ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟାଂ ଚ ନିରାହାରାଂ ସୁଵର୍ଣଵର୍ଣକୁଣ୍ଡଲାମ୍ । ଶୁଷ୍କିତାଧରକଣ୍ଠାଂ ଚ କିଂଚିନ୍ନିଃ ଶ୍ଵାସସଂଯୁତାମ୍
ସେ ନିର୍ଜୀବ ଭାବେ ଏବଂ ଉପବାସରେ ଥିଲେ, ସୁନାର କଣ୍ଠା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଓଠ ଓ କଣ୍ଠ ଶୁଷ୍କ ଥିଲା, କେବଳ ହଳୁକ ଶ୍ୱାସ ନିଅଉଥିଲେ।
ପ୍ରଣନାମ ଚ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକଂଧରଃ । ପୁଲକାଞ୍ଚିତସର୍ଵାଙ୍ଗୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଭକ୍ତଃ ସ ଉଦ୍ଧଵଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଉଦ୍ଧବ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ସେ ଶରୀରରେ ରୋମାଞ୍ଚ ହୋଇଗଲା, ଭକ୍ତିରେ ଭରିଥିଲେ।
ଉଦ୍ଧଵ ଉଵାଚ ଵନ୍ଦେ ରାଧାପଦାମ୍ଭୋଜଂ ବ୍ରହ୍ମାଦିସୁରଵିନ୍ଦତମ୍ । ଯତ୍କୀର୍ତିଃ କୀର୍ତନେନୈଵ ପୁନାତି ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ଉଦ୍ଧବ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ରାଧାଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେଇ ରାଧାଙ୍କ ଚରିତ୍ର କେବଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ତିନି ଭୁବନକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ଗୋକୁଲଵାସିନ୍ଯୈ ରାଧିକାଯୈ ନମୋ ନମଃ । ଶତଶୃଙ୍ଗନିଵାସିନ୍ଯୈ ଚନ୍ଦ୍ରାଵତ୍ଯୈ ନo
ଗୋକୁଳରେ ବସିଥିବା ରାଧିକାଙ୍କୁ ମୋର ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ବସିଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରାବତୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତୁଲସୀଵନଵାସିନ୍ଯ ଵୃନ୍ଦାରଣ୍ଯୈ ନo । ରାସମଣ୍ଡଲଵାସିନ୍ଯୈ ରାସେଶ୍ଵର୍ଯୈ ନo
ତୁଳସୀବନରେ ବସିଥିବା ବୃନ୍ଦାଙ୍କୁ, ବୃନ୍ଦାବନର ରାସମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିବା ରାସେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵିରଜାତୀରଵାସିନ୍ଯୈ ଵୃନ୍ଦାଯୈ ଚ ନo । ଵୃନ୍ଦାଵନଵିଲାସିନ୍ଯୈ କୃଷ୍ଣାଯୈ ଚ ନo
ବିରଜା ନଦୀ କୂଳରେ ବସିଥିବା ବୃନ୍ଦାଙ୍କୁ, ବୃନ୍ଦାବନରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମଃ କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯାଯୈ ଚ ଶାନ୍ତାଯୈ ଚ ନo । କୃଷ୍ଣଵକ୍ଷଃସ୍ଥିତାଯୈ ଚ ତତ୍ପିଯାଯୈ ନo
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଓ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଥିବା ଜଣେଙ୍କୁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ଵୈକୁଣ୍ଠଵାସିନ୍ଯୈ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ନo । ଵିଦ୍ଯାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵ୍ଯୈ ଚ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ନo
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ବସିଥିବା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ, ଜ୍ଞାନର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯାଧିଦେଵ୍ଯୈ ଚ କମଲାଯୈ ନo । ପଦ୍ମନାଭପ୍ରିଯାଯୈ ଚ ପଦ୍ମାଯୈ ଚ ନo
ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ଅଧିପତି ଦେବୀ କମଳାଙ୍କୁ, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କର ପ୍ରିୟା ପଦ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମହାଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ମାତ୍ରେ ଚ ପରାଦ୍ଯାଯୈ ନo । ନମଃ ସିନ୍ଧୁସୁତାଯୈ ଚ ମର୍ତ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମଯୈ ନo
ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାଆ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଦିଶକ୍ତିଙ୍କୁ, ସାଗରକନ୍ୟା ଏବଂ ମାନବ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନାରାଯଣପ୍ରିଯାଯୈ ଚ ନାରାଯଣ୍ଯୈ ନo । ନମୋଽସ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଯୈ ଵୈଷ୍ଣଵ୍ଯୈ ଚ ନo
ନାରାୟଣଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଓ ନାରାୟଣୀଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଓ ବୈଷ୍ଣବୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମହାମାଯାସ୍ଵରୂପାଯୈ ସଂପଦାଯୈ ନo । ନମଃ କଲ୍ଯାଣରୂପିଣ୍ଯୈ ଶୁଭାଯୈ ଚ ନo
ମହାମାୟା ରୂପିଣୀ ସମ୍ପଦାଙ୍କୁ, ଶୁଭ ଓ କଳ୍ୟାଣ ରୂପିଣୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମାତ୍ରେ ଚତୁର୍ଣା ଵେଦାନାଂ ସାଵିତ୍ର୍ଯୈ ଚ ନo । ନମୋଽସ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିରୂପାଯୈ ଜ୍ଞାନଦାଯୈ ନo
ଚାରି ବେଦର ମାଆ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ, ବୁଦ୍ଧି ରୂପା ଓ ଜ୍ଞାନଦାୟିନୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ଦୁର୍ଗଵିନାଶିନ୍ଯୈ ଦୁର୍ଗାଦେଵ୍ଯୈ ନo । ତେଜଃସୁ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ପୁରା କୃତଯୁଗେ ମୁଦା
ଦୁଃଖ ନାଶ କରୁଥିବା ଦୁର୍ଗାଦେବୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ପ୍ରାଚୀନ କୃତୟୁଗରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଥିଲେ।
ଅଧିଷ୍ଟାନକୃତାଯୈ ଚ ପ୍ରକୃତ୍ଯୈ ଚ ନo । ନମସ୍ତ୍ରିପୁରହାରିଣ୍ଯୈ ତ୍ରିପୁରାଯୈ ନo
ସମସ୍ତ ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ, ତ୍ରିପୁରା ନାଶିନୀ ତ୍ରିପୁରାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସୁନ୍ଦରୀଷୁ ଚ ରମ୍ଯାଯୈ ନିର୍ଗୁଣାଯୈ ନo । ମମୋ ନିଦ୍ରାସ୍ଵରୂପାଯୈ ନିର୍ଗୁଣାଯୈ ନo
ସୁନ୍ଦରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦରା, ଗୁଣରହିତାଙ୍କୁ, ନିଦ୍ରାର ରୂପିଣୀ ଏବଂ ଗୁଣରହିତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ଦକ୍ଷସୁତାଯୈ ଚ ନମଃ ସତ୍ଯୈ ନo । ନମଃ ଶୈଲସୁତାଯୈ ଚ ପାର୍ଵତ୍ଯୈ ଚ ନo
ଦକ୍ଷର କନ୍ୟା, ସତ୍ୟାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ନମସ୍ତପସ୍ଵିନ୍ଯୈ ହ୍ଯୁ ମାଯୈ ଚ ନo । ନିରାହାରସ୍ଵରୂପାଯୈ ହ୍ଯପର୍ଣାଯୈ ନo
ତପସ୍ୱିନୀ ଉମାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଉପବାସର ରୂପିଣୀ ଅପର୍ଣ୍ଣାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଗୌରୀଲୌକଵିଲାସିନ୍ଯୈ ନମୋ ଗୌର୍ଯୈ ନo । ନମଃ କୈଲାସଵାସିନ୍ଯୈ ମାହେଶ୍ଵର୍ଯୈଃ ନo
ଗୌରୀ ଭାବରେ ସଂସାରରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ଗୌରୀଙ୍କୁ, କୈଳାସରେ ବସିଥିବା ମାହେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନିଦ୍ରାଯୈ ଚ ଦଯାଯୈ ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୈ ଚ ନo । ନମୋ ଧୃତ୍ଯୈ କ୍ଷମାର୍ଯୈ ଚ ଲଜ୍ଜାଯୈ ଚ ନo
ନିଦ୍ରା, ଦୟା, ଶ୍ରଦ୍ଧାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଧୃତି, କ୍ଷମା ଓ ଲଜ୍ଜାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତୃଷ୍ଣାଯୈ କ୍ଷୁତ୍ସ୍ଵରୂପାଯୈ ସ୍ଥିତିକର୍ତ୍ର୍ଯୈ ନo । ନମଃ ସଂହାରରୂପିଣ୍ଯୈ ମହାମାର୍ଯୈ ନo
ତୃଷ୍ଣା, ଭୋକର ରୂପିଣୀ, ସଂସାର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ସଂହାର ରୂପା ମହାମାୟାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଭଯାଯୈଂ ଚାଭଯାଯୈଂ ଚ ମୁକ୍ତିଦାଯୈ ନo । ନମଃ ସ୍ଵଧାଯୈଂ ସ୍ଵାହାଯୈ ଶାନ୍ତଯୈ କାନ୍ତ୍ଯୈ ନo
ଭୟ ଓ ଭୟହୀନତା, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା, ଶାନ୍ତି ଓ କାନ୍ତିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମସ୍ତୁଷ୍ଟ୍ଯୈଂ ଚ ପୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ଚ ଦଯାଯୈ ଚ ନo । ନମୋ ନିଦ୍ରାସ୍ଵରୂପାଯୈ ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୈ ଚ ନo
ସନ୍ତୋଷ, ପୁଷ୍ଟି ଓ ଦୟାଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ନିଦ୍ରାର ରୂପ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋର ନମସ୍କାର।
କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାସ୍ଵରୂପାଯୈ ଲଜ୍ଜାଯୈଂ ଚ ନo । ନମୋ ଧୃତ୍ଯୈଂ କ୍ଷମାଯୈଂ ଚ ଚେତନାଯୈଂ ନo
ଭୁକ୍ତି ଓ ତିରିଷ୍ଣାର ରୂପକୁ ଓ ଲଜ୍ଜାକୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଧୃତି, କ୍ଷମା ଓ ଚେତନାକୁ ମଧ୍ୟ ମୋର ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପିଣ୍ଯୈ ସର୍ଵମାତ୍ରେ ନo । ଅଗ୍ନୌ ଦାହସ୍ଵରୂପାଯୈ ଭଦ୍ରାଯୈ ଚ ନo
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ରୂପା ଓ ସମସ୍ତ ମାପରେ ମୋର ନମସ୍କାର। ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ଓ ମଙ୍ଗଳାକୁ ମଧ୍ୟ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଶୋଭାଯୈ ପୂର୍ଣଚନ୍ଦ୍ରେ ଚ ଶରତ୍ପଦ୍ମ ନo । ନାସ୍ତି ଭେଦୋ ଯଥା ଦେଵି ଦୁଗ୍ଧଧାଵଲ୍ଯଯୋଃସଦା
ରୂପରେ ଶୋଭା, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଶରତ୍କାଳର ପଦ୍ମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ହେ ଦେବୀ, ଯେପରି ଦୁଧ ଓ ତାହାର ଧଳାପଣ ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ, ସେପରି ସଦା।
ଯଥୈଵ ଗନ୍ଧଭୂମ୍ଯୋଶ୍ଚ ଯଥୈଵ ଜଲଶୈତ୍ଯଯୌଃ । ଯଥୈଵ ଶବ୍ଦନ୍ଭସୋର୍ଜ୍ଯୋତିଃ ସୂର୍ଯକଯୋର୍ଯଥା
ଯେପରି ଗନ୍ଧ ଓ ମାଟି, ଯେପରି ଶୀତଳତା ଓ ପାଣି, ଯେପରି ଶବ୍ଦ ଓ ଆକାଶ, ଏବଂ ଯେପରି ଆଲୋକ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଲୋକେ ଵେଦେ ପୁରାଣେ ଚ ରାଧାମାଧଵଯୋସ୍ତଥା । ଚେତନଂ କୁରୁ କଲ୍ଯାଣି ଦେହି ମାମୁତ୍ତରଂ ସତି
ଏପରି ହେ କଳ୍ୟାଣମୟୀ, ଏହି ସଂସାରରେ, ବେଦ ଓ ପୁରାଣରେ ମଧ୍ୟ ରାଧା ଓ ମାଧବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଭାବ। ମୋତେ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ହେ ସତୀ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଶା ଦିଅ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚୋଦ୍ଧଵସ୍ତତ୍ର ପ୍ରଣନାମ ପୁନଃ ପୁନଃ । ଇତ୍ଯୁଦ୍ଵଵକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯଃ ପଠେଦ୍ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଏପରି କହି, ଉଦ୍ଧବ ସେଠାରେ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢିବେ—
ଇହ ଲୋକେ ସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯାତ୍ଯନ୍ତେ ହରିମନ୍ଦିରମ୍ ।ନ ଭଵେଦ୍ବନ୍ଧୁଵିଚ୍ଛେଦୋ ରୋଗଃ ଶୋକଃ ସୁଦାରୁଣଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ସେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚିବେ। ବନ୍ଧୁବିୟୋଗ, ଭୟଙ୍କର ରୋଗ କିମ୍ବା ଦୁଃଖ ହେବ ନାହିଁ।