ଶ୍ରୀସୂର୍ଯେଣ ଚ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାଯ ସ୍ଯମନ୍ତକମ୍ । ପ୍ରଦତ୍ତଂ କୌ(ଯୌ) ତୁକଂ ତସ୍ମୈ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ହରିଣା ପୁରା
ଶ୍ରୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବିବାହ ଉପହାର।
ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରେଣ ରତ୍ନସିଂହାସନଂ ଵରମ୍ । ତତ୍ପ୍ରଦତ୍ତଂ ମୁଦା ଦେବ୍ଯା ତସ୍ମୈ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଚ ରାଧାଯା
ମହାଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନ ସିଂହାସନ ଦେଇଥିଲେ, ଦେବୀ ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଏବଂ ରାଧାଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ମଣୀନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣଂ ଛତ୍ରରତ୍ନଂ ମନୋହରମ୍ । ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯସାରେଣ ହୀରହାରସମନ୍ଵିତମ୍
ମଣି ଓ ରତ୍ନର ଏସେନ୍ସରେ ତିଆରି ଏକ ମନୋହର ଛତା, ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରା ହାରରେ ଭୂଷିତ।
ଵିଚିତ୍ରରତ୍ନପଦ୍ମେନ ଵିଚିତ୍ରଂ ଵାରୁଣଂ ସଦା । ଶୋଭିତଂ ପରିତଶ୍ଚାନ୍ଯୈ ରତ୍ନନିର୍ମାଣଦର୍ପଣୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଅଦ୍ଭୁତ ବାରୁଣୀ ପଦ୍ମ, ସଦା ଉଜ୍ୱଳ, ଚାରିପାଖରେ ରତ୍ନର ଦର୍ପଣରେ ଶୋଭିତ।
ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣ ପ୍ରୀତ୍ଯା ହରଯେ ରାସମଣ୍ଡଲେ । ସୁପ୍ରୀତ୍ଯା ରାଧଯା ତତ୍ର ପ୍ରଦତ୍ତମୁଦ୍ଧଵାଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା ଯେଉଁ ସମୟରେ ରାସମଣ୍ଡଳରେ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରେମରେ ଯାହା ଦାନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ରାଧା ମହାଭାବରେ ଯାହା ଦେଇଥିଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ମଣିକାରଵିନିର୍ମାଣଂ ମଣିରାଜଵିରାଜିତମ୍ । ଜପାମାଲ୍ଯଂ ସଂସ୍କୃତଂ ଚ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଶଂଭୁନା ପୁରା
ଗହଣା କାରିଗର ତିଆରି କରିଥିବା ମଣିରାଜ ସଜାଯିତ ଅଳଙ୍କାର, ଜପାପୁଷ୍ପର ମାଳା, ଏବଂ ପୂର୍ବେ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଉପହାର, ଏହା ସବୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତଦେଵ ଦତ୍ତଂ ତସ୍ମୈ ଚାପ୍ଯମୂଲ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯଦଂ ଶୁଭମ୍ । ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାଵ୍ଯାଧିହରଂ ଚାତିମନୋହରମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଅମୂଲ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଥିବା, ଶୁଭ ଏବଂ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତମଣିଂ ରମ୍ଯଂ ଚନ୍ଦ୍ରଦତ୍ତଂ ପରିଷ୍କୃତମ୍ । ଚନ୍ଦ୍ରାଵଲୀଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ସୁଦୀପ୍ତଂ ପୂର୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଵତ୍
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଶୋଭାମୟ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତ ମଣି, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ମଧୁପୂର୍ଣଂ ଚ ମଧୁପାତ୍ରଂ ଯଦକ୍ଷଯମ୍ । ଧର୍ମେଣ ଯତ୍ପ୍ରଦତ୍ତଂ ଚ ତଦ୍ଦତ୍ତଂ ପ୍ରିଯଯା ହରେଃ
ପ୍ରସ୍ତୁତ ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ କ୍ଷୟ ନହେଉଥିବା ପବିତ୍ର ପାତ୍ର, ଯାହା ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେଠି ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ଏହା ଦେଇଥିଲେ।
ଜଲଭୋଜନପାତ୍ରଂ ଚ ଶୃଦ୍ରଂ ସ୍ଵର୍ଣଵିନିର୍ମିତମ୍ । ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ପରମାନ୍ନଂ ଚଦଦୌ ସୁସ୍ଵାଦୁମିଷ୍ଟକମ୍
ଜଳ ଓ ଭୋଜନ ପାଇଁ ସୁନାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାତ୍ର, ସବୁଠୁ ଭଲ ଓ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଛେନାପୋଡ଼, ମଧୁର ଖିର ଓ ମିଠା ପିଠା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଭୋଜତଂ କାରଯିତ୍ଵା ଚ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍ । ତାମ୍ବୂଲଂ ଚ ଦଦୌ ଶୀଘ୍ରଂ ମାଲ୍ଯଂ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧଚନ୍ଦନମ୍
କର୍ପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ଭୋଜନ ରନ୍ଧି ଖାଇବା ପରେ, ତିନି ତୁରନ୍ତ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଲେ, ଏବଂ ଗାଢ଼ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା ମାଳା ଦେଲେ।
ଶୁଭାଶିଷଂ ଚ ପ୍ରଦଦୌ ଵାଞ୍ଛିତଂ ପ୍ରଵରଂ ଵରମ୍ । ଜ୍ଞାନଂ କୃଷ୍ଣେନ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ସେ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ, ଚାହିଁଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବର ଏବଂ ଗୋଲୋକରେ ରାସମଣ୍ଡଳରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ।
ପୁରୁଷାଣାଂ ଶତଂ ଯାଵନ୍ନିଶ୍ଚଲାଂ କମଲାଂ ଦଦୌ । ଵିଦ୍ଯାଂ ଯଶସ୍କରୀଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ଯଶଃ କୀର୍ତିଂ ସୁନିର୍ମଲାମ୍
ସେ ପୁରୁଷମାନେକୁ ଶତାଧିକ ଅଚଳ କମଳ ଦେଲେ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଯଶ ଦେଉଥିବା ଜ୍ଞାନ, ନିର୍ମଳ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଯଶ ଦେଲେ।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ହରେର୍ଦାସ୍ଯଂ ହରିଭକ୍ତିଂ ଚ ନିଶ୍ଚଲାମ୍ । ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରତ୍ଵଂ ଚ ପାର୍ଷଦଂ ଚ ହରେରିତି
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି, ହରିଙ୍କ ସେବା, ଅଚଳ ହରିଭକ୍ତି, ପାର୍ଷଦମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ପାର୍ଷଦ ହେବାର ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ଵରଂ ପ୍ରସାଦଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ସମୁତ୍ଥାଯ ମୁଦାଽନ୍ଵିତମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକେ ଧୃତ୍ଵା ଚାମୂଲ୍ଯଂ ରତ୍ନଭୂଷଣମ୍
ବର ଓ କୃପା ଦେଇ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଉଠିଲେ, ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କଲେ।
ହୀରହାରଂ ରତ୍ନମାଲାଂ ପରିଘାଯ ମନୋହରାମ୍ । ସିନ୍ଦୂରଂ କଜ୍ଜଲଂ ପୁଷ୍ପମାଲ୍ଯଂ ସୁସ୍ତିଗ୍ଧଚନ୍ଦନମ୍
ହୀରା ହାର, ରତ୍ନମାଳା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ଅଳଙ୍କାର, ସିନ୍ଦୂର, କଜଳ, ପୁଷ୍ପମାଳା ଓ ଗାଢ଼ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଲେ।
ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥଂ ତଂ ପୂଜିତା ପୂଜିତଂ ମୁଦା । ଵେଷ୍ଟିତା ହର୍ଷନିରତଂ ଗୌପୀନାଂ ଶାତକୋଟି ଭିଃ
ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସି, ସମ୍ମାନିତ ଓ ପୂଜିତ ହୋଇ, ଅନେକ ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ଲୀନ ଥିଲେ।
ରାଧିକୋଵାଚ ସତ୍ଯମାଯାସ୍ଯତି ହରିଃ ସତ୍ଯଂ ନିଷ୍କପଟଂ ଵଦ । ଵଦ ତଥ୍ଯଂ ଭଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସତ୍ଯଂ ବ୍ରୂହି ସୁସଂସଦି
ରାଧା କହିଲେ: ନିଶ୍ଚୟ ହରି ଆସିବେ, ତୁମେ ସତ୍ୟ କଥା କହ, କୌଣସି ଚାଳାକି ଛାଡ଼। ଭୟ ଛାଡ଼ି ସତ୍ୟ କହ, ଏହି ମହାସଭାରେ ସତ୍ୟ କଥା କହ।
ଵରଂ କୂପଶତାଦ୍ଵାପୀ ଵରଂ ଵାପୀଶତାତ୍କ୍ରତୁଃ । ଵରଂ କ୍ରତୁଶତାତ୍ପୁତ୍ରଃ ସତ୍ଯଂ ପୁତ୍ରଶତାତ୍କିଲ
ଶତ କୂଆଁଠାରୁ ଏକ ତାଳାବ ଭଲ, ଶତ ତାଳାବଠାରୁ ଏକ ଯଜ୍ଞ ଭଲ, ଶତ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ଭଲ, ଏବଂ ଏକ ପୁଅ ଶତ ପୁଅଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ।
ନ ହି ସତ୍ଯାତ୍ପରୋ ଧର୍ମୋ ନାନୃତାତ୍ପାତକଂ ପରମ୍
ସତ୍ୟଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ଧର୍ମ ନାହିଁ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟାଠାରୁ ଭୟଙ୍କର କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ।
ଉଦ୍ଧଵ ଉଵାଚ ସତ୍ଯମାଯାସ୍ଯତି ହରିଃ ସତ୍ଯଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ସୁନ୍ଦରି । ଧ୍ରୁଵଂ ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯସି ସଂତାପଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖଂ ହରେଃ
ଉଦ୍ଧବ କହିଲେ: ନିଶ୍ଚୟ ହରି ଆସିବେ, ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବ। ହରିଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖ ଦେଖି, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ଦୁଃଖ ଦୂର ହେବ।
ମଦ୍ଦର୍ଶନାନ୍ମହାଭାଗେ ଗତସ୍ତେ ଵିରହଜ୍ଵରଃ । ନାନାଭୋଗସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତ୍ଯଜ ଚିନ୍ତାଂ ଦୁରତ୍ଯଯାମ୍
ମୋତେ ଦେଖି, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମର ବିରହ ଜ୍ୱର ଶାନ୍ତ ହୋଇଛି। ବିଭିନ୍ନ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଏହି ଅସହ୍ୟ ଚିନ୍ତାକୁ ଛାଡ଼।
ଅହଂ ପ୍ରସ୍ଥାପଯାସ୍ଯାମି ଗତ୍ଵା ମଧୁପୁରୀଂ ହରିମ୍ । ଵିଧାଯ ତତ୍ପ୍ରବୋଧଂ ଚ କାର୍ଯମନ୍ଯତ୍କରିଷ୍ଯତି
ମୁଁ ନିଜେ କାହାକୁ ପଠାଇବି, ସେ ମଥୁରାକୁ ଯାଇ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିବ। ତାଙ୍କୁ ସଚେତନ କରି, ଆଉ ଯେଉଁ କାମ ଅଛି, ସେ ସବୁ ସେ କରିବ।
ଵିଦାଯଂ କୁରୁ ମେ ମାତର୍ଯାସ୍ଯାମି ହରିସଂନିଧିମ୍ । ସର୍ଵଂ ତଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵଦ୍ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଯଥୋଚିତମ୍
ମା, ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ। ମୁଁ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯିବି ଏବଂ ସମସ୍ତ କଥା, ତୁମ ଘଟଣା ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ କହିଦେବି।
ରାଧିକୋଵାଚ ଗମିଷ୍ଯସି ଯଦା ଵତ୍ସ ମଥୁରାଂ ସୁମନୋହରାମ୍ । ଶ୍ରୃଣୁ ଦୁଃଖକଥାଂ କାଂଚିତ୍ତିଷ୍ଠ ଵତ୍ସ ସ୍ଥିରୋଭଵ
ରାଧିକା କହିଲେ: ପୁଆ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ସୁନ୍ଦର ମଥୁରାକୁ ଯିବ, ଏକ ଦୁଃଖର କଥା ଶୁଣ। ଏଠାରେ ରୁହ, ପୁଆ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର।
ମାଂ ଵିସ୍ମୃତୋ ନ ଭଵସି ଵିରହଜ୍ଵରକାତରାମ୍ । କଥଯିଷ୍ଯ ସି ମତ୍କାନ୍ତଂ ଧ୍ରୁଵଂ ପ୍ରସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯସି
ମୁଁ ବିରହ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡିତ, ତୁମେ ମୋତେ କେବେ ଭୁଲିବ ନାହାଁ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର କଥା ମୋ ପ୍ରିୟକୁ କହିବ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବ।
ନାରୀଣାଂ ମନସୋ ଵାର୍ତାଂ କୋ ଵା ଜାନାତି ପଣ୍ଡିତଃ । କିଂଚିଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେଣ ପ୍ରକରୋତି ନିରୂପଣମ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ମନର କଥା କିଏ ଜାଣିପାରିବେ? କିଛି ଲୋକ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ଵେଦା ଵକ୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି କିଂ ଵଦନ୍ତି ଚ । କଥ ଯିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂ ସର୍ଵଂ ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣଂ ଚ ଵକ୍ଷ୍ଯସି
ବେଦମାନେ କହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଶାସ୍ତ୍ର କଣ କହେ? ପୁଆ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେବି, ଏବଂ ତୁମେ ଏହି କଥା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିବା।
ଗେହେ ଵନେ ନ ଭେଦୋ ମେ ପଶ୍ଵାଦିଷୁ ତଥା ନୃଷୁ । କିଂ ଵା ଜଲଂ କିମୁ ସ୍ଵପ୍ନମଜ୍ଞାନଂ ଚ ଦିଵାନିଶମ୍
ମୋ ପାଇଁ ଘର ଓ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ତଫାତ ନାହିଁ, ପଶୁ କିମ୍ବା ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ପାଣି କଣ, ସ୍ୱପ୍ନ କଣ, ଅଜ୍ଞାନ କି ଦିନ କି ରାତି—ମୋତେ କିଛି ଅନୁଭବ ନାହିଁ।
ଆତ୍ମାନଂ ଚ ନ ଜାନାମି ଚୌଦଯଂ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯଯୋଃ । କ୍ଷଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ହରେର୍ଵାର୍ତାଂ ଚେତନଂ ମେ ବଭୂଵ ହ
ମୁଁ ନିଜକୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟ ମଧ୍ୟ ଜାଣେ ନାହିଁ। ହରିଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣିଲେ କେବଳ କିଛି ଖଣ୍ଡ ମାତ୍ର ମୋର ଜ୍ଞାନ ଫେରିଆସେ।