ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା । ରାଧିକାପାଦପଦ୍ମସ୍ଯ ରେଣୂନାମୁପଲବ୍ଧଯେ
ବ୍ରହ୍ମା ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ରାଧିକାଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳି ପାଇବା ପାଇଁ।
ଗୋଲୋକଵାସିନୀ ରାଧା କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକା ପରା । ତତ୍ର ଶ୍ରୀଦାମଶାପେନ ଵୃଷଭାନସୁତାଽଧୁନା
ଗୋଲୋକରେ ବସିଥିବା ରାଧା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବଡ଼, ଏବେ ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କର ଶାପରେ ବୃଷଭାନୁଙ୍କର କନ୍ୟା ହୋଇଛନ୍ତି।
ଯେ ଯେ ଭକ୍ତାଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଦଯସ୍ତଥା । ରାଧାଯାଶ୍ଚାପି ଗୋପୀନାଂକରାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭକ୍ତମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ, ଗୋପୀମାନେ ରାଧାଙ୍କୁ ଯେତେ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ତାହାର ଶୋଡ଼ଶ ଅଂଶ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି।
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଂ ଵିଜାନାତି ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ମହେଶ୍ଵରଃ । ରାଧା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଗୋପାଶ୍ଚ ଗୋଲୋକଵାସିନଶ୍ଚ ଯେ
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀମାନେ ଏବଂ ମହେଶ୍ୱର ଜାଣନ୍ତି, ରାଧା, ଗୋପୀମାନେ, ଗୋପମାନେ ଏବଂ ଗୋଲୋକରେ ବସିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।
କିଂଚିତ୍ସନତ୍କୁମାରଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଚେଦ୍ଵିଷଯୀ ତଥା । କିଂଚିଦେଵ ଵିଜାନନ୍ତି ସିଦ୍ଧା ଭକ୍ତାଶ୍ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସନତକୁମାର, ବ୍ରହ୍ମା ଯଦି ଭୌତିକ ରୁଚିରେ ଲଗ୍ନ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧ ଭକ୍ତମାନେ କିଛି ଅଳ୍ପ ଜାଣନ୍ତି; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ଧନ୍ଯୋଽହଂ କୃତକୃତ୍ଯୋଽହମାଗତୋ ଗୋକୁଲଂ ଯତଃ । ଗୋପିକାଭଯୋ ଗୁରୁଭ୍ଯଶ୍ଚ ହରିଭକ୍ତିଂ ଲଭେଽଚଲାମ୍
ମୁଁ ଧନ୍ୟ, କୃତକୃତ୍ୟ, କାରଣ ମୁଁ ଗୋକୁଳକୁ ଆସିଛି; ଗୋପୀମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଗୁରୁମାନେଠାରୁ ମୁଁ ଅଚଳ ହରିଭକ୍ତି ପାଇଛି।
ମଥୁରାଂ ଚ ନ ଯାସ୍ଯାମି ତୀର୍ଥକୀର୍ତେଶ୍ଚ କୀର୍ତନମ୍ । ଶ୍ରୋଷ୍ଯାମି କିଂକରୋ ଭୂତ୍ଵା ଗୋପୀନାଂ ଜନ୍ମଜନ୍ମନି
ମୁଁ ମଥୁରାକୁ ଯିବି ନାହିଁ, ତୀର୍ଥର କୀର୍ତି ଶୁଣିବି ନାହିଁ; ଗୋପୀମାନେଙ୍କର ଦାସ ହୋଇ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମରେ ରହିବି।
ନ ଗୋପୀଭ୍ଯଃ ପରୋ ଭକ୍ତୋ ହରେଶ୍ଚ ପରମାତ୍ମନଃ । ଯାଦୃଶୀଂ ଲେଭିରେଗୋପ୍ଯୋ ଭକ୍ତିଂ ନାନ୍ଯେ ଚ ତାଦୃଶୀମ୍
ହରି, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଗୋପୀମାନେଠାରୁ କେହି ଉପରେ ନୁହନ୍ତି; ଗୋପୀମାନେ ଯେଉଁ ଭକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେହି ତାହା ପାଇନାହାନ୍ତି।
କଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ପିତଣାଂ ମାନସୀ କନ୍ଯା ଧନ୍ଯା ମେନା କଲାଵତୀ । ଵଯଂ ତିସ୍ରୋ ଭଗିନ୍ଯଶ୍ଚ ଭ୍ରମାମଃ ପୃଥିଵୀତଲେ
କଳାବତୀ କହିଲେ: ପିତାଙ୍କର ମନରୁ ଜନ୍ମିତ କନ୍ୟା ମେନା, କଳାବତୀ ଧନ୍ୟ; ଆମେ ତିନି ଭଉଣୀ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚୁଛୁ।
ଧନ୍ଯା ଜନକପତ୍ନୀ ନଃ ସୀତାମାତା ପତିଵ୍ରତା । ଅଯୋନିସଂଭଵା ରାଧା ଅହଂ ଚାଯୋନିସଂଭଵା
ଜନକଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ସୀତାଙ୍କର ମା, ପତିବ୍ରତା ଧନ୍ୟ; ରାଧା ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିତ ନୁହନ୍ତି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିତ ନୁହେଁ।
ରାଧା ଶ୍ରୀଦାମଶାପେନ ଵୃଷଭାନସୁତା ଭୁଵି । ସନତ୍କୁମାରଶାପେନ ଵଯମେଵ ମହୀତଲେ
ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କ ଶାପରେ ବୃଷଭାନୁଙ୍କ ଝିଅ ରାଧା ଏ ଭୂମିରେ ଆସିଥିଲେ; ସନତ୍କୁମାରଙ୍କ ଶାପରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏ ମୃତ୍ୟୁଲୋକକୁ ଅବତରିଲୁ।
କ୍ଷୀରୋଦସାଗରଂ ରମ୍ଯଂ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପଂ ମନୋହରମ୍ । ତିସ୍ରୋ ଭଗିନ୍ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଗତା ଵଯମ୍
ଆମେ ତିନି ଭଉଣୀ ଭକ୍ତିରେ ଭରି, ଶୁଧାସାଗର ଓ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ଶୋଭା ଦେଖିବାକୁ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲୁ।
ଅମ୍ଯୁତ୍ଥାନାଦି ନ କୃତଂ କୋପାଦସ୍ମାଞ୍ଛଶାପ ହ । ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନ୍ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁଃ
ଆମେ ଆଦରରେ ଉଠିନଥିବାରୁ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ସନତ୍କୁମାର ରାଗରେ ଆମକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ମୂଢାସ୍ତିଷ୍ଠତ ଭୂମୌ ଚ ପୁନଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ନ ଯାସ୍ଯଥ । ମର୍ତ୍ଯପ୍ରାଣିପ୍ରିଯା ଭୂତ୍ଵା ଚାହଂକାରୈଣ ହୈତୁନା
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: 'ମୂଢ଼ମାନେ, ଭୂମିରେ ରହ; ପୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାର ଅନୁମତି ମିଳିବନି। ମନୁଷ୍ୟରେ ଅଭିମାନ ଓ ଆସକ୍ତି ଥିବାରୁ ଏହି ଫଳ ମିଳିଛି।'
ପୁନର୍ଵରଂ ଚ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଦଦୌ ତୁଷ୍ଟୋ ଦ୍ଵିଚେଶ୍ଵରଃ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵଶସ୍ଯ ଶୈଲସ୍ଯ ହିମାଧାରସ୍ଯ କାମିନୀ
ତଥାପି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ଖୁସି ହୋଇ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଏକ ଵର ଦେଲେ: କିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ, କିଏ ଶୈଳପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ କିଏ ହିମାଧାରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଭଵତୁ ତ୍ଵତ୍କନ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯେଵ ପାର୍ଵତୀ । ଧନ୍ଯା ପ୍ରିଯା ତୁ ଭଵତୁ ଯୋଗିନୋ ଜନକସ୍ଯ ଚ
ତୁମର ବଡ଼ ଝିଅ ପାର୍ବତୀ ହେବେ, ଏବଂ ସେ ତୁମର କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ; ଧନ୍ୟା ଯୋଗୀ ଜନକଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସୀତାଦେଵୀ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଵୃଷଭାନସ୍ଯ ଵୈଶ୍ଯସ୍ଯ ଯୋଗିନାଂ ପ୍ରଵରସ୍ଯ ଚ
ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସୀତାଦେବୀ ହେବେ; ବୃଷଭାନୁ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଶ୍ୟ, ତାଙ୍କ ପିତା ହେବେ।
ଦୁର୍ଵାସସଶ୍ଚ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ କନିଷ୍ଠା ଚ କଲାଵତୀ । ଭଵିଷ୍ଯତି ପ୍ରିଯା ସାଧ୍ଵୀଦ୍ଵାପରାନ୍ତେ ଚ ଗୋକୁଲେ
ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟା କଳାବତୀ, ସେ ସତୀ ଓ ପ୍ରିୟା ଭାବେ ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ ଗୋକୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
କଲାଵତୀସୁତା ରାଧା ଦେଵୀ ଗୋଲୋକଵାସିନୀ । ଶ୍ରୀଦାମଗୋପଶାପେନ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
କଳାବତୀଙ୍କ ଝିଅ ରାଧାଦେବୀ, ଗୋଲୋକର ବାସିନୀ, ଶ୍ରୀଦାମ ଗୋପଙ୍କ ଶାପରେ ଜନ୍ମ ନେବେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଈଶୋ ବ୍ରହ୍ମେଶଶେଷାଣାଂ ଭାରାଵତରଣେନ ଚ । ଆଗମିଷ୍ଯତି ପୃଥଵୀଂ ଚ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ଭାରତମ୍
ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ ଅନନ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଭୂମିର ଭାର ହ୍ରାସ କରିବାକୁ ଭାରତର ପବିତ୍ର ଭୂମିକୁ ଅବତରିବେ।
କଲାଵତୀ ଵୃଷ୍ଭାନଃ କୌତୁକାତ୍ କନ୍ଯଯା ସହ । ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତଶ୍ଚ ଗୋଲୋକଂ ଗମିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
କଳାବତୀ ଓ ବୃଷଭାନୁ, ଝିଅ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଗୋଲୋକକୁ ଜୀବନମୁକ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଧନ୍ଯା ଚ ସୀତ୍ଯା ସାର୍ଧଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଚ ଗମିଷ୍ଯତି । ମେନକା ଯୋଗିନୀ ସିଦ୍ଧା ପାର୍ଵତ୍ଯାଶ୍ଚ ଵରେଣ ଚ
ଧନ୍ୟା ସୀତା ସହିତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯିବେ; ମେନକା, ସିଦ୍ଧା ଯୋଗିନୀ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଵରରେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ।
କଲ୍ପାନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀଵନ୍ମୋଦତେ ଚିରମ୍ । ଵିନା ଵିପତ୍ତ୍ଯା ମହିମା କେଷାଂ କୁତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି
କଳ୍ପ ଶେଷରେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦୀର୍ଘକାଳ ଆନନ୍ଦ କରିବେ; ବିପଦ ଛଡ଼ି କେଉଁଠି କିଏର ମହିମା ହେବ?
କର୍ମଣା ଚ ଗତେ ଦୁଃଖେ ପ୍ରଭଵେଦ୍ଦୁର୍ଲଭଂ ସୁଖମ୍ । ପୁରା ପିତଣାଂ କନ୍ଯାଶ୍ଚ ସ୍ଵର୍ମଭୋଗଵିଲାସିକାଃ
କର୍ମରେ ଦୁଃଖ ଶେଷ ହେଲେ ଦୁର୍ଲଭ ସୁଖ ମିଳିଥାଏ; ପୂର୍ବରୁ ପିତାମାନଙ୍କ ଝିଅମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଭୋଗରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀସମା ଵରେଣାପି ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଦର୍ଶନାତ୍ । କର୍ମକ୍ଷଯଂ ଚାପ୍ଯସ୍ମାକଂ ବଭୂଵ ଵିଷ୍ଣୁଦର୍ଶନାତ୍
ଏକ ଵର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସମାନ କିଏ ହେବେନି; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖିବାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କର୍ମ ଶେଷ ହେଲା, ଆମର ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ଦର୍ଶନରେ କର୍ମ ଶେଷ ହେଲା।
ପୁଣ୍ଯେ ତେନ ତୀଵ୍ରେଣ କୁମାରସ୍ଯାପି ଦର୍ଶନମ୍ । ଶ୍ରୁତଂ ତତ୍ର କୁମାରାସ୍ଯାଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ପରମଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ତୀବ୍ର ପୁଣ୍ୟରେ ଆମେ କୁମାରଙ୍କୁ ଦେଖିଲୁ; ସେଠାରେ କୁମାରଙ୍କ ଠାରୁ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ଶୁଣିଲୁ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦୀନାଂ ସିଦ୍ଧାନାଂ ଜଗତାମପି । ଈଶ୍ଵରଃ ପରମାତ୍ମା ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରକୃତେଃ ପରଃ ନିର୍ଗୁଣଶ୍ଚ ନିରୀହଶ୍ଚ ପରଃ ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯୋ ଵରଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧ ଓ ଜଗତର ମାଳିକ, ପ୍ରକୃତିରୁ ଉପରେ, ଗୁଣ ନାହିଁ, ଚାହିଦା ନାହିଁ, ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପରମାତ୍ମା।
ତୁଲସ୍ଯୁଵାଚ ସର୍ଵପ୍ରାଣିଷୁ ଦେଵାଶ୍ଚ ତିଷ୍ଠନ୍ତ୍ଯେଵ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ପ୍ରାଣୋ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଵିଷଯୀ ମନୋ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଚେତନା
ତୁଳସୀ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଦେବତାମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି; ପ୍ରାଣ ବିଷ୍ଣୁ, ମନ ବ୍ରହ୍ମା, ଚେତନା ତାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳ।
ପ୍ରକୃତିର୍ବୁଦ୍ଧିରୂପା ଚ ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯଧିଦେଵତା । ଜ୍ଞାନସ୍ଵରୂପଃ ଶଂଭୁଶ୍ଚ ସ୍ଵଯଂ ଧର୍ମଶ୍ଚ ପୂରୁଷଃ
ପ୍ରକୃତି ବୁଦ୍ଧିର ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ; ଶିବ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି, ଧର୍ମ ପୁରୁଷ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
ନିର୍ଗୁଣଃ ପରମାତ୍ମା ଚ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍ । ସ ଏଵ କୃଷ୍ଣଃ ସାକ୍ଷୀ ଚ କର୍ମଣାଂ ଜୀଵିନାମପି
ଯିଏ ଗୁଣର ଉପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ପରମାତ୍ମା ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ଉଚ୍ଚତର; ସେଇ କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ଜୀବର କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ।