କାଚିଦ୍ଭକ୍ଷଯୋପହାରଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ପରିଵର୍ତତେ । କାଚିଚ୍ଚ କେଶଵେଶାର୍ଥକରୋତି ମାଲ୍ଯମୀପ୍ସିତମ୍
ଏକ ଝିଅ ଖାଦ୍ୟ ଉପହାର ନେଇ ଘୁଞ୍ଚିଉଛି; ଅନ୍ୟ ଝିଅ ମନରେ କେଶବଙ୍କୁ ସଜାଇବା ଇଚ୍ଛା ରଖି ମାଳା ତିଆରି କରୁଛି।
କାଚିତ୍କଙ୍କତିକାଂ ଧୃତ୍ଵା ପୁରତଃ ପରିତିଷ୍ଠତି । କାଚିଦ୍ଯାଵକହସ୍ତା ଚ କାଚିଦ୍ଧାତ୍ରୀରସଂ ମୁଦା
ଏକ ଝିଅ ଆଇନା ଧରି ଆଗରେ ଉଭା ଅଛି; ଅନ୍ୟ ଝିଅ ହାତରେ ଅଙ୍କୁରିତ ଧାନ ରଖିଛି, ଆଉ ଏକ ଝିଅ ଆନନ୍ଦରେ ଦହିର ଡେଉଁ ଧରିଛି।
ଦୂରତୋଽପି ଵହତ୍ଯେଵଂ ଭୀତା ଚ ପରିତିଷ୍ଠତି । କାଚିଦ୍ଭୀତା ଭିଯା ସ୍ତୌତିକାଚିଦ୍ରୋଦିତି ଶୋକତଃ
ଏକ ଝିଅ ଦୂରରୁ ଭୟରେ ଏଭଳି କାମ କରୁଛି; ଅନ୍ୟ ଝିଅ ଭୟରେ ସ୍ତୁତି କରୁଛି, ଆଉ ଏକ ଝିଅ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦୁଛି।
କାଚିତ୍ତାଂ ବୌଧଯେତ୍ଯେର୍ଵ ଵିଦଗ୍ଧା ଵିରହାତୁରାମ୍ । କାଚିଦୁତ୍ତାପତପ୍ତା ଚ ସ୍ନିଗ୍ଧତଲ୍ପେ ମନୋହରେ
ଏକ ଝିଅ ଚତୁର ହୋଇ, ବିରହରେ ତପିଥିବା ଝିଅକୁ ଜାଗିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି; ଅନ୍ୟ ଝିଅ ଦୁଃଖରେ ତପି, ମୂଦୁ ଓ ସୁନ୍ଦର ଶଯ୍ୟାରେ ଶୁଇଛି।
ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଦାହଦୂରାର୍ଥଂ ସ୍ନିଗ୍ଧପଦ୍ମଦଲେ ଶୁଭେ । ଏଵଂଭୂତାଂ ଚତାଂ ଦୃଷ୍ଟଵା ଚୋଵାଚ ପୁନରୁଦ୍ଧଵଃ
ଏକ ଝିଅ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଶମାଇବା ପାଇଁ ମୂଦୁ ଓ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମପତ୍ରରେ ରଖିଛି; ଏଭଳି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ଉଦ୍ଧବ ପୁନି କହିଲେ।
ଉଦ୍ଧଵ ଉଵାଚ ଜାନେ ତ୍ଵାଂ ଦେଵଦେଵୀଶାଂ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧାଂ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀମ୍ । ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପାଂ ଚ ସୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ଉଦ୍ଧବ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବୀ, ଅତି ସ୍ନେହମୟୀ, ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ମୂଳ ପ୍ରକୃତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଭାବରେ ଜାଣିଛି।
ଶ୍ରୀଦାମଶାପାଦ୍ଧରଣୀଂ ପ୍ରାପ୍ତାଂ ଗୋଲୋକକାମିନୀମ୍ । କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକାଂ ଦେଵୀଂ ତଦ୍ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲଵାସିନୀମ୍
ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କର ଶାପରେ ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଛ; ତୁମର ମନ ଗୋଲୋକ ପାଇଁ ଲାଗିଥିବା; ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରିୟା ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ବସିଥିବା।
ଶୃଣୁ ଦେଵି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୁଭଵାର୍ତାମଭୀପ୍ସିତାମ୍ । ସୁସ୍ଥିରଂ ସଖିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ହୃଦଯସ୍ନଗ୍ଧିକାରିଣୀମ୍
ଶୁଣ, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଶୁଭ ସମ୍ବାଦ କହିବି, ଯାହା ତୁମର ହୃଦୟ ଓ ସଖୀମାନଙ୍କର ମନକୁ ଦୀର୍ଘ ସୁଖ ଦେବ।
ଦୁଃଖଦାଵାଗ୍ନିଦଗ୍ଧାଯାଃ ସୁଧାଵର୍ଷଣରୂପିଣୀମ୍ । ଵିରହଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତାଯା ରସାଯନସମାଂ ଶୁଭାମ୍
ଦୁଃଖର ଜଙ୍ଗଲ ଅଗ୍ନିରେ ତପିଥିବା ଓ ବିରହର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ତୁମକୁ ଏହି ସମ୍ବାଦ ଅମୃତ ବର୍ଷା ଭଳି ଏବଂ ଔଷଧ ଭଳି ଶୁଭ ହେବ।
ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ନନ୍ଦୋଽଯଂ ସାନନ୍ଦୋ ସୁଦିତଃ ସଦା । ନିମନ୍ତ୍ରିତଶ୍ଚ ଵସୁନା କୃଷ୍ଣୋପନଯନାଵଧି
ସେଠାରେ ନନ୍ଦ ମିଶି ଅନନ୍ଦରେ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବରେ ରହିଛନ୍ତି, ବସୁଦେବଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ସବଲଂ କୃଷ୍ଣଂ ସାଙ୍ଗେ ମଙ୍ଗଲକର୍ମଣି । ସ ନନ୍ଦଃ ପରମାନନ୍ଦୋ ସୁଦାଽଽଯାସ୍ଯତି ଗୋକୁଲମ୍
ନନ୍ଦ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମକୁ ନେଇ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଶୀଘ୍ର ଗୋକୁଳକୁ ଫେରିବେ।
ଆଗତ୍ଯ କୃଷ୍ଣୋ ମୁଦିତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ମାତରଂ ପୁନଃ । ନକ୍ତମାଯାସ୍ଯତି ମୁଦା ପୁଣ୍ଯଂ ଵୃନ୍ଦାଵନଂ ଵନମ୍
କୃଷ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ଆସି, ପୁନି ମାଆକୁ ନମସ୍କାର କରିବେ; ରାତିରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ପୁନି ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବେ।
ଅଚିରାଦ୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ସତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣମୁଖପଙ୍କଜମ୍ । ସର୍ଵଂ ଵିରହଦୁଃଖଂ ଚ ସଂତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯସି ଚ ସାଂପ୍ରତମ୍
ଶୀଘ୍ର ଏ, ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନି, ତୁମେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦ୍ମମୁଖ ଦେଖିବ; ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନର ସମସ୍ତ ବିରହ ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଇଯିବ।
ସୁସ୍ଥିରା ଭଵ ମାତସ୍ତ୍ଵଂ ତ୍ଯଜ ଶୋକଂ ସୁଦାରୁଣମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଂ ରମ୍ଯଂ ପରିଧାଯ ପ୍ରହର୍ଷିତା
ମାଆ, ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ତୁମେ ତୀବ୍ର ଦୁଃଖକୁ ଛାଡ଼; ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସୁନ୍ଦର ଅଂଶୁକ ପିନ୍ଧି ଆନନ୍ଦରେ ରହ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଭୂଷଣଗ୍ରହଣଂ କୁରୁ । ଗୃହାଣଚନ୍ଦନଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଂ କସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାନ୍ଵିତମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିର ଗହନା ପିନ୍ଧ; ମୂଦୁ ଚନ୍ଦନ ନେଉ, ଯାହା ମସ୍କ ଓ କୁଙ୍କୁମରେ ମିଶିଛି।
କୁରୁଷ୍ଵ କେଶସଂସ୍କାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଭୂଷିତମ୍ । ସୁଵେଷଂ କୁରୁ କଲ୍ଯାଣି ଗଣ୍ଡେ ଚ ଚିତ୍ରପତ୍ରକମ୍
ମାଲତୀ ମାଳାରେ କେଶ ସଜାଇବା; ଶୁଭା, ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ପିନ୍ଧିବା, ଗାଲରେ ରଙ୍ଗିନ ଚିତ୍ର ଦେଇ ଭୂଷଣ କର।
ସିନ୍ଦୂରବିନ୍ଦୁଂ ସୀମନ୍ତେ କସ୍ତୂରୀଚନ୍ଦନାନ୍ଵିତମ୍ । ଅଲକ୍ତକାକ୍ତଂ ଚରଣଂ ଯୁକ୍ତଂ ଯାଵକଭୂଷଣୈଃ
କେଶର ମାଧ୍ୟରେ ସିନ୍ଦୂର ତିଲକ ଲାଗିଛି, ମସ୍କ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ; ପାଦ ଅଳକ୍ତକରେ ରଙ୍ଗିନା, ଯାବ ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ।
କୁରୁଷ୍ଵ ତିଷ୍ଠଚୋତିଷ୍ଠ ରତ୍ନସିଂହାସନେ ଵରେ । ସପଙ୍କପଙ୍କଜଂ ତଲ୍ପଂ ତ୍ଯଜ ସାର୍ଧଂ ଶୁଚା ସତି
ଉଠ, ଦୟାମୟୀ, ରତ୍ନର ସିଂହାସନରେ ବସ; ଦୁଃଖ ସହିତ ଏହି ପଦ୍ମଶୟ୍ୟାକୁ ଛାଡିଦେ।
ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ କୃଷ୍ଣେନ ମନସା ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ମଧୁରଂ ମଧୁ । ସଂସ୍କୃତଂ ଭାସିତଂ ତୋଯଂ ତାମ୍ବୂଲଂ ଚ ସୁଵାସିତମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ମନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ମଧୁର ମଧୁ, ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି, ଏବଂ ଭଲ ଗନ୍ଧ ଥିବା ତାମ୍ବୁଳ ଉପଭୋଗ କର।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣପର୍ଯଙ୍କେ ମୁମନୋହରେ । ଵହ୍ନିସଦ୍ଧାଂଶୁକାକ୍ତେ ଚ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଭୂଷିତେ
ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ରତ୍ନର ଏସେନ୍ସରେ ତିଆରି ଶୟନପୀଠରେ, ଅଗ୍ନିର ରଙ୍ଗର ବସ୍ତ୍ର ଓ ମଲ୍ଲିକା ମାଳାରେ ଭୂଷିତ।
ସୁଗନ୍ଧିଯୁକ୍ତେ କସ୍ତୂରୀଜାତୀଚମ୍ପକଚନ୍ଦନୈଃ । ପରିତୋ ମାଲତୀମାଲ୍ଯହୀରହାରଵିଭୂଷିତେ
ମସ୍କ, ମଲ୍ଲିକା, ଚମ୍ପକ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧିରେ ଘେରାଯାଇଛି, ଚାରିପାଖରେ ମଲ୍ଲିକା ମାଳା ଓ ହୀରା ହାରରେ ଶୋଭିତ।
ମଣୀନ୍ଦ୍ରମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯସୁନ୍ଦରୈଶ୍ଚ ପରିଷ୍କୃତେ । ପୁଷ୍ପମାଲ୍ଯୋପଧାନେ ଚ ମଙ୍ଗଲାର୍ହେ ମୁଦାଽନ୍ଵିତା
ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ଫୁଲର ମାଳାକୁ ତକିଆ ବନେଇ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଶଯନଂ କୁରୁ ଦେଵେଶି ଗୋପୀଭିଃ ସେଵିତା ସଦା । କରୋତୁ ସେଵନଂ ଶଶ୍ଵତ୍ପ୍ରିଯାଲିଃ ଶ୍ଵେତଯାମରୈଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀ, ଯିଏ ସଦା ଗୋପୀମାନଙ୍କରେ ସେବିତ, ତୁମ ଶୟନ ବିଛାଅ; ପ୍ରିୟ ସଖୀମାନେ ଓ ଧଳା ଦେବମାନେ ସଦା ସେବା କରୁନ୍ତୁ।
ପଦାରଵିନ୍ଦସେଵାଂ ଚ ଗୋପୀଭକ୍ତା ମନୋହରେ । ସଦ୍ରତ୍ନସାରନିର୍ମାଣପର୍ଯଙ୍କେ ସୁମନୋହରେ
ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଭକ୍ତିଶୀଳ ଗୋପୀମାନେ, ରତ୍ନର ଏସେନ୍ସରେ ତିଆରି ଆକର୍ଷକ ଶୟନପୀଠରେ, ତୁମ ଅରବିନ୍ଦ ପାଦର ସେବା କରୁନ୍ତୁ।
ତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ମୁନେ ପୁନସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂ ବଭୂଵ ହ । ପ୍ରଣମ୍ଯ ପାଦପଦ୍ମଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଦିସୁରଵନ୍ଦିତମ୍
ଏଭଳି କହି ସେ ମୁନି ଚୁପ୍ଚାପ ହେଲେ, ଯେଉଁ ଚରଣକମଳକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସେଠିକୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଉଦ୍ଧଵସ୍ଯ ଵଚଃଶ୍ରୁତ୍ଵା ସସ୍ମିତା ରାଧିକା ସତୀ । ଯୌତୁକଂ ଚ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ରତ୍ନସାରାଙ୍ଗୁଲୀଯକମ୍
ଉଦ୍ଧବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସତୀ ରାଧିକା ହସିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବିବାହ ଉପହାର ଭାବେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରତ୍ନର ଅଙ୍ଗୁଠି ଦେଲେ।
ଅମୂଲ୍ଯଂ ସୁନ୍ଦରଂ ରମ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଵିନିର୍ମିତମ୍ । ମୁଖଦୃଶ୍ଯଂ ପୀତଵର୍ଣ ସୁଦୀପ୍ତଂ ସୁପ୍ରଦୀପଵତ୍
ଅମୂଲ୍ୟ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଆକର୍ଷକ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ହାତରେ ତିଆରି, ଦୃଷ୍ଟିକୁ ମନୋହର, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର, ଦୀପର ଭଳି ଉଜ୍ୱଳ।
କୃଷ୍ଣଯ ଵହ୍ନିନା ଦତ୍ତମପୂର୍ଵଂ ରାସମଣ୍ଡଲେ । ମଣିକୁଣ୍ଡଲଯୁଗ୍ମଂ ଚାମୂଲ୍ଯରତ୍ନଵିନିର୍ମିତମ୍
ରାସମଣ୍ଡଳରେ ଅଗ୍ନି ଯେଉଁଥିରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଏକ ଜୋଡି ମଣି କୁଣ୍ଡଳ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ସର୍ଵଭୂଷଣମୀପ୍ସିତମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଯୁଗଂ ରତ୍ନନିର୍ମାଣନାଯକମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷିତ ଭୂଷଣ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର, ରତ୍ନ ତିଆରିରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ହୀରହାରଵିନିର୍ମାଣଂ ହାରଂ ଚ ସୁମନୋହରମ୍ । ପୁରା ଦତ୍ତଂ ଚ ସୁପ୍ରିତ୍ଯା କୃଷ୍ଣାଯ ଵରୁଣେନ ଚ
ହୀରା ହାରରେ ତିଆରି ଏକ ମନୋହର ହାର, ପୂର୍ବରୁ ବରୁଣ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେମରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।