ଜ୍ଯୋତିଃ ସ୍ଵରୂପଂ ପରମଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍ । ତମନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍
ସେ ପରମ ଜ୍ୟୋତି, ପରମାତ୍ମା, ଈଶ୍ୱର; ସେ ଅବିବର୍ଣ୍ୟ, ତାଙ୍କର ରୂପ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା ଦେବା ପାଇଁ।
ଯତ୍ପାଦପଦ୍ଭଂ ପଦ୍ମା ସା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଜନନୀ ପରା । ସେଵତେ କମ୍ପିତା ଭୀତା ଦାସୀଵତ୍ସତତଂ ଭିଯା
ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ସେ ପରା, ତିନି ଲୋକର ଜନନୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ, ଦାସୀ ପରି ସଦା ସେବା କରନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ଚ ପ୍ରକୃତିର୍ମୂଲରୂପା ସନାତନୀ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପା ପରମା ଭୀତା ଦକ୍ଷିଣପାର୍ଶ୍ଵତଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାୟା, ଯେଉଁଠି ମୂଳ ରୂପ ଏବଂ ଚିରକାଳୀନ ପ୍ରକୃତି, ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପରେ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଭୟଭୀତ ହେଇ ଦଉଡ଼ିଥିଲେ।
ସରସ୍ଵତୀ ଜଡୀଭୂତା ଭୀତା ଚ ପରମେଶ୍ଵରୀ । ସ୍ତୋତୁଂ ନ ଶକ୍ତା ଵେଦାଃ କିଂ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ସରସ୍ୱତୀ, ଯିଏ ଅଚଳ ଏବଂ ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ପରମେଶ୍ୱରୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ବେଦଗୁଡ଼ିକେ କିପରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିପାରିବେ?
ତାସାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚୋଦ୍ଧଵୋ ଭକ୍ତିଵିହ୍ଵଲଃ । ପୁଲକାଞ୍ଚିତସର୍ଵାଙ୍ଗୋ ରୁରୋଦ ଚ ପପାତ ଚ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଉଦ୍ଧବ ଭକ୍ତିରେ ଭାବିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଶରୀରରେ ହର୍ଷର କମ୍ପନ ହେଇ, କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ତ୍ଯା ଚ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ । ତୁଚ୍ଛଂ ମେନେ ସ ଚାଽଽତ୍ମାନଂ ଗୋପୀଂ ଭକ୍ତ୍ଯାଽପ୍ଯୁଵାଚ ସଃ
ଭକ୍ତିରେ ଅଚେତ ହୋଇ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଉଦ୍ଧବ ନିଜକୁ ଅତି ସାଧାରଣ ଭାବିଲେ ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୋପୀମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉଦ୍ଧଵ ଉଵାଚ ଧନ୍ଯଂ ଯଶସ୍ଯଂ ଦ୍ଵୀପାନାଂ ଜମ୍ବୁଦ୍ଵୀପଂ ମନୌହରମ୍ । ଯତ୍ର ଭାରତଵର୍ଷଂ ଚ ପୁଣ୍ଯଦଂ ଶୁଭଦଂ ତଥା
ଉଦ୍ଧବ କହିଲେ: ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠି ଭାରତବର୍ଷ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ।
ଵଣିଜାଂ ଚ ପୁଶ୍ଯକୃତଂ ଵାଣିଜ୍ଯସ୍ଥଲମୀପ୍ସିତମ୍ । ଅତ୍ର କୃତ୍ଵା ସୁପୁଣ୍ଯଂ ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେଽନ୍ଯତ୍ର ଶୁଭଂ ଫଲମ୍
ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଯେଉଁ ଭୂମିକୁ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସାୟ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ; ଏଠି ନିଜର କର୍ମ କରି, ଅନ୍ୟଠି ଶୁଭ ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଧନ୍ଯଂ ଭାରତଵର୍ଷଂ ତୁ ପୁଣ୍ଯଦଂ ଶୁଭଦଂ ଵରମ୍ । ଗୋପୀପାଦାବ୍ଜରଜସା ପୂତଂ ପରମନିର୍ମଲମ୍
ଭାରତବର୍ଷ ନିଶ୍ଚୟ ଧନ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଧ୍ଧତା ଦେଇଥାଏ, ଗୋପୀମାନଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି।
ତତୋଽପି ଗୋପିକା ଧନ୍ଯା ସାନ୍ଯା ଯୋଷିତ୍ସୁ ଭାରତେ । ନିତ୍ଯଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ରାଧାଯାଃ ପାଦପଦ୍ମଂ ସୁପୁଣ୍ଯଦମ୍
ଭାରତବର୍ଷର ଯୋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗୋପୀମାନେ ଅଧିକ ଧନ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ରାଧାଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା । ରାଧିକାପାଦପଦ୍ମସ୍ଯ ରେଣୂନାମୁପଲବ୍ଧଯେ
ବ୍ରହ୍ମା ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ରାଧିକାଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳି ପାଇବା ପାଇଁ।
ଗୋଲୋକଵାସିନୀ ରାଧା କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକା ପରା । ତତ୍ର ଶ୍ରୀଦାମଶାପେନ ଵୃଷଭାନସୁତାଽଧୁନା
ଗୋଲୋକରେ ବସିଥିବା ରାଧା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବଡ଼, ଏବେ ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କର ଶାପରେ ବୃଷଭାନୁଙ୍କର କନ୍ୟା ହୋଇଛନ୍ତି।
ଯେ ଯେ ଭକ୍ତାଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଦଯସ୍ତଥା । ରାଧାଯାଶ୍ଚାପି ଗୋପୀନାଂକରାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭକ୍ତମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ, ଗୋପୀମାନେ ରାଧାଙ୍କୁ ଯେତେ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ତାହାର ଶୋଡ଼ଶ ଅଂଶ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି।
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଂ ଵିଜାନାତି ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ମହେଶ୍ଵରଃ । ରାଧା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଗୋପାଶ୍ଚ ଗୋଲୋକଵାସିନଶ୍ଚ ଯେ
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀମାନେ ଏବଂ ମହେଶ୍ୱର ଜାଣନ୍ତି, ରାଧା, ଗୋପୀମାନେ, ଗୋପମାନେ ଏବଂ ଗୋଲୋକରେ ବସିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।
କିଂଚିତ୍ସନତ୍କୁମାରଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଚେଦ୍ଵିଷଯୀ ତଥା । କିଂଚିଦେଵ ଵିଜାନନ୍ତି ସିଦ୍ଧା ଭକ୍ତାଶ୍ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସନତକୁମାର, ବ୍ରହ୍ମା ଯଦି ଭୌତିକ ରୁଚିରେ ଲଗ୍ନ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧ ଭକ୍ତମାନେ କିଛି ଅଳ୍ପ ଜାଣନ୍ତି; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ଧନ୍ଯୋଽହଂ କୃତକୃତ୍ଯୋଽହମାଗତୋ ଗୋକୁଲଂ ଯତଃ । ଗୋପିକାଭଯୋ ଗୁରୁଭ୍ଯଶ୍ଚ ହରିଭକ୍ତିଂ ଲଭେଽଚଲାମ୍
ମୁଁ ଧନ୍ୟ, କୃତକୃତ୍ୟ, କାରଣ ମୁଁ ଗୋକୁଳକୁ ଆସିଛି; ଗୋପୀମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଗୁରୁମାନେଠାରୁ ମୁଁ ଅଚଳ ହରିଭକ୍ତି ପାଇଛି।
ମଥୁରାଂ ଚ ନ ଯାସ୍ଯାମି ତୀର୍ଥକୀର୍ତେଶ୍ଚ କୀର୍ତନମ୍ । ଶ୍ରୋଷ୍ଯାମି କିଂକରୋ ଭୂତ୍ଵା ଗୋପୀନାଂ ଜନ୍ମଜନ୍ମନି
ମୁଁ ମଥୁରାକୁ ଯିବି ନାହିଁ, ତୀର୍ଥର କୀର୍ତି ଶୁଣିବି ନାହିଁ; ଗୋପୀମାନେଙ୍କର ଦାସ ହୋଇ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମରେ ରହିବି।
ନ ଗୋପୀଭ୍ଯଃ ପରୋ ଭକ୍ତୋ ହରେଶ୍ଚ ପରମାତ୍ମନଃ । ଯାଦୃଶୀଂ ଲେଭିରେଗୋପ୍ଯୋ ଭକ୍ତିଂ ନାନ୍ଯେ ଚ ତାଦୃଶୀମ୍
ହରି, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଗୋପୀମାନେଠାରୁ କେହି ଉପରେ ନୁହନ୍ତି; ଗୋପୀମାନେ ଯେଉଁ ଭକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେହି ତାହା ପାଇନାହାନ୍ତି।
କଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ପିତଣାଂ ମାନସୀ କନ୍ଯା ଧନ୍ଯା ମେନା କଲାଵତୀ । ଵଯଂ ତିସ୍ରୋ ଭଗିନ୍ଯଶ୍ଚ ଭ୍ରମାମଃ ପୃଥିଵୀତଲେ
କଳାବତୀ କହିଲେ: ପିତାଙ୍କର ମନରୁ ଜନ୍ମିତ କନ୍ୟା ମେନା, କଳାବତୀ ଧନ୍ୟ; ଆମେ ତିନି ଭଉଣୀ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚୁଛୁ।
ଧନ୍ଯା ଜନକପତ୍ନୀ ନଃ ସୀତାମାତା ପତିଵ୍ରତା । ଅଯୋନିସଂଭଵା ରାଧା ଅହଂ ଚାଯୋନିସଂଭଵା
ଜନକଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ସୀତାଙ୍କର ମା, ପତିବ୍ରତା ଧନ୍ୟ; ରାଧା ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିତ ନୁହନ୍ତି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିତ ନୁହେଁ।
ରାଧା ଶ୍ରୀଦାମଶାପେନ ଵୃଷଭାନସୁତା ଭୁଵି । ସନତ୍କୁମାରଶାପେନ ଵଯମେଵ ମହୀତଲେ
ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କ ଶାପରେ ବୃଷଭାନୁଙ୍କ ଝିଅ ରାଧା ଏ ଭୂମିରେ ଆସିଥିଲେ; ସନତ୍କୁମାରଙ୍କ ଶାପରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏ ମୃତ୍ୟୁଲୋକକୁ ଅବତରିଲୁ।
କ୍ଷୀରୋଦସାଗରଂ ରମ୍ଯଂ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପଂ ମନୋହରମ୍ । ତିସ୍ରୋ ଭଗିନ୍ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଗତା ଵଯମ୍
ଆମେ ତିନି ଭଉଣୀ ଭକ୍ତିରେ ଭରି, ଶୁଧାସାଗର ଓ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ଶୋଭା ଦେଖିବାକୁ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲୁ।
ଅମ୍ଯୁତ୍ଥାନାଦି ନ କୃତଂ କୋପାଦସ୍ମାଞ୍ଛଶାପ ହ । ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନ୍ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁଃ
ଆମେ ଆଦରରେ ଉଠିନଥିବାରୁ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ସନତ୍କୁମାର ରାଗରେ ଆମକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ମୂଢାସ୍ତିଷ୍ଠତ ଭୂମୌ ଚ ପୁନଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ନ ଯାସ୍ଯଥ । ମର୍ତ୍ଯପ୍ରାଣିପ୍ରିଯା ଭୂତ୍ଵା ଚାହଂକାରୈଣ ହୈତୁନା
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: 'ମୂଢ଼ମାନେ, ଭୂମିରେ ରହ; ପୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାର ଅନୁମତି ମିଳିବନି। ମନୁଷ୍ୟରେ ଅଭିମାନ ଓ ଆସକ୍ତି ଥିବାରୁ ଏହି ଫଳ ମିଳିଛି।'
ପୁନର୍ଵରଂ ଚ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଦଦୌ ତୁଷ୍ଟୋ ଦ୍ଵିଚେଶ୍ଵରଃ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵଶସ୍ଯ ଶୈଲସ୍ଯ ହିମାଧାରସ୍ଯ କାମିନୀ
ତଥାପି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ଖୁସି ହୋଇ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଏକ ଵର ଦେଲେ: କିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ, କିଏ ଶୈଳପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ କିଏ ହିମାଧାରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଭଵତୁ ତ୍ଵତ୍କନ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯେଵ ପାର୍ଵତୀ । ଧନ୍ଯା ପ୍ରିଯା ତୁ ଭଵତୁ ଯୋଗିନୋ ଜନକସ୍ଯ ଚ
ତୁମର ବଡ଼ ଝିଅ ପାର୍ବତୀ ହେବେ, ଏବଂ ସେ ତୁମର କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ; ଧନ୍ୟା ଯୋଗୀ ଜନକଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସୀତାଦେଵୀ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଵୃଷଭାନସ୍ଯ ଵୈଶ୍ଯସ୍ଯ ଯୋଗିନାଂ ପ୍ରଵରସ୍ଯ ଚ
ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସୀତାଦେବୀ ହେବେ; ବୃଷଭାନୁ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଶ୍ୟ, ତାଙ୍କ ପିତା ହେବେ।
ଦୁର୍ଵାସସଶ୍ଚ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ କନିଷ୍ଠା ଚ କଲାଵତୀ । ଭଵିଷ୍ଯତି ପ୍ରିଯା ସାଧ୍ଵୀଦ୍ଵାପରାନ୍ତେ ଚ ଗୋକୁଲେ
ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟା କଳାବତୀ, ସେ ସତୀ ଓ ପ୍ରିୟା ଭାବେ ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ ଗୋକୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
କଲାଵତୀସୁତା ରାଧା ଦେଵୀ ଗୋଲୋକଵାସିନୀ । ଶ୍ରୀଦାମଗୋପଶାପେନ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
କଳାବତୀଙ୍କ ଝିଅ ରାଧାଦେବୀ, ଗୋଲୋକର ବାସିନୀ, ଶ୍ରୀଦାମ ଗୋପଙ୍କ ଶାପରେ ଜନ୍ମ ନେବେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଈଶୋ ବ୍ରହ୍ମେଶଶେଷାଣାଂ ଭାରାଵତରଣେନ ଚ । ଆଗମିଷ୍ଯତି ପୃଥଵୀଂ ଚ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ଭାରତମ୍
ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ ଅନନ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଭୂମିର ଭାର ହ୍ରାସ କରିବାକୁ ଭାରତର ପବିତ୍ର ଭୂମିକୁ ଅବତରିବେ।