କ୍ଵ ଵାଽପରାଧୋ ଦାସ୍ଯାଶ୍ଚ ଦାସୀଦୋଷଃ ପଦେ ପଦେ । ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ପୁନର୍ମୂର୍ଚ୍ଛାମଵାପ ସା
ଦାସୀର କେଉଁ ଅପରାଧ ଅଛି, ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ କେଉଁ ଦୋଷ? ଏପରି କହି ଶେଷରେ ସେ ଦେବୀ ପୁଣି ଅଚେତନ ହେଲେ।
ଚେତନାଂ କାରଯାମାସ ପୁନରେଵ ସ ଉଦ୍ଧଵଃ । ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରମାଶ୍ଚର୍ଯ ମେନେ କ୍ଷତ୍ରିଯପୁଂଗଵଃ
ତାପରେ ଉଦ୍ଧବ ସେଉଁଠି ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ସଚେତନ କଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ସଖୀଭିଃ ସପ୍ତଭିଃ ଶଶ୍ଵତ୍ସେଵିତାଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ । ଗୋପୀନାଂ ଚ ତ୍ରିଲକ୍ଷୈଶ୍ଚ ସୁପ୍ରିଯୈଃ ପ୍ରିଯସେଵିତାମ୍
ସାତଜଣ ସଖୀ ଧଳା ଚାମର ଦେଇ ସଦା ସେବା କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ତିନି ଲକ୍ଷ ଗୋପୀ ଭଲପାଇ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି।
ଦିଵାନିଶଂ ଵେଷ୍ଟିତାଂ ଚ ଗୋପୀନାଂ ଶତକୋଟିଭିଃ । କାଚିତ୍କଜ୍ଜଲହସ୍ତା ଚ କାଚିନ୍ମାଲ୍ଯଵରାଽପରା
ଦିନ ରାତି ସେ ଶତକୋଟି ଗୋପୀମାନେ ଘେରି ରହନ୍ତି; କେହି କଜଳ ଭରା ପାତ୍ର ଧରିଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟେ କେହି ଉତ୍ତମ ମାଳା ନେଇ ଆସନ୍ତି।
କାଚିତ୍ସିନ୍ଦୂରହସ୍ତା ଚ କାଚିଦ୍ଗୋରୋଚନାକରା । କାଚିଚ୍ଚନ୍ଦନପାତ୍ରଂ ଚ ହସ୍ତେ କୃତ୍ଵା ଚ ତିଷ୍ଠତି
କେହି ସିନ୍ଦୂର ଭରା ପାତ୍ର ଧରିଛନ୍ତି, କେହି ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ନେଇଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟେ କେହି ଚନ୍ଦନ ପାତ୍ର ହାତରେ ଧରି ରହିଛନ୍ତି।
କାଚିଦ୍ଦର୍ପଣହସ୍ତା ଚ କାଚିତ୍କୁଙ୍କୁମାଵହିକା । କସ୍ତୂରୀପାତ୍ରମିଷ୍ଟଂ ଚ କାଚିଦ୍ଵହତି ତତ୍ର ଵୈ
କେହି ଦର୍ପଣ ଧରିଛନ୍ତି, କେହି କୁଙ୍କୁମ ନେଇଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟେ କେହି ସେଠାରେ ପ୍ରିୟ କଷ୍ଟୂରୀ ଭରା ପାତ୍ର ନେଇ ଯାଉଛନ୍ତି।
କାଚିଚ୍ଚମ୍ପକପାତ୍ରଂ ଚ କରେ ଧୃତ୍ଵା ଚ ତିଷ୍ଠତି । ମଧୁଭିର୍ମଧୁରୈଃ ପୂର୍ଣଂ ପାତ୍ରଂ ଧୃତ୍ଵା ଶୁଚାଽନ୍ଵିତା
କେହି ଚମ୍ପା ଫୁଲର ପାତ୍ର ହାତରେ ଧରି ରହିଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟେ ମଧୁର ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଧରି, ଶୋକରେ ଭରି ରହିଛନ୍ତି।
କାଚିତ୍ସୁଗନ୍ଧିତୈଲଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ପରିତିଷ୍ଠତି । କାଚିଦ୍ଵହତି ତାମ୍ବୂଲଂ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍
କେହି ସୁଗନ୍ଧିତ ତେଲ ଧରି ରହିଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟେ କେହି କର୍ପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ମିଶିଥିବା ତାମ୍ବୁଳ ନେଇ ଯାଉଛନ୍ତି।
କାଚିଦ୍ଵାସିତମଚ୍ଛଂ ଚ ଜଲଂ ଧୃତ୍ଵା ଚ ତିଷ୍ଠତି । କ୍ରୀଡାପୁତ୍ତଲିକାଂ କାଚିଚ୍ଚିତ୍ରାଢ୍ଯାଂ ପରିରକ୍ଷତି
ଏକ ଝିଅ ଜଳ ଧରିଛି, ଯାହାରେ ଏକ ମାଛ ତରିଉଛି; ଅନ୍ୟ ଝିଅ ରଙ୍ଗିନ ଖେଳନାକୁ ସାତରେ ରଖିଛି।
କାଚିଦ୍ଵହତି କନ୍ଦୂକଂ କାଚିଚ୍ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଂ କାଚିଦମୂଲ୍ଯଂ ପରିରକ୍ଷତି
ଏକ ଝିଅ ଗୋଲା ଉଠାଇଛି, ଅନ୍ୟ ଝିଅ ମଣିର ଗହନା ଧରିଛି; ଆଉ ଏକ ଝିଅ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଅମୂଲ୍ୟ ପୋଶାକକୁ ସାତରେ ରଖିଛି।
କାଚିଦ୍ଭକ୍ଷଯୋପହାରଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ପରିଵର୍ତତେ । କାଚିଚ୍ଚ କେଶଵେଶାର୍ଥକରୋତି ମାଲ୍ଯମୀପ୍ସିତମ୍
ଏକ ଝିଅ ଖାଦ୍ୟ ଉପହାର ନେଇ ଘୁଞ୍ଚିଉଛି; ଅନ୍ୟ ଝିଅ ମନରେ କେଶବଙ୍କୁ ସଜାଇବା ଇଚ୍ଛା ରଖି ମାଳା ତିଆରି କରୁଛି।
କାଚିତ୍କଙ୍କତିକାଂ ଧୃତ୍ଵା ପୁରତଃ ପରିତିଷ୍ଠତି । କାଚିଦ୍ଯାଵକହସ୍ତା ଚ କାଚିଦ୍ଧାତ୍ରୀରସଂ ମୁଦା
ଏକ ଝିଅ ଆଇନା ଧରି ଆଗରେ ଉଭା ଅଛି; ଅନ୍ୟ ଝିଅ ହାତରେ ଅଙ୍କୁରିତ ଧାନ ରଖିଛି, ଆଉ ଏକ ଝିଅ ଆନନ୍ଦରେ ଦହିର ଡେଉଁ ଧରିଛି।
ଦୂରତୋଽପି ଵହତ୍ଯେଵଂ ଭୀତା ଚ ପରିତିଷ୍ଠତି । କାଚିଦ୍ଭୀତା ଭିଯା ସ୍ତୌତିକାଚିଦ୍ରୋଦିତି ଶୋକତଃ
ଏକ ଝିଅ ଦୂରରୁ ଭୟରେ ଏଭଳି କାମ କରୁଛି; ଅନ୍ୟ ଝିଅ ଭୟରେ ସ୍ତୁତି କରୁଛି, ଆଉ ଏକ ଝିଅ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦୁଛି।
କାଚିତ୍ତାଂ ବୌଧଯେତ୍ଯେର୍ଵ ଵିଦଗ୍ଧା ଵିରହାତୁରାମ୍ । କାଚିଦୁତ୍ତାପତପ୍ତା ଚ ସ୍ନିଗ୍ଧତଲ୍ପେ ମନୋହରେ
ଏକ ଝିଅ ଚତୁର ହୋଇ, ବିରହରେ ତପିଥିବା ଝିଅକୁ ଜାଗିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି; ଅନ୍ୟ ଝିଅ ଦୁଃଖରେ ତପି, ମୂଦୁ ଓ ସୁନ୍ଦର ଶଯ୍ୟାରେ ଶୁଇଛି।
ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଦାହଦୂରାର୍ଥଂ ସ୍ନିଗ୍ଧପଦ୍ମଦଲେ ଶୁଭେ । ଏଵଂଭୂତାଂ ଚତାଂ ଦୃଷ୍ଟଵା ଚୋଵାଚ ପୁନରୁଦ୍ଧଵଃ
ଏକ ଝିଅ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଶମାଇବା ପାଇଁ ମୂଦୁ ଓ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମପତ୍ରରେ ରଖିଛି; ଏଭଳି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ଉଦ୍ଧବ ପୁନି କହିଲେ।
ଉଦ୍ଧଵ ଉଵାଚ ଜାନେ ତ୍ଵାଂ ଦେଵଦେଵୀଶାଂ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧାଂ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀମ୍ । ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପାଂ ଚ ସୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ଉଦ୍ଧବ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବୀ, ଅତି ସ୍ନେହମୟୀ, ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ମୂଳ ପ୍ରକୃତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଭାବରେ ଜାଣିଛି।
ଶ୍ରୀଦାମଶାପାଦ୍ଧରଣୀଂ ପ୍ରାପ୍ତାଂ ଗୋଲୋକକାମିନୀମ୍ । କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକାଂ ଦେଵୀଂ ତଦ୍ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲଵାସିନୀମ୍
ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କର ଶାପରେ ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଛ; ତୁମର ମନ ଗୋଲୋକ ପାଇଁ ଲାଗିଥିବା; ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରିୟା ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ବସିଥିବା।
ଶୃଣୁ ଦେଵି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୁଭଵାର୍ତାମଭୀପ୍ସିତାମ୍ । ସୁସ୍ଥିରଂ ସଖିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ହୃଦଯସ୍ନଗ୍ଧିକାରିଣୀମ୍
ଶୁଣ, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଶୁଭ ସମ୍ବାଦ କହିବି, ଯାହା ତୁମର ହୃଦୟ ଓ ସଖୀମାନଙ୍କର ମନକୁ ଦୀର୍ଘ ସୁଖ ଦେବ।
ଦୁଃଖଦାଵାଗ୍ନିଦଗ୍ଧାଯାଃ ସୁଧାଵର୍ଷଣରୂପିଣୀମ୍ । ଵିରହଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତାଯା ରସାଯନସମାଂ ଶୁଭାମ୍
ଦୁଃଖର ଜଙ୍ଗଲ ଅଗ୍ନିରେ ତପିଥିବା ଓ ବିରହର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ତୁମକୁ ଏହି ସମ୍ବାଦ ଅମୃତ ବର୍ଷା ଭଳି ଏବଂ ଔଷଧ ଭଳି ଶୁଭ ହେବ।
ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ନନ୍ଦୋଽଯଂ ସାନନ୍ଦୋ ସୁଦିତଃ ସଦା । ନିମନ୍ତ୍ରିତଶ୍ଚ ଵସୁନା କୃଷ୍ଣୋପନଯନାଵଧି
ସେଠାରେ ନନ୍ଦ ମିଶି ଅନନ୍ଦରେ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବରେ ରହିଛନ୍ତି, ବସୁଦେବଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ସବଲଂ କୃଷ୍ଣଂ ସାଙ୍ଗେ ମଙ୍ଗଲକର୍ମଣି । ସ ନନ୍ଦଃ ପରମାନନ୍ଦୋ ସୁଦାଽଽଯାସ୍ଯତି ଗୋକୁଲମ୍
ନନ୍ଦ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମକୁ ନେଇ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଶୀଘ୍ର ଗୋକୁଳକୁ ଫେରିବେ।
ଆଗତ୍ଯ କୃଷ୍ଣୋ ମୁଦିତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ମାତରଂ ପୁନଃ । ନକ୍ତମାଯାସ୍ଯତି ମୁଦା ପୁଣ୍ଯଂ ଵୃନ୍ଦାଵନଂ ଵନମ୍
କୃଷ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ଆସି, ପୁନି ମାଆକୁ ନମସ୍କାର କରିବେ; ରାତିରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ପୁନି ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବେ।
ଅଚିରାଦ୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ସତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣମୁଖପଙ୍କଜମ୍ । ସର୍ଵଂ ଵିରହଦୁଃଖଂ ଚ ସଂତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯସି ଚ ସାଂପ୍ରତମ୍
ଶୀଘ୍ର ଏ, ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନି, ତୁମେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦ୍ମମୁଖ ଦେଖିବ; ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନର ସମସ୍ତ ବିରହ ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଇଯିବ।
ସୁସ୍ଥିରା ଭଵ ମାତସ୍ତ୍ଵଂ ତ୍ଯଜ ଶୋକଂ ସୁଦାରୁଣମ୍ । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଂ ରମ୍ଯଂ ପରିଧାଯ ପ୍ରହର୍ଷିତା
ମାଆ, ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ତୁମେ ତୀବ୍ର ଦୁଃଖକୁ ଛାଡ଼; ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସୁନ୍ଦର ଅଂଶୁକ ପିନ୍ଧି ଆନନ୍ଦରେ ରହ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଭୂଷଣଗ୍ରହଣଂ କୁରୁ । ଗୃହାଣଚନ୍ଦନଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଂ କସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାନ୍ଵିତମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିର ଗହନା ପିନ୍ଧ; ମୂଦୁ ଚନ୍ଦନ ନେଉ, ଯାହା ମସ୍କ ଓ କୁଙ୍କୁମରେ ମିଶିଛି।
କୁରୁଷ୍ଵ କେଶସଂସ୍କାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଭୂଷିତମ୍ । ସୁଵେଷଂ କୁରୁ କଲ୍ଯାଣି ଗଣ୍ଡେ ଚ ଚିତ୍ରପତ୍ରକମ୍
ମାଲତୀ ମାଳାରେ କେଶ ସଜାଇବା; ଶୁଭା, ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ପିନ୍ଧିବା, ଗାଲରେ ରଙ୍ଗିନ ଚିତ୍ର ଦେଇ ଭୂଷଣ କର।
ସିନ୍ଦୂରବିନ୍ଦୁଂ ସୀମନ୍ତେ କସ୍ତୂରୀଚନ୍ଦନାନ୍ଵିତମ୍ । ଅଲକ୍ତକାକ୍ତଂ ଚରଣଂ ଯୁକ୍ତଂ ଯାଵକଭୂଷଣୈଃ
କେଶର ମାଧ୍ୟରେ ସିନ୍ଦୂର ତିଲକ ଲାଗିଛି, ମସ୍କ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ; ପାଦ ଅଳକ୍ତକରେ ରଙ୍ଗିନା, ଯାବ ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ।
କୁରୁଷ୍ଵ ତିଷ୍ଠଚୋତିଷ୍ଠ ରତ୍ନସିଂହାସନେ ଵରେ । ସପଙ୍କପଙ୍କଜଂ ତଲ୍ପଂ ତ୍ଯଜ ସାର୍ଧଂ ଶୁଚା ସତି
ଉଠ, ଦୟାମୟୀ, ରତ୍ନର ସିଂହାସନରେ ବସ; ଦୁଃଖ ସହିତ ଏହି ପଦ୍ମଶୟ୍ୟାକୁ ଛାଡିଦେ।
ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ କୃଷ୍ଣେନ ମନସା ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ମଧୁରଂ ମଧୁ । ସଂସ୍କୃତଂ ଭାସିତଂ ତୋଯଂ ତାମ୍ବୂଲଂ ଚ ସୁଵାସିତମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ମନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ମଧୁର ମଧୁ, ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି, ଏବଂ ଭଲ ଗନ୍ଧ ଥିବା ତାମ୍ବୁଳ ଉପଭୋଗ କର।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣପର୍ଯଙ୍କେ ମୁମନୋହରେ । ଵହ୍ନିସଦ୍ଧାଂଶୁକାକ୍ତେ ଚ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଭୂଷିତେ
ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ରତ୍ନର ଏସେନ୍ସରେ ତିଆରି ଶୟନପୀଠରେ, ଅଗ୍ନିର ରଙ୍ଗର ବସ୍ତ୍ର ଓ ମଲ୍ଲିକା ମାଳାରେ ଭୂଷିତ।