସମୁଦ୍ରଜଳ ଦ୍ୱାରା ହେରମ୍ବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ ।
ଵରଯାମାସ ମାଲ୍ଯେନ ପାରିଜାତସ୍ଯ ନାରଦ । ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରଭୂଷଣେନୈଵ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧେନ ଵାସସା
ନାରଦ, ପାରିଜାତ ମାଳା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରତ୍ନଭୂଷଣ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ସେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ।
ଗନ୍ଧଯନ୍ଦନପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ରତ୍ନମାଲ୍ଯାଙ୍ଗୁଲୀଯକମ୍ । ତୁଷ୍ଟାଵ ପାର୍ଵତୀପୁତ୍ରଂ ସର୍ଵଦେଵାଧିପଂ ଶୁଭମ୍ ଵିଘ୍ନନିଘ୍ନକରଂ ଶାନ୍ତଂ ଭଗଵନ୍ତଂ ସନାତନମ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଚନ୍ଦନ, ଫୁଲ, ମଣି, ମାଳା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ, ଶୁଭ, ବିଘ୍ନ ଦୂର କରୁଥିବା, ଶାନ୍ତ ଓ ଚିରଅବିନାଶୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମo ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖo ଉତ୍ତo ନାରଦନାo ଭଗଵଦୁପନଯନେ ଗଣେଶାଭିଷେକୋ ନାମ ନଵନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମ ପୁରାଣରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମଖଣ୍ଡରେ ନାରଦଙ୍କ କଥାରେ 'ଗଣେଶଙ୍କ ଅଭିଷେକ' ନାମକ ଉନନବ୍ବେତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅଥ ଶାତତମେଽଧ୍ଯାଯଃ ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅଥାଦିତିର୍ଦିତିଶ୍ଚୈଵ ଦେଵକୀ ରୋହିଣୀ ରତିଃ । ସରସ୍ଵତୀ ଚ ସାଵିତ୍ରୀ ଯଶୋଦା ଚ ପତିଵ୍ରତା
ଏବେ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ତାପରେ ଅଦିତି, ଦିତି, ଦେବକୀ, ରୋହିଣୀ, ରତି, ସରସ୍ୱତୀ, ସାବିତ୍ରୀ ଓ ପତିନିଷ୍ଠା ଯଶୋଦା ଥିଲେ।
ଲୋବାମୁଦ୍ରାଽରୁନ୍ଧତୀ ଚ ଅହଲ୍ଯା ତାରକା ତଥା । ଯଯୁସ୍ତାଃ ପାର୍ଵତୀଂ ଦୃଷ୍ଟଵା ଵେଗେନ ମନ୍ଦିରାଦପି
ଲୋପାମୁଦ୍ରା, ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଅହଲ୍ୟା ଓ ତାରକା ମଧ୍ୟ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି ମନ୍ଦିରରୁ ତ୍ୱରାତ୍ୱରି ଚାଲିଗଲେ।
ପରସ୍ପରଂ ଚ ସଂଭାଷ୍ଯ ସମାଶ୍ଲିଷ୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ । ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵେଶଯାମାସୁର୍ମନ୍ଦିରଂ ରତ୍ନନିର୍ମିତମ୍
ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ କଥା ହେବା, ପୁନିପୁନି ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବା ଓ ଶିର ନମାଇ, ମଣିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ରତ୍ନସିହାସନେ ରମ୍ଯେ ଵାସଯାମାସୁରୀଶ୍ଵରୀମ୍ । ଵରଯାମାସୁର୍ମାଲ୍ଯେନ ଵାସସା ରତ୍ନଭୂଷଣୈଃ
ସେମାନେ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୁନ୍ଦର ସିଂହାସନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ବସାଇ, ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ମଣିର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୃଙ୍ଗାର କରିଦେଲେ।
ପାରିଜାତସ୍ଯ ପୁଷ୍ପଂ ଚ ଶକ୍ରାନୀତଂ ମନୋହରମ୍ । ଦଦୌ ତତ୍ପାଦପଦ୍ମେ ଚ ଦେଵକୀ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଣିଥିବା ମନୋହର ପାରିଜାତ ଫୁଲକୁ ଦେବକୀ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦେବୀଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ସିନ୍ଦୂରବିନ୍ଦୁଂ ସୀମନ୍ତେ ଭାଲେ ଚନ୍ଦନବିନ୍ଦୁକମ୍ । କସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାଦୀଂଶ୍ଚ ପ୍ରଦଦୌ ପରିତସ୍ତଯୋଃ
ସେ ମାଙ୍ଗରେ ସିନ୍ଧୂର ଓ କପାଳରେ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ଚାରିପାଖରେ କସ୍ତୂରୀ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇ ସଜାଇଲେ।